Turkije & Israël:
Zal de diplomatieke crisis verder escaleren?

6 september 2011
Door Madison Ruppert

Wie de laatste tijd het internationale nieuws een beetje in de gaten heeft gehouden zal het zijn opgevallen dat er een totale diplomatieke crisis is ontstaan tussen Turkije en Israël.

Deze diplomatieke crisis heeft alles in zich om een militaire crisis te worden, nu Turkije heeft laten weten van plan te zijn zijn marine actiever te laten optreden in het oostelijke deel van de Middellandse Zee.

Dit is een belangrijke ontwikkeling, aangezien de Turkse ergernis over Israël tot nu toe beperkt bleef tot woorden, en er aan beide kanten niet werkelijk iets werd gedaan.

Na het vrijgeven van het rapport Palmer door de VN en de Turkse aankondiging dat ze juridische stappen voorbereiden tegen de moordenaars van negen (Turkse) vredesactivisten op de Mavi Marmara in mei 2010, is het conflict tussen de twee landen een stap verder gegaan.

Volgens de Turkse krant Hurriyet is de Turkse marine nu van plan zijn aanwezigheid in het oostelijke deel van de Middellandse Zee. gevoelig te verhogen. Een Turkse regeringsmedewerker werd geciteerd: “De oostelijke Middellandse Zee zal niet langer een plaats zijn waar de Israëlische marine vrijelijk schepen zal kunnen lastigvallen," waarbij hij duidelijk refereerde aan de slachting op de Mavi Marmara als katalysator.

Men mag zich afvragen of indien Israël niet zo'n ongelooflijk egoïstische en zelfgenoegzame regering zou hebben en dus in staat zou zijn geweest zich te verontschuldigen voor de ongehoorde moord op negen onschuldige burgers dit conflict op een dergelijke manier op de voorgrond zou zijn getreden.

Persoonlijk denk ik dat wanneer Israël zichzelf ertoe had kunnen brengen zijn excuses aan te bieden voor de moord op leden van een humanitaire missie die een einde wilde maken aan de illegale blokkade van Gaza (wat de VN er ook van mogen vinden), Turkije niet op deze manier zou hebben gereageerd.

Helaas voor zowel de Turkse als de Israëlische bevolking lijkt Israël fel gekant tegen zelfs maar de kleinste toegeving en het is daarom dat ik denk dat deze diplomatieke crisis snel kan omslaan in een militaire crisis.

Turkije zal het aantal patrouilles in het oostelijke deel van de Middellandse Zee verhogen en is van plan "een agressievere strategie" toe te passen in de regio.

Het meest opmerkelijke nieuws is misschien wel dat Turkije van plan is niet-militaire schepen die willen proberen de zeeblokkade van Gaza te doorbreken te vergezellen.

Dit zou betekenen dat een volgende Freedom Flottilla, in tegenstelling tot de tweede flottilla, die eerder dit jaar door sabotage, illegale arrestaties en dreigementen van regeringswege volledig mislukte, zou worden begeleid door zwaar bewapende Turkse marineschepen.

Dat zou een enorme escalatie betekenen en is, zoals voormalig EP-lid Richard Cottrell het stelde in zijn artikel 'Did Turkey just abort an Iranian 9/11?”, samen het feit dat de Turkse premier zijn minister van Buitenlandse Zaken opdracht heeft gegeven een bezoek aan Gaza voor te bereiden zeer veelzeggend.

Cottrell schrijft: "Aangezien Israël hem [Erdogan] nooit een inreisvisum zal geven, kunnen we er zeker van zijn dat het Turkse leger zelf maatregelen zal nemen om zijn veiligheid te garanderen."

Volgens een Turkse regeringsmedewerker, geciteerd in Haaretz is het doel van dit bezoek belangrijk en zeer opmerkelijk: "We bekijken wat het beste moment is voor dit bezoek. Het hoofddoel zou zijn de aandacht van de wereld te vestigen op wat er in Gaza gebeurt, en de internationale gemeenschap ertoe aan te zetten een einde te maken aan het oneerlijke embargo dat Israël Gaza heeft opgelegd."

Turkije accepteert - net als ik - duidelijk de legitimiteit van het rapport Palmer niet. Da rapport stelde dat de collectieve bestraffing van de inwoners van Gaza legaal en toegestaan is.

Feit is dat deze recente escalatie van de onvriendelijkheden tussen Turkije en Israël een symbool is van een gestaag groeiende golf van protest tegen het gedrag van de Israëliërs in de regio.

De chef van het Israëlische leger zei tegen de Israëlische zender Channel 10 dat de kans op een "totale oorlog in het Midden-Oosten" steeds waarschijnlijker wordt.

Haaretz schrijft dat de legerbaas, Generaal-Majoor Eyal Eisenberg, tegen het Institute for National Security Studies heeft gezegd dat "een dergelijk conflict gepaard zou kunnen gaan met massavernietigingswapens".

Hij zei er niet bij welke partij die wapens dan wel zou gebruiken, maar men kan zonder twijfel stellen dat dit Israël zou zijn, gezien hun nooit gecontroleerde nucleaire arsenaal en hun enorme militaire apparaat, deels betaald met Amerikaanse en Europese subsidies.

Een ander veelzeggend artikel, van de hand van Akiva Eldar, getiteld “Turkey crisis is just start of Israel’s diplomatic tsunami" verscheen vandaag in Haaretz. Het biedt een geweldige glimp van het superioriteitsgevoel dat Israël tot de schurkenstaat heeft gemaakt die het vandaag de dag is. Echter, in plaats van dit gedachtengoed te ondersteunen, zoals veel te veel columnisten vandaag de dag doen in Israël, is de houding van Eldar een stuk verantwoordelijker.

Hij schrijft: "Deze crisis in de vetrekkingen met Turkije is een waarschuwingssignaal voor hetgeen ons te wachten staat op diplomatiek - , veiligheids- en economisch gebied. Het zal een grote invloed hebben op het leven van 450.000 demonstranten en vele anderen die sociale gerechtigheid eisen vanuit hun luie zetel."

Hij wijst ook met de vinger naar het regime van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, door te stellen dat wanneer de vredesbesprekingen met de Palestijnen niet waren gestaakt "Turkije misschien niets een zo zwaar had getild aan de zaak met de Flottilla."

Het is verder interessant om te zien dat Eldar een Palestijnse staat als een uitgemaakte zaak ziet, want hij schrijft "... nadat de Verenigde Naties voldoet aan het Palestijnse verzoek voor een eigen staat..." in plaats van "...indien de Verenigde Naties voldoet aan het Palestijnse verzoek voor een eigen staat...".

Verder wijst hij erop dat de Turken dreigen Israëlische exportgoederen te confisqueren en hun import van Israëlische producten stop te zetten, en dat dat een enorme klap zou zijn voor de noodlijdende Israëlische economie. Alleen de VS en Duitsland importeren meer uit Israël dan Turkije, en dus zou het wegvallen van deze handel een groot probleem zijn voor Israël.

En zo de spanning al bijna niet hoger kon oplopen kwam Ynet News gisteren met het nieuws dat 40 Israëliërs aan boord van een Turkish Airlines-vlucht van Tel Aviv naar Istanboel maandag werden aangehouden door de Turkse politie.

De reizigers meldden Ynet News dat de Turkse autoriteiten "geen respect toonden" en dat een dergelijk voorval "ongehoord" was, terwijl ze eveneens meedeelden dat "de politieagenten niet eens wisten waar ze naar zochten".

Het artikel is uiteraard pure speculatie van de kant van de passagiers, die duidelijk geen idee hadden wat er aan de hand was. En dat is spijtig want ik zou ook wel eens willen weten wat de gedachtengang was van de Turken.

Hoe dan ook zou het niet te ver gaan om te denken dat een en ander het gevolg is van de anti-Israëlische gevoelens onder de Turkse bevolking en de Turkse regering, of zelfs wraak voor de soortgelijke behandeling van Turken op Ben Gurion Airport.

Dat laatste lijkt ook de populairste uitleg onder Israëlische regeringsmedewerkers, zoals blijkt uit het bovenstaande artikel uit Ynet: "De autoriteiten in Jerusalem vermoeden dat de aanhouding van de Israëlische passagiers een antwoord was op een recent incident waarbij Turkse reizigers werden aangehouden op Ben Gurion Airport.”

Wat de redenen ook waren, het is weer maar eens een voorbeeld van de oplaaiende spanningen en de verschrompelende betrekkingen tussen de twee landen.

Men kan alleen maar hopen dat het hierbij blijft en dat de dreigende taal van de Israëlische legerbaas niet meer was dan een intimidatiepoging. Maar de Israëliërs kennende lijkt een gewapend conflict in de regio niet meer ver weg.