Israël is de EU binnengeslopen en niemand heeft het gemerkt

16 juni 2010
Door Robert Fisk, The Independent

De dood van vijf Israëlische soldaten in een neerstortende helicopter in Roemenië vorige week baarde nauwelijks opzien. Want ja, het ging om een gezamenlijke oefening van de NAVO en Israël; niets aan de hand dus.

Maar stel je nu eens voor dat er een helicopter met vijf Hamas-strijders was verongelukt in Roemenië. Het zou vandaag nog op de alle voorpagina's staan. Let wel: ik wil Israël niet met Hamas vergelijken. Israël is tenslotte het land dat 19 maanden geleden in Gaza geheel gerechtvaardigd 1.300 Palestijnen afslachtte - meer dan 300 daarvan kinderen - terwijl het gemene, bloeddorstige en terroristische Hamas 13 Israëliërs doodde (drie ervan waren soldaten die omkwamen door Israëlisch vuur).

Maar er is wel een parallel. Richard Goldstone, de eminent Joods-Zuid-Afrikaanse rechter, concludeerde in zijn 575 pagina's tellende VN-rapport over zijn onderzoek naar het bloedbad in Gaza dat beide zijden oorlogsmisdaden hadden begaan - uiteraard werd hij terecht "boosaardig" genoemd door allerlei Israël-supporters in de VS, en zijn uitstekende rapport werd verworpen door de regeringen van 7 EU-landen - en dat werpt de volgende vraag op: waar is de NAVO mee bezig als ze oorlogsspelletjes spelen met een leger dat oorlogsmisdaden heeft gepleegd.

Of, iets specifieker, waar is de EU in godsnaam mee bezig wanneer zo aanschurkt tegen de Israëliërs? In een opmerkelijk gedetailleerd - hoewel iets te boos - boek dat in november uitkomt, presenteert de onvermoeibare David Cronin een microscopische analyse van 'onze' banden met de Israëliërs. Ik heb juist het manuscript gelezen, en ik ben ademloos. Zoals hij schrijft in zijn inleiding "heeft Israël de afgelopen tien jaar zulke nauwe politieke en economische banden met de EU aangeknoopt dat Israël praktisch lid van de EU is geworden". En het was toch Javier Solana, de ranzige EU-topman op het gebied van buitenlands beleid (en voormalig secretaris-generaal van de NAVO), die vorig jaar zei: "Israël, sta me toe het te zeggen, is een lid van de Europese Unie zonder lid te zijn van de organisatie".

Pardon!? Wisten we dat? Hebben we daarvoor gestemd? Wie heeft toegestaan dat dit gebeurde? Is David Cameron – de Engelse premier die op dit moment zo zijn best doet het Turkse lidmaatschap van de EU te bewerkstelligen - het hiermee eens? Waarschijnlijk wel, omdat hij zich te pas en te onpas een "vriend van Israël" noemt nadat dat land een aantal uitstekend vervalste paspoorten had geproduceerd voor haar moordenaars in Dubai. Of zoals Cronin schrijft: "De laffe houding van de EU tegenover Israël staat in schril contrast met de robuuste stellingname tegen de wandaden tijdens andere conflicten". Na de Russisch-Georgische oorlog in 2008 zond de EU bijvoorbeeld een onafhankelijke missie uit om te onderzoeken of er geen internationale wetten met voeten waren getreden, en ze eisten een internationaal onderzoek naar het schenden van de mensenrechten tijdens de strijd tussen regeriingstroepen van Sri Lanka en de Tamil Tijgers. Cronin gaat de Europese verantwoordelijkheid voor de holocaust niet uit de weg, en onze regeringen zullen altijd de "morele plicht" hebben om te zorgen dat het nooit meer gebeurt - ik merkte echter wel dat Cameron vergat te refereren aan de Armeense holocaust van 1915 toen hij deze week vriendjes maakte met de Turken.

Maar daar gaat het niet over. In 1999 verkocht Groot-Brittannië voor 13,9 miljoen euro wapens aan Israël - een land dat de West-Bank (en Gaza) bezet, en dat illegale nederzettingen bouwt voor Joden en Joden alleen op land van Arabieren. Twee jaar later was die hoeveelheid verdubbeld naar 27,1 miljoen euro. Dat was inclusief kleine vuurwapens, spullen om granaten mee te maken en uitrustingen voor gevechtsvliegtuigen en tanks. Er werd wat tegengesputterd toen Israël in 2002 verbouwde Centurion-tanks inzette tegen de Palestijnen, maar in 2006, het jaar dat Israël nog eens 1.300 Libanezen afslachtte - bijna uitsluitend burgers - in een andere kruistocht tegen Hezbollah's "wereldwijde terreur" verleende Groot-Brittannië 200 wapenlicenties.

Sommige Britse wapens bereiken Israël uiteraard via de VS. In 2002 gaf Groot-Brittannië een aantal "head-up displays", gefabriceerd door BAE Systems aan Lockheed Martin, dat ze prompt installeerde in de F-16's bestemd voor Israël. De EU had geen bezwaar. In datzelfde jaar, zo dient te worden gezegd, gaven de Britten toe dat ze 13 leden van het Israëlische leger een opleiding hadden gegeven. Amerikaanse vliegtuigen die tijdens de oorlog in Libanon in 2006 wapens naar Israël vervoerden werden bijgetankt op Britse luchthavens (en, okay,ook op Ierse vliegvelden, zo lijkt het). Tijdens de eerste drie maanden van 2008 gaven de Britten licenties voor nog eens 24,1 miljoen euro aan wapens aan Israël – net op tijd voor Israël's belegering van Gaza. Apache-helicopters die tegen de Palestijnen werden ingezet, zo schrijft Cronin, bevatten onderdelen die werden gemaakt door SPS Aerostructures in Nottinghamshire, Smiths Industries in Cheltenham, Page Aerospace in Middlesex en Meggit Avionics in Hampshire.

Moet ik nog verder gaan? Oh ja, Israël werd geloofd voor haar "logistieke" steun aan de NAVO in Afghanistan – waar we met zijn allen jaarlijks meer Afghanen vermoorden dan de Israëliërs Palestijnen - en dat is niet zo verrassend want de Israëlische legeraanvoerder Gabi Ashkenazi bezocht onlangs het NAVO-hoofdkwartier in Brussel om te pleiten voor nauwere banden met de NAVO. En Cronin breekt op overtuigende wijze een lans voor een uitzonderlijke - en bijna obsceen mooie - financiële constructie in "Palestina". De EU subsidieert voor miljoenen aan projecten in Gaza. Deze projecten worden met grote regelmaat vernietigd door het Amerikaanse wapentuig van Israël. Het gaat dus als volgt: Europese belastingcenten worden gebruikt voor de projecten, Amerikaanse belastingcenten worden gebruikt voor de wapens die Israël gebruikt om ze in puin te schieten. Dan hoesten de Europese belastingbetalers weer een hoop geld op om ze te herbouwen zodat de Amerikaanse belastingbetaler ... Afijn, u snapt hem wel. Overigens heeft Israël al een "individueel samenwerkingsverband" met de NAVO, wat de Israëliërs toegang geeft tot de computernetwerken van de NAVO.

Al met al is het goed om zo'n dapper leger als dat van Israël aan onze kant te hebben, zelfs al is het een bende en bestaat het voor een deel uit oorlogsmisdadigers. Nu we het daar toch over hebben: waarom vragen we niet ook Hezbollah om lid te worden van de NAVO? Denk eens aan welke voordelen hun kennis van guerrilla-tactieken kan betekenen voor "onze jongens" in Afghanistan.

En nu Israëlische Apache-helicopters regelmatig Libanese burgers overhoop schieten - in 1996 werd bijvoorbeeld een hele ambulance vol met vrouwen en kinderen aan stukken gereten door een Boeing Hellfire AGM 114C-raket – hoop ik maar dat men in Libanon de Britse burgers van Nottinghamshire, Middlesex, Hampshire en, natuurlijk, Cheltenham nog steeds een warm hart toedraagt.