Er is geen revolutie nodig!
We moeten het alleen wat beter doen...
25 oktober 2011
Door Arjan Plantinga
Het is toch iets raars. Al decennia lang wordt er geprotesteerd
tegen de globalisering, tegen het principe van één
wereld, één economie en - vooral - één
gecentraliseerde wereldregering. En dan ineens, als ware het
om de mondiale elite een koekje van eigen deeg te geven is
daar de mondiale protestbeweging 'Occupy'.
Hoewel ik het mondiale protest zeker langs alle kanten steun,
blijf ik een beetje gereserveerd wat betreft de oorsprong
van de beweging. Opgezet door een mega-commercieel reclamebureau,
dat dan ook nog eens jaarlijks een toelage van 165.000 euro
van een lobbygroep voor de banken krijgt toegespeeld, blijft
steeds de vraag hoe spontaan en 'van onder naar boven' de
opzet van de protestbeweging is.
Niet dat het veel uitmaakt.
Mensen die nog nooit van het principe van een Centrale Bank
of de afschaffing van de goudstandaard (1971!!) hadden gehoord,
worden ineens op een niet te missen wijze met hun neus op
de feiten gedrukt. Velen worden nieuwsgierig. Tussen hun repetitieve
werkzaamheden om den brode en hun dagelijkse portie bagger-TV
en moslimhaat door worden de mensen geconfronteerd met groeiende
aantallen mensen die protesteren tegen 'het systeem' - een
systeem waar zij zelf weliswaar aan deelnemen, maar dat ze
nooit hebben wensen doorgronden. Toch meent het grootste deel
van de doorsneebevolking van elk Westers land dat hun systeem
het beste is. Het is pure religie, zoals de gehersenspoelde
Christen, Moslim of Jood meent dat zijn geloof het beste is,
zonder enige notie te hebben van de anderen.
Alleen daarom al mag deze Occupy-beweging een succes genoemd
worden.
Daarnaast is de burger de elite eens een stap voor, want
waar die al zo lang en omzichtig bezig is de wereld te vereniging
achter één ideologie, met één
economie en onder één centrale regering slaagt
de 99% binnen enkele weken om wereldwijd een protestbeweging
te ontketenen. Het zal een van de snelst zich verspreidende
memen ooit geweest zijn. Oké, de mindfuck van Osama
Bin Laden & de 19 kapers deed er slechts een kwartiertje
over, maar zelfs de Khazaren hadden drie jaar nodig om hun
Holocaust-meme geaccepteerd te krijgen.
Betekent dit iets?
Het betekent dat de wereld feitelijk al geglobaliseerd is,
dat mensen over heel de planeet de zelfde communicatiemiddelen
en -kanalen gebruiken, vrijwel identieke manieren van protest
kiezen, maar ook dat ze dezelfde frustraties voelen.
En dat betekent dat nog voordat de wereldwijde regering,
die waarschijnlijk uit deze crisis en de daaropvolgende wereldoorlog
zal voortkomen, er is, er al een protestbeweging tegen die
regering is.
Protest avant la lettre, of hoe zeggen de Fransen
dat precies? De elite heeft een vacuüm te vullen, een
vacuüm achter een protestbeweging die zijn tijd vooruit
is. Of is dat te ver gezocht? Is de protestbeweging misschien
juist onderdeel van de mindfuck en tuinen we er allemaal met
open ogen in? Worden we ondanks alle waarschuwingen nog maar
eens beetgenomen? Is de protestbeweging misschien de opmaat
voor een wereldwijde politionele actie om alle tot actie bereide
burgers te kunnen identificeren en straks zeer gemakkelijk
uit de kudde te kunnen vissen. Dat laatste is een beproefde
methode om verzetsbewegingen lam te leggen. Niet dat ze al
ergens ooit volledig succesvol geweest, maar we weten dat
nog geen enkele leugen het heeft gehaald tegen de waarheid,
hoe goed voorbereid ze ook was.
