|
||||||||||
16 december 2010 De raadsman van Julian Assange blijkt een peperdure high-society advocaat te zijn wiens kantoor ook de Rothschild-familie tot zijn klanten rekent. Het is weer een stukje bewijs voor het feit dat Assange helemaal geen oprechte klokkenluider is, maar niets anders dan een van de vele misinformatieinstrumenten van de elite. Net als Israël is ook Wikileaks niets anders dan een dekmantel voor de twijfelachtige praktijken van deze puissant rijke bankiersfamilie, van wie velen denken dat ze de spin in het web zijn. Toeval? Pardon? Hoewel de bewijzen dat er iets niet klopt aan de officiële lezing van 19 Arabieren die - geleid door een rijkeluiszoontje met een GSM in een grot in het grensgebied tussen Afghanistan en Pakistan - het gehele Amerikaanse veiligheidsapparaat weten te omzeilen en ongehinderd het zwaar bewaakte Amerikaanse luchtruim doorkruisen overduidelijk zijn, en hoewel er tal van documenten moeten zijn die dat - zij het ook slechts zijdelings - zouden kunnen bewijzen, veegt de opperklokkenluider het allemaal van tafel. Daarmee bereikt hij twee dingen. Enerzijds claimt hij een soort van alleenrecht op geloofwaardige complottheorieën, maar anderzijds zet hij daarmee ook een aantal mensen flink uit de wind. En een aantal van die mensen wordt bij de nieuwste Wiki-lekken opnieuw volledig uit de wind gezet. U weet wie ik bedoel. Dat dat allemaal geen toeval is wordt nu weer maar eens aangetoond door iemand die wat speurwerk deed naar de advocaten die de verdediging van Julian Assange hebben opgenomen in het geval van de uiterst vreemde 'verkrachtingszaak' tegen de opperlekker. Daaruit bleek dat er toch wel een heel duidelijke link is tussen mijnheer Julian Assange en de rijkste bankiersfamilie - en waarschijnlijk de rijkste familie überhaupt - van deze planeet: de Rothschilds. Ten eerste bleek bij het bekend worden van de details over de aanklacht tegen Assange dat hij zich de afgelopen drie maanden in Londen heeft opgehouden, en dat het hele spel rondom de 250.000 gelekte documenten vanuit de directe nabijheid van de hoofdkwartieren van het Rothschildimperium werd geregisseerd. Een directe link met dat Rothschildimperium blijkt er echter ook te zijn. Die wordt duidelijk wanneer we de handel en wandel van de advocaat van Assange eens nader bekijken. De verdediging van Assange in de verkrachtingszaak is opgenomen door advocaat mr. Mark Stephens, verbonden aan het prominente en peperdure advocatenkantoor Finers Stephens Innocent. Nu is het sowieso al vreemd dat een man die steeds op de vlucht is, niet over duidelijke bronnen van inkomsten beschikt, geen vermogende familie heeft en op zijn website Wikileaks pauzeloos om donaties vraagt, een dergelijk kostelijk advocatenkantoor in de arm kan nemen. Des te vreemder is het allemaal wanneer we zien dat Finers Stephens Innocent het Waddesdon Trust tot zijn klanten rekent. Wat is het Waddesdon Trust? Op de website van dit fonds lezen we dat ze zich bezighouden met het "onderhouden, uitbreiden en het betalen van een deel van de rekeningen van Waddesdon Manor in de Vale of Aylesbury, Buckinghamshire." Voor hen die dit niet weten: Waddesdon Manor is het meest prestigieuze eigendom van de famlie Rothschild in het Verenigd Koninkrijk. Voorzitter van de Raad van Bewindvoerders van het Wadesdon Trust is de voormalig privé-secretaris van de koningin van Engeland Lord Fellowes, en drie prominente leden van de Rothschild-familie behoren tot die Raad: de huidige patras familias van de Engelse Rothschilds, Lord Jacob Rothschild, zijn echtgenote Lady Rothschild en zijn dochter Beth Matilda Rothschild. Overigens is de hoogwelgeboren Nathaniel Charles Jacob Rothschild, de 4e baron De Rothschild - zoals zijn volledige naam luidt - ook Erevoorzitter van het Institute for Jewish Policy Research. Maar dat uiteraard geheel terzijde... Het adres van het Waddesdon Trust is 14 St James's Place in Londen, en dat is ook het adres van de vermogensbeheerfirma van Lord Jacob Rothschild St. James's Place Group (vroeger J. Rothschild Assurance Group). Daarnaast mag worden opgemerkt dat de Finers Stephens Innocent zich vooral lijkt te richten op het bedenken van belastingconstructies van de ultra-rijken. Nog een keer resumerend:
“If it walks like a duck, quacks like a duck, looks like a duck, it must be a duck”
|
|
|||||||||
|
||||||||||
