Revolutie

14 december 2011
Door Arjan Plantinga

'Mensen' die op Geert W of Bart de Wever stemmen zien een Islamitisch complot. De Groenen zien een complot van de olie-industrie, wellicht gesteund door de weergoden. Liberalen zien een socialistisch complot, socialisten zien... eh..., nee socialisten bestaan niet meer. Enfin; iedereen ziet een complot, en al deze mensen dromen van de revolutie, want ze worden vrijwel allemaal doorlopend genaaid door de groep waar ze eigenlijk allemaal tegen te hoop zouden moeten lopen (maar dat niet doen): het Grote Geld.

(Nee meneer, met een inkomen van 1 miljoen per jaar, een villa in Brasschaat en drie ex-vrouwen reken ik u niet tot het grote geld. Ook u bent in vergelijking met de echte 0,0001% die het op deze planeet voor het zeggen heeft een armoedige garnaal. Tien miljoen? Garnaal! Honderd miljoen? Flinke garnaal!! Eén miljard? U mag een aanvraag indienen...; geen garanties.)

Er wordt dus gesproken over revolutie. In de VS en Griekenland worden ze het hardst genaaid, en dus is het logisch dat daar de weerstand het vruchtbaarst lijkt. In West-Europa is de Occupy-beweging meer een bezigheidstherapie voor de dak- en ambitielozen die altijd al op de plaatsen zaten waar we nu de kampementen vinden, een therapie die in de warme oktobermaand nog wat belangstellenden trok, maar die nu zo dood is als een pier. Spijtig. De vakbonden zetten op enkele dagen 80.000 mensen in Brussel. Daar is de Occupybeweging nog lang niet.

Toch lijken de poppenspelers zich zorgen te maken. Deze week gebruikte politie in Iowa (VS) een zogenaamde drone bij het opsporen van veedieven. Hoe treffend...; nieuw speelgoed om de kudde bijeen te houden.

Maar goed, revolutie.

U zegt: "Arabische lente".

Wel... ja.... nee....; de boosheid van de burgers was echt, net als het ontwaken van de Arabieren, maar de leiding van de revolutie was extern gecoördineerd en de uitkomst is overal dezelfde: verkiezingen! Waarna gematigde moslims hetzelfde beleid van de hen voorgaande dictators voortzetten. (Egypte is echt een belachelijke operatie. Een poppenkastparlement zonder macht.) De rijkdommen van de getroffen landen worden nog steeds op dezelfde manier verdeeld (door Westerse bedrijven), alle vrijhandelsovereenkomsten met Westerse landen worden gerespecteerd en de Palestijnen worden door hun Arabische broeders en zusters nog steeds aan hun lot (Israël) overgelaten.

De Islam zal ook de komende tien jaar worden gelijkgesteld aan terrorisme, tal van neoliberale volksmenners zullen dat discours gebruiken om vele bange burgermensjes aan zich te binden, en de overheden zullen met de gesimuleerde dreiging nieuwe repressieve maatregelen rechtvaardigen. Die hele Arabische Lente is wat mij betreft dus een mindfuck, een wassen neus.

Een lezer dacht gisteren dat ik misschien een beetje depressief was. Geloof ik dan niet in revolutie, vroeg een ander. Is het voor mij dan nooit goed? Jawel hoor, maar de echte revolutie die ik graag zou zien plaatsvinden is nog lichtjaren ver weg. Revolutie betekent een grensverleggende verandering van het systeem, en die hebben we sinds 1789 niet meer gezien. Toch niet in het Westen.

De revolutie is pas grensverleggend wanneer ons geldsysteem op de schop gaat, wanneer de 0,0001% die nu dankzij dat geldsysteem aan de touwtjes trekt, die nu dankzij dat geldsysteem oorlogen kan beginnen en weer stoppen, die schuldigen aanwijst en winnaars uitroept, die presidenten vermoordt en economieën ruïneert, die de geschiedenis herschrijft, landen hertekent, beslist over leven en dood, uit de weg geruimd is.