Het zijn allemaal vragen waar een vrijdenkende mens de laatste
weken mee te kampen heeft, en waar nog geen zinnig antwoord
op te vinden is. De snelle opkomst van de Occupy-beweging
is frappant te noemen: een oproep in een reclameblaadje op
14 september, een eerste 'bezetting op 17 september, en een
maand later worden over heel de wereld straten en pleinen
ingenomen door bezorgden en verontwaardigden, door mensen
die zich niet tot de rijkste 1% rekenen - door vrijwel iedereen
dus.
Maar waar naar toe?
Men is het zelfs nog niet eens over de oorzaak (die ik zelf
al in een eerder artikel tot de kern herleidde, en van waaruit
we moeten gaan denken aan oplossingen) van de problemen, en
over de aanleiding voor de vele misnoegden. Hoe kun je dan
over een oplossing nadenken? "Vijftig procent van de
oplossing is het herkennen van het probleem," zei mijn
professor zo vaak. Daar zijn we dus nog niet aangeland, want
wie tijdens bijeenkomsten met aanwezigen spreekt, wie de plakkaten
en de vele, vele artikelen in de media leest zou denken dat
alles fout is aan deze wereld, en dat we beter een nieuwe
zouden aanschaffen.
Misschien is dat ook wel zo.
Daarmee is het nog belangrijker dat we tot diepst liggende
oorzaak komen. Die is na enkele psychische aspecten van de
mens - waar we niet zo 1, 2, 3 iets aan kunnen doen- natuurlijk
de al eerder aangehaalde verdeling van het BMP, van het Bruto
Mondiaal Product, van alles wat we met zijn allen op een jaar
tijd bij elkaar werken.
Een veel te groot gedeelte daarvan verdwijnt in de zakken
van investeerders en speculanten, in de zakken van mensen
die niets anders doen dan enorme sommen geld heen en weer
schuiven, en die daar een enorme vergoeding (rente) voor ontvangen
zonder er verder iets voor te doen, zonder iets te produceren
en zonder enig echt risico te lopen. De vette winsten steken
ze in eigen zak, en als er toch iets mis gaat - zoals nu -
dan leggen ze de verliezen weg bij de belastingbetaler.
Hoe komen we tot een eerlijker verdeling van het BMP?
Daar hoeft niets nieuws voor bedacht te worden. Alle instrumenten
zijn al eens bedacht. We gebruiken ze alleen niet. Er is een
hetze tegen ze gevoerd door liberale stemmingsmakers in de
massamedia, ze worden genegeerd door corrupte politici (Reynders,
Zalm) die weigeren ze toe te passen en ze zijn onbegrepen
door de velen die er veel baat bij zouden hebben.
Er bestaat in vrijwel alle Westerse landen een belastingsysteem
dat erin voorziet dat de sterkste schouders de zwaarste lasten
dragen. We noemen het systeem 'Progressieve inkomstenbelasting',
wat inhoudt dat het percentage af te dragen belastingen hoger
wordt naarmate het inkomen stijgt.
Verder kennen we wetten voor belasting op winsten van bedrijven.
Die maken een zeer groot deel uit van de totale belastinginkomsten
van een land, en wanneer er bij de inning van die belastingen
een kink in de kabel komt betekent dat een groot probleem
voor een overheid.
Moet er dus een wereldwijde revolutie plaatsvinden? Moeten
we de boel afbreken om weer opnieuw te kunnen beginnen? Moet
er eerst een totale vernietiging volgen in de vorm van een
nucleaire Derde Wereldoorlog om op de ruïnes van de 20e
eeuw definitief aan het derde millenium te kunnen beginnen?
Helemaal niet!!
We hoeven alleen maar van de zware misdadigers aan de top
van onze bestuursstructuren te eisen dat ze de wet toepassen
en de vele uitzonderingen die ze de afgelopen tien jaar hebben
ingevoerd (Reynders, Zalm) ongedaan maken.
Door de wetgeving van maffioso Didier Reynders loopt de Belgische
staat jaarlijks 25 miljard euro aan belastinginkomsten mis,
omdat de allergrootste bedrijven met de vetste winsten nul
komma nul euro belasting betalen. En dat komt dan nog eens
nadat Reynders eerst al de vennootschapsbelasting serieus
verlaagd had.
