|
|||||||||||
Hoe kan het dat mensen als Rupert Murdoch, Jon Corzine en Loyd Blankfein niet in de bak zitten? George Bush I & II, Bill Clinton, Madeline Albright, Dick Cheney, Toni Blair, Jean-Luc Dehaene, Jan-Peter Balkenende, Gerrit Zalm, Helmut Kohl, Margaret Thatcher, Wim Kok, Guy Verhofdtadt, Gerhard Schröder, Joschka Fischer, Anders Fogh Rasmussen lopen vrij rond. Miljoenen in Afrika, in Azië, in Zuid-Amerika, maar ook hier in Europa en in de VS lieten het leven of werden geruïneerd door de misdadige praktijken van Westerse politieke leiders en die werden daar nooit voor bestraft, berecht of zelfs maar in staat van beschuldiging gesteld. Ik noem hierboven zo maar even de eersten die me spontaan te binnen schieten, maar er zijn er veel meer. Zou ik ze allemaal met naam en toenaam noemen, dan zou ik waarschijnlijk extra serverruimte moeten huren... U denkt nu: "Maar hij schrijft zo vaak dat politici maar de stromannen zijn van de banken en de Poppenspelers." Ja, dat is waar. Maar dat pleit ze niet vrij. De 'dames' en 'heren' politici zijn op papier de opperste gezagsdragers en beleidsbepalers, staan op papier hoger in 'rang' dan de bankiers, de CEO's van de olie- en wapenindustrie, dan de plutocraten die achter de schermen de lakens uitdelen middels chantage, afpersing, terreur en moord. Ze zijn deels of geheel op de hoogte. Slechts een verwaarloosbaar klein percentage van alle naar macht en erkenning hunkerende personen die we sinds de Tweede Wereldoorlog de politieke revue hebben zien passeren heeft (na zijn ambtstermijn) zijn mond open gedaan en kleine tipjes van de sluier opgelicht. De presidenten Wilson, Truman en Eisenhower zijn misschien de bekendste voorbeelden van politici die aan het eind van of na hun termijn probeerden de bevolking te waarschuwen voor hetgeen ze tijdens hun termijn hadden gehoord en gezien. In Nederland kennen we ex-premier Dries van Agt, die tijdens zijn periode als minister-president van dichtbij zal hebben meegemaakt hoe het er rondom de macht werkelijk aan toe gaat. Het motiveerde hem om zich te verzetten tegen wat hij (net als mij) als de kern van al die ellende in de wereld zag: de staat Israël, de dekmantel van het machtigste kartel van de georganiseerde misdaad. Van Agt weet veel meer dan de gemiddelde burger, en vrij van politieke handboeien dwong zijn geweten hem zich te verzetten tegen de bron van het kwaad in de wereld. Greta Duisenberg is een zelfde verhaal. Via haar overleden man Wim Duisenberg, politicus, jarenlang baas van de Nederlandse centrale bank en een tijdje van de ECB, heeft zij uiteraard zeer veel meer informatie gekregen over de gang van zaken op deze planeet dan de gemiddelde burger of journalist ooit zal zien, en ook zij heeft haar conclusies getrokken en besloten het kwaad aan te klagen. Weten Duisenberg en Van Agt iets wat al die andere ex-politici niet weten? Wel, iedereen die ooit een ministerspost bezette in Europa, de VS of eigenlijk overal ter wereld beschikte over informatie die hem of haar in staat stelde zich een accuraat beeld te vormen van de machtsverhoudingen, wist hoe de burger werd belazerd, uitgekleed en belogen, wist dat de media aan hun kant stonden ook al moesten er af en toe wat koppen rollen om de schijn op te houden, kenden de leugens over ons financieel systeem, de verzinsels van wetenschappers, de vervalsingen van de geschiedenis, de manipulaties om publieke steun voor massamoord en plunderingen ver van huis te bewerkstelligen. Op enkele uitzonderingen na zwegen ze allemaal en zwijgen ze nog steeds. De strijd tegen de terreur is een even grote leugen, en ook daarvan zagen we recent een fantastisch voorbeeld. Echt terrorisme bestaat eigenlijk niet, want iedereen die een beetje nadenkt weet dat echte systeembestrijders geen onschuldige burgers uitkiezen als doelwit. Dat doen alleen de Poppenspelers, de machtsverslaafden die de bevolking gevangen houden in een matrix van angst en misleiding. Wie zover gevorderd is in zijn afkeer van de gang van zaken in onze samenleving dat hij bereid is zijn eigen toekomst weg te gooien door met een daad van geweld het systeem een slag toe te brengen kiest niet voor onschuldige burgers - met welke religieuze of culturele achtergrond dan ook. Wie het systeem een slag wil toebrengen kiest voor kopstukken, kiest voor machthebbers of personen met gezag. Die kiest voor organisaties die direct betrokken zijn bij de misdaden tegen de mensheid die dagelijks op deze planeet begaan worden. Wie de verantwoordelijken voor alle ellende om ons heen wil aanpakken doodt geen kleine kinderen of onwetende soldaatjes die zijn gevallen voor het heldendom in een van de vele Hollywoodproducties of ander promotiemateriaal voor de wereldwijde oorlogsmachine waarmee mensen al vanaf hun prilste jeugd bestookt worden. Wie de verantwoordelijken voor alle ellende om ons heen wil aanpakken schiet niet op weerloze burgers. Dat doen alleen de Poppenspelers. Wie de verantwoordelijken voor alle ellende om ons heen wil aanpakken richt zich tegen banken, tegen de bazen van de NAVO, tegen ministers en staatshoofden. Wanneer was er voor het laatst een echte en succesvolle aanslag tegen een Westerse politiek leider? U denkt wellicht