"Iedereen heeft in de gaten dat er wat onherroepelijks aankomt"

28 juli 2011
Gastbijdrage door Frans Schimmel

Hore die horen wil.

Extremisme komt niet zomaar uit de lucht vallen; het is het gevolg van mensen tegen elkaar opzetten, van haat zaaien. Het is het tegendeel van onderzoeken waar overeenkomsten liggen, waardoor een gevoel van creatieve saamhorigheid ontstaat.

Vrijheid van meningsuiting is niet je woede, haat, jaloezie of hebzucht rücksichtslos uitspuwen zodat eenvoudige zielen met geweren en bommen de zieke 'Fürher' zijn wensen in praktijk brengen.

Vrijheid (ook van meningsuiting) is een gevolg van het inzicht dat woede, haat, jaloezie en hebzucht sinds mensenheugenis dood en verderf tot gevolg hebben. Pas als je niet meer door de demonen van woede, haat, jaloezie of hebzucht bezeten bent; als je je innerlijke oprechtheid en wens tot vrede en harmonie hebt ontdekt, kan je je mening in vrijheid uiten; ben je vrij - van die bezetenheid.

Onze hele 'democratie' is gebaseerd op het scheppen van tegenstellingen, ja ook de zogenaamde 'middenpartijen' zetten zich af tegen links of rechts. Onze hele 'democratie' is gebaseerd op het opjutten van (delen van) het volk tegen de 'anderen'; daardoor kan geen enkele poging tot saamhorigheid, waardoor problemen zouden kunnen worden opgelost, worden ondernomen. Iedere politieke groepering heeft zijn eigen oplossing voor de problemen en houdt daar dogmatisch aan vast.

Dogmatisme; het de eigen idealen boven die van anderen verheffen is de oorzaak; partij 'idealen' zijn een vorm van groepsegoïsme; 'democratie' wordt dat genoemd. Consensus in de politiek is water bij de wijn doen wat tegelijk betekent dat er van op een creatieve en bewuste manier een toekomst scheppen, geen enkele sprake is!

Alleen het zoeken naar overeenkomsten zou uitkomst kunnen bieden, maar de politiek en de zij die ons uitkleden zijn zo verstard dat het erop lijkt dat er geen weg terug is uit de neerwaartse spiraal.

Alleen 'het volk' zou daar nog wat aan kunnen doen; de machthebbers zijn slechts bezig hun eigen welstand en die van hun vriendjes te verzekeren. En die islamitische lente, het verzet in Griekenland en Spanje, in Ierland, dat alles wordt meedogenloos neergeslagen of via manipulatieve weg (Egypte) wordt de schijn van verandering gepropageerd terwijl alles bij het oude blijft. Ze offeren iemand op (die toch al ongeneeslijk ziek is) en zetten een ander op die plek. Het systeem van het mensen tegen elkaar opzetten blijft hetzelfde.

Dit alles is het gevolg van de stroom der wereldgetijden; ook daar wisselen eb en vloed elkaar af. De mensheid denkt dat hij/zij het is die wat in de melk te brokkelen heeft, maar als we even onze geschiedenis nagaan, wordt duidelijk dat opkomst en verval van 'beschavingen' een onontkoombare wet is; die van oorzaak en gevolg; een universele wet waaraan geen mens of groep mensen kan ontkomen. Sinds mensenheugenis kwamen en gingen machthebbers. Je moet wel blind zijn om dat niet te zien.

Wat is er dan aan de hand op dit moment in de geschiedenis?

De I Tjing antwoordde op deze vraag met hexagram 63; na de voleinding (net als de Maya's zeiden dat rond acht maart jl. de teerling geworpen was; net als iedereen wel voelt dat er iets definitiefs aan zit te komen). De dobbelstenen zijn geworpen. "Er is een delicaat evenwicht, dat niet kan duren omdat alles aan verandering onderhevig is", zegt de I Tjing. De 'luidruchtige stilte' voor de storm. "Alleen zij die 'boven de dingen staan' brengen ze tot voleinding". Er is dus een soort 'uitweg', suggereert de I Tjing. "Om die uitweg te kennen, is het noodzakelijk het juiste standpunt in te nemen. Zo niet dan raakt men opgewonden en dat eindigt in verwarring, zonder hoop op een uitweg". Verblijven in het stille oog van de -op handen zijnde- storm is de 'uitweg', zegt de I Tjing. En hij legt uit hoe dat te realiseren.

