Er zit een luchtje aan de Iran-crisis

10 januari 2012
Door Gordon Duff

Het heeft er alle schijn van dat de VS elk moment Iran kunnen aanvallen. Maar hier komt de grap: twee dagen geleden moest ik met mijn echtgenote een nieuwe identiteitskaart gaan halen. We gingen daarvoor naar de dichtstbijzijnde luchtmachtbasis, het hoofdkwartier van het 180e Fighter Wing, min of meer het neusje van de zalm als het gaat om Amerikaanse luchtmacht.

Dit zijn 'onze jongens', praktisch familie van de stad. En ze zitten allemaal rustig thuis, levend en wel, zijn niet op weg naar het Midden-Oosten. De keren dat ze al zijn ingezet zijn niet te tellen, maar nu worden ze niet ingezet.

Ik heb de neiging de huidige crisis en de dreiging met een aanval niet te geloven. Ik heb zo mijn bronnen bij de meeste regeringen in de regio, ik mag zeggen dat ze net zo goed zijn als die van de CIA, beter. Ik ben aardiger, zelfs op mijn slechte dagen.

Jaren geleden, 11 september. Het eerste wat ik mij afvroeg was: "Wie verdient hier geld aan?" Vijf jaar later waren er genoeg getuigen opgedoken die onze vermoedens konden bewijzen dat de Amerikaanse regering in 2000 ten val was gebracht en dat een kabbala, dezelfde die de invasies in Afghanistan en Irak orkestreerde, de vervalste inlichtingen voor beide leverde en die aan de touwtjes van Bish & Blair trokken, dat die 9/11 beraamden en uitvoerden.

Uiteindelijk staan we nu al jaren klaar om Amerikanen en Israëliërs te arresteren - niet één Moslim. Het is de eenvoudigste strafzaak uit de geschiedenis.

Nu, na 11 jaar zit er meer Zionisme in de 11 september-doofpot dan er aan de Klaagmuur staat. Israël schreeuwde het gewoon van de daken: "Wij hebben het gedaan!". Onder vier ogen ontkennen ze het ook niet meer.

Alleen Julian Assange, en oh ja, George Galloway ontkent het.

Op dit moment schreeuwt George Galloway, de gevlekte zebra van 'links' Engeland, moord en brand tegen de oorlog in Iran. We hebben het hier over een kerel die nog steeds het oude rapport van de 11 september-commissie verdedigt, u weet wel dat rapport met dat vliegtuig dat het Pentagon zou hebben geraakt, zelfs nadat we de video met de kruisraket te zien kregen.

Dezelfde George Galloway die zegt dat Israël geen kernwapens heeft, terwijl Mordechai Vanunu nu al jaren in de bak zit omdat hij bewezen heeft dat dat wel het geval is. Israël heeft zelf al vele keren toegegeven dat ze kernwapens hebben, bedreigde al heel veel mensen met het Samson-plot, maar die goeie ouwe George Galloway bleef maar huilen dat Moebarak die arme Joden de zee in zou drijven.

Uiteraard hangt Moebarak nu een executie boven het hoofd, omdat blijkt dat hij dertig jaar lang een van Israëls vele schoothondjes was, die George Galloway's denkbeeldige leger extremisten vormden.

Nu verdedigt Galloway Iran.

Dat brengt ons weer bij de voor de hand liggende vraag: wie verdient er geld aan de huidige crisis?

Het antwoord is eenvoudig: Iran.

Wie nog?

Israël?

Eind oktober stuitten we op kooptrends in de oliefutures. Het oliegebruik was met 10% gedaald in de VS, met 20% in bijna heel Europa, China's inkoop was afgezwakt en de wereldwijde olievoorraad met 40% gestegen. Oliefutures zouden waardeloos worden, tenzij Iran de Straat van Hormoez zou sluiten.

Dee gekochte oliefutures konden worden getraceerd naar Israël.

Zou de prijs van olie zakken tot onder $50 per vat, dan zou dat niet alleen de economieën van de VS en de EU goed doen, Israël zou miljarden verliezen, net als Iran vreemd genoeg.

De Iraanse inkomsten zijn voor 97% afhankelijk van de olie-export, en met het vooruitzicht van een olieprijs van $50 dollar zou het huidige regime in Iran binnen twee maanden gevallen zijn. In plaats daarvan heeft de huidige crisis de olieprijs zonder enige andere aanleiding tot boven de $100 per vat doen stijgen, en daarmee Iran het leven gered.

Wie zou dat willen?

Israël?

Hebben ze het met de Moellahs op een akkoordje gegooid, zoals we enkele weken geleden zeiden? Israël koopt futures, Iran pompt olie omhoog en de economieën van de VS en de EU moeten naar de banken (lees: de Rothschilds) om de boel bijeen te houden.

Het slachtoffer van dit hele spel?

Amerika en de EU? Gebeurt hetzelfde wereldwijd met aardgas, een andere grondstof waarvan de groothandelsmarkt in elkaar gestuikt is maar de prijs voor de eindverbruiker geen enkele daling vertoont?