De criminele bende vind dat echter nog niet genoeg, getuige
de aanhoudende gesprekken over vlaktaksen, het verhogen van
de BTW en het verlagen van de hoogste belastingschalen. Al
die politici die daarover beslissen en het zogenaamd goed
met u voor hebben, weten dondersgoed wat de gevolgen van dergelijke
maatregelen zijn. Ze weten het nu, ze wisten tien jaar geleden
en ze wisten het vijftig jaar geleden. Laten de gevolgen van
kwade opzet vooral niet incompetentie gaan wijdten.
Gisteren kregen we een paar keer het verwijt een stel anarchistische
communisten te zijn. Op de domheid van de opmerkingen wil
ik verder niet ingaan. Domheid is eindeloos. Je houdt het
niet tegen. Maar ik ben zeker geen voorstander van het Sovjet-systeem
waarin een vuilnisman meer verdient dan een hartchirurg. Daarin
zit het probleem ook niet. Een hartchirurg verdient vier tot
zes keer meer dan een vuilnisman en die verdeling lijkt juist.
Zelfs de grijpgrage CEO's, die met topsalarissen de ontslagvergoedingen
van miljoenen gaan lopen vormen geen dijkbreuk in de mondiale
geldstroom.
Het probleem zit hem in de hallucinante winsten uit kapitaal.
Hoe misdadig is het, zoals in het geval van de rijkste mens
(oké, volgens Forbes dan toch), dat één
persoon in het jaar 2010 20 miljard euro op zijn eigen bankrekening
bijschrijft, zonder daar iets voor te hebben gedaan? Hij produceerde
niets, want het kwam vrijwel allemaal voort uit beleggingen
en kortlopende leningen. Daarbij betaalde hij (een Mexicaan)
slechts 12% belasting over het enorme bedrag. En dat in een
tijd dat de pensioenen van de laagst betaalde arbeiders in
sommige landen met 25% werden teruggebracht tot 500 euro per
maand.
Zullen we eens rekenen?
Uitgaande van die 500 euro per maand had de Mexicaanse telecommagnaat
waar ik het over heb meer dan 3 miljoen (alle) Roemeense (in
dat land gebeurde het) pensioenen een jaar lang kunnen verdubbelen.
Wanneer bedrijfsdief Reynders de notionele interestaftrek
en alle andere achterpoortjes in de wetgeving afschaft hoeft
België in de komende jaren niets te besparen, kunnen
alle treinen blijven rijden, kan de premie voor de ziekenkas
verder omlaag, kan het onderwijs volledig gratis en blijft
er zelfs nog geld over voor enkele andere leuke dingen.
Een veelvoud kan worden gewonnen wanneer de hoogste belastingschijven
worden opgetrokken en de laagste serieus worden verlaagd.
De belasting op werk is vooral voor de laagstbetaalden schandalig
hoog. Nederlanders klagen erover, maar de Belg mag pas echt
bezwaren maken. Even ter vergelijking: van een gelijk modaal
bruto inkomen houdt een Nederlander 10 tot 15% meer over dan
een Belg.
En dan zijn er natuurlijk de al eerder genoemde winsten uit
financiële transacties, niets op ingehouden wordt, en
die de staat en de maatschappij dus op geen enkele manier
ten goede komen.
Daar zit het probleem, en daar zit dus ook de oplossing.
We weten allemaal intuïtief, wat onderzoek ook bewijst,
dat in landen waar de inkomensverschillen klein zijn, iedereen
- arm en rijk - een beter leven heeft. We hoeven maar naar
een land als Noorwegen te kijken om daar een perfect voorbeeld
van te zien, en zelfs onze eigen Lage Landen groeiden in de
jaren '70, '80 en '90 uit tot culturele en maatschappelijke
gidslanden, vanwege onze tolerantie, onze vrijheid & blijheid.
Waarom?
