Laat ons beginnen
5 december 2011
Door Arjan Plantinga
Boven Antwerpen barst een onweer los, met harde wind en ijskoude
slagregen. Het past bij de staat van onze moderne Europese
staatsinrichting; een weertype waarbij je het liefst de rolluiken
dichtdoet, de verwarming wat hoger zet, zonnige muziek in
de CD-speler gooit en met een tropische longdrink in je hand
doet alsof het zomer is. Als je de muziek maar hard genoeg
zet hoor je zelfs de donder niet.
Ik ben helaas niet het type dat zichzelf op een dergelijke
manier kan voor de gek houden. De rolluiken blijven open en
ik zie de slagregens neerdalen op het koppeltje duiven dat
zich schuilhoudt in de bladloze magnolia in de tuin. Ze zouden
beter op de stapel houtblokken gaan zitten. Die ligt droog
onder een afdak, maar op dat idee komen de beestjes niet.
Een dergelijk plekje staat niet in hun kader met mogelijkheden,
en dus blijven ze - hoewel slechts twee meter verwijderd van
een droge schuilplaats - zich vastklampen op de dansende takken
van de kale boom - als Europese politici in een schuldencrisis.
Een schuldencrisis die eigenlijk veel meer is dan een schuldencrisis.
Voor veel mensen is het een totale crisis. Want wat is er
in december 2011 nog onomstotelijk, buiten dan de ijzeren
greep die de heersende klasse nog altijd heeft over zijn onderdanen,
over het werkvolk, over dat deel van de mensheid dat belasting
betaalt aan het piepkleine deel van de mensheid dat die belasting
- in de vorm van rente op de staatsleningen - ontvangt.
Het is uitgedraaid op een volledige systeemcrisis, waarin
alle maskers een voor een afvallen, en de machthebbers schaamteloos
laten zien hoe het altijd al geweest is. In de film Snake
Eyes vertelt Nicholas Cage een anekdote aan zijn vrouwelijke
tegenspeelsters - een madammeke dat hij eerder de huid had
vol gescholden omdat ze een misstand had aangekaart bij een
minister, die daarop vermoord werd en daarmee de boksmatch
waar Cage zich op verheugd had had verpest. Cage vertelt hoe
piraten in de 17e eeuw vuurtorens bouwden voor de kust, op
plaatsen waar de schepen op de rotsen zouden lopen en ze door
de piraten leeggeroofd konden worden. "En er is sindsdien
niets veranderd," concludeerde Cage. "Alleen de
vuurtorens zijn groter."
De misdaden van de heersende klasse gaan tegenwoordig het
niveau van de piraten en hun met opzet misplaatste vuurtorens
ver te boven. En ze doen er ook al lang niet meer geheimzinnig
over. Ze achten zich zo onaantastbaar dat ze in alle openheid
de ene hallucinante bankroof na de andere plegen. Ook nu zitten
we er met onze neus bovenop hoe het IMF - een privébank,
met eigenaren en aandeelhouders! - biljoenen van de ECB krijgt
om fractioneel en tegen flinke rentes uit te lenen aan de
EU-lidstaten, die het water nu al tot aan de lippen hebben
staan.
De medeplichtige en tot op het bot corrupte media spelen
het spel mee en het wordt allemaal geleid door een madammeke
dat zonder meerderheid is verkozen om Bondskanselier van Duitsland
te zijn, door een madammeke dat dus geen enkele democratisch
mandaat heeft gekregen om op Europees niveau iets te zeggen
te hebben. Het illustreert perfect het dictatoriale karakter
van de EU, en is voor mij het zoveelste bewijs dat democratie
niet meer is dan een laagje chroom over dezelfde despotische
bovenklasse die altijd al heeft geparasiteerd op de arbeidersklasse.
En met arbeidersklasse bedoel ik iedereen die werkt voor
zijn inkomen en belasting betaalt. Dat u me niet verkeerd
begrijpt...!
De crisis komt ook tot uiting in het in rap tempo verdwijnen
van de onderlinge solidariteit die de arbeidersklasse de afgelopen
200 jaar gekenmerkt heeft. In Vlaanderen zou volgens een peiling
40% van de kiesgerechtigden nu op de Nieuwe Vetzakken Alliantie
van Bart De Wever hebben gestemd. Dat is enerzijds omdat de
Vlaamse media een geraffineerde campagne voor de neoliberale
NVA hebben gevoerd, maar anderzijds omdat De Wever de weerzinwekkende
belichaming is van het Modern Egoïsme. Zonder te weten
waarom heerst bij de burger het idee dat socialisme schuldig
is aan alle problemen waar onze moderne maatschappij mee te
kampen heeft. De media houden dat beeld in stand, terwijl
ze eigenlijk al lang massaal en aanhoudend aan hun lezers
en kijkers zouden moeten duidelijk maken dat het juist het
(neo)liberale gedachtengoed van harteloze, ijskoude volksmenners
als De Wever is geweest dat de ongebreidelde immigratie heeft
bevorderd, om zo een overschot aan arbeidskrachten te creëren
en de daarmee de prijs van arbeid (uw salaris) te drukken.
