De Poppenspelers kennen maar één spel

19 januari 2012
Door Arjan Plantinga

Komt u nog wel eens iemand tegen die tevreden is met de gang van zaken in deze wereld?

Nee, ik bedoel niet die mensen die tevreden zijn met hun eigen kleine deel van de wereld; met hun werk, met hun persoonlijke relaties, hun huis, hun vriendenkring, hun persoonlijke bezigheden. Ik bedoel tevreden met de gang van zaken in de wereld als geheel.

Of ze nu aan de verkeerde kant van de geschiedenis staan of nog over een werkend stel hersenen en een geweten beschikken, allemaal zien ze het Virus dat al lang, al heel lang rondwaart. Er worden verschillende verklaringen aan gegeven, maar de essentie is steeds dezelfde: er is iets grondig mis.

Hoeveel mensen weten dit?

Hoeveel mensen zien dit? Voelen dit?

Veel.

Onder jongere mensen meer, dan onder de ouderen (de 30+, zeg maar). Jongeren hebben helaas nog zwaar te lijden onder een gebrek aan perspectief, aan naïviteit, kunnen hun door het onderwijssysteem opgedrongen wereldbeeld nog niet helemaal loslaten. Maar jongeren weten vrijwel allemaal dat het officiële verhaal over 11 september niet klopt, dat de banken de baas zijn over wat er gebeurt, dat de gevestigde media niet te vertrouwen zijn en dat er enorme hoeveelheden psychopaten vrij rondlopen in onze maatschappij.

Maar ook onder de groep 30+ groeit het besef. Niet iedereen heeft dezelfde verklaring, maar velen zien dat het niet klopt.

Dit gevoel groeit, in elke leeftijdsgroep, in elke sociale klasse; van voetbalhooligans tot studenten kunstgeschiedenis, van de hangjongeren in de Helmstraat tot de jeu-de-boules spelende senioren in Brasschaat, rijke huisvrouwtjes in Schilde, jonge ondernemers in Antwerpen-Zuid, fabrieksarbeiders en topmanagers, mijn bejaarde buurvrouw en de voorzitter van de voetbalclub - allemaal beginnen ze in meer of mindere mate afstand te nemen van het wereldbeeld dat de massamedia ons hardnekkig blijven opdringen, beginnen ze afstand te nemen van het hersenloze entertainment dat door onze modder spuitende TV op ons losgelaten wordt.

Iedereen ziet de leugen die ik al zo vaak aansprak. Iedereen voelt zijn eigen reactie broeien en groeien. Iedereen verwacht dat het niet veel langer gaat duren voor het allemaal met een hele luide knal tot stilstand zal komen.

De grote vraag aan het begin van 2012 is wat die grote knal zal veroorzaken. Wat zal het zijn? En waar? Wanneer? Zullen we de knal wel horen?

De voor de hand liggende gedachte is een economische crash, het faillissement van de EU en/of de VS (en dat is feitelijk de hele wereld aangezien de euro en de dollar meer dan 90% van de wereldhandel herbergen), een derde wereldoorlog of een cataclysmische milieuramp.

Maar het lot werkt zo niet, doet niet wat er van haar verwacht wordt.

We kunnen hier speculeren, en er een enorme brainstorm over houden, maar ik weet vrij zeker dat elke bookmaker op elke juiste voorspelling 1 tegen 100 zal durven uitbetalen. Vraag het aan duizend mensen, en er zullen er hooguit 1, misschien 2 zijn die in de juiste richting denken.

Het hele 2012-verhaal draagt eraan bij.

Wat er ook van waar is (trouwe lezers kennen mijn mening, voor de nieuwkomers: ik geloof er niet veel van) het trekt enorm de aandacht en zal in de komende twaalf maanden massa's mensen - die sowieso al met veel vragen zitten - laten beginnen aan een zoektocht, die ze zal doen uitkomen bij dezelfde conclusies die u wellicht al getrokken heeft.

Wat daar de gevolgen van zijn is simpelweg niet te voorzien. Maar een massaal ontwaken zal grootschalige gevolgen hebben voor de wereld die in de periode 2012-2015 in de plooi zal vallen. Misschien is dat dan toch het voorspelde einde van de wereld en hadden de Maya's toch gelijk?

