Verenigde Staten:
Helft van inkomsten uit kapitaal verdwijnt in de zakken van rijkste 0,01%

21 november 2011
Door Robert Lenzner

Inkomsten uit kapitaal zijn de belangrijkste ingrediënten van inkomensongelijkheid in de Verenigde Staten - en de drijvende kracht van de 'winner takes it all'-mantra van ons economische systeem. Om de inkomsten in de VS gelijker te verdelen zou de belasting op financiële winsten - nu 15% - omhoog moeten.

Verschillen in inkomsten en rijkdom zijn nog absurder wanneer we kijken naar de bovenste 0,01% van d bevolking - in plaats van de inmiddels gangbare 1%. De bovenste 0,01% - in de VS zo'n 315.000 individuen - zijn goed voor ongeveer de helft van alle winsten uit kapitaal, zijnde de verkoop van aandelen of onroerende goederen; deze inkomsten uit kapitaal vormen 60% van de inkomsten van de Forbes 400.

Het is overduidelijk dat de belastingverlaging op inkomsten uit kapitaal en op dividend van George W. Bush in 2003 beslissend is geweest voor de enorme toename van netto waarde van directeuren van de grote bedrijven, de Wall Street-professionals en andere handelaren.

De verlaging door Bush van 20 naar 15% was een voortzetting van een trend die werd ingezet onder president Carter in 1978, die het percentage omlaag bracht van 35 naar 28%. Reagan deed daar drie jaar later een schepje bovenop: 20%, maar draaide die maatregel in 1987 terug: 28%. Clinton bracht het in 1997 terug tot 20% - hetgeen leidde tot een explosie van hedge-fondsen en handelshuizen [later versterkt door de Gramm-Leach-Bliley Act van 1999, AP].

Kijkend naar alle inkomsten in de VS strijkt de rijkste 0,01% in totaal 25% op in de periode 1979 tot 2005.

Deze grote inkomensongelijkheid is een van de belangrijkste (zo niet de belangrijkste) redenen voor de massale Occupy-protesten in de VS en wordt een steeds overheersender thema van debat in het land.

Opvallend is ook dat met de groeiende inkomensongelijkheid het democratische gehalte van de VS serieus lijkt de zijn afgenomen. Het land heeft te maken met toenemend politiegeweld, een steeds machtelozer parlement en een enorme invloed van lobbyisten op het beleid.

Het bewijst het gelijk van een voormalig rechter, wijlen Louis Brandeis, die ooit opmerkte: "We kunnen kiezen voor democratie in dit land, of we kunnen kiezen alle rijkdom te verzamelen in handen van slechts een handvol mensen. Maar allebei, dat gaat niet."

Meer nog dan in Europa of elders in het Westen hebben de Amerikanen de keuze om of hogere en eerlijkere belastingen op inkomsten uit kapitaal in ere te herstellen of te maken te krijgen met toenemende sociale onrust.

***

Vrije en verkorte vertaling van 'The Top 0.1% Of The Nation Earn Half Of All Capital Gains'
Vertaling en aanpassingen: Arjan Plantinga