Er is geen revolutie nodig!
We moeten het alleen wat beter doen...

25 oktober 2011
Door Arjan Plantinga

Het is toch iets raars. Al decennia lang wordt er geprotesteerd tegen de globalisering, tegen het principe van één wereld, één economie en - vooral - één gecentraliseerde wereldregering. En dan ineens, als ware het om de mondiale elite een koekje van eigen deeg te geven is daar de mondiale protestbeweging 'Occupy'.

Hoewel ik het mondiale protest zeker langs alle kanten steun, blijf ik een beetje gereserveerd wat betreft de oorsprong van de beweging. Opgezet door een mega-commercieel reclamebureau, dat dan ook nog eens jaarlijks een toelage van 165.000 euro van een lobbygroep voor de banken krijgt toegespeeld, blijft steeds de vraag hoe spontaan en 'van onder naar boven' de opzet van de protestbeweging is.

Niet dat het veel uitmaakt.

Mensen die nog nooit van het principe van een Centrale Bank of de afschaffing van de goudstandaard (1971!!) hadden gehoord, worden ineens op een niet te missen wijze met hun neus op de feiten gedrukt. Velen worden nieuwsgierig. Tussen hun repetitieve werkzaamheden om den brode en hun dagelijkse portie bagger-TV en moslimhaat door worden de mensen geconfronteerd met groeiende aantallen mensen die protesteren tegen 'het systeem' - een systeem waar zij zelf weliswaar aan deelnemen, maar dat ze nooit hebben wensen doorgronden. Toch meent het grootste deel van de doorsneebevolking van elk Westers land dat hun systeem het beste is. Het is pure religie, zoals de gehersenspoelde Christen, Moslim of Jood meent dat zijn geloof het beste is, zonder enige notie te hebben van de anderen.

Alleen daarom al mag deze Occupy-beweging een succes genoemd worden.

Daarnaast is de burger de elite eens een stap voor, want waar die al zo lang en omzichtig bezig is de wereld te vereniging achter één ideologie, met één economie en onder één centrale regering slaagt de 99% binnen enkele weken om wereldwijd een protestbeweging te ontketenen. Het zal een van de snelst zich verspreidende memen ooit geweest zijn. Oké, de mindfuck van Osama Bin Laden & de 19 kapers deed er slechts een kwartiertje over, maar zelfs de Khazaren hadden drie jaar nodig om hun Holocaust-meme geaccepteerd te krijgen.

Betekent dit iets?

Het betekent dat de wereld feitelijk al geglobaliseerd is, dat mensen over heel de planeet de zelfde communicatiemiddelen en -kanalen gebruiken, vrijwel identieke manieren van protest kiezen, maar ook dat ze dezelfde frustraties voelen.

En dat betekent dat nog voordat de wereldwijde regering, die waarschijnlijk uit deze crisis en de daaropvolgende wereldoorlog zal voortkomen, er is, er al een protestbeweging tegen die regering is.

Protest avant la lettre, of hoe zeggen de Fransen dat precies? De elite heeft een vacuüm te vullen, een vacuüm achter een protestbeweging die zijn tijd vooruit is. Of is dat te ver gezocht? Is de protestbeweging misschien juist onderdeel van de mindfuck en tuinen we er allemaal met open ogen in? Worden we ondanks alle waarschuwingen nog maar eens beetgenomen? Is de protestbeweging misschien de opmaat voor een wereldwijde politionele actie om alle tot actie bereide burgers te kunnen identificeren en straks zeer gemakkelijk uit de kudde te kunnen vissen. Dat laatste is een beproefde methode om verzetsbewegingen lam te leggen. Niet dat ze al ergens ooit volledig succesvol geweest, maar we weten dat nog geen enkele leugen het heeft gehaald tegen de waarheid, hoe goed voorbereid ze ook was.