Het beeld (van hexagram 63) is het water boven het vuur; om het op te warmen is het zaak het vuur goed in de gaten te houden zodat het water niet overkookt, verdampt of in het geheel niet opwarmt. Dat betekent dat we de emoties, waar het boven bij vrijheid over ging, in de gaten moeten houden en -indien we dat kunnen- transformeren in hun positieve aspect. Dat is de betekenis van 'boven de dingen staan'. Hebzucht transformeren in vrijgevendheid; jaloezie in vreugde om andermans geluk; haat en woede onderkennen als angst waardoor we het gevoel van mededogen kunnen ontwikkelen. Trots (die emotie had ik nog niet vermeld) transformeren in saamhorigheid! Dogmatisme = trots; denken het beter te weten als anderen waardoor het zoeken naar overeenkomsten uit het zicht verdwijnt in een egoïstische zelfgenoegzame trip; de basis voor haat en vervreemding zaaien; het tegendeel van saamhorigheid.

Dit is er aan de hand.

De dobbelstenen zijn geworpen. Ik ken niemand meer die denkt dat het zo'n vaart niet zal lopen; iedereen heeft in de gaten dat 'er wat onherroepelijks' aankomt.

De mensheid is een organische functie die als het oppervlak van het water is; hij heeft zowel contact met de hemel, als met de aarde. De mensheid is de poort naar ofwel hemel, dan wel aarde. Dat wordt duidelijk als je nogmaals de mogelijkheid van het transformeren van emoties bekijkt.

Als je je bezighoud met het transformeren van emoties, dan voel je langzaam maar zeker dat het geheel dat wij materie noemen, steeds 'transparanter' wordt. Dat komt doordat je (de energie van) je emoties op een constructiever manier kan inzetten. Oorzaak en gevolg van je hartelijke gedrag vormen een heldere weg. Dat is persoonlijke groei.

Om je heen in de wereld ontdek je intussen een steeds groeiende verwarring; niet alleen die TV omroep(st)rs die plotseling hun 'tekst' kwijt waren of die vissen die bij bosjes aanspoelen, die vogels die dood uit de lucht vielen, mensen die plotseling wild om zich heen beginnen te schieten. Maar ook stond er bijvoorbeeld een maand of wat geleden in de krant dat wijn gezond was, en eergisteren las ik dat wijn kanker veroorzaakt. Dat schept enorme verwarring. Die verwarring uitte zich afgelopen weekend in de inmiddels alom bekende schietpartij in Noorwegen. Daar zit geen geheime wereldorde achter of buitenaardse wezens; het is (de) tijd! Wij zijn de acteurs. Ook diegenen die denken dat ze macht hebben. Het is niet wel of geen macht, extremisme is niet links of rechts, het is de tijd van de grote verwarring. De stilte voor de storm. Iedereen ziet dat er iets definitief gaat veranderen. We weten niet wat, maar dat er iets definitiefs op komst is, daar is iedereen het over eens.

Dit is er aan de hand.

Het enige dat we doen kunnen is ons bewust worden van 'de acteur' die wij in dit geheel zijn; wij zijn deel van dat geheel. Je ontdekt dan eveneens je toekomst; iedere oorzaak heeft een specifiek gevolg; dat is een natuurwet waaraan geen hond kan ontkomen. Dus als je vriendelijk en open in het leven staat, zie je een zonnige toekomst in het verschiet. Je kunt ook denken dat dit leven wat je leeft het enige is wat je ooit zal meemaken en daarom als een egoïst tekeergaan. Maar ook die zijn deel van het geheel. Dat deel van ons dat een is met het geheel, is 'het hemelse deel' en datgene wat egoïstisch is, is verbonden met het aardse deel in ons. Dat aardse deel in ons is inderdaad tijdelijk en in die zin hebben diegenen die egoïstisch tekeer gaan gelijk. Maar ook die hebben een 'hemels deel' dat niet tijdelijk is.

Nu is het zo dat als je je aardse deel uitleeft, je oorzaken schept voor een toekomst waarin je egoïsme een koekje van eigen deeg krijgt; geen prettig vooruitzicht. En dat hoeft niet in dit materiële jasje te zijn; het hemelse aspect in je kiest voor een nieuw jasje waarin je een koekje van eigen deeg krijgt.

Ook diegene die vriendelijk en open in het leven staat, ook die krijgt een koekje van eigen deeg. De wet van oorzaak en gevolg is een universele natuurwet.

Aan ons de keuze.

Welke voorbereidingen tref ik voor dat wat komen gaat; wat is bij mij het gevolg van mijn oorzaken?

Dank dat je deze overwegingen met mij wilde delen.