Laat ons beginnen

5 december 2011
Door Arjan Plantinga

Boven Antwerpen barst een onweer los, met harde wind en ijskoude slagregen. Het past bij de staat van onze moderne Europese staatsinrichting; een weertype waarbij je het liefst de rolluiken dichtdoet, de verwarming wat hoger zet, zonnige muziek in de CD-speler gooit en met een tropische longdrink in je hand doet alsof het zomer is. Als je de muziek maar hard genoeg zet hoor je zelfs de donder niet.

Ik ben helaas niet het type dat zichzelf op een dergelijke manier kan voor de gek houden. De rolluiken blijven open en ik zie de slagregens neerdalen op het koppeltje duiven dat zich schuilhoudt in de bladloze magnolia in de tuin. Ze zouden beter op de stapel houtblokken gaan zitten. Die ligt droog onder een afdak, maar op dat idee komen de beestjes niet. Een dergelijk plekje staat niet in hun kader met mogelijkheden, en dus blijven ze - hoewel slechts twee meter verwijderd van een droge schuilplaats - zich vastklampen op de dansende takken van de kale boom - als Europese politici in een schuldencrisis.

Een schuldencrisis die eigenlijk veel meer is dan een schuldencrisis. Voor veel mensen is het een totale crisis. Want wat is er in december 2011 nog onomstotelijk, buiten dan de ijzeren greep die de heersende klasse nog altijd heeft over zijn onderdanen, over het werkvolk, over dat deel van de mensheid dat belasting betaalt aan het piepkleine deel van de mensheid dat die belasting - in de vorm van rente op de staatsleningen - ontvangt.

Het is uitgedraaid op een volledige systeemcrisis, waarin alle maskers een voor een afvallen, en de machthebbers schaamteloos laten zien hoe het altijd al geweest is. In de film Snake Eyes vertelt Nicholas Cage een anekdote aan zijn vrouwelijke tegenspeelsters - een madammeke dat hij eerder de huid had vol gescholden omdat ze een misstand had aangekaart bij een minister, die daarop vermoord werd en daarmee de boksmatch waar Cage zich op verheugd had had verpest. Cage vertelt hoe piraten in de 17e eeuw vuurtorens bouwden voor de kust, op plaatsen waar de schepen op de rotsen zouden lopen en ze door de piraten leeggeroofd konden worden. "En er is sindsdien niets veranderd," concludeerde Cage. "Alleen de vuurtorens zijn groter."

De misdaden van de heersende klasse gaan tegenwoordig het niveau van de piraten en hun met opzet misplaatste vuurtorens ver te boven. En ze doen er ook al lang niet meer geheimzinnig over. Ze achten zich zo onaantastbaar dat ze in alle openheid de ene hallucinante bankroof na de andere plegen. Ook nu zitten we er met onze neus bovenop hoe het IMF - een privébank, met eigenaren en aandeelhouders! - biljoenen van de ECB krijgt om fractioneel en tegen flinke rentes uit te lenen aan de EU-lidstaten, die het water nu al tot aan de lippen hebben staan.

De medeplichtige en tot op het bot corrupte media spelen het spel mee en het wordt allemaal geleid door een madammeke dat zonder meerderheid is verkozen om Bondskanselier van Duitsland te zijn, door een madammeke dat dus geen enkele democratisch mandaat heeft gekregen om op Europees niveau iets te zeggen te hebben. Het illustreert perfect het dictatoriale karakter van de EU, en is voor mij het zoveelste bewijs dat democratie niet meer is dan een laagje chroom over dezelfde despotische bovenklasse die altijd al heeft geparasiteerd op de arbeidersklasse. En met arbeidersklasse bedoel ik iedereen die werkt voor zijn inkomen en belasting betaalt. Dat u me niet verkeerd begrijpt...!

De crisis komt ook tot uiting in het in rap tempo verdwijnen van de onderlinge solidariteit die de arbeidersklasse de afgelopen 200 jaar gekenmerkt heeft. In Vlaanderen zou volgens een peiling 40% van de kiesgerechtigden nu op de Nieuwe Vetzakken Alliantie van Bart De Wever hebben gestemd. Dat is enerzijds omdat de Vlaamse media een geraffineerde campagne voor de neoliberale NVA hebben gevoerd, maar anderzijds omdat De Wever de weerzinwekkende belichaming is van het Modern Egoïsme. Zonder te weten waarom heerst bij de burger het idee dat socialisme schuldig is aan alle problemen waar onze moderne maatschappij mee te kampen heeft. De media houden dat beeld in stand, terwijl ze eigenlijk al lang massaal en aanhoudend aan hun lezers en kijkers zouden moeten duidelijk maken dat het juist het (neo)liberale gedachtengoed van harteloze, ijskoude volksmenners als De Wever is geweest dat de ongebreidelde immigratie heeft bevorderd, om zo een overschot aan arbeidskrachten te creëren en de daarmee de prijs van arbeid (uw salaris) te drukken. Helaas zijn er zelfs binnen de SPA geen socialisten meer te vinden. Het hele politieke spectrum is opgeschoven naar rechts. Net als in Nederland overigens. Die arrogante houding van de kiezer, die dacht met een modaal inkomen neer te moeten kijken op de sociale waarden die onze samenleving hebben gemaakt tot wat ze nu is, en op allerlafste wijze hen die een trede lager op de ladder stonden er vanaf te moeten trappen, gaat ze nog duur te staan komen. Sjonnie & Anita zijn opgeklommen tot Henk & Ingrid, en in plaats van schouder aan schouder met Achmed & Fatima te strijden voor een rechtvaardiger verdeling van het BNP, gunnen ze elkaar het licht in de ogen niet, en worden daarnaast ook mensen die opkomen voor de rechten van alle arbeiders gedemoniseerd.