Het zijn allemaal vragen waar een vrijdenkende mens de laatste weken mee te kampen heeft, en waar nog geen zinnig antwoord op te vinden is. De snelle opkomst van de Occupy-beweging is frappant te noemen: een oproep in een reclameblaadje op 14 september, een eerste 'bezetting op 17 september, en een maand later worden over heel de wereld straten en pleinen ingenomen door bezorgden en verontwaardigden, door mensen die zich niet tot de rijkste 1% rekenen - door vrijwel iedereen dus.

Maar waar naar toe?

Men is het zelfs nog niet eens over de oorzaak (die ik zelf al in een eerder artikel tot de kern herleidde, en van waaruit we moeten gaan denken aan oplossingen) van de problemen, en over de aanleiding voor de vele misnoegden. Hoe kun je dan over een oplossing nadenken? "Vijftig procent van de oplossing is het herkennen van het probleem," zei mijn professor zo vaak. Daar zijn we dus nog niet aangeland, want wie tijdens bijeenkomsten met aanwezigen spreekt, wie de plakkaten en de vele, vele artikelen in de media leest zou denken dat alles fout is aan deze wereld, en dat we beter een nieuwe zouden aanschaffen.

Misschien is dat ook wel zo.

Daarmee is het nog belangrijker dat we tot diepst liggende oorzaak komen. Die is na enkele psychische aspecten van de mens - waar we niet zo 1, 2, 3 iets aan kunnen doen- natuurlijk de al eerder aangehaalde verdeling van het BMP, van het Bruto Mondiaal Product, van alles wat we met zijn allen op een jaar tijd bij elkaar werken.

Een veel te groot gedeelte daarvan verdwijnt in de zakken van investeerders en speculanten, in de zakken van mensen die niets anders doen dan enorme sommen geld heen en weer schuiven, en die daar een enorme vergoeding (rente) voor ontvangen zonder er verder iets voor te doen, zonder iets te produceren en zonder enig echt risico te lopen. De vette winsten steken ze in eigen zak, en als er toch iets mis gaat - zoals nu - dan leggen ze de verliezen weg bij de belastingbetaler.

Hoe komen we tot een eerlijker verdeling van het BMP?

Daar hoeft niets nieuws voor bedacht te worden. Alle instrumenten zijn al eens bedacht. We gebruiken ze alleen niet. Er is een hetze tegen ze gevoerd door liberale stemmingsmakers in de massamedia, ze worden genegeerd door corrupte politici (Reynders, Zalm) die weigeren ze toe te passen en ze zijn onbegrepen door de velen die er veel baat bij zouden hebben.

Er bestaat in vrijwel alle Westerse landen een belastingsysteem dat erin voorziet dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. We noemen het systeem 'Progressieve inkomstenbelasting', wat inhoudt dat het percentage af te dragen belastingen hoger wordt naarmate het inkomen stijgt.

Verder kennen we wetten voor belasting op winsten van bedrijven. Die maken een zeer groot deel uit van de totale belastinginkomsten van een land, en wanneer er bij de inning van die belastingen een kink in de kabel komt betekent dat een groot probleem voor een overheid.

Moet er dus een wereldwijde revolutie plaatsvinden? Moeten we de boel afbreken om weer opnieuw te kunnen beginnen? Moet er eerst een totale vernietiging volgen in de vorm van een nucleaire Derde Wereldoorlog om op de ruïnes van de 20e eeuw definitief aan het derde millenium te kunnen beginnen?

Helemaal niet!!

We hoeven alleen maar van de zware misdadigers aan de top van onze bestuursstructuren te eisen dat ze de wet toepassen en de vele uitzonderingen die ze de afgelopen tien jaar hebben ingevoerd (Reynders, Zalm) ongedaan maken.

Door de wetgeving van maffioso Didier Reynders loopt de Belgische staat jaarlijks 25 miljard euro aan belastinginkomsten mis, omdat de allergrootste bedrijven met de vetste winsten nul komma nul euro belasting betalen. En dat komt dan nog eens nadat Reynders eerst al de vennootschapsbelasting serieus verlaagd had.

