Europese Commissie wil dalende populariteit niet onder ogen zien
Meerderheid Europa wil geen EU meer

4 september 2010
Door Mary Ellen Synon

Het is u misschien niet opgevallen, maar wees er maar zeker van dat de Europese Commissie dit soort dingen wel opvalt: uit een Eurobarometer-enquête die enkele dagen geleden werd gepubliceerd blijkt dat de goedkeuring voor de EU in heel Europa daalt. Minder dan de helft van de burgers van de lidstaten van de EU denkt dat lidmaatschap van de EU goed is voor hun land.

Dat was natuurlijk niet de bedoeling. De Europese Commissie (EC) heeft namelijk een propagandabudget van €2,75 miljard om ervoor te zorgen dat dat niet gebeurt. Maar op de een of andere manier gebeurt het toch. Hoe meer 'Europa' de Europese burgers krijgen, des te minder vinden ze dat.

Niet dat de Brusselse elite, wiens lucratieve carrières afhankelijk zijn van 'meer Europa', zullen accepteren dat de mensen een steeds grotere afkeer krijgen van de EU naarmate ze meer in de gaten krijgen wat de EU eigenlijk is.

Niks van; direct nadat de resultaten van de enquête bekend werden gemaakt was de Commissie bezig de resultaten te verdraaien middels ene persbericht met de titel: "EU-burgers zijn voorstander van een sterker Europees ingrijpen in de economie".In het persbericht werd beweerd dat 92% van de mensen vindt dat de EU de juiste prioriteiten heeft gesteld voor het herstel van de economie.

Pardon?

92%?

De laatste keer dat ik een dergelijk cijfer heb gehoord was na een verkiezing in de Sovjet Unie. Ja, Leonid Brezjnev was 92% geliefd, en de cijfers bewezen dat.

Viviane Reding, de Luxemburgse Commissaris die de propaganda-afdeling (ook wel Communicatie genoemd) van de EU leidt stelde het nog straffer: "De duidelijke meerderheid voor meer Europese richtlijnen voor economisch beleid toont dat mensen de EU zien als een beslissend onderdeel van de oplossing van de crisis." Madame Reding wil ons doen geloven dat 75% van de mensen in de EU ervoor zijn om de EU - met andere woorden: mensen zoals zij - meer macht te geven in het bestieren van het economisch en financieel beleid van de lidstaten.

Mats Persson, het hoofd van de Open Europe-denktank, maakte in een artikel op de Zweedse nieuwssite Europaportalen gehakt van de praatjes van de EC. Dergelijke steun voor de EU was volgens Mats simpelweg nergens in de enquête terug te vinden. Wat ook nergens in de enquête terug te vinden was was de rol van de EU of de term 'Europese economische regelgeving' Het enige wat er in de buurt kwam is een wollige vraag of u wel of geen goed idee vindt om de huidige crisis te bestrijden met "meer coördinatie van economisch en financieel beleid van de verschillende lidstaten".

De propagandamakelaars van de EC konden de verleiding niet weerstaan om de antwoorden wat te masseren, twee groepen nieuwe antwoorden aan het allesomvattende cijfer van 75% toe te voegen, en het hele spel dan in een nieuwe papiertje te verpakken. Daaruit moest blijken dat driekwart van de Europeanen er voorstander van is om de EU meer macht te geven in het controleren van nationale economieën.

Maar dat was de vraag niet.

Mats maakte ook nog gehakt van enkele andere 'interpretaties' van de cijfers door de EC en merkte vervolgens op: "De Eurobarometer van de EC is zeer duur - bijna 27.000 mensen werden persoonlijk ondervraagd - en dat dwing ons tot de vraag of belastinggeld wel op deze manier moet worden gebruikt."

José Manuel Barroso, de voorzitter van de commissie, probeerde ook een draai aan de resultaten te geven. Meteen na de publicatie, belde hij de Italiaanse krant Corriere della Sera om te benadrukken dat de fout van de dalende steun voor de EU ligt bij de regeringen van de lidstaten.

Hij zei dat wanneer dingen verkeerd gaan regeringen de schuld aan de EU geven, maar ze strijken alle eer op voor de dingen die Brussel wel realiseert: "I problemi non si risolveranno fino a che ogni nazione non vede il progetto europeo come il suo progetto." Pas wanneer alle lidstaten het project Europa als hun eigen project gaan zien zullen de problemen opgelost kunnen worden.

Met andere woorden, wat volgens Barroso de dalende populariteit van de EU veroorzaakt bij de inwoners van de 27 lidstaten is dat de regeringen van Groot-Brittannië, Zweden, Nederland en de rest halsstarrig eerst aan zichzelf denken en pas dan aan het algemeen belang van de hele EU.

Barroso verdraait de resultaten tot ze alle betekenis verliezen. Dat was dus de Eurobarometer. Eens de resultaten door de gehaktmolen van de EC zijn gehaald lijken ze in niets meer op de resultaten die erin gingen.

Maar de EC zal de Eurobarometer wel verder opdracht geven enquêtes uit te voeren. De Eurobarometer is namelijk een creatie van de EC zelf. En wat de resultaten ook mogen zeggen over de wens van de mensen dat de EU uit hun leven verdwijnt, de eurocraten zullen blijven beweren dat het gewoon een kwestie van "communicatie" is. Ze zullen blijven volhouden, zoals ze altijd doen, dat wanneer de EU-burgers (moge die term branden in de hel) maar meer over het geweldige werk dat de EU doet zouden weten, zouden ze leren net zo veel van de EU te houden als de eurocraten zelf doen.

Op dat moment verwordt de gedachtegang van opper-eurocraat Barroso en zijn mede-eurocraten tot de gedachtegang van een stalker, die er ook van overtuigd is dat wanneer die jongedame hem zou leren kennen, ze zich zou realiseren hoeveel hij van haar houdt, en hoeveel ze eigenlijk - hoewel ze zich ertegen verzet - van hem houdt. Hij weet dat hij de enige is voor haar. Het zijn slechts anderen - eurosceptici, de pers, de regeringen van de lidstaten - die haar tegen hem opzetten.

En dus zal hij 's avonds voor haar huis staan, en haar elke dag volgen naar haar werk tot ze de waarheid onder ogen wil zien. Pas dan zal ze instemmen met een steeds hechtere unie...