Laf, bang & apathisch

11 maart 2012
Door Arjan Plantinga

Zoals al tientallen keren gebeurde sinds Joodse inwijkelingen neerstreken in Palestina begaan de bezetters de meest afstotelijke wreedheden tegen de oorspronkelijke bevolking van het gebied. Zoals al tientallen keren eerder gebeurde zwijgen de Westerse bondgenoten. Zoals al tientallen keren eerder gebeurde zijn het voornamelijk de tientallen miljoenen zogenaamde Christenen in het Westen die de bezetters steunen en elke vorm van verontwaardiging in het Westen de kop in drukken. Zoals al tientallen keren eerder gebeurde kiezen de Westerse media de kant van de agressor.

De Israëlische misdaden tegen de Palestijnen, de eindeloze oorlogen van het Westen tegen de Arabische wereld, de miljoenen die vermoord werden door 'mensen' die nog steeds met grote regelmaat de voorpagina's van onze tijdschriften sieren, en waarvan er enkele zelfs met Nobelprijzen voor de Vrede geëerd werden, zijn de schandvlek op de huidige generatie, de holocaust van onze tijd.

Onze scholen onderwijzen studenten over de gruwelen van de legers van Julius Caesar tegen de Galliërs, over de misdrijven tegen de eigen bevolking van vrijwel alle Romeinse keizers na hem en over hoe de voortdurende oorlogssituatie leidde tot een samenleving die voor het eigen vermaak in volle stadions toekeek hoe andersdenkenden werden verscheurd door hongerige leeuwen.

"Dat was lang geleden. Het paste in de cultuur en de tijd. Tegenwoordig zijn we beschaafd, en doen we dat niet meer," zo wordt erbij gezegd.

Echt? Doen we niet meer?

Onze studenten leren over de bloeddorstige veldtochten van Karel de Grote, de eerste West-Europese imperialist, wiens dynastie als winnaar kwam bovendrijven na een van de ellendigste tijdperken die onze streken de afgelopen 10.000 jaar hebben meegemaakt. We leren hoe Karel veldtochten organiseerde wanneer hij onder vuur lag vanwege te hoge belastingen of een slabakkende economie. De morele superioriteit van Karel en zijn roversbende wordt nooit in twijfel getrokken.

"Dat was lang geleden. Het paste in de cultuur en de tijd. Tegenwoordig zijn we beschaafd, en doen we dat niet meer," zo wordt erbij gezegd.

Echt? Doen we niet meer?

De geschiedenisboekjes vertellen ons over tal van wreedheden uit het verleden, van de pervers rijke pausen uit de late middeleeuwen, over de Spaanse inquisitie, de slachtpartijen en uitbuiting van de Duitse keurvorsten tegen de plattelandsbevolking, de uitroeiing van de Amerikaanse Indianen door de Europese veroveraars in de (vooral) 17e en de 19e eeuw en vooral ook over de misdaden van de Nazi's.

De conclusie van elke verhaallijn over deze donkerste uitingen van de menselijke aard luidt steeds weer: "Dat was toen. Nu doen we dat niet meer."

Dat is even schandalig als het onwaar is.

Miljoenen Westerse studenten zullen zich de vraag gesteld hebben waarom niemand iets deed om de onschuldige Galliërs, Saksen, ketters en Joden te beschermen tegen hun kwelgeesten. Waarom de misdadigers zo ongehinderd hun gang konden gaan. Waarom deden de Duitsers niets tegen Hitler in 1935? Waarom lieten de Russen Josef Stalin begaan? Hoe kon Pol Pot miljoenen Cambodjanen vermoorden? Hoe konden de Amerikanen miljoenen Indianen afslachten zonder dat iemand er iets van zei?

Dat kon vanwege dezelfde houding die de burgers van het Westen nu aannemen wanneer het gaat over de Israëlische misdaden tegen de oorspronkelijke bewoners van Palestina, van de Westerse moorpartijen in Latijns-Amerika, Somalië, Afghanistan, Irak, Libië en Syrië.

De burger nu wordt bestookt met dezelfde obscene leugens als de inwoners van Boston en New York, van Londen en Parijs ten tijde van de grote trek westwaarts van de pas geboren Verenigde Staten. Het verzet van de bewoners van het land dat de VS wilden inpikken werd 'illegaal' genoemd. De Indianen werden steevast als rebellen neergezet in de kranten en politieke toespraken uit die tijd, elke slachting van het Amerikaanse leger werd gerechtvaardigd met een "laffe aanval op onschuldige kolonisten".

Klinkt bekend, niet?

