Een verrassend verband?
De Nazi's en de schuldencrisis

26 januari 2012
Door Arjan Plantinga

Uit gesprekken met militairen, regeringsmedewerkers en agenten van de vele inlichtingendiensten komt steeds een aspect naar voren dat ze allemaal gemeen hebben: een deel van de regering hoort niet bij de regering, een deel van het leger lijkt los te staan van het opperbevel, een deel van de CIA, ISI of Mossad lijkt een eigen leven te leiden en geen verantwoording verschuldigd te zijn aan de hoogste bazen van de organisatie of de staat.

In Pakistan lijkt deze autonome fractie van de ISI samen met een clubje zelfstandig agerende officieren de macht bijna volledig te hebben overgenomen en het land te hebben uitgeleverd aan de zogenaamde strijd van de VS en hun bondgenoten tegen het denkbeeldige terrorisme van het al even denkbeeldige Al Qaeda.

De autonome fractie van het Indische RAW pleegde samen met Mossad een massale en dagen durende aanslag op een hotel in Bombay. Delen van de CIA, Mossad en de Amerikaanse luchtmacht pleegden de aanslagen van 11 september 2001 in New York, en een soortgelijk conglomeraat nam de aanslagen in Londen, Madrid en Bali voor zijn rekening, evenals de aanslagen op Amerikaanse soldaten in Libanon, op de USS Cole en in Oklahoma City. Wie op zoek gaat naar de daders van de aanslagen op Olaf Palme en Anna Lindt, de Kennedy's, Benazir Bhutto, Yitzhak Rabbin, Anwar Saddat en Pim Fortuyn komt zeer waarschijnlijk soortgelijke 'eilandgroepen' binnen de sterke arm van tal van natiestaten tegen. Bende van Nijvel? Ben Barka? Rote Armee Fraction? Rara? Wie weet.

Wie was de tweede schutter die afgelopen zomer samen met Anders Breyvik werd gearresteerd, nadat de eerste mediaberichten en vele ooggetuigen melding hadden gemaakt van twee schutters? Van hem is naderhand nooit meer iets vernomen en de foto van zijn arrestatie is nauwelijks nog te vinden. Je mag ervan uitgaan dat de getuigen die van een tweede schutter spraken de Men in Black op bezoek hebben gehad, en de Westerse media lijden sowieso in dit soort kwesties aan heel vreemde variant van geheugenverlies.

Kort na de eerste schermutselingen van de huidige economische depressie - die in feite een recessie is als je een en ander niet afzet tegen ons speelgoedgeld, maar tegen dingen van echte waarde - toverde de regering van George Bush II een zak geld uit de binnenzak die door Bush III aan 'de banken' werd overhandigd. Andere, nog grotere zakken met geld verdwenen eveneens in de spelonken van de financiële oligarchie.

In een latere fase, toen het Amerikaans parlement eens voorzichtig kwam navragen waar dat geld eigenlijk gebleven was, weigerde de baas van de Amerikaanse centrale bank, Ben Bernanke, te zeggen wat er met dat geld gebeurd was. Okay, een paar maanden later overhandigde men een vergeeld A4-tje met daarop een lijstje banken (meest Europese!) die een deel van de poet hadden gekregen. Maar de meeste peseta's waren verdwenen.

Waarheen?

Ergens moest dat geld toch weer boven water komen?

Volgens de Amerikaanse lachebek en tevens auteur Joseph P. Farrell werden deze zakken met geld gebruikt om oude rekeningen te vereffenen met de Nazi's, jawel, u leest het goed, de Nazi's van wijlen Adolf Hitler en zijn voormalige rechterhand Martin Bormann.

Dat zowel de 1e en de 2e Wereldoorlog opgezet spel waren om oude Europese machtsstructuren te vervangen door nieuwe is algemeen bekend bij mensen die zich interesseren voor de echte geschiedenis, en geen genoegen nemen met de verdraaide weergave van de feiten die ons op school, universiteit en in de gevestigde nieuws- en entertainmentmedia wordt opgedrongen.

Het zat zo.

In een poging van de Poppenspelers om uit te vogelen welk politiek systeem het beste zou werken in een toekomstige verenigde, ééngemaakte 'Aarde NV' was de 20e eeuw een breed uitgesmeerd en langdurig experiment. In Rusland bestudeerde men de effecten en de haalbaarheid van en Communistisch systeem. In de VS zette men aanvankelijk een lichte versie van het in West-Europa veel zwaardere naoorlogse socialisme op poten, terwijl men in het grote Duitsland speelde met Nationaalsocialisme.

Men hielp Hitler aan de macht en dacht rustig achterover te kunnen leunen om een of twee generaties later eens te gaan analyseren wat er zoal van geworden was, zo onder het volk, daar in Duitsland. Alles verliep volgens plan. Hitler bouwde aan een leuk economietje, bouwde zijn legers op en veroverde eerst moeiteloos de helft en later bijna heel Europa.