Helaas zijn er zelfs binnen de SPA geen socialisten meer te
vinden. Het hele politieke spectrum is opgeschoven naar rechts.
Net als in Nederland overigens. Die arrogante houding van
de kiezer, die dacht met een modaal inkomen neer te moeten
kijken op de sociale waarden die onze samenleving hebben gemaakt
tot wat ze nu is, en op allerlafste wijze hen die een trede
lager op de ladder stonden er vanaf te moeten trappen, gaat
ze nog duur te staan komen. Sjonnie & Anita zijn opgeklommen
tot Henk & Ingrid, en in plaats van schouder aan schouder
met Achmed & Fatima te strijden voor een rechtvaardiger
verdeling van het BNP, gunnen ze elkaar het licht in de ogen
niet, en worden daarnaast ook mensen die opkomen voor de rechten
van alle arbeiders gedemoniseerd.
De heersende klasse en hun loopjongens in de politiek lachen
zich te barsten over de onmetelijke domheid van hun kiezers.
Maar goed die analyses kent u. U bent misschien zelf wel
zo'n rund dat op Geert W., De Winter of De Wever heeft gestemd?
Niet dat het veel had uitgemaakt hoor, maar een stem op Geert
W. of De Wever geeft aan dat u gevallen bent voor de manipulaties
van de media, en dat u niet zelfstandig nadenkt. Daar dient
u dus best snel mee te beginnen. Of wilt u echt dat een ijskoude
psychopaat als Bart De Wever, een man die net als Geert W.
wordt gedreven door blinde haat, voortkomend uit de trauma's
uit zijn kindertijd, de komende twintig jaar zijn zakken vult
op uw kosten?
Nu bloggers wereldwijd al een aantal jaar bezig zijn met
het vaststellen en aanklagen van de onvoorstelbare hoeveelheid
bedreigingen voor het algemeen welbevinden van de planeet
en zijn bewoners, zien we dat de inktvlek van de bewustwording
zich inmiddels onstuitbaar uitbreidt. Een kritische massa
is echter nog lang niet bereikt - 40% voor de NVA zegt genoeg.
En ook al zou die bereikt zijn, zou dat wat uitmaken?
Is een politieke oplossing voor onze problemen nog wel mogelijk?
Is er nog wel een kruid gewassen tegen de enorme, geraffineerde
en over alle financiële, technische en logistieke middelen
beschikkende infomachine van de heersende klasse? En ook al
zouden er bressen in de buitenste verdedigingslinie geslagen
kunnen worden, en genoeg mensen bereikt kunnen worden met
de mededeling dat het niet de schuld is van de Moslims, de
Walen of de Grieken, met de mededeling dat het een strijd
is van belastingbetalers tegen belastingontvangers...
Stel u voor dat een partij die werkelijk van zins is om iets
aan de status quo te veranderen, die werkelijk van plan is
de banken aan te pakken, de geldvoorziening weer bij het volk
onder te brengen, en het belastingstelsel zo te hervormen
dat er een omgekeerde herverdeling van de rijkdom op gang
komt, dat zo'n partij een belangrijke hoeveelheid steun achter
zich weet te vergaren. Hoe denkt u dat de media zouden reageren
op 25% van de stemmen voor de Vlaamse PvdA? Zou de heersende
klasse een echte ruk naar 'links' accepteren?
Ik ben bang van niet.
Zodra zo'n partij een significant aantal kiezers en leden
krijgt, komen ze van onder hun stenen gekropen, de loopjongens
van de heersende klasse, om de partij te kapen en de oppositie
in goede banen te leiden.
We zien precies dat nu gebeuren bij de Duitse Piratenpartij,
die nog niet eens een echt belangrijk aandeel van de stemmen
heeft weten vergaren, maar toch al volledig gecoöpteerd
lijkt en al een groot deel van zijn grondbeginselen achter
zich lijkt te hebben gelaten.
Om de heersende klasse iets in de weg te leggen, bijvoorbeeld
door in een tijd als deze voelbare oppositie te kunnen voeren
tegen Angela Merkel en de coupplegers van de banken, is er
echter veel meer nodig dan een leuk percentage bij een nationale
verkiezing. De huidige politieke structuren die het Europees
parlement in hun greep hebben zijn meestal meer dan 100 jaar
oud. Maar indien u geen bloedige revolutie wenst, en geen
miljarden op de bank heeft om zoals een volwassen lobbyist
politici om te kopen en zo politieke invloed uit te oefenen,
is het huidige politieke systeem de enige manier. Als beginnende
partij een Europese machtsbasis opbouwen zal niet binnen een
paar jaar, binnen één generatie of zelfs maar
binnen een mensenleven verwezenlijkt kunnen worden. Maar,
om dan toch maar te eindigen met de - nooit uitgesproken -
woorden van John F Kennedy: "Laat ons beginnen!"
|
© Arjan Plantinga
Alle rechten voorbehouden
|
|
|
|
|
|
|