VS:
12.000 Gevangenen in hongerstaking tegen onmenselijke omstandigheden

4 oktober 2011

Geheel genegeerd door de Nederlandstalige media, maar daarom niet minder waar en schrikbarend: enkele dagen geleden zijn in de VS een goeie 12.000 gevangenen in hongerstaking gegaan. Ze willen daarmee protesteren tegen de onmenselijke omstandigheden in de gevangenissen in de VS.

De gevangenissen in de VS zijn voor een groot deel geprivatiseerd, hetgeen uiteraard zorgt voor een streven naar winst bij de leiding van de instellingen. Meer gevangenen is meer omzet, lagere kosten betekent meer winst. Rechters worden omgekocht, steeds vaker wordt de maximumstraf uitgesproken en verdwijnen mensen voor een bagatel waarvoor je hier niet eens voor de rechter hoeft te verschijnen voor jaren achter de tralies. De VS zijn al langere tijd het land met het grootste percentage gevangenen ter wereld.

Nu is dat op zich al nauwelijks te begrijpen van een land dat zichzelf het recht toedicht om andere landen te dicteren wat moreel juist is, en wiens filmmakers het lef hebben TV-series als 'locked up abroad' te produceren, maar 60% van de gevangenen is ook nog eens mentaal gehandicapt. Ze zijn niet geholpen met celstraf en repressie, maar hebben behoefte aan medische behandeling. De VS zijn daarmee weer terug in de 19e eeuw: niks geestelijke gezondheidszorg! Mensen met geestelijke moeilijkheden steken we in de bak!!

Een ander teken dat de VS de duistere 19e eeuw nog lang niet helemaal achter zich hebben gelaten is het feit dat nog steeds 80% van de delinquenten gekleurd is.

Vooral in de zwaarst beveiligde gevangenissen is het heel normaal dat gevangenen jaren in eenzame opsluiting vertoeven. Dat betekent 23 uur per dag in een donkere cel ter grootte van een klein eenpersoonsbed, geen enkele afleiding en geen menselijk contact buiten de regelmatige bewerking door bewakers met wapenstok en pepperspray, wanneer het slachtoffer de mentale en lichamelijk foltering niet meer verdraagt en doordraait.

Wanneer de gevangenen na weken, maanden of jaren weer onder de andere gevangenen worden toegelaten zijn ze vaak geestelijk zo verwrongen dat ze binnen korte tijd medegevangenen of bewakers aanvallen, verwonden of erger, hetgeen leidt tot verlengen van de straf en uiteraard weer geruime tijd terug in de spelonk die de oorzaak was.

Met de besparingen die de Europese regering door de banken en het IMF krijgen gedicteerd is de kans zeer reëel dat ook landen bij ons in de buurt, of zelfs onze eigen regeringen overgaan tot privatisering van het gevangeniswezen. Om te weten waar dat toe leidt is een blik richting VS voldoende. We mogen hopen dat onze 'leiders' niet tot deze waanzin overgaan, maar kijkend naar het palmares van de boosaardige zwakzinnigen die onze parlementen en kabinetten bevolken kon die hoop wel eens ijdel zijn.

***

Bron