aan Fortuyn. Die was nog niet verkozen en de daders zijn nog steeds op vrije voeten. Volkert Van der G.? Als u dat gelooft gaat u nu beter de Telegraaf lezen. De aanslag op Beatrix in Apeldoorn? Lachwekkend. De aanslagen tegen Olaf Palme en Anna Lindh? Vermoord vanwege hun keuzes tegen de belangen van de Poppenspelers. André Cools? Poppenspelers of platte criminelen. Kennedy? Dan zijn we dus al vijftig jaar terug in de tijd, en mensen die hebben opgelet weten dat Kennedy niet door Lee Harvey Oswald werd vermoord. Hetzelfde geldt voor MLK en Robert Kennedy: vermoord door de Poppenspelers. Is dit een oproep om politieke moorden te gaan plegen? Verre van. Je bereikt er niets mee. Maar met dat laatste zal een tot geweld bereide activist het niet eens zijn. Zie hoeveel mensen de straat opgaan om te demonstreren. Ook daar bereik je niets mee, maar het weerhoudt de burger er niet van het toch te doen. Wat ik wel wil zeggen is dat het feit dat er in 99% van de gevallen wordt gekozen voor onschuldige slachtoffers een sterke aanwijzing is voor het feit dat deze terreur niet wordt gepleegd door activisten maar door de Macht. Komt dat omdat de echte schuldigen van de toestand in de wereld onbereikbaar zijn? Te goed afgeschermd en beveiligd? Geenszins. Niet alle mensen met macht en invloed of gewoon pervers veel geld rijden in bunkerlimousines als die van Barack Obama. De meeste Nederlandse en Belgisch ministers stappen zonder of met minimale beveiliging door hun dagelijks leven. Ze zijn een zeer gemakkelijk doelwit, en toch worden er nooit aanslagen op hen gepleegd. Waarom niet? Omdat zelfs de meest fanatieke en agressieve activisten snappen dat het niets uithaalt en dat het niet de moeite waard is je eigen leven weg te gooien met een daad van agressie tegen een politicus, bankier of legerofficier. Ook al zou je slagen in je opzet, dan zal het gemis van één minister, bank CEO of generaal niets veranderen aan de koers van de NV Aarde. "Maar ik lees elke dag over aanslagen!?" Ja, aanslagen op burgers, gepleegd door de Poppenspelers, met als doel de burger angst aan te jagen. Angst is het doeltreffendste werktuig dat de heersende klasse in zijn gereedschapskist heeft. En het werkt zo geweldig goed. De meerderheid van de Westerse burgers heeft de laatste versie van het zich steeds weer herhalende terreurverhaal met open ogen geaccepteerd. Ieder van deze burgers zal al wel eens heldhaftig hebben verklaard dat politici leugenaars zijn, net als de kranten. Maar de bagger over Mohammed Merah geloven de meesten zonder mokken. Die twee gegevenheden zijn niet met elkaar te rijmen. Elke politicus die in de binnenste kringen van de macht heeft verkeerd weet dit, is daardoor medeplichtig en zou daarvoor rekenschap moeten afleggen. Maar alle instrumenten die de burger ter beschikking staan om deze politici voor de rechter te brengen zijn corrupt. Rechtbanken zijn bij machte om klachten niet ontvankelijk te verklaren, en dat maakt elke serieuze klacht tegen een lid van de elite bij voorbaat kansloos. De massamedia weten bepaalde onderwerpen steeds weer handig te omzeilen, plaatsen enkele alibiberichtjes om de schijn van onpartijdigheid op te houden en gaan ondertussen vrolijk verder met het voorliegen van hun lezers, kijkers en luisteraars. De burger zit gevangen in een cel zonder tralies, in een morele en intellectuele dwangbuis die de handen vrij laat, maar het hoofd in de gewenste richting duwt. De angst die doorlopend gevoed wordt verlamt hem, en die paar mensen die wel het lef hebben om op te staan en de oplichters in onze parlementen en ministeries aan te klagen worden door de media zwart gemaakt, door de rechtbanken geïntimideerd en door het systeem vermorzeld. We noemen ze klokkenluiders en - buiten enkele onschuldige gevallen, wederom om de schijn op te houden - hebben ze nog helemaal niets bereikt. De Zaak Merah heeft weer maar eens aangetoond dat er nog zeer veel bereidheid is bij de burger om de autoriteit van ambt en uniform zonder meer te accepteren. Sarkozy leidt in de peilingen, Obama krijg de meest kansloze Republikein (Mitt Romney) tegenover zich die de GOP ooit heeft voortgebracht, Groot-Brittannië is in de ban van een brandstofcrisis en in Duitsland is alleen maar aandacht voor de spaarcenten en de Duitse Wirtschaft. De mensen slikken de praatjes, te druk om achter de schermen te kijken en te bang om van de gulden middenweg af te wijken. De volgende Mohammed Merah staat al ergens klaar. We kennen hem of haar nog niet, maar op het juiste moment zal hij of zij iets doen om nieuwe angst te zaaien, nieuwe repressieve wetgeving mogelijk te maken en de aandacht af te leiden van de werkelijke misdadigers in onze samenleving: zij die de touwtjes in handen hebben. Aan u om de mensen om u heen te informeren over hun misdaden, opdat er hopelijk een moment zal komen dat een kritische massa het niet meer pikt, de praatjes van de media niet meer gelooft en de psychopaten die de wereld op ramkoers met haar einde hebben gezet daar onder te brengen waar ze thuishoren: in de bak. Vrees niet. Ideeën zijn onsterfelijk. De waarheid heeft de langste adem, maar soms wens je wel eens dat ze wat sneller zou zijn.
|
|
||||||||||
|
|||||||||||