Toen ging het over eenvoudige mensen, vreedzame mensen die een simpel leven leidden op de grond waar hun voorouders al sinds het begin der tijden hadden gewoond en die zich met primitieve middelen (pijl en boog, bijlen, speren) verzetten tegen het - toen al - modernste leger op de planeet.

Het gaat niet om evenveel grond, en de Palestijnen zijn uiteraard lang niet zo primitief als de Indianen in de 19e eeuw, maar de krachtsverhoudingen zijn dezelfde. De Palestijnen voeren een rechtvaardige strijd voor behoud van en een fatsoenlijk leven op de kleine stukjes land van hun voorouders die hen nog resten. Ze strijden met de waarheid en de rechtvaardigheid in de ene hand, met primitieve zelfgemaakte wapens tegen een van de modernste en zwaarst bewapende legers ter wereld in de andere.

Het is David tegen een heel bataljon Goliaths. Geïmproviseerde vuurpijlen tegen F-16's. De bombardementen op Gaza zijn als schieten op vissen in een badkuip. Het is een misdaad tegen de menselijkheid. Het is brute moord.

Maar net als in alle hierboven aangehaalde gevallen hebben de misdadigers alle belangrijke nieuwskanalen in handen en wordt de argeloze maar ook laffe Westerse burgers wijsgemaakt dat Israël zich verdedigt. En die burgers geloven het graag, want doen alsof het zo is ontslaat hen - zo denken ze zelf - van verzet en verontwaardiging. De laffe, achterbakse, egoïstische meerderheid van de mensen om ons heen wast zijn geweten schoon met de verzinsels van het Israëlische ministerie van Propaganda, van de Westerse media, van Westerse Christelijke predikanten en politieke volksmenners, die hun geweten sussen met te refereren aan mensen die zich verzetten tegen het enorme onrecht dat hen wordt aangedaan als 'terroristen' - net zoals de Indianen 'rebellen' genoemd werden, en in Zuid-Amerika nog steeds genoemd worden.

Zo veel, te veel mensen om ons heen zijn niet in staat met de werkelijkheid om te gaan. Sommige geven het openlijk toe ("Zelfs als het zo is wil ik het niet weten"), maar de meesten doen alsof ze een eigen mening hebben en geëngageerde wereldburgers zijn, terwijl ze niets anders doen de voorgekauwde rechtvaardigingen van hun misdadige politieke en ideologische leiders napapegaaien, die hen worden aangeboden middels communicatienetwerken die door diezelfde leiders doorlopend het etiket 'objectief' opgeplakt krijgen.

Denk niet dat u, laffe, bange burger, door de volgende generaties op een voetstuk geplaatst zal worden.

De geschiedenisboekjes van een betere tijd - die zeker zal volgen - zal u, laffe, bange burger, u die die niet durft zijn of haar mond open te doen over de holocaust van onze generatie en die niet durft die op een lijn stellen met de Duitsers van de jaren '30, die als een kudde makke schapen achter Adolf Hitler aanliepen, u, laffe, bange burger, zal gelijk gesteld worden met het achterlijke grauw dat stond te joelen bij de Middeleeuwse heksenverbrandingen, met de Romeinse barbaren die genoten van het verscheuren van hulpeloze burgers door hongerige leeuwen in de circussen van het Romeinse Rijk.

De geschiedenisboekjes van de toekomst zullen de inwoners van Europa en de VS van nu klasseren als 'moreel failliet' en hopelijk alles in het werk stellen om ervoor te zorgen dat hun samenleving niet even diep zal zakken als de onze anno 2012.

Als u daar iets aan wilt veranderen kunt u beginnen uw mond open te doen tegen het criminele regime in Tel Aviv, dat niet thuishoort binnen de muren van onze nationale en internationale democratische instellingen, maar dat thuishoort achter tralies om daar de rest van zijn miserabele dagen te slijten; uw mond open te doen tegen de vele journalisten, politici en academici om u heen die het beleid van dit regime ondersteunen met rechtvaardiging, samenwerking, geld en wapens; uw mond open te doen tegen de vele zombies om u heen die niet willen of durven inzien hoe ze worden beetgenomen.

Want meer nog dan de misdaden van onze heersende klasse maakt vooral de laffe, apathische houding van mijn medeburgers mij ontzettend boos. Ik probeer die boosheid steeds op een zinnige wijze te kanaliseren richting activiteiten en artikelen die iets aan die laffe, apathische houding zouden kunnen veranderen. Maar zo nu en dan is het ook zinvol een kat een kat te noemen.

Bij deze.