Omdat we de rijkdom met zijn alleen een beetje verdeelden
en zelfs de passiefste klaploper in weelde heel de dag met
een zak chips op de bank kon liggen, zonder dat iemand bezwaar
maakte.
Een uiterst agressieve en succesvolle campagne van de bovenste
laag van de samenleving, die meer voor zichzelf en minder
voor anderen wilde, heeft er helaas voor gezorgd dat de inkomensverschillen
de spuigaten uitlopen. Met die inkomensverschillen stijgen
alle slechte dingen in de samenleving: de werkloosheid, de
criminaliteit, het geweld, drank- en drugsmisbruik, corruptie,
individualisering, vereenzaming. Tegelijkertijd stuikt de
kwantiteit en kwaliteit van heel veel andere zaken zienderogen
in elkaar: het onderwijs wordt slechter, het openbaar vervoer
steeds minder en duurder, medische zorg wordt minder, onderhoud
van het openbaar domein, sociale uitkeringen, onderhoud van
de infrastructuur, enzovoorts.
De propaganda van de bovenlaag was zo succesvol dat de zogenaamde
'rechtse' partijen bij de laatste verkiezingen zelfs een meerderheid
kregen. Niet dat het wat uitmaakt of er nu een linkse of rechts
partij in de regering zetelt en de ministers levert. Het zijn
vrijwel allemaal oplichters, die vooral bezig zijn met de
lucratieve baan of commissarispost bij banken en multinationals
die ze na hun politieke carrière kunnen bemachtigen.
Maar de verkiezingsuitslag geeft wel aan hoe succesvol de
campagne was. Zelfs de laagstbetaalde arbeiders meenden rechts
te moeten stemmen, verblind door de anti-moslimpropaganda,
en sloegen daarmee een aantal nagels in hun eigen doodskist.
We zijn ver van huis, maar het huis is niet uit zicht. Veel
wetgeving is er niet voor nodig, en eens we bezig zijn is
het nog maar een kleine stap om hen die de afgelopen tien,
twintig jaar zo schaamteloos hebben geprofiteerd van de afbraakwerkzaamheden
van mensen als Reynders en Zalm, kaal te plukken en bij het
grof vuil te zetten, om de banken te nationaliseren, rente
te verbieden en het obligatie-systeem af te schaffen. Winst
uit kapitaal kan dan alleen via investeringen in productie
en de overheid kan aan geld komen door het zelf te drukken
en er openbare weren mee te financieren.
Veel meer is er niet nodig. Laat niemand u wijsmaken dat
de oplossing ingewikkeld en gecompliceerd is. Ze is niet gecompliceerd.
Het is simpel.
Het probleem:
- de oneerlijke verdeling van het BMP (Bruto Mondiaal Product)
De oplossing:
- Hefboomwerking van de 'progressieve inkomstenbelasting'
weer in ere herstellen
- Vennootschapsbelasting weer volledig gaan innen
- Achterpoortjes in de belastingwetgeving potdicht spijkeren
- Banken nationaliseren
- Rente verbieden > winst uit kapitaal alleen middels dividend
op productie
- Centrale banken afschaffen
- Staatsobligaties afschaffen
- Geldcreatie alleen door de staat (door ons dus, want de
staat, dat zijn wij!)
Al de rest; het milieu, de economie, de samenleving, zal
ervan profiteren. Alleen de psychopaten aan de top die het
huidige systeem met geweld in stand houden zullen ten onder
gaan. Maar daar zal niemand een probleem mee hebben.
Simpel heh....
Zo op papier wel ja, maar de inzet die nodig is om uw ongeïnteresseerde
medemens en onze politieke leiders zo ver te krijgen zal groot
moeten zijn. Wanneer de 99% eensgezind zijn in hun eisen,
wanneer we de steun krijgen van iedereen die in dit schuitje
zit (ook van de mannekes in blauw en groen) is er voor de
elite geen houden meer aan en zullen ze gehoor moeten geven
aan de massale roep om meer rechtvaardigheid.
Aan de slag dus!
|
© Arjan Plantinga
Alle rechten voorbehouden
|
|
|
|
|
|
|