Waar men echter geen rekening mee had gehouden is dat de Nazi's al in een vroeg stadium van het experiment de door de Poppenspelers aangewezen centrale bankier aan de kant schoven, en overgingen op een systeem van door de staat uitgegeven geld. Bovendien hielden ze het grootste deel van de oorlogsbuit voor zichzelf en werkten ze in het geheim verder aan uiterst vooruitstrevende nieuwe technologieën als een kernwapen (de Duitsers hadden in 1945 een atoombom) en koude kernfusie (die Glocke).

De Nazi's vergaarden enorme kennis en rijkdom, die ze zeer slim investeerden, en Hitler's adjudant Bormann - een onaangename mens - slaagde er onder andere door die strategie in dat de macht van de Nazi's na 1945 vrijwel onaangetast bleef op hoogste, laten we zeggen 'bovengouvernementele' niveaus.

Ze slaagden erin Europa na 1945 precies in tweeën te verdelen tussen de Russen in het Oosten en de Westerse geallieerden in - uiteraard - het Westen. Duitse wetenschappers (Wernher von Braun, etc.) zorgden er voor dat ze zelf in de VS hun onderzoeksprogramma's konden voortzetten, en lieten tegelijkertijd de meeste van hun plannen en realisaties in handen vallen van de Russen. Voormalige Nazileiders als Reinhard Gehlen nestelden zich op belangrijke posities binnen de Amerikaanse inlichtingendiensten, om vanuit die positie heel slim het Oosten en het Westen tegen elkaar uit te spelen- een intrige die ons nu bekend is als de Koude Oorlog. Dankzij die kostelijke patstelling kon Duitsland uit het diepe dal omhoog kruipen en tussen de twee grootmachten in plannen smeden om zelf weer een belangrijke rol te gaan spelen op het wereldtoneel.

Maar met alleen controle over de CIA, delen van de Amerikaanse luchtmacht en de regering in Washington waren de Nazi's niet tevreden, en dus werden de clandestiene operaties met zeer veel succes uitgebreid naar machtsstructuren over heel de wereld, waardoor de organisatie anno 2012 in vrijwel heel de wereld een schaduwmacht is waar iedereen rekening mee houdt, en die veel serieuze analisten (niet de speelgoedanalisten van de speelgoedmedia waar iedereen zo dol op is) tot waanzin drijft. Iedereen die echt kijkt, met zijn ogen open, ziet dat er een onzichtbare macht in de pot roert, maar bijna niemand weet wie het is, waar hij zich bevindt en wat hij precies van plan is.

Farrell stelt dat die macht de Nazi's zijn die dankzij Bormann en diens slimme deals en investeringen het einde van de oorlog overleefden, en sindsdien achter de schermen weer een enorme rijkdom en macht hebben opgebouwd, die ze via het verenigde Duitsland en de EU tot uiting laten komen.

Het waren volgens Farrell namelijk de Nazi's die in 2008, 2009 en 2010 de ontvangers waren van de grote zakken met geld die de Amerikaanse en Europese regeringsleiders beschikbaar stelden. Hoe? Door bruut geweld en afpersing. De VS hadden na '45 grote welvaart gekend met de rijkdommen die ze van de Nazi's hadden geroofd. De bankiers waren stinkend rijk geworden met de enorme leningen (van geroofd nazi-geld) die men aan Europa had verschaft middels het Marshallplan, en nu vonden de Nazi's de tijd gekomen om de rekening te vereffenen.

En het is ze gelukt, volgens Farrell.

De doodsangst in de ogen van Paulson, Bernanke en Geithner is daarmee verklaard. De geheimzinnigheid over de ontvanger van de centen ook, en het feit dat de centen nog steeds niet officieel boven tafel zijn gekomen is ook ineens logisch als je bedenkt dat de Nazi's de ontvangers zijn van de biljoenen aan overheidsbailouts die zijn overgemaakt, en waardoor de hele wereld nu kreunt onder een schuldencrisis. De hele wereld? Nee, eigenlijk niet. Vooral de VS en zijn trouwste bondgenoten. Duitsland heeft nergens last van. Hoest steeds weer tientallen miljarden op. Heeft dat sinds 1945 eigenlijk steeds kunnen doen. De Duitse Mark was ijzersterk. "Geen wonder, met de nooit teruggevonden delen van de Nazi-rijkdommen achter de hand," aldus Farrell. "Borman had het ondergebracht in duizenden firma's over heel de wereld. De CIA heeft maar een heel klein deel daarvan weten te traceren."

Staat de wereld daarmee aan de vooravond van het Vierde Rijk; niet het Vierde Rijk van de Illuminati, (of toch wel?) maar een Vierde Duitse Rijk; niet veroverd door stampende legerlaarzen, maar door een dametje op hoge hakken, een natuurkundige nota bene, die zich niet echt afvraagt waar al die Duitse miljarden toch steeds vandaan komen, maar gewoon uitvoert wat haar vanuit Zuid-Amerika of misschien zelfs Teheran wordt ingefluisterd?

Joseph Farrell denkt van wel, en hoewel zijn betoog op het eerste gezicht bizar en zelfs onmogelijk klinkt, denkt u daar misschien anders over wanneer u het hem zelf heeft horen uitleggen.