Alles lijkt gereed voor aanval op Iran

6 juli 2010

Terwijl de wereld zich bezighoudt met het WK voetbal, het olielek in de Golf van Mexico en de economische crisis 2.0, worden op de achtergrond, in alle stilte de voorbereidingen getroffen voor de al jaren verwachte aanval op Iran.

Of hoe moeten we interpreteren dat de VS op enkele weken tijd drie vliegdekschepen naar de Golf van Aden hebben gestuurd, en dat het links en rechts berichten regent over versterkte aanwezigheid van Amerikaanse en Israëlische troepen aan de noordelijke grens van de Islamitische Republiek?

In de zichtbare dimensie van de wereldpolitiek (in de gevestigde media) lijkt Israël zich vooral zorgen te maken om haar imago. De berichten over antisemitisme en toenemend Nazisme in Europa zijn dagelijkse kost - een gekende procedure wanneer Israël publiekelijk in de hoek wordt gedrukt. Terwijl de zionisten vrienden proberen te maken middels 'toegevingen' wat betreft Gaza, vliegen Israëlische regeringsmedewerkers (waaronder minister van Defensie Ehud Barak en premier Benjamin Netanyahu) met grote regelmaat op en neer van Tel Aviv naar Washinghton.

Zowel de VS, de Verenigde Naties als de EU hebben Iran nieuwe sancties opgelegd om het land verder te tergen en om de eigen bevolking wijs te maken dat Iran toch echt wel een grote bedreiging is voor de wereldvrede. Dat de sancties tegen Iran met wereldvrede niets te maken hebben begrijpen helaas (te) weinig mensen.

Ondertussen is iedereen in het Midden-Oosten onrustig.

Turkije maakt de spectaculairste diplomatieke pirouettes, Egypte kookt stilletjes van woede, terwijl Saoedi Arabië hetzelfde doet - alleen wat minder stilletjes. De koning van Jordanië waarschuwde enige tijd geleden dat er oorlog zou uitbreken in de regio als er tegen de zomer geen blijvende vrede zou zijn bewerkstelligd.

Het is nu zomer.

Syrië en Libanon brengen zichzelf in gereedheid voor de komende storm. Jemen is in totale chaos vervallen. Rusland, China, India en tal van andere landen in de regio zijn de strijd al aangegaan om het beste te maken van de komende schermutselingen. Het regime in Iran is zich aan het ingraven - letterlijk.

De meeste pijlen wijzen in de richting van een naderend cataclysme.

Volgens Midden-Oosten-expert Tony Badran, is de situatie "vergelijkbaar met die vlak voor de Zesdaagse Oorlog in 1967". In zijn artikel "The anatomy of an attack on Iran" geeft David Moon een gedetailleerde beschrijvingen van de mogelijke gebeurtenissen van de komende maanden. Toch lijkt het op dit moment waarschijnlijker dat een aanval op Iran zal worden uitgevoerd door Israël samen met de VS.

Het heeft er alle schijn van dat de VS de intensiteit van hun geheime operaties en voorbereidingen voor een aanval op Iran hebben opgevoerd. De geruchten dat de Amerikaanse troepen samentrekken rond de Perzischse Golf en in de Kaukasus, meer specifiek in Jemen en Azerbeidzjan, worden steeds luider. Daarnaast hebben de VS en Israël recent gezamenlijk oefeningen gehouden waarbij de nadruk op luchtaanvallen lag.

De VS lijken steeds nadrukkelijker op ramkoers met Iran en schijnen er geen vertrouwen in te hebben dat Israël de klus alleen zal weten te klaren. Volgens een rapport van denktank Stratfor van 27 februari jl. met de titel "The Geopolitics of Iran", is het onmogelijk dat Iran de Westerse troepenbewegingen aan haar grenzen zomaar zal accepteren. Het rapport stelt dat Iran verwoede pogingen onderneemt " etnische en religieuze spanningen in Irak en Afghanistan probeert te versterken om zo de Amerikaanse greep op de regio te ondermijnen en de aandacht van de Amerikanen te verleggen van aanvalshandelingen naar het verdedigen van de posities".

Maar dit alles is slechts een deel van het grote plaatje. Een aanval op Iran zal zeer waarschijnlijk een hevige en gewelddadige strijd uitlokken - een strijd die relatief kort zal zijn en militair geenszins beslissend. De VS hebben er alle belang bij zo weinig mogelijk schade op te lopen. En geen van de oorlogen in het Midden-Oosten in de laatste 60 jaar waren langer dan een maand (de kortste duurde zelfs maar zes dagen), en dat is geen toeval. Niemand in de regio, inclusief Israël en Iran, kan een totale oorlog lang volhouden, en niemand zal daar dan ook op uit zijn. Gezien de vernietigende kracht van modern militair materiaal zou een totale oorlog te verwoestend zijn en een veel te groot risico van interventie door andere grootmachten met zich meebrengen. Rusland heeft al meerdere keren gewaarschuwd een grote oorlog dusdanig dichtbij zijn grenzen niet te zullen tolereren.