Normaal gezien, om in een crisis verzeild te raken, moet er iets gebeuren. In dit geval lijkt de crisis versterkt te zijn door een mogelijke sterke daling van de olieprijzen, die uiteraard een zegen voor het Westen zou betekenen. Zoals velen van u wel zullen weten is de VS - voorheen een importeur van benzine - momenteel de grootste exporteur van benzine. Maar er is geen opslagruimte voor benzine meer over. Elke opslagtank op deze planeet is vol en er zijn geen kopers; geen geld, geen arbeidsplaats waar men heen moet rijden. Hetzelfde geldt voor aardgas: geen verwarming nodig in een leegstaand huis, een verlaten fabriek en een gesloten winkel.

Zeer betrouwbare bronnen in de voormalige Sovjet Unie vertelden ons een paar weken geleden dat Iran zes kernwapens van elk 550 kiloton had gekocht. Ze maakten deel uit van de 37 raketten die Rusland in Oekraïne had achtergelaten, aan Iran verkocht door de vorige regering. We hebben bronnen binnen de hoogste rangen van het leger en de inlichtingendienst en hebben het bevestigd gekregen vanuit Iran.

Deze bommen werden gekocht, en dat is toch enigszins beschamend voor een land dat enkele jaren geleden nog zelf - zonder succes - aan een kernwapen werkte. Het zijn zware bommen, elkeen groot genoeg om Parijs of Rome te vernietigen, of half Israël weg te vagen.

Wat was in eerste instantie de bedoeling? Ze moesten dienen om de VS op andere gedachten te brengen toen Iran bewijzen in handen kreeg dat de PNAC, die mysterieuze groep die tegenwoordig van alles de schuld krijgt, plannen had ingediend voor een invasie van Iran bij de regering van George W Bush, zelfs nog voor die verkozen was. Onze bronnen lazen de plannen, waren aanwezig bij meerdere vergaderingen met president Bush waar de invasies en heel wat andere criminele activiteiten van het Witte Huis werden doorgenomen.
De FBI is er ook van op de hoogte. Bepaalde leden van het personeel van Bush, dicht bij het centrum van de macht, hadden ermee ingestemd een microfoon te dragen als onderdeel van een FBI-onderzoek naar Israëlische spionage in de VS, spionage door adviseurs van Bush, door mensen van de Rand Corporation, PNAC, het ministerie van Buitenlandse Zaken en de Nationale Veiligheidsraad.

Urenlange gesprekken met hooggeplaatste personen werden opgenomen,. Niet iedereen zal het nog weten, maar er werden arrestaties verricht en - zoals zo vaak - werden alle aanklachten ingetrokken vanwege de "'nationale veiligheid" - zoals zo vaak. Slechts weinige Amerikanen zullen hebben geweten dat hun land werd bestuurd door Israël, hoe het werd bespioneerd, en hoe Israël de diefstal van een presidentiële verkiezing, de planning van 11 september, de invasie van Afghanistan, Irak en Iran had bekokstoofd.

Iran ging echter niet helemaal volgens plan.

Onderdeel van het plan was de Amerikaanse en Europese economieën te plunderen. In hoeverre is dat gelukt?

We hebben gesproken met de mensen die een microfoontje droegen tijdens het FBI-onderzoek en elke week aan de mensen van de Federale inlichtingendienst en aan topmensen van het Witte Huis rapporteerden. Oh ja, het is echt wel uitgekomen. Waren er maar mensen geweest die wilden luisteren.

Die waren er niet.

Alle betrokkenen, bijna alle, hebben gepraat, of zouden dat willen doen, als er iets of iemand was geweest waar men tegen kon praten.

Terug naar Iran en de crisis die geen crisis is. Er zijn geen "nieuwe bewijzen" betreffende Iran. Er is geen rook, dus ook geen vuur. Er zijn geen getuigen, hoewel dat laatste niet veel te betekenen heeft, want met de juiste martelpraktijken kan je iedereen van alles laten zeggen.

En alles wat ze zeggen is waardeloos.

Amerika heeft drie vliegdekschepen op pad gestuurd. Iran speelt het spelletje mee, test raketten, laat hun kleine bootjes rondjes draaien. Iran heeft geen bijzonder leger buiten de 13 miljoen infanteristen, die het onmogelijk maken Iran te bezetten.

Het enige dat hun regering op dit moment nog overeind houdt is de enorme piek in de olieprijzen. waar Amerika voor moest zorgen, in opdracht van wie het ook is die Amerika bevelen kan geven, en de 'buitenlandse dreiging'.

En dan de beste grap: Iran, of een bepaald soort dagblad, lijkt de wereld te hebben meegedeeld dat Iran nu een kleine kweekreactor, 1 kilometer diep onder de grond, in gebruik heeft genomen. Om die te vernietigen zou een bom van 30 megaton nodig zijn.

De VS hebben echter geen bommen meer van 30 megaton, vanwege bepaalde verdragen.

Men mag zich toch afvragen: waarom wordt dat nu aangekondigd? Wie heeft daar baat bij?

Is het echt of weer een nepdoelwit om de olieprijzen nog verder omhoog te stuwen.

Begint u het al te snappen?

Een tango dans je met z'n tweeën.

***

Origineel: 'Iran crisis: something fishy'