De schande van Music for Life

24 december 2011
Door Arjan Plantinga

De enorme mindcontrol-operatie Music for Life is gelukkig weer ten einde. Hoewel ik een warm voorstander ben van mensen die zich inzetten voor anderen, is de manier waarop de actiebereidheid van de Vlaming anno 2011 door de poppenspelers wordt gekanaliseerd naar symptoombestrijding, naar een door de heersende klasse goedgekeurd thema, mij een doorn in het oog.

Aan de echte problemen in de wereld wordt niet geraakt, de aandacht die de Vlaming nog wenst te hebben voor zaken buiten zijn eigen bekrompen belevingswereld is daarmee weer opgebruikt en we hebben weer eens massaal kunnen tonen dat we hopeloze kuddedieren zijn die alleen maar tot iets wezenlijks in staat zijn wanneer we door onze mediakopstukken worden gestuurd. Dat die ons de verkeerde kant op sturen doet voor de massa niet ter zake. Ze weten het niet.

Het maakt niet uit wat het thema is; als de iconen van onze popcultuur zeggen dat het goed is, hollen we er massaal achter aan en denken we dat we de wereld hebben verbeterd. Dat hebben we niet. Die paar miljoen euro zijn een druppel op een gloeiende plaat, een pleistertje op een gapende, etterende wond, en zullen voornamelijk in de zakken van de medewerkers van de vele corrupte hulporganisaties en hun leveranciers verdwijnen.

Het gemak waarmee de iconen van onze popcultuur de massa weten te mobiliseren is schrikwekkend. Vooral wanneer je het afzet tegen de apathie waarmee diezelfde massa reageert op werkelijke problemen, die niet door de poortwachters van onze media worden aangeprezen - sterker nog: die door de poortwachters van onze media angstvallig worden verzwegen, verdraaid en gebagatelliseerd.

Daarnaast mogen we blij zijn dat de iconen van onze popcultuur nu nog oproepen tot activiteiten die in ieder geval nog de schijn hebben van positieve actie. Maar wat wanneer de iconen van onze popcultuur oproepen tot actie die veel minder positief is? Denk aan de activiteiten van Radio Rwanda en Radio Télévision Libre des Mille Collines in het begin van de jaren '90 en hoe zij de bevolking moeiteloos opriepen tot een van de gruwelijkste volkerenmoorden van de 20e eeuw.

Zouden de iconen van onze popcultuur ook hier slagen in het ophitsen van de Vlaming tot dergelijke daden? Zeker wel! Nu is het klimaat nog niet van dien aard dat de mensen zouden meegaan in dergelijke manipulaties, maar wie terugdenkt aan de sfeer in de massamedia in de VS in de jaren na de aanslagen van 11 september, zal weten dat er niet veel voor nodig is om de makke burgerschapen massaal alle morele overwegingen overboord te laten zetten en achter volksmenners aan te lopen die oproepen tot massamoord.

Door die manipulaties is het mogelijk dat Amerikaanse presidentskandidaten vandaag de dag openlijk oproepen tot een overval op Iran, openlijk oproepen tot een massamoord en openlijk oproepen tot het viseren van Moslims, zonder dat iemand vindt dat hier wetten worden overtreden, en zonder dat iemand vindt dat Gingrich, Santorum, Perry en Bachman achter tralies gezet moeten worden.

Hier in België zijn we nog niet zover, maar wie ziet met welk gemak de media de een economisch massavernietigingswapen als de NVA hebben omhoog gestuwd, en met welk gemak meer dan 30% van de kudde zich liet overhalen te stemmen op een partij die niets in het partijprogramma heeft staan dat in het belang van die kiezers is, weet dat dat hier ook kan gebeuren.

Kijk naar de Nazi-taal van Geert W. en de fluwelen handschoenen waarmee de zogenaamd 'linkse' Nederlandse media (Waar zijn die linkse media? Ik zie ze niet. Ik zie alleen maar zogenaamd rechtse en ultrarechtse media.) hem behandelen. Ook justitie in Nederland is al helemaal om, want Wilders is nog steeds niet veroordeeld voor zijn haatzaaierij. Wie dezelfde dingen over Joden zou zeggen zou zeer waarschijnlijk in de bak belanden en maatschappelijk worden geruïneerd.

Velen van u zullen actief hebben meegedaan aan Music for Life, en daar is op zich ook niets op tegen. Als u maar weet waar u aan mee heeft gedaan, en als het u er maar niet vanaf houdt een zelfde energie aan de dag te leggen als het gaat om onderwerpen die er werkelijk toe doen. Kijkend naar de hoeveelheid mensen die in Vlaanderen afkwam op de eerste acties van Occupy ben ik bang dat dat laatste niet het geval is.

Music for Life is een schoolvoorbeeld van de macht van onze media, een schoolvoorbeeld van het gemak waarmee de kudde zich laat sturen en een schoolvoorbeeld van mindcontrol door de poppenspelers.

Nu wordt de kudde nog in een richting gestuwd waar vrij weinig mensen een probleem mee zullen hebben. Maar er zijn voldoende voorbeelden uit het verleden en uit het heden die aantonen dat men de massa zonder veel moeite ook heel andere kanten op kan sturen.

Ik heb de actie volledig 'geboycot'. Geen cent gegeven. Net zoals ik ook de groene acties voor het terugdringen van onze CO²-uitstoot niet steun (hoewel ik de natuur en het milieu een warm hart toedraag). Ik geloof niet in symptoombestrijding, en wens geen acties te ondersteunen die worden op touw gezet als alibi door degenen die medeplichtig zijn aan alle misdrijven tegen de mensheid en de menselijkheid die we vandaag de dag kunnen identificeren (onze massamedia en hun iconen) en die zijn uitgedacht door een heersende klasse die geen zier geeft om creperende kinderen in de 3e Wereld. Zouden ze dat wel doen dan zouden ze de biljoenen die ze nu uitgeven aan wapens en het rechthouden van de banken aanwenden om die problemen op te lossen.

Analyseer die geldstromen. Zie de verhoudingen. En weet dan dat die 7 miljoen euro van Music for Life een schande zijn in vergelijking met het geld dat de machthebbers uitgeven om alles te vernietigen. Een echte, oprechte Music for Life zou zich daarop richten. Een echte, oprechte Music for Life zou een aanklacht formuleren tegen de misdrijven van onze politieke en financiële leiders, tegen het IMF en de Wereldbank. Een echte, oprechte Music for Life zou zich hebben aangesloten bij de Occupy-activisten en de verdeling van de welvaart op deze planeet aanklagen. Maar dat zou betekenen dat de iconen van onze popcultuur hun eigen leugens en manipulaties zouden moeten aanklagen.

Wie ziet dat gebeuren?

© Arjan Plantinga
Alle rechten voorbehouden

privacybeleid