Kijkend en luisterend naar de hetze die Vlaamse media voeren
tegen het stakingsrecht wordt weer maar eens pijnlijk duidelijk
aan wiens kant onze nieuwsmedia staan. Tevens ontstaat weer
het vermoeden dat de vakbonden doen alsof ze de belangen van
de arbeiders behartigen, maar in feite het smerige spel meespelen,
het smerige spel dat erop gericht is bij de burger een negatief
beeld over 'opkomen voor je rechten' ontstaat, wat er uiteindelijk
toe moet leiden dat de werkende mens zonder morren het uithollen
van zijn rechten en het steeds weer verlagen van zijn loon
en zijn koopkracht zal accepteren.
De strijd tegen de rechten van de werkende mens is niet iets
van de laatste weken. De strijdt woedt al jaren. Ze begon
met het schaamteloos promoten van een 'rechts' discours, (NVA,
PVV, VVD) met het vernietigen van de onderlinge solidariteit
van de werkende mens en met het constant vooropstellen van
de belangen van de werkgevers (de economie).
Wie bepaalt wat u denkt?
Dit werd allemaal pijnlijk duidelijk bij het afkondigen van
de besparingsmaatregelen, zowel in Nederland als in België.
Jan Modaal werd keihard in zijn portemonnee gepakt, terwijl
de hogere lonen en de bedrijven uiteindelijk minder belasting
zullen gaan betalen.
De medeplichtige Vlaamse en Nederlandse gevestigde media
hebben hier geen kwaad woord over gesproken. Elke kritiek
(of wat daarvoor door moest gaan) ging steeds weer vergezeld
van de 'verzuchting' dat er toch geen alternatieven waren,
dat iedereen de broekriem moest aanhalen, dat er toch een
realistisch beleid gevoerd moest worden.
Nu maandag organiseren de Belgische vakbonden een tweede
algemene staking. Terecht. Hoewel er een socialistische minister-president
'aan de macht' is in België, voert de man een volkomen
liberaal, 'rechts' beleid. Hij weigert de hoge lonen meer
te laten betalen, weigert de enorme belastingvoordelen van
de bedrijven aan te pakken en gaf tussen neus en lippen door
ook nog even bijna tien miljard aan Dexia.
Mediamanipulaties en de twee gezichten van hetzelfde
monster
Maar goed, dat wisten we. We wisten dat politici langs links
en langs rechts vertegenwoordigers zijn van de heersende klasse,
dat politici nooit vrijwillig iets doen wat in het belang
van de werkende mens is (dat daar altijd stakingen en demonstraties
voor nodig zijn) en altijd de belangen van de 1% zullen vertegenwoordigen,
dat zijn hun broodheren, die hebben hen op hun postje geholpen
en bij hen zullen ze na hun politieke loopbaan een lucratieve
job kunnen vinden.
De enige manier die werkende mensen hebben om hun ontevredenheid
duidelijk te maken zijn demonstraties en stakingen. Van hun
volksvertegenwoordigers in de politiek hoeven ze niets te
verwachten. Het regeerakkoord is afgesloten, de parlementen
zijn zo goed als machteloos, en de volksvertegenwoordigers
zijn enkel en alleen geïnteresseerd in hun eigen politieke
carrière en de belangen van hun 'zakelijke' partners
die hen in campagnetijd van de nodige centen voorzien.
Onze nieuwsmedia zijn hun propagandakanalen en bestaan om
geen andere reden dan de bevolking verkeerd te informeren.
De voetbaluitslagen en het weer van gisteren kunnen we controleren.
De rest is verdraaid of gelogen, en al die verdraaiingen en
leugens zijn erop gericht om u in het gareel te houden, om
te zorgen dat u er niet achter komt op welke manier u door
de heersende klasse uitgebuit wordt, op welke manier de heersende
klasse op perverse wijze profiteert van uw noeste arbeid en
dat u dus niet de hooivork uit de schuur haalt en het kleine
clubje parasieten het land uit jaagt - zoals dat vroeger met
enige regelmaat gebeurde.
Welnu, de tijd is gekomen om uw hooivorken ter hand te nemen.
