Moreel failliet:
Gebruiken de VS hun veto tegen Palestijnse staat?

20 september 2010
Door Jim Miles

Deze week wordt er in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties - tenzij de Amerikaanse druk om de stemming tegen te houden alsnog succesvol is - gestemd over een eigen staat voor de Palestijnen. De Verenigde Staten hebben al nadrukkelijk laten weten hun vetorecht te gebruiken tegen elke stemming die een Palestijnse staat ondersteunt. Waarom dan nog stemmen?

Wereldwijde opiniepeilingen suggereren dat een Palestijnse staat de steun geniet van 2/3 van de wereldburgers. Het is dan ook waarschijnlijk dat de stemming in de Algemene Vergadering een vergelijkbaar beeld zal geven, terwijl de VS en hun glijerige bondgenoten zullen redeneren dat nieuwe onderhandelingen de beste kans op een oplossing bieden. De EU en de niet EU-leden van de NATO zullen waarschijnlijk tegen een Palestijnse staat stemmen, en dat zal niemand verrassen, aangezien deze gemeenschappen in het voormalige Joegoslavië, in Irak, Afghanistan, en meer recent in Libië al lieten blijken moreel failliet te zijn. Desondanks is er voldoende steun van de rest van de wereld om een Amerikaans veto te negeren (dat schijnt juridisch mogelijk).

Onderhandelingen - zoals gewenst door het Westen - zijn voor de Palestijnen letterlijk een doodlopende straat; Israëliërs en de Amerikanen 'onderhandelen' al veertig jaar, en in die tijd is het Palestijnse grondgebied gereduceerd tot een verzameling geïsoleerde en bedreigde enclaves, die in de praktijk neerkomen op openluchtgevangenissen, bestuurd - niet geregeerd - door het Israëlische bezettingsleger. De Palestijnen zijn in dit conflict de partij die er alles aan doen om tot een vergelijk te komen en hebben al zeer vergaande concessies gedaan. Het zijn de Israëliërs die onverbloemd hebben duidelijk gemaakt niet geïnteresseerd te zijn in een blijvende vrede. Onder de dekmantel van de vredesonderhandelingen hebben de Israëliërs langzaam maar gestaag de grootste en beste delen van de Palestijnse gebieden geannexeerd en die delen etnisch gezuiverd.

Wanneer de Algemene Vergadering zijn zegen geeft aan een Palestijnse staat zullen onderhandelingen van een heel andere aard volgen. Een voor de Palestijnen positieve stemming vraagt een heel andere aanpak. Door het te verwachten Amerikaanse veto en de nee-stemmen van de Europese staten zullen zij officieel worden ontmaskerd als voorstanders van een staat van beleg en van een definitieve bezetting van de bijna verdwenen gebieden van de Palestijnen.

In het licht van eerdere en huidige militaire acties over heel de wereld, en de economische problemen die voortvloeien uit de militarisering van de Amerikaanse economie zal dit niemand verbazen. De Westerse massamedia negeren de Palestijnse situatie, en wanneer ze er wel aandacht voor hebben is dat altijd vanuit een Israëlisch standpunt bekeken. De erkenning van een Palestijnse staat en een Amerikaans veto tegen die erkenning zal de houding van de Westerse media niet veranderen. Waarschijnlijk zal de houding van de Westerse staats- en bedrijfsmedia nog giftiger worden omdat de VS zich nog bewuster zullen worden van de slinkende steun die ze buiten hun eigen landsgrenzen genieten.

Maar het zal Israël, de VS en de slaafs volgende Europese regeringen ook duidelijk maken dat de rest van de wereld de Palestijnse positie niet langer genegeerd mag worden. Hoewel de razendsnelle ontwikkelingen op het internationale podium de stemming over de Palestijnse staat wellicht wat naar de achtergrond hebben gedwongen, mag het Westen niet de fout maken het belang van de kwestie te onderschatten. De zogenaamde Arabische Lente - nog steeds niets meer dan een aanzet tot verandering in de Arabische wereld - toont aan dat terrorisme, al-Qaida en Islamitisch fundamentalisme geen beslissende factoren zijn in de spanningen in de regio. Aan de andere kant is de voortdurende, onvoorwaardelijke Amerikaanse steun voor de dictaturen en haviken aan beide zijden van het Israëlisch-Arabische conflict en hun onophoudelijke militaire invasies in de regio wel een beslissende factor voor het terrorisme en Islamitisch fundamentalisme.

Het belangrijkste doel van het Westen in de regio is dan ook niet democratie of vrijheid en heeft niets te maken met het installeren van een regering en een grondwet (dingen die Israël niet heeft). Het gaat om niets anders dan macht en controle over grondstoffen en mensen voor de uitbreiding van hun eigen imperialistische welvaart. Een Amerikaans veto zal dan ook door de rest van de wereld slechts worden gezien als een teken dat de VS dit beleid van overheersing op grond van militaire macht (het recht van de sterkste), en het erkennen van regering niet op basis van hun democratisch gehalte maar op basis van het economisch nut dat ze hebben voor het Westen zullen willen voortzetten

Uiteraard doen de VS in deze laatste dagen voor de stemming nog steeds hun uiterste best om de stemming geheel van de agenda te krijgen. We kunnen dus nu alleen maar hopen dat de niet Westerse wereld zal volhouden en een stemming voor een Palestijnse staat er zal doordrukken. Ongeacht de vraag of deze stemming op dit moment het beste is voor de Palestijnen en hun ongelijke strijd, zal de stemming de VS de kans bieden openlijk uiting te geven te geven aan hun wens hun Midden-Oostenbeleid voort te zetten en de rest van de wereld nog eens onder de neus te wrijven dat het Westen moreel inderdaad volledig failliet is.