John Perkins:
Het kapitalistische businessmodel van chantage en moord

20 juli 2011
Door -

Enkele van de beste boeken die ik de laatste jaren heb gelezen waren de boeken van John Perkins, Confessions of an Economic Hit Man, The Secret History of the American Empire en zijn nieuwste boek, Hoodwinked. Door zijn eerste boek (Confessions of an Economic Hit Man) raakte ik geïnteresseerd in wat mensen 'complottheorieën' noemen. Ik denk echter dat het vaak geen theorieën zijn. Theorieën moorden niet. Theorieën richten landen niet tegronde middels torenhoge staatsschulden, terwijl enkele families daar pervers rijk van worden. Voor mij, net als voor John Perkins, is complotfeiten een betere benaming.

John Perkins werd door de National Security Agency (NSA) gerekruteerd toen hij nog economie studeerde. Na een hele resem gesprekken en leugendetectortests werd geconcludeerd dat hij een perfecte economische hit man (EHM) zou zijn - een economische huurmoordenaar ofwel oplichter. Blijkbaar was de NSA erachter gekomen wat de drie meest voorkomende zwakheden van mensen zijn en hoe die zwakheden een mogelijkheid bieden om mensen voor je te laten werken. Die zwakheden zijn seks, macht en geld. Perkins werd getest en de conclusie was dat hij last had van alle drie zwakheden. Daarmee werd hij door de NSA bespeeld en lieten ze hem uiteindelijk hele smerige karweitjes opknappen.

In de jaren dat hij voor de NSA werkte onderhield hij nauwe banden met de CIA, de Wereldbank en USAID. Hij kende de andere EHM goed, maar hun bestaan was voor gewone stervelingen geheim. In een recent interview met Lew Rockwell stelde Perkings dat de belangrijkste taak van zowel de CIA als de NSA bestaat uit het behartigen van de internationale belangen van reusachtige firma's als Halliburton. Ze zorgen ervoor dat de juiste landen de beschikking hebben over de grondstoffen die de bedrijven wensen, ze kopen politici en toezichthouders om, zorgen ervoor dat die politici en toezichthouders hun postje behouden en laten die politici en toezichthouders zonder pardon vermoorden als ze niet doen wat ze opgedragen wordt.

De wereld zoals John Perkins die ziet wordt tegenwoordig volledig bestuurd door de multinationals. Perkins ziet ze als donkere wolken over de planeet zweven, wolken die geen grenzen kennen, wolken die zich niet aan één bepaalde wetgeving moeten houden. Ze doen zaken met de Chinezen, en tegelijkertijd met Taiwan, met Israël en nog dezelfde dag met Iran. Wanneer jeiets hebt dat zij willen zullen ze je zaken met je doen; wie je ook bent.

Perkins zegt in zijn interview met Lew Rockwell dat USAID een van de organisaties was waar men wist wat de EHM uitspookten. Het beeld dat de gewone man van USAID heeft als een humanitaire organisatie is dan ook volledig verkeerd. Perkins: "USAID is geen liefdadigheidsinstelling. Ontwikkelingshulp aan het buitenland dient maar één doel: de belangen van de grote bedrijven. Slechts enkele van de liefdadigheidsorganisaties die we kennen geven daadwerkelijk hulp aan hen die het nodig hebben. De enige taak van organisaties als USAID, de Export-Import Bank, de Wereldbank, etc is ondersteuning van grote bedrijven."

De taak die Perkins had als Economic Hitman was het identificeren van de landen die over de juiste grondstoffen beschikten. Daarna werd er via de Wereldbank of een van diens zusterorganisaties een enorme lening voor dat land geregeld. Dat geld kwam echter nooit ten goede aan de bevolking van dat land. Slechts enkele sowieso al steenrijke families en uiteraard de bedrijven profiteerden ervan. Van het geld werd infrastructuur aangelegd: energiecentrales, industrieparken, snelwegen. De inwoners van het land moesten uiteraard wel de lening terugbetalen, maar zagen nooit iets van de zegeningen van de lening.

Het resultaat was dat het land werd geconfronteerd met een enorme schuldenberg die ze nooit konden terugbetalen. Op dat moment werden de bewoners van het land effectief de slaven van de bedrijven of van het Amerikaanse Rijk, want een land zo diep in de schulden (zie Griekenland) kon eenvoudig worden gechanteerd om zijn grondstoffen voor een prikkie te verkopen, zonder beperkende (milieu-, arbeids-) wetten die de verwerking en verkoop ervan zouden kunnen belemmeren.

In het interview vertelt Perkins ook over leiders die niet ingingen op de Amerikaanse chantage. In dat geval was zijn rol uitgespeeld en was het de beurt aan de Jackals (jakhalzen) die ofwel de regering zouden omverwerpen of de dwarsliggende regeringsleider vermoordden. Zo geschiedde het met Omar Torrijos, de feitelijke leider van het kleine Panama van 1968 tot 1981.

Perkins raakte bevriend met Torrijos en dat stelde hem voor een dilemma. Het was zijn taak Torrijos in de val te lokken, maar de Panamese militaire leider gaf niet toe. Torrijos zei dat hij de lening niet wilde, maar streefde naar meer vrijheid voor de bevolking van het straatarme en door een blanke oligarchie uitgebuite Panama. Perkins moest zijn activiteiten staken en wist wat er zou gebeuren. Op 1 augustus 1981 explodeerde het vliegtuig van Torrijos, vlak nadat het was opgestegen van de luchthaven in Panama City.

Ook nu hebben de Verenigde Staten nog een groot aantal EHM in dienst.

Klik hier voor het volledige Lew Rockwell-interview met Perkins