De criminele bende vind dat echter nog niet genoeg, getuige de aanhoudende gesprekken over vlaktaksen, het verhogen van de BTW en het verlagen van de hoogste belastingschalen. Al die politici die daarover beslissen en het zogenaamd goed met u voor hebben, weten dondersgoed wat de gevolgen van dergelijke maatregelen zijn. Ze weten het nu, ze wisten tien jaar geleden en ze wisten het vijftig jaar geleden. Laten de gevolgen van kwade opzet vooral niet incompetentie gaan wijdten.

Gisteren kregen we een paar keer het verwijt een stel anarchistische communisten te zijn. Op de domheid van de opmerkingen wil ik verder niet ingaan. Domheid is eindeloos. Je houdt het niet tegen. Maar ik ben zeker geen voorstander van het Sovjet-systeem waarin een vuilnisman meer verdient dan een hartchirurg. Daarin zit het probleem ook niet. Een hartchirurg verdient vier tot zes keer meer dan een vuilnisman en die verdeling lijkt juist. Zelfs de grijpgrage CEO's, die met topsalarissen de ontslagvergoedingen van miljoenen gaan lopen vormen geen dijkbreuk in de mondiale geldstroom.

Het probleem zit hem in de hallucinante winsten uit kapitaal. Hoe misdadig is het, zoals in het geval van de rijkste mens (oké, volgens Forbes dan toch), dat één persoon in het jaar 2010 20 miljard euro op zijn eigen bankrekening bijschrijft, zonder daar iets voor te hebben gedaan? Hij produceerde niets, want het kwam vrijwel allemaal voort uit beleggingen en kortlopende leningen. Daarbij betaalde hij (een Mexicaan) slechts 12% belasting over het enorme bedrag. En dat in een tijd dat de pensioenen van de laagst betaalde arbeiders in sommige landen met 25% werden teruggebracht tot 500 euro per maand.

Zullen we eens rekenen?

Uitgaande van die 500 euro per maand had de Mexicaanse telecommagnaat waar ik het over heb meer dan 3 miljoen (alle) Roemeense (in dat land gebeurde het) pensioenen een jaar lang kunnen verdubbelen.

Wanneer bedrijfsdief Reynders de notionele interestaftrek en alle andere achterpoortjes in de wetgeving afschaft hoeft België in de komende jaren niets te besparen, kunnen alle treinen blijven rijden, kan de premie voor de ziekenkas verder omlaag, kan het onderwijs volledig gratis en blijft er zelfs nog geld over voor enkele andere leuke dingen.

Een veelvoud kan worden gewonnen wanneer de hoogste belastingschijven worden opgetrokken en de laagste serieus worden verlaagd. De belasting op werk is vooral voor de laagstbetaalden schandalig hoog. Nederlanders klagen erover, maar de Belg mag pas echt bezwaren maken. Even ter vergelijking: van een gelijk modaal bruto inkomen houdt een Nederlander 10 tot 15% meer over dan een Belg.

En dan zijn er natuurlijk de al eerder genoemde winsten uit financiële transacties, niets op ingehouden wordt, en die de staat en de maatschappij dus op geen enkele manier ten goede komen.

Daar zit het probleem, en daar zit dus ook de oplossing.

We weten allemaal intuïtief, wat onderzoek ook bewijst, dat in landen waar de inkomensverschillen klein zijn, iedereen - arm en rijk - een beter leven heeft. We hoeven maar naar een land als Noorwegen te kijken om daar een perfect voorbeeld van te zien, en zelfs onze eigen Lage Landen groeiden in de jaren '70, '80 en '90 uit tot culturele en maatschappelijke gidslanden, vanwege onze tolerantie, onze vrijheid & blijheid.

Waarom?

