De misinformatiecrisis

14 november 2011
Door Gordon Duff

De afgelopen twee weken heb ik mijn voelsprieten uitgestoken in de inlichtingengemeenschap, geprobeerd verhalen over geheime afspraken tussen Iran en Israël te verifiëren. Groepen in die twee landen, zo hebben we door meerdere bronnen bevestigd gekregen, hebben plannen gemaakt om een kortdurend conflict in scene te zetten om de olieprijzen op te drijven.

Wat ze zijn vergeten is een aantal andere mensen ervan op de hoogte te brengen dat het maar een grapje is. Er zijn geen echte conflicten tussen Iran en Israël. Ze liggen ver van elkaar verwijderd, hebben niets om ruzie over te maken, geen tegenstrijdige belangen.

Worden we geacht allemaal zo dom te zijn dat we niet in de gaten hebben dat we bij de neus genomen worden?

Zaterdag struikelden de Republikeinse kandidaten voor het presidentschap over elkaar in de hoop dat de zakken met Joods geld hun kant op zouden komen als ze maar genoeg kabaal zouden maken over de moord op tientallen miljoenen Iraniërs.

Twee weken geleden, bij het onderzoeken van de geheime afspraken tussen Israël en Iran, werd ons het een en ander verteld over Iraanse kernwapens. Deze informatie kwam van dissidenten uit hun eigen leger, die ons vertelden dat ze wapens hebben gekocht van Oekraïne.

We wendden ons tot Oekraïne, hooggeplaatste inlichtingenofficieren, die er veel zin in hadden de oude regering in een kwaad daglicht te stellen, en die ons vertelden dat Oekraïne zes kernwapens aan Iran verkocht had.

Een week later vroegen we nog wat verder, en vertelden ze dat het ging om een SS19, een Russische ICBM [Inter Continental Ballistic Missile] met 6 thermonucleaire wapens met een capaciteit van 550 kiloton, maar dat de raket niet goed onderhouden was.

Vervolgens vroegen we het de CIA, of eigenlijk de idioot die de opdracht had gekregen ons wat leugens op de mouw te spelden, en die bevestigde het verhaal over de SS19.

De mensen in Oekraïne hadden al bevestigd dat de verkoop had plaatsgevonden eind 2002, begin 2003. Twee dagen geleden werd ons meegedeeld dat het was gebeurd met goedkeuring van de Russische regering - een groot geheim op zich.

Naar de reden kunnen we zelfs niet gissen. Rusland heeft de levering van verdedigingssystemen aan Iran meerdere jaren tegengehouden, mar staat wel toe dat ze kernwapens in handen krijgen.

Maar terug naar de CIA.

Die beweert dat Oekraïne in 1991 250 'draagbare atoombommen' aan Iran heeft geleverd. Ik heb dit verhaal al zo vaak gehoord dat ik er immuun voor ben geworden.

Vervolgens meldde de CIA dat op de wapens van de SS19 een bepaalde condensator vervangen diende te worden, eentje die het circuit om de autorisatie te omzeilen bestuurde. Ze zeiden dat het de zoektocht naar deze onderdelen, foutief 'nuclear triggers' genoemd, was waar Valerie Plame aan had gewerkt.

Er zijn verschillende manieren waarop een kernwapen onschadelijk gemaakt kan worden, zodat ze niet kunnen worden gebruikt door terroristen. Sommige hebben explosieve booby traps, die de splijtstof vervormen, en waarvoor complexe ingrepen nodig zijn om het te herstellen.

Sommige hebben digitale circuits, sommige hebben gecodeerde sloten zoals de vroegere Enigma-machines, en weer anderen hebben circuits die zijn begraven in een epoxyhars, zodat niemand ermee kan rommelen.

Hoe dan ook kan elk echt land, met een jaar of tien om er over na te denken, een waterstofbom wel uit elkaar halen en er in een paar maanden een standaard 'klein formaat' kernwapen van maken.

Daarmee snijdt het verhaal van de CIA dus geen hout. En daar komt bij dat aan de hand van de leeftijd van de kernkoppen redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de beveiligingsmechanismen primitief en mechanisch zijn en dus gemakkelijk te omzeilen.

De CIA lijkt de opdracht te hebben gekregen de wereld ervan te overtuigen dat Iran honderden kernwapens heeft. Daar is niets geheimzinnigs aan, maar waarschijnlijk ook niets waar. Wij geloven tot hier toe dat ze er zes hebben.

Maar goed, zowel de CIA als Oekraïne vertellen ons dat er kernwapens zijn verkocht, misschien geen 250 draagbare aan Iran, misschien wel, misschien niet, maar wapens zijn wel op plaatsen terechtgekomen waar ze nooit hadden mogen terechtkomen.

Libië kreeg er een paar in handen, Syrië zeer waarschijnlijk ook.

Er zijn ook betrouwbare verhalen dat de VS drie kernwapens verloren voor de kust van Somalië [plaats dit in het licht van de vele marineschepen die zogenaamd bescherming moeten bieden tegen piraten in roeibootjes, AP], waarvan de Britten dan weer beweren dat eerst Irak, dan Syrië, dan Libanon en nu Iran ze heeft.

Ik ben in het bezit van al deze 'gelekte' rapporten. Wat denk ik ervan?

