|
||||||||||||
30 augustus 2010 Maar moderne inzichten lijken erop te wijzen dat wat wij over het algemeen aardolie noemen weinig meer is dan het resultaat van een materiële evenwichtsoefening van de planetaire gesteentes. De dunne korst van de planeet, bestaand uit continentale en maritieme platen, zwemt op een materiaal dat onvoorstelbare hoeveelheden koolwaterstoffen - het materiaal waar aardolie uit bestaat - bevat. Daar waar deze platen op elkaar botsen vindt de daaronder liggende aardmantel een weg omhoog en kunnen de koolwaterstoffen zich een weg naar het aardoppervlakte zoeken. (1) De regionale verspreiding van de aardolie spreekt voor deze theorie, want de vindplaatsen van de grootste olievoorraden spreken veelal voor de gedachte dat aardolie uit het binnenste van de aarde stamt. Zo liggen de olievelden van het Midden-Oosten bijna alleen daar waar de platen van Azië en Afrika op elkaar botsen, en ook de oliebronnen in zuid-oost Azië vinden we langs barsten in de aardkorst. Daarnaast lijkt het erop dat uitgeputte oliebronnen zich vanzelf weer vullen met olie, en voor dat gegeven vindt de theorie over olie als 'fossiele brandstof' geen verklaring. Op 26 september 1995 zegt Dr. Jean K. Whelan een artikel in de New York Times dat ze aanwijzingen heeft voor de gedachte dat olie via grote, snelle doorbraken uit reservoirs op grotere diepte terug in de gekende oliebronnen stroomt. En het is toch inderdaad zo dat de geschatte oliereserves veel minder (helemaal niet?) zijn afgenomen dan experts al decennia lang aan de hand van de bestaande (en groeiende) vraag naar olie aannemen. De totale hoeveelheid olie die verbruikt en gevonden is is vele malen groter dan er ooit uit de totale hoeveelheid plantaardig en dierlijk afvalmateriaal had kunnen ontstaan. Waar komt dan de rest vandaan? In 2003 schreef het tijdschrift Geotimes over de situatie rondom de oliebronnen in de Golf van Mexico: "Onder de Golf van Mexico stromen koolwaterstoffen naar boven via een gecompliceerd netwerk van verbindingen en reservoirs. ... dat alles gebeurt snel en gebeurt ook vandaag nog, en is dus geen proces van miljoenen jaren," Larry Cathles, scheikundige en geoloog van de Cornell Universiteit. "We hebben een gigantisch stroomsysteem waargenomen, waarin olie nu gevormd wordt, zich een weg omhoog baant, de reservoirs vult en zelfs door de zeebodem omhoog komt. En dat alles recent." (2) Daarbij is er geen enkele wetenschappelijk experiment erin geslaagd in een laboratorium uit plantaardig en dierlijk materiaal een stof te winnen die ook maar enigszins op aardolie lijkt. Bovendien bevindt zich een belangrijk deel van de oliereserves in regio's en gesteentes waar aan de hand van de fossielen-theorie helemaal geen aardolie zou kunnen zitten. (3). De geoloog Kudryavtsev wees er al in 1959 op dat olie onder elk olieveld in grotere of kleinere hoeveelheden in alle grondlagen in alle richtingen werd gevonden, en niet in één specifieke laag. Ook ontbreekt er in oliebronnen elk spoor van fossielen. Nog een probleem: olie wordt gevonden tot op dieptes van 10.000 meter. De druk en de temperatuur onder 6.000 meter vernietigen alle organische verbindingen. Dat betekent dat alle fossiele basismateriaal al ver voor het biogene ontstaan van aardolie zou zijn veranderd in sedimenten en metamorfe gesteentes. Alleen een abiotisch ontstaan (zonder levend materiaal) kan het voorkomen van koolwaterstoffen op dieptes van 10.000 kilometer verklaren. (4) Er bestaan dus grote problemen bij het toetsen van de theorie over het ontstaan van fossiele brandstoffen:
Een aantal experimenten heeft aangetoond dat koolwaterstoffen binnen in de aarde kunnen ontstaan door eenvoudige, anorganische reacties - en niet alleen door het vergaan van plantaardig en dierlijk materiaal. S.B. Keith van Sonoita Research Arizona spreekt van koolwaterstoffen in hete, waterige oplossingen, die wxorden gevormd aan grenzen van actieve tektonische platen - daar dus waar de platen op elkaar inwerken. Daarbij is de ontdekking dat olie uit vele bronnen rond tektonische breukzones in de oceanen lekt - en wel voortdurend en in grote hoeveelheden - helemaal niet meer zo nieuw. In de Sovjet Unie stond de abiotische vorming van aardolie tientallen jaren in de schoolboekjes. Na de overname van Rusland en de Russische oliefirma's door Westerse oliereuzen zijn de boeken uit de schoolbibliotheken verdwenen. (5) De geoloog J.F. Kenney schreef in 2002: "Olie stamt niet van dode planten en dieren, maar wordt door de hydratatie van verschillende gesteentes en onder grote druk en hoge temperaturen tientallen kilometers onder het aardoppervlakte gevormd." (6) Kenney en zijn Russische collega's beweren dat ale aardolie op die manier wordt gevormd. Daaruit dient te worden geconcludeerd dat onuitputtelijke hoeveelheden aardolie erop liggen te wachten ontdekt en verwerkt te worden. Ook geologen uit de industrie geven inmiddels schoorvoetend toe dat olie inderdaad op die manier wordt gevormd: "Niemand heeft ooit beweerd dat er geen anorganische bronnen voor aardolie zijn.," aldus Mike Lewan van de US Geological Survey. Een onlangs verschenen rapport van de US Department of Energy Force on Strategic Energy Research and Development concludeerde dar "nieuwe gegevens en interpretaties erop wijzen dat olie en gas op Eugene Island, een oliewingebied in de Golf van Mexico, in onuitputtelijke hoeveelheden aanwezig zijn." En Larry Cathles en zijn medewerkers schatten dat er voor de kust van Lousiana, zo'n 184 miljard ton olie in de grond zit. Dat is 30% meer dan alle olie die de mensheid tot nu verbruikt heeft. (7) De destillatie van olie uit teerzand werd 30 jaar geleden officieel verworpen, vanwege te duur. Slechts zelden horen we hoe Canada 20% van zijn olieproductie uit de teerzanden in Athabasca haalt. Daaruit blijkt dat ook de oliewinning uit teerzanden blijkbaar winstgevend kan zijn. Deze teerzandvoorraden dienen dus in de schattingen van de oliereserves meegenomen worden. Dat gebeurt echter niet. Het is overduidelijk dat de olie-industrie zelf de theorie van de fossiele brandstof als niet langer relevant ziet. Waarom boorde men anders naar olie en gas in de Noordzee, ondanks de totale afwezigheid van sedimentslagen waarin olie het vaakst gevonden wordt? Waarom wordt er dan ten zuiden van Orlando, Florida olie gevonden op een diepte van 5.600 meter onder de zeebodem? Alleen door het wijdverbreide misverstand dat olie schaars is kan men voor een vat olie met 10 dollar productiekosten 6, 7 of zelfs 13 keer meer vragen op de internationale oliemarkt, zonder dat iemand zich daartegen verzet.
|
|
|||||||||||
|
||||||||||||
De
theorie dat aardolie wordt gevormd gedurende een miljoenen
jaren durend proces van rottend plantaardig en dierlijk materiaal,
en dat het daarom zo schaars is op deze planeet, werd in 1757
door de Russische geoloog 
