1 miljoen bq, HAARP en Stuxnet
Japan wil antwoorden

4 juni 2012
Door Arjan Plantinga

Het vertrouwen in de Japanse regering is weg, helemaal weg. Het komt allemaal door de manier waarop de overheid zich in de nu 15 maanden na de ramp van 11 maart 2011 heeft gedragen. Hetzelfde geldt voor energiemaatschappij Tepco. In de eerste twee maanden na de aardbeving en de tsunami en de drie explosies in de kerncentrale in Fukushima hielden zowel Tepco als de overheid stug vol dat er niets aan de hand is. Toen de werkelijkheid aan het licht kwam was het een schok voor het land dat heeft geleerd te vertrouwen op de autoriteiten.

En wie er feitelijk aan de touwtjes trekt is ook in Japan onduidelijk. De man die ten tijde van en kort na de ramp minister president was, Naoto Kan, kwam tot het inzicht dat er voor kernenergie geen toekomst meer was in zijn land. Hij beloofde grotere investeringen in hernieuwbare energie (nu slechts 1% van het totale verbruik). Gestuurd door onduidelijke krachten kwam er verzet tegen zijn bewind, en in september 2011 moest hij het veld ruimen. Zijn vervanger, Yoshihiko Noda, van dezelfde partij als Kan, loopt netjes in de pas met de kernenergiegiganten en alle plannen voor grotere investeringen in hernieuwbare energie zijn van tafel.

Bijna vijftien maanden na '3/11' doen regering en Tepco nog steeds niets anders dan al het negatieve nieuws onder tafel vegen. Dat lukt ze niet. De bevolking protesteert steeds massaler tegen iedereen die ze verantwoordelijk houden en tegen alles wat met kernenergie te maken heeft. De meer dan 50 kerncentrales in het land, waarvan een deel sterk verouderd, zijn inmiddels gesloten, maar Japan gaat wel vrolijk door met het verkopen van nucleaire technologie aan landen als Vietnam, Zuid-Korea en Jordanië.

Ondertussen verhoogt de nucleaire lobby de druk op de huidige regering om enkele kerncentrales weer in werking te stellen. Maar het verzet is groot, zeker nu ook de gevestigde media niet meer volledig onder controle van de Japanse Poppenspelers lijken te staan, getuige dit opniestuk uit de Japan Times:

"De gevaarlijke obsessie van de regering met het heropstarten van de reactoren wordt onderstreept door het feit dat er nog niet eens een plan is uitgewerkt voor een gefaseerde uitstap uit de nucleaire energie.

Wanneer de centrale overheid besluit de reactoren in Oi weer op te starten zal duidelijk zijn dat er nooit serieus is nagedacht over de nucleaire catastrofe in Tepco's kerncentrale in Fukushima.

Een gedegen onderzoek van de nucleaire crisis in Fukushima moet nog uitgevoerd worden, en er zijn nog geen nieuwe veiligheidsnormen ingesteld gebaseerd op zo'n onderzoek. Ondanks deze flagrante nalatigheden doet de centrale regering nu zijn uiterste best de reactoren in Oi weer in gang te zetten.

Ze doen dit zonder concrete middelen om de uitstoot van radioactieve deeltjes te voorkomen wanneer zich een ernstig ongeluk voordoet, en er is geen concreet plan om mensen it de buurt van een getroffen centrale te evacueren.

Daarnaast zijn de overheid en de nucleaire industrie niet uitgerust met technologieën voor het oplossen op de lange termijn van het probleem van het hoogradioactieve afval dat zich maar opstapelt als gevolg van de nucleaire energieopwekking.

De recente ontwikkelingen omtrent de herstart van de reactoren in Oi wijzen op een verder verval van de kwaliteit van de Japanse politiek.

Japan is verlamd. Niet alleen de politiek ageert als kippen zonder kop, ook de bevolking is zwaar aangeslagen en nauwelijks in staat om verder te kijken dan morgen of overmorgen.

De mensen zijn depressief en bang, voelen zich verlaten door hun overheden en vallen terug op elkaar om te overleven. De regering heeft maanden tegen ze gelogen, over de gevolgen van de ramp. Aanvankelijk werd gemeld dat er geen gevaar was. Er werd slechts een kleine evacuatiezone ingesteld rond de getroffen kerncentrale, maar die was slechts gebaseerd op de afstand tot de brandhaard, niet op reëel gevaar en metingen.