Ten eerste: Israël heeft kernwapens en er wordt gezegd dat ze ze hebben ingezet voor terreuraanslagen als Bali en de aanslag op de mariniers in Beiroet. We weten dat de VS kernwapens heeft gebruikt, sommige van een onbekende samenstelling, in Irak en Afghanistan - dat is een feit.

Ons is ook verteld dat zowel Saoedi-Arabië als de VAE China hebben benaderd om kernwapens te kopen, niet om zichzelf te beschermen tegen Iran - zoals ons eerst werd meegedeeld - maar omdat ze vrezen dat Netanyahu zijn verstand verloren heeft.

We hebben dat duidelijk bevestigd gekregen. De VAE, dat begrijp ik. De Saoedi 's, dat verbaast me.

Ondertussen krijgen we meldingen uit Oekraïne dat er een burgeroorlog dreigt. De uitleg die ze daarvoor geven is dat Moskou probeert weer controle te krijgen over gebieden die ze kwijtraakten toen de Sovjet Unie uit elkaar viel.

Alleen Oekraïne en Georgië weten zich nog te onttrekken aan de invloedssfeer van de Russen, maar er zouden inspanningen gedaan worden om dat te corrigeren.

Dat zou het plan van Poetin zijn. Mijn vraag is: waarom?

Poetin is de VS niet goed gezind. Hij is nog steeds boos over het verlies van de Sovjets in Afghanistan. De spelletjes die de partners Israël, Iran, Turkije, Oekraïne en Rusland spelen zijn te gecompliceerd om uit te leggen. Nu, dat is maar een excuus, omdat ik ze zelf niet begrijp.

Ik vermoed dat Poetin op de lange termijn denkt, terwijl Israël erop uit is de boel snel te laten escaleren - zoveel is wel duidelijk.

Ondertussen zakt West-Europa financieel helemaal in elkaar, en de euro zou straks wel eens beperkt kunnen zijn tot Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Nederland - in ieder geval zolang Frankrijk zijn werkelijke schuldenberg verborgen weet te houden.

Wat Poetin betreft is zijn plan voor 85% voltooid. De 'Stans' staan onder Russische controle en de ooit machtige EU bestaat feitelijk niet meer - net als de VS.

Betekent dit Russische hegemonie over het Midden-Oosten, samen met China Zuid- en Centraal Azië controlerend, een verzoening tussen Pakistan en India en een nieuw Russische overwicht in Afghanistan?

De Russische invloed in Afrika is vrijwel onbekend. De Amerikanen denken dat zij er de baas zijn, via hun AfriCom in Djibouti.

Wat kunnen we hieruit concluderen?

Wanneer kernwapens echt overal zijn, regelmatig gebruikt door de VS in Irak en Afghanistan, 'tien voor een kwartje' na de uitverkoop toen de Sovjet Unie in elkaar zakte, alleen maar in toom gehouden door het te ontkennen, waarom dan al die zever over Iran?

Hoe ziet het werkelijke arsenaal van Israël eruit? Wat ik vanuit hun eigen leger begrijp is dat het geen schim meer is van wat het ooit was.

Wat betekent dat? Er is hoop voor de Arabische lente, evenals voor de economische ondergang in het Westen. Hebben we redenen om de instorting van de Verenigde Staten te vieren? Ik heb altijd gedacht dat zoiets een ramp voor de wereld zou zijn. Dat denk ik niet meer.

Het wachten is op de aankondiging van wat er in de plaats komt van het wereldwijde financiële systeem. Van het oude is nauwelijks nog iets over. Het is een pakken-wat-je-pakken-kan-plundering van de mondiale valuta, als onderdeel van een poging om zoveel mogelijk poen te stelen. Geld bestaat vrijwel alleen nog elektronisch. Je hoeft het niet meer in koffers met je mee te slepen, maar uitgeven gaat nog even gemakkelijk.

Judge Napolitano, een helder licht op het verder waardeloze en verachtelijke Fox News brengt een aantal interessante gedachten naar voor, die hij wat afzwakt omdat hij niet ontslagen wil worden:

Maar het is duidelijk wat hij zegt: afbreken, er is niet genoeg over om mee verder te gaan. Maar dan wordt overleven een serieus vraagstuk. Het economische systeem moet worden beëindigd. Het dient geen enkel belang meer. Er is geen werkelijke wereldeconomie, nog slechts een lege huls.

Geld zal moeten verdwijnen. Het heeft geen enkel nut meer, behalve dan als schaakstukken in een groot spel dat wordt geleid door de georganiseerde misdaad en winnen de vernietiging van de mensheid betekent.

Ik stel voor dat alle geheime informatie openbaar wordt gemaakt: UFO's, geheime wapens, achtergehouden energietechnologie, geheime afspraken, de hele soepzooi.

Het hebben van geheimen heeft geen nut meer.

Eerlijk werk voor iedereen kan ons verder helpen.

Onze militaire, politieke en financiële leiders mogen asperges gaan steken in heropvoedingskampen. De rest van ons kan dan echt werk gaan maken van het redden van het milieu, gratis en goed openbaar vervoer, een deugdelijke voedselvoorziening en het opzetten van een goed productieapparaat dat degelijke en duurzame producten aflevert.

Laten we daarom aan het volgende station allemaal afstappen en samen met onze broeders en zusters in de rest van de wereld proberen er nog iets van te maken.

***

Origineel: 'The Crisis of Misdirection, Time to Get Off the Bus'
Vertaling©: Arjan Plantinga

© Arjan Plantinga
Alle rechten voorbehouden

Lees ook:

 

privacybeleid