Maar de verandering kan zowel positief als negatief zijn. Het kan namelijk veel beter, maar ook nog veel slechter.

De huidige heersende klasse, de rovers van de banken en de mondo politico, de grootaandeelhouders van de oliehandel, de oorlogsprofiteurs, de wapenhandelaren en de hele club meelopers (journalisten, academici, denktankers, boekhouders) zullen hun uiterste best doen om de grote veranderingen een koers te laten volgen die voordelig is voor hen.

Welke koers dat is?

Denk 'Orwell, 1984'.

Denk 'microchips' ...'Georgia Guidestones' ... 'Goelags' ... 'Stargate' ... 'feodalisme'.

Denk 'NDAA' ... 'Lissabon' ... 'SOPA'... 'gestolen verkiezingen' ... 'politiegeweld' ... 'Gaza' ... 'Bosnië 1993' ... 'wapenstok en pepperspray' ... '1850' ... 'lijfeigenschap' ... 'prisonplanet' ...

Hoe duwen ze ons die richting?

Chaos!

Terreur!

Repressie!

Dwang!

Oorlog!

Zullen ze succesvol zijn?

Dat is aan u.

Speelt u hun spel mee dan verliest u. Zeker. 100%. In een gevecht op hun speelveld wordt u verslagen.

Staat u echter gewoon op, en loopt u weg, zegt u: "Ik wil dit spel niet spelen," dan is er geen spel. En als er geen spel is, dan is er geen winnaar, dan is er geen verliezer. Dan spelen we een nieuw spel. Zonder poppenspelers. Want de Poppenspelers kennen maar een spel. Bij alle anderen zijn ze hulpeloos.

U loopt weg van het speelveld.

Maar wat dan?

Gandhi zorgde er op die manier voor dat India de Britten buiten gooide. Maar kijk naar India nu. Geen afstotelijker land dan India, met zijn door religie gerechtvaardigde perverse armoede. Met zijn record aantal miljardairs en kinderen die geofferd worden voor een goede oogst, met kinderen die klei eten om de honger te stillen, en met de massa's verdwaasde Westerse toeristen die denken dat dat verlichting is.

De tijd was niet rijp voor Gandhi.

Dat is hij nu wel.

Maar ook als we weglopen van het speelveld; ook als we zeggen dat we niet willen spelen, zullen de Poppenspelers er alles aan doen om ons terug op het speelveld te krijgen, om ons te dwingen mee te spelen, volgens hun regels, die zij niet hoeven te volgen.

Bewustwording is één ding, opstaan en zeggen "dit wil ik niet" is een tweede ding. Maar dan de Poppenspelers één voor één achter de tralies te krijgen is iets heel anders.

Het is al aan de gang. Het feit dat de psychopaten in Tel Aviv hun zin niet krijgen, dat er krachten zijn die de Derde Wereldoorlog willen voorkomen en succes lijken te hebben, dat steeds meer mensen inzien dat Iran onze vijand niet is mag ons nu al enige hoop geven - geen garanties.

Bewustwording, ontwaken is geen eindpunt, geen doel op zich. Ontwaken is een pad dat nooit eindigt. De reis is het doel. Het doel is de reis.

Dat weten de Poppenspelers al heel lang, en ze hebben dan ook een enorme voorsprong.

Maar zie: een collega is van Papoea-Nieuw Guinea. Zijn grootvader leefde in de steentijd. Zijn vader was bij de eersten die een blanke zagen. Hijzelf is computerprogrammeur.

Het kan snel gaan. Een voorsprong is relatief. Er is niets dat een wakkere geest niet kan veranderen. Ook de voorsprong van de Poppenspelers is niet ongenaakbaar.

Maar blijf niet zitten. Denk niet dat anderen het voor u doen. Zoek en vindt, leer en geef door. Laat u niet gek maken. Ze zullen alles op ons loslaten. Een kat in nood maakt gekke sprongen.

Lekker laten springen.

Hulp is onderweg...