Omdat we de rijkdom met zijn alleen een beetje verdeelden en zelfs de passiefste klaploper in weelde heel de dag met een zak chips op de bank kon liggen, zonder dat iemand bezwaar maakte.

Een uiterst agressieve en succesvolle campagne van de bovenste laag van de samenleving, die meer voor zichzelf en minder voor anderen wilde, heeft er helaas voor gezorgd dat de inkomensverschillen de spuigaten uitlopen. Met die inkomensverschillen stijgen alle slechte dingen in de samenleving: de werkloosheid, de criminaliteit, het geweld, drank- en drugsmisbruik, corruptie, individualisering, vereenzaming. Tegelijkertijd stuikt de kwantiteit en kwaliteit van heel veel andere zaken zienderogen in elkaar: het onderwijs wordt slechter, het openbaar vervoer steeds minder en duurder, medische zorg wordt minder, onderhoud van het openbaar domein, sociale uitkeringen, onderhoud van de infrastructuur, enzovoorts.

De propaganda van de bovenlaag was zo succesvol dat de zogenaamde 'rechtse' partijen bij de laatste verkiezingen zelfs een meerderheid kregen. Niet dat het wat uitmaakt of er nu een linkse of rechts partij in de regering zetelt en de ministers levert. Het zijn vrijwel allemaal oplichters, die vooral bezig zijn met de lucratieve baan of commissarispost bij banken en multinationals die ze na hun politieke carrière kunnen bemachtigen. Maar de verkiezingsuitslag geeft wel aan hoe succesvol de campagne was. Zelfs de laagstbetaalde arbeiders meenden rechts te moeten stemmen, verblind door de anti-moslimpropaganda, en sloegen daarmee een aantal nagels in hun eigen doodskist.

We zijn ver van huis, maar het huis is niet uit zicht. Veel wetgeving is er niet voor nodig, en eens we bezig zijn is het nog maar een kleine stap om hen die de afgelopen tien, twintig jaar zo schaamteloos hebben geprofiteerd van de afbraakwerkzaamheden van mensen als Reynders en Zalm, kaal te plukken en bij het grof vuil te zetten, om de banken te nationaliseren, rente te verbieden en het obligatie-systeem af te schaffen. Winst uit kapitaal kan dan alleen via investeringen in productie en de overheid kan aan geld komen door het zelf te drukken en er openbare weren mee te financieren.

Veel meer is er niet nodig. Laat niemand u wijsmaken dat de oplossing ingewikkeld en gecompliceerd is. Ze is niet gecompliceerd. Het is simpel.

Het probleem:

- de oneerlijke verdeling van het BMP (Bruto Mondiaal Product)

De oplossing:

- Hefboomwerking van de 'progressieve inkomstenbelasting' weer in ere herstellen
- Vennootschapsbelasting weer volledig gaan innen
- Achterpoortjes in de belastingwetgeving potdicht spijkeren
- Banken nationaliseren
- Rente verbieden > winst uit kapitaal alleen middels dividend op productie
- Centrale banken afschaffen
- Staatsobligaties afschaffen
- Geldcreatie alleen door de staat (door ons dus, want de staat, dat zijn wij!)

Al de rest; het milieu, de economie, de samenleving, zal ervan profiteren. Alleen de psychopaten aan de top die het huidige systeem met geweld in stand houden zullen ten onder gaan. Maar daar zal niemand een probleem mee hebben.

Simpel heh....

Zo op papier wel ja, maar de inzet die nodig is om uw ongeïnteresseerde medemens en onze politieke leiders zo ver te krijgen zal groot moeten zijn. Wanneer de 99% eensgezind zijn in hun eisen, wanneer we de steun krijgen van iedereen die in dit schuitje zit (ook van de mannekes in blauw en groen) is er voor de elite geen houden meer aan en zullen ze gehoor moeten geven aan de massale roep om meer rechtvaardigheid.

Aan de slag dus!

© Arjan Plantinga
Alle rechten voorbehouden

 

Lees ook:

 

privacybeleid