De revolutie is pas grensverleggend wanneer rente is afgeschaft, alle banken volksbezit zijn, wanneer onze beste wetenschappers zich niet langer bezighouden met het bedenken van de beste manier om zoveel mogelijk mensen te doden, de voedselvoorraad te vergiftigen of de mensen ziek te maken met hun kwakzalverij die we medicijnen noemen, maar zich inzetten voor het algemeen belang.

De revolutie is pas grensverleggend wanneer er aan het hoofd van de machtigste samenleving op deze planeet geen massamoordenaar en pathologische leugenaar staat, maar iemand die de machtige Amerikaanse legers terugtrekt binnen de grenzen , stopt met het terroriseren van landen die hun natuurlijke rijkdommen zelf willen exploiteren en die tegenwicht biedt aan de misselijkmakende arrogantie van de Amerikaanse cultuur die denkt dat zij het non plus ultra zijn van de evolutie van het menselijk ras. Als ze al iets zijn dan toch een symptoom van hoezeer het met de mensheid de verkeerde kant uitgaat.

De revolutie is pas grensverleggend wanneer wetenschap weer wetenschap is, democratie echte democratie en het leven (niet alleen de mens!!) het zwaarstwegende argument is bij al onze beslissingen.

De revolutie is pas grensverleggend als de revolutie echte revolutie is, en niet alleen ouwe wijn in nieuwe zakken. Alles wat we momenteel met graagte zien als revolutie is niets meer dan een nieuwe conducteur op een trein die nog steeds aan dezelfde snelheid op het zelfde spoor met dezelfde machinist en dezelfde wisselwachters in dezelfde richting voortdendert.

Er is namelijk helemaal geen revolutie!

Er is alleen gekanaliseerde boosheid, gecontroleerde oppositie. Het is applaus met één hand, een boksmatch met de vuisten op de rug, een feest met alcoholvrij bier waar iedereen doet alsof hij dronken is. Een vingerknip en iedereen is zo nuchter als een hoentje.

Laten we onszelf nu toch niet voor de gek houden.

In de vorige overpeinzing had ik het voornamelijk over politici, maar - zoals enkele lezers terecht opmerkten - zij zijn ook maar het slachtoffer van de poppenspelers. Ook zij zijn trekpoppen.

Een revolutie die tegen hen gericht is kan nooit een revolutie zijn. Om de trein van richting te doen veranderen, moet je niet de conducteur vervangen, maar de wisselwachter. Om echt een andere koers te rijden moet je niet het spoorboekje herdrukken, maar nieuwe sporen leggen,

Maar zullen we ooit zover komen?

De grote massa ziet het allemaal niet zo. Zij hebben alleen maar aandacht voor de prijs van de kaartjes, voor de kleur van de zitjes en streven naar niets anders dan een kaartje 1e klas, ongeacht de richting van de trein, zo snel mogelijk.

In de Arabische wereld zijn ze nu blij dat de trein eindelijk rijdt, terwijl die van de Palestijnen stilstaat en de mensen in Gaza zich tevreden stellen met te doen alsof die van hen in beweging komt als er een Amerikaanse intercity langs raast.

Enfin, een conclusie.

De staalvoorraad is privébezit. De werktuigen om sporen te maken en te leggen zijn privébezit. De grond om sporen op te leggen is privébezit. Alle architecten en ingenieurs werken voor de eigenaars. De opleidingen van machinisten, wisselwachters, conducteurs en stationschefs worden bestuurd door diezelfde eigenaars. Hoe leg je zonder dat alles nieuwe sporen? Hoe laat je dan nieuwe treinen rijden? Misschien doen we dat beter helemaal niet, en kiezen we gewoon een compleet ander vervoermiddel?

Maar hou alsjeblieft op over revolutie die geen revolutie is.