De heersende klasse en hun loopjongens in de politiek lachen zich te barsten over de onmetelijke domheid van hun kiezers.

Maar goed die analyses kent u. U bent misschien zelf wel zo'n rund dat op Geert W., De Winter of De Wever heeft gestemd? Niet dat het veel had uitgemaakt hoor, maar een stem op Geert W. of De Wever geeft aan dat u gevallen bent voor de manipulaties van de media, en dat u niet zelfstandig nadenkt. Daar dient u dus best snel mee te beginnen. Of wilt u echt dat een ijskoude psychopaat als Bart De Wever, een man die net als Geert W. wordt gedreven door blinde haat, voortkomend uit de trauma's uit zijn kindertijd, de komende twintig jaar zijn zakken vult op uw kosten?

Nu bloggers wereldwijd al een aantal jaar bezig zijn met het vaststellen en aanklagen van de onvoorstelbare hoeveelheid bedreigingen voor het algemeen welbevinden van de planeet en zijn bewoners, zien we dat de inktvlek van de bewustwording zich inmiddels onstuitbaar uitbreidt. Een kritische massa is echter nog lang niet bereikt - 40% voor de NVA zegt genoeg. En ook al zou die bereikt zijn, zou dat wat uitmaken?

Is een politieke oplossing voor onze problemen nog wel mogelijk? Is er nog wel een kruid gewassen tegen de enorme, geraffineerde en over alle financiële, technische en logistieke middelen beschikkende infomachine van de heersende klasse? En ook al zouden er bressen in de buitenste verdedigingslinie geslagen kunnen worden, en genoeg mensen bereikt kunnen worden met de mededeling dat het niet de schuld is van de Moslims, de Walen of de Grieken, met de mededeling dat het een strijd is van belastingbetalers tegen belastingontvangers...

Stel u voor dat een partij die werkelijk van zins is om iets aan de status quo te veranderen, die werkelijk van plan is de banken aan te pakken, de geldvoorziening weer bij het volk onder te brengen, en het belastingstelsel zo te hervormen dat er een omgekeerde herverdeling van de rijkdom op gang komt, dat zo'n partij een belangrijke hoeveelheid steun achter zich weet te vergaren. Hoe denkt u dat de media zouden reageren op 25% van de stemmen voor de Vlaamse PvdA? Zou de heersende klasse een echte ruk naar 'links' accepteren?

Ik ben bang van niet.

Zodra zo'n partij een significant aantal kiezers en leden krijgt, komen ze van onder hun stenen gekropen, de loopjongens van de heersende klasse, om de partij te kapen en de oppositie in goede banen te leiden.

We zien precies dat nu gebeuren bij de Duitse Piratenpartij, die nog niet eens een echt belangrijk aandeel van de stemmen heeft weten vergaren, maar toch al volledig gecoöpteerd lijkt en al een groot deel van zijn grondbeginselen achter zich lijkt te hebben gelaten.

Om de heersende klasse iets in de weg te leggen, bijvoorbeeld door in een tijd als deze voelbare oppositie te kunnen voeren tegen Angela Merkel en de coupplegers van de banken, is er echter veel meer nodig dan een leuk percentage bij een nationale verkiezing. De huidige politieke structuren die het Europees parlement in hun greep hebben zijn meestal meer dan 100 jaar oud. Maar indien u geen bloedige revolutie wenst, en geen miljarden op de bank heeft om zoals een volwassen lobbyist politici om te kopen en zo politieke invloed uit te oefenen, is het huidige politieke systeem de enige manier. Als beginnende partij een Europese machtsbasis opbouwen zal niet binnen een paar jaar, binnen één generatie of zelfs maar binnen een mensenleven verwezenlijkt kunnen worden. Maar, om dan toch maar te eindigen met de - nooit uitgesproken - woorden van John F Kennedy: "Laat ons beginnen!"




© Arjan Plantinga
Alle rechten voorbehouden

Lees ook:

 

privacybeleid