Daarom verwijst Stratfor ook naar een soort patstelling.

Zoals zo vaak hebben de Perzen ook nu weer te maken met een machtige tegenstander die zich roert aan de rand van hun bergen. Die bergen zullen hen beschermen tegen de grootste bedreiging, maar niet tegen de verregaande destabilisatie van het land. Daarom houden de Perzen het land samen middels een combinatie van politieke compromissen en onderdrukking. Uiteindelijk zal de machtige tegenstander vertrekken. Perzië zal net zo lang bestaan als haar bergen

Het belangrijkste gevolgen van een militaire aanval op Iran zijn in het beste geval niet militair. De werkelijke strijd is dan hopelijk slechts een morele, en het doelwit is dan de bevolking van Iran, en moslims in de regio. Israël en de VS hebben hard gewerkt aan een breed gedragen consensus tegen Iran. En ook nu zullen de corrupte regimes in de Amerikaanse vazalstaten wereldwijd zich onthouden van kritiek op hun beschermheren. Als ze dat inderdaad doen, bestaat de kans dat het regime in Teheran in grote problemen komt, dat hun nucleaire programma jaren teruggeworpen wordt en dat het land internationaal nog verder geïsoleerd raakt. Toenemende internationale spanningen zouden dan uiteindelijk tot de installatie van een Westersgezind regime moeten leiden.

Het zou de greep van de VS en Israël over het Midden-Oosten en de haast eindeloze voorraden bruikbare mineralen in de grond versterken. Het zou ook het einde betekenen voor de hoop op een oplossing voor de Palestijnen, aangezien zij in Iran hun sterkste bondgenoot in de regio hebben.

Zo althans de verwachtingen van de mainstream analisten.

In pessimistischer scenario's zou de aanval kunnen escaleren indien Syrië en - in een veel later stadium - China en Rusland besluiten niet langer toe te kijken. Dat scenario zou kunnen eindigen in een wereldwijde nucleaire oorlog en het hele 2012-verhaal een heel ander dimensie kunnen geven.

Maar de meest positieve verwachting is dat de Syrische president Assad geen zin zal hebben Damascus en (voor hem veel belangrijker) zijn troon op het spel te zetten. "Syrië zal Israël bevechten tot de laatste Egyptische soldaat," luidt een Arabisch spreekwoord. Gevreesd moet echter ook worden voor de reactie van Turkije, dat meerdere malen dreigende taal uitte over een aanval op Iran, dat een belangrijke handelspartner van Turkije is.

De gevolgen voor de wereldeconomie lijken in alle scenario's rampzalig, ook als iedereen zich afzijdig houdt en Israël en de VS laten begaan. De kleinste verstoring van de aanvoer van olie door de Straat van Hormoez zal een verwoestende uitwerking hebben op de wereldwijde handel en productie. Een uitwerking die nog jaren voelbaar zal zijn.

Daarbij moet men toch wel een onverbeterlijke optimist zijn als men na de catastrofale campagnes van de VS in Irak en Afghanistan nog gelooft in een soepele afwikkeling van het 'meest positieve' scenario - een korte strijd en een snelle wisseling van de macht in Teheran. Het veroorzaken van eindeloze oorlog, waar veel gewetenloze zakenmensen zeer veel geld aan verdienen, kan daarnaast een doel op zich zijn.

Wie echter wel eens van de Illuminati en hun zieke bedoelingen heeft gehoord ziet dat hier een veel duisterder plan tot uitvoer wordt gebracht - een plan dat moet leiden tot de absolute wereldhegemonie van het grootkapitaal, tot een grootschalige reductie van de wereldbevolking en het installeren van een wereldregering van de adel van deze planeet. Het Islamitische regime in Iran is de laatste machtige tegenstander van die duistere kabbala's.

Het plan werd tientallen jaren geleden al tot in detail uitgetekend, en hoewel het enkele jaren vertraging heeft opgelopen lijkt men klaar voor de beslissende slag. We hebben lang gehoopt dat dergelijke plannen volledig uit de lucht gegrepen zouden zijn, maar met de aanstaande aanval op Iran wordt weer een pagina uit het Illuminati-draaiboek ten uitvoer gebracht.

Is het dan toch waar?

Willem Huntelaar, vrij naar Victor Kotsev, "Weather clears for a US strike on Iran"