Recent kwam naar buiten dat de meetapparatuur van Tepco de hoeveelheid straling niet aankon. Onafhankelijke metingen van bijvoorbeeld Koichi Oyama, gemeenteraadslid in de stad Minamisoma (zo'n 40 km ten noorden van de getroffen centrale) meldde op 24 mei 2012 dat bij metingen van de grond in zijn gemeente 1.000.000 Bq/kg cesium was aangetroffen (de norm van de EU is 600 Bq/kg).

Reactor 3

"De gewassen die we verbouwen zijn niet eetbaar, maar we zijn gedwongen hier te blijven," aldus Oyama. "Dus we doen allemaal maar alsof die 1.000.000 Bq in de grond er niet zijn. Er wordt nog helemaal niets opgeruimd hier, terwijl de gemeente 1.000.000 Bq tot 5.000.000 Bq heeft gemeten binnen de bebouwde kom."

De burgemeester van Minamisoma weigert de instructies voor evacuatie toe te passen binnen de vrijwillige evacuatiezone van 30 km. Mensen wonen boven op een nucleaire vuilnisbelt en zijn ten dode opgeschreven. Onder hen ook vele kinderen. die nergens naartoe kunnen.

En de berichten over enorme hoeveelheden cesium in de bodem, in de gewassen en in het oppervlaktewater blijven van overal opduiken. De berichten komen niet van officiële instanties, maar van onafhankelijke onderzoekers. Zij informeren de bevolking, die elke dag bozer en bozer wordt naarmate hen duidelijk wordt hoezeer ze al die tijd in de maling zijn genomen door een overheid die ze aanvankelijk blind vertrouwden.

De geestestoestand van de Japanners wordt treffend onder woorden gebracht door acteur Taro Yamamoto: "Ik ben boos op de regering, maar ook boos op mezelf, omdat ik niet eerder heb ingezien welke gevaren er schuil gaan achter kernenergie." Inmiddels is Yamamoto een van de kopstukken van de nationale protestbeweging tegen kernenergie. Vrijwel dagelijks protesteren overal in Japan duizenden mensen tegen de regering, tegen Tepco en tegen kernenergie.

Zouden ze de Westerse media echter een beetje volgen dan vinden ze wellicht nog een heel ander doelwit voor hun protesten kunnen vinden.

De New York Times maakte namelijk bekend (wat velen al veel eerder vermoedden) dat de Amerikaanse president Obama kort na zijn aantreden opdracht gaf voor gebruik van het Stuxnetvirus tegen de Iraanse kerncentrale in Natanz. Het virus was ontworpen om de Siemensbesturingssystemen van die centrale te ontregelen, en zo het Iraanse nucleaire programma een flinke slag toe te brengen (een oorlogsdaad op zich!).

Het virus was zo ontworpen (naar verluidt door de CIA en Israël) dat het zich alleen op Siemensbesturing zou richten en zich niet kon verspreiden buiten de centrale van Natanz. Maar dat deed het wel, en daarmee had men wellicht zijn eigen monster van Frankenstein gecreëerd. Want acht maanden voor de ramp in Fukushima II dook het virus op in Japan, en ook in de buurt van de centrale.

De vraag is nu of het virus ook de centrale van Fukushima Daiichi - gecontroleerd door dezelfde Siemensbesturingssystemen als in Natanz - heeft bereikt. Dit zou verklaren waarom alle aangebrachte veiligheidssystemen niet functioneerden nadat de centrale was getroffen door de aardbeving en de daarop volgende tsunami.

Voegen we het samen met de mededeling van NASA dat de aardbeving van 11 maart 2011 doortrilde tot in de ionosfeer, dan ontstaat de verdenking dat de ramp in Fukushima wel eens helemaal niet van natuurlijke makelij geweest zou kunnen zijn. NASA beweert dat er eerst de aardbeving was en daarna het effect in de ionosfeer (video). Hetzelfde effect zou gezien zijn bij enkele andere grote aardbevingen van de laatste drie jaar (Samoa 2009, Chili 2010). Wie weet dat de poppenspelers over apparatuur beschikken waarmee ze juist die ionosfeer kunnen beïnvloeden (HAARP) en dat er regelmatig beweerd wordt dat ze daarmee aardbevingen kunnen veroorzaken heeft niet veel meer nodig om kwade opzet bij de ramp in Fukushima niet per definitie uit te sluiten.