De tijd is gekomen om een aantal mensen duidelijk te maken
dat we hun smerige, manipulatieve spelletjes niet langer pikken.
We doen dat ook steeds meer. Maar dat is natuurlijk niet naar
de zin van de parasieten, en dus voeren de nieuwsmedia campagne
om de boosheid van de mensen in een andere richting te kanaliseren.
Er wordt verdeeldheid gezaaid onder de arbeiders. "De
mensen zijn tegen de staking," zeggen de media. Dit is
niet zo, maar als ze het maar vaak genoeg herhalen wordt er
juist genoeg twijfel gezaaid om de angel uit het protest te
halen en de bereidheid bij volgende acties weer kleiner te
laten zijn.
In doldrieste kolonnes buitelen de Vlaamse TV- en radiomakers
de laatste dagen over elkaar heen om maar steeds met nieuwe
beledigingen van vakbonden, stakers en demonstranten op de
proppen te komen.
Het is een ware hetze. De indruk moet gewekt worden dat actie
voeren en opkomen voor je eigen rechten, voor je rechten die
je worden afgenomen om te kunnen betalen voor de kosten van
het redden van de bankenmaffia, slecht is, dat je daarmee
de economie en het land een slechte dienst bewijst, dat je
geen enkele reden hebt om te staken en dat de stakers toch
eigenlijk alleen maar een extra vrije dag willen (effectief
gehoord bij Peeters en Pichal vanmorgen, uit de mond van mevrouw
Peeters).
En hoewel diezelfde media het beeld willen doen ontstaan
dat de afkeer van de staking in de maatschappij breed gesteund
wordt, is dat geenszins het geval. Ja, aan werkgeverskant.
Hen kost het wat inkomsten (ze hoeven geen loon te betalen
aan stakende arbeiders) , maar het is niet de enorme kostenpost
zoals de media het ons willen doen voorkomen.
Hetze dus.
Zoals al zo vaak gesteld: de macht van de heersende klasse
berust op drie pijlers:
1 - Informatie (media, onderwijs)
2 - Economie
3 - Geweld (leger, politie, etc)
Aan de schaamteloze hetze die de media nu voeren tegen het
stakingsrecht is duidelijk te zien dat de heersende klasse
doodsbenauwd is voor de werkende mens. Ze weten dat ze slecht
bezig zijn, dat de boosheid van de mensen terecht is en het
punt gekomen is dat de mensen hen ter verantwoording zullen
gaan roepen.
Er zal altijd een parasiterende klasse zijn. Die is er altijd
geweest. Het zit in de natuur van sommige mensen om anderen
te willen overheersen en te profiteren van hun werk. Daardoor
is het Westen rijk geworden en leven wij in luxe. Wat kan
je er van zeggen zonder hypocriet te zijn?
Maar de parasieten zitten in het nauw, en de media moeten
de gekste sprongen maken om hun broodheren uit de wind te
houden en de boosheid van de burger te blussen en in 'goede'
banen te leiden.
Wij, als burger moeten dat niet langer pikken. Nu is de moment
om de gevestigde media het vuur aan de schenen te leggen en
hen tot de orde te roepen.
Pak ze aan. Laat ze weten wat u van hen denkt. Er zijn genoeg
journalisten die uit de band willen springen, maar dat niet
doen uit angst hun baan kwijt te raken. Steun hen, geef hen
de moed wel te publiceren wat ze van de oppassers, die de
heersende klasse bij alle nieuwsredacties heeft gestationeerd,
niet mogen publiceren.
Dwing de pratende hoofden op TV en radio om eindelijk eens
het achterste van tong te laten zien, en niet langer een verplichte
hetze te voeren tegen de bevolkingsgroep, de grootste, machtigste
maar onwetende bevolkingsgroep waar ze zelf ook deel van uitmaken
- al vinden sommige van niet.
Maar laat ze vooral weten dat u ze doorheeft, dat u weet
wat ze doen en dat u het niet langer wenst te accepteren.
Door te zwijgen laat u uzelf en de mensen in uw schuitje in
de steek, en dat wilt u niet op uw geweten hebben.