David Icke:
Woordvoerder van de Poppenspelers?

11 januari 2012
Door Arjan Plantinga

Langzaamaan beweeg ik mij in de richting van wat zo eufemistisch middelbare leeftijd genoemd wordt. Alsof je op het punt staat examen te doen, om daarna aan je universitaire opleiding te beginnen, om dan na je pensioen eindelijk klaar te zijn voor het leven.

Hoe wrang.

Langzaamaan begin ik ook te begrijpen hoe het allemaal in elkaar zit. Of beter: hoe het niet in elkaar zit. Het leven is wat dat betreft een kaasschaaf: laagje voor laagje wordt weggesneden tot je aankomt bij de essentie en concludeert dat er niets meer over is - behalve misschien een voldaan gevoel.

Hoe wrang.

Als je pech hebt ben je begonnen met een gatenkaas en kom je onderweg meer gebakken lucht tegen dan nodig is. Dat is helemaal lastig als je kaasschaaf niet zo scherp is, en de overgebleven kaas helemaal vervormd wordt door je hulpeloos gehak en de vele leegtes ertussen.

Voor sommigen is het een zacht Italiaans roomkaasje. Geen kaasschaaf nodig, maar ook zo op. Live fast die young, zullen we maar zeggen.

Maar genoeg over kaas.

Genoeg andere stinkende zaakjes in deze wereld. Te weinig luchtverfrissers ook.

Want waar stinkt het aan het begin van 2012 niet. Het magische jaar 2012, wat door zovelen zo vol verwachting tegemoet gezien werd en wordt. Maakt u zich vooral geen zorgen.

Hoewel het mijns inziens veel te langzaam gaat kunnen we wel spreken van een veranderend inzicht, een ontluikend nieuw paradigma. Zoveel inzichten zijn salonfähig geworden die 10 jaar of zelfs 1 jaar geleden zelfs bij de meest open geesten geen ingang vonden.

De carrière van David Icke is een mooie illustratie van dat ontluiken.

Ik zal u zo zeggen wat ik van meneer Icke denk, maar eerst wat over zijn leven tot nu toe. Voor de fysieke aftakeling hem overmande was Icke profvoetballer - een doelman - geen hoogvlieger, maar verder gekomen dan de meesten van ons. Na de sport volgden jobs bij de BBC en als woordvoerder van de Britse Groenen. Een mondig lid van het establishment, al was het niet in de hoogste echelons. Ook daarover zo meteen meer.

Dan in 1991, kort voor een tv-interview met Terry Wogan, krijgt Icke een helder moment. Noem het een channeling, een verlichte droom, een hersenschim of een tik van de molen. Tijdens het interview spreek hij erover: hoe de wereld wordt bestuurd door een reptielenras van een andere planeet, die een menselijke gedaante hebben aangenomen en alle posities van betekenis in de wereld bezet houden.

Tegelijkertijd met dat onwaarschijnlijke verhaal begon Icke als een moderne George Orwell uit de doeken te doen welke plannen de reptielen met ons, echte mensen, hadden, en hoe ze die plannen ten uitvoer zouden brengen en hoe derhalve de moderne wereld eruit zou zien.

Icke werd gek verklaard. Letterlijk. Uitgelachen, weggehoond, bespot en net niet opgesloten.

Nu, 20 jaar later, blijkt dat Icke het van bij het begin helemaal juist zag.

Zag?

Of uitgelegd kreeg?

Uitgelegd door de 'reptielen' die hij 'beschuldigde' van het streven naar de absolute wereldheerschappij.

Icke knoopte aan bij het succes dat mensen als Sitchin, Velikovsky en Von Dänicken rond die tijd begonnen te hebben, en vermengde die theorieën met de geopolitieke strategieën van de Council of Foreign Relations, de Bilderberg Groep, de Illuminati en de Trilateral Commission.

Wie nu kijkt naar wat Icke al die tijd beweerd heeft kan eigenlijk alleen concluderen dat hij met het 'aardse' deel van zijn discours 100% gelijk heeft gekregen, dat de gevangeniswereld die hij in 1991 begon te illustreren in zijn boeken en toespraken bijna volledig in de stijgers staat zoals hij voorspelde, en dat het een kwestie van een paar jaar is voor wereldwijde munteenheid en regering een feit zijn.

En dat is onmogelijk.

De beste profeten kwamen niet verder dan enkele toevalstreffers die daarnaast meest voor heel verschillende uitleg vatbaar waren. Zo niet Icke. Alles juist. Alles precies. Alles volledig.

George Orwell wordt ook vaak geroemd om zijn vooruitziende blik (hij zat er alleen dertig jaar naast), maar even vaak wordt van Orwell gezegd dat hij niet voorspelde, maar slechts meedeelde - meedeelde wat de Poppenspelers hem influisterden. Wat werd Orwell ingefluisterd? Hun plannen voor de wereld, hun toekomstvisie.

Zo ook Icke.

En daarom is het zo belangrijk dat u luistert naar wat Icke te zeggen heeft.

De meeste mensen nemen Icke echter niet serieus, en het is dat wat hem zo belangrijk maakt. Die mokerslagen die hij zijn eigen geloofwaardigheid steeds weer geeft met de onwaarschijnlijke (ik zeg niet onware, alles kan) verhalen over metamorfe reptielen in de huid van koningen, presidenten, bankdirecteuren en andere hoogwaardigheidsbekleders geeft hij zichzelf met opzet.

De heersende klasse bestaat uit mensen met enorme ego's, die weliswaar in stilte en achter de schermen hun werk doen, maar daarnaast ook te ijdel zijn om helemaal geen erkenning te krijgen voor de soms geniale complotten die ze uitdenken.

Om die ijdelheid te bevredigen is Icke ingehuurd, net als sommige Hollywood-scriptschrijvers.

De waarheid staat niet in de krant, maar wordt wel uit de doeken gedaan in tal van films. Dat is ongevaarlijk. Probeer ze maar eens voor de rechter te slepen of zelfs maar op café iemand te overtuigen dat ze dit of dat van plan zijn omdat u dat in een film gezien heeft.

De waarheid staat niet in de krant, maar we kunnen het wel opmaken uit de boeken en lezingen van David Icke. De Brit weet het allemaal omdat hij het allemaal uit de eerste hand verneemt.

Icke is de woordvoerder van de Illuminati, de biograaf van de poppenspelers. Het hele reptielenverhaal is een rookgordijn en een veiligheidsmechanisme om ervoor te zorgen dat Icke zijn eigen geloofwaardigheid steeds weer op onnavolgbare wijze aantast en er zo voor zorgt dat er geen kritische massa kan ontstaan tegen de handel en wandel van de Poppenspelers.

Weet Icke dat dit zijn rol is?

Hij heeft meerdere keren terloops laten vallen dat hij mensen "on the inside" kent. Zijn die mensen klikspanen? Of zijn het gewoon de handlers van Icke, die van helemaal van boven de opdracht hebben gekregen om hun profeet steeds op tijd van de juiste 'visioenen' te voorzien om hun ego's te strelen?

Blijf daarom goed naar Icke kijken en luisteren. Als u het mij vraagt heeft deze 'ziener' de grootste bressen geslagen in de dikke verdedigingsmuren rond De Macht.

Of nee, ik moet het anders zeggen. Icke is wellicht de enige van alle niet ingewijden - zoals ik - met een all areas-pasje, hoewel hij zelf niet helemaal doorheeft wanneer hij zich op en wanneer hij zich achter het podium bevindt.
Daarom moeten we onszelf ook steeds afvragen of al dat ontwaken ons in de juiste richting leidt, of dat de Poppenspelers ons toch nog steeds een stap voor zijn en dat al die wakkere info net zo grote bagger is als wat er in de gevestigde media verschijnt.

Weet u het?