Met welk doel? Met welk recht?
Ook Israël wil (en krijgt) toegang gegevens EU-burgers

4 september 2010

Na veel weerstand hebben de Europese Commissie en de trekpoppen van het Europees Parlement ermee ingestemd om de Verenigde Staten inzage te geven in de bankgegevens van alle burgers van de EU-lidstaten. Buiten protest van enkele machteloze waakhonden kwam er nauwelijks verzet. Wij hebben tenslotte allemaal niets te verbergen, niet waar...?

Maar informatie over EU-burgers is blijkbaar erg populair in de wereld, want nu blijkt dat ook Israël (al sinds 2005) vraagt om inzage in de privégegevens van EU-burgers. Een en ander zou gisteren ook stilzwijgend goedgekeurd zijn, ware het niet dat enkele Ierse EU-parlementariërs deden waar ze voor betaald worden: de belangen van hun burgers behartigen. Ze deden toch in ieder geval alsof.

Elke Palestijn weet inmiddels dat de Israëlische regering niet te vertrouwen is. De meeste Israëliërs weten dat en eigenlijk weet de hele wereld ondertussen dat in Tel Aviv een bende gangsters aan de macht is, die het met internationale wetgeving, mensenrechten en privacy van niet-Joodse burgers niet zo nauw nemen.

Vrