|
||||||||||
27 september 2011 En wat vindt u van deze onvervalste bagger? "De Verenigde Staten zullen hun steun blijven verlenen aan die landen die overschakelen op een democratisch systeem - met meer handel en investeringen, zodat vrijheid gevolgd wordt door mogelijkheden. Wei zullen betere verhoudingen nastreven met regeringen, maar ook met de burgerbevolking, studenten en ondernemers, politieke partijen en de pers. We hebben hen die mensenrechten misbruiken de toegang tot ons land ontzegd, en maatregelen genomen tegen hen die de mensenrechten elders met voeten treden. Wij zullen altijd optreden als een stem voor hen die het zwijgen is opgelegd." Ziet Obama niet de ondraaglijke ironie van wat hij daar zegt? Niemand die te maken heeft gehad met het oude, in diskrediet gebrachte circus van het vredesproces zou in de buurt moeten mogen komen van nieuwe pogingen om vrede te brengen in het Heilige Land. Te veel van hen weten niet wat fair play betekent en staan moreel op het niveau van een zwerfkat. De enige verrassing aan het Palestijnse verzoek om vrijheid bij de VN was de paniekerige reactie van de Amerikaanse president, en de haast waarmee hij alle schijn van integriteit en politieke eigenwaarde over boord zette. Obama's toespraak tot de VN verzoop in de misinformatie uit Tel Aviv en was een schaamteloze erkenning van het feit dat de VS Israëls slaaf zijn. Nadat hij enthousiast dacht te kunnen vaststellen dat "meer en meer mensen hun universeel recht op leven in vrijheid opeisen", verwachtte hij van de Palestijnen dat ze met gebogen hoofd weer maar eens hun kwelgeest - Israël - zouden smeken hen hun vrijheid en hun gestolen land terug te geven. De verantwoordelijkheden van de internationale gemeenschap van zich af schuddend probeerde hij de last van het zoeken naar een oplossing in de criminele bende op de schouders van de Palestijnen te leggen: "Uiteindelijk zijn het de Israëliërs en de Palestijnen - niet wij - die tot een overeenkomst moeten komen over de zaken die hen verdelen; over grenzen en veiligheid, over vluchtelingen en Jeruzalem." Wat een onwetendheid. Wat een schaamteloosheid. Is er nog iemand die deze man ziet als de leider van het 'Vrije Westen'? En wat vindt u van deze onvervalste bagger? "De Verenigde Staten zullen hun steun blijven verlenen aan die landen die overschakelen op een democratisch systeem - met meer handel en investeringen, zodat vrijheid gevolgd wordt door mogelijkheden. Wei zullen betere verhoudingen nastreven met regeringen, maar ook met de burgerbevolking, studenten en ondernemers, politieke partijen en de pers. We hebben hen die mensenrechten misbruiken de toegang tot ons land ontzegd, en maatregelen genomen tegen hen die de mensenrechten elders met voeten treden. Wij zullen altijd optreden als een stem voor hen die het zwijgen is opgelegd." Ziet Obama niet de ondraaglijke ironie van wat hij daar zegt? De man slaat nu werkelijk een pleefiguur. Van nieuwe hoop tot putjesschepper in minder dan drie jaar. En deze man wil herkozen worden? Het is tijd om die nobele trofee van de schoorsteenmantel te halen, meneer Obama, en hem terug te geven. Zijn toespraak, doorregen met zoveel leugens, werd slechts overtroffen door de holle bombast van zijn maatje, de Israëlische minister-president Netanyahu, een gevaarlijke imbeciel met zijn vinger boven de enige nucleaire knop in het Midden-Oosten. Beide heren deden wanhopig hun best de tot de tanden toe bewapende pestkop neer te zetten als het slachtoffer. "De waarheid is dat Israël vrede wil, de waarheid is dat ik vrede wil," zei Netanyahu, terwijl alles het tegendeel bewijst. "We kunnen geen vrede bewerkstelligen middels VN-resoluties," voegde hij eraan toe. Daarmee bedoelt hij dat Israël zijn roofzuchtige ambities niet kan realiseren middels VN-resoluties. Tegelijkertijd is de weg langs de VN de enige manier waarop de Palestijnen misschien iets kunnen bereiken. Hun verzoek om een eigen staat te krijgen moest worden gedaan. Maar was Mahmoud Abbas de juiste man om voor hun zaak te pleiten? Hij heeft nauwelijks een mandaat. Zijn termijn als president is al lang over datum, en hij niet zeggen dat hij voor alle Palestijnen spreekt. Zijn toespraak was hier en daar goed, maar schoot helaas schromelijk tekort op de belangrijkste punten. Stond Abbas er op het moment dat hij er moest staan? Niet echt. Niet zoals een betere leider er had gestaan..., met betere adviseurs. Abbas zei dat hij "een samenwerking wil realiseren op basis van gelijkheid en evenwaardigheid tussen twee buurlanden", maar verbond dit niet aan het noodzakelijke vereiste dat er eerst evenwaardigheid moet zijn, met gelijke kansen voor beide partijen, en dat Israël zijn houdgreep rond de Palestijnse nek eerst eens moet lossen. Veel mensen zullen zeggen dat Abbas niet eens aan nieuwe onderhandelingen moet denken voordat de bezetting, blokkade en landjepik worden beëindigd. Onderhandelingen op dit moment komen er op neer dat de Palestijnen zullen worde gedwongen af te zien van hun rechten onder internationale wetgeving en genoegen moeten nemen met veel minder dan ze toekomt, alleen maar om een ongemakkelijke situatie in de VN te voorkomen en de VS geen gezichtsverlies te laten lijden. Abbas moet erop staan dat de Palestijnse rechten eerst worden zeker gesteld, en wanneer dit niet gebeurt gewoon eens botweg aan de VN vragen of ze misschien afstand hebben genomen van de lange lijst van eerdere resoluties, en of ze de zwerfkatten nu de internationale regels en hun eigen Handvest laten herschrijven om aan de Israëlische ambities tegemoet te komen. De vraag blijft hoe eensgezind de Palestijnen zijn in hun verzoek om een eigen staat. Abbas noemde de nog steeds voortdurende blokkade van Gaza slechts terloops. Het wurgen en ruïneren van Gaza is een monsterlijke oorlogsmisdaad, begaan door Israël, en een schandvlek op het blazoen van de internationale gemeenschap, maar Abbas maakte er geen enkel probleem van. Daarmee stelde hij weer de vraag de die al zo vaak gesteld is: "Aan wiens kant staat Abbas?" Het vreselijke lijden van de bevolking van Gaza krijgt de aandacht van de hele wereld, maar bij het voorbereiden van het Palestijnse verzoek voor een eigen staat heeft het team van Abbas - tot nu toe meer dan nutteloos - de 1½ miljoen onschuldige slachtoffers in de belegerde enclave vooral genegeerd. De toespraak van Abbas gaf een goed beeld van het juk dat de Palestijnen dragen, maar gaf verder geen aanwijzingen aangaande wat er van de VN verwacht wordt om een oplossing te bieden. Was het aangezien de onevenwichtige onderhandelingen tot nu, die niets hebben opgeleverd voor de Palestijnen en alleen maar dienden om de Israëlisch meer tijd te geven tal van voldongen feiten te creëren, niet erg onhandig van Abbas om weer een aanbod te doen dat de Israëliërs in de kaart speelt? De uitkomst van de Palestijnse 'dag bij de VN' is nu dat de Veiligheidsraad het verzoek op de lange baan heeft geschoven, in afwachting van hun overlegplegingen. Ondertussen gaf het kwartet - nog zo'n besmeurd en ongeloofwaardig 'vredesinstituut dat moet worden opgeheven - een verklaring af waarin men beide partijen opriep de onderhandelingen voort te zetten en een tijdsschema op te stellen, zonder daarbij op enigerlei wijze op te roepen tot het stopzetten van de illegale Israëlische nederzettingen. En dat was nu juist de reden dat de vorige onderhandelingsronde werd stopgezet. Omdat het verzoek van de Palestijnen niet aan het Kwartet was gericht zouden zij en hun spreekstalmeester, de verfoeilijke Tony Blair, zo beleefd moeten zijn te zwijgen totdat de Veiligheidsraad een antwoord heeft gegeven. Oneerlijk Het is het typische gedrag van zwerfkatten in deze wereld vol vuilnis. De VN hebben wetten en conventies te over, maar de hoogdravende woorden van hun handvest ten spijt, helaas geen of weinig intenties ze ook toe te passen en/of af te dwingen. Wie pretendeert de grote scheidsrechter op het wereldtoneel te zijn mag zich niet de wet laten dicteren door straattuig en zwerfkatten. *** Dit is een verkorte versie van 'Embarrassing
Obama in Free-Fall as Alley-Cat Morals Kill Peace Process'
|
|
|||||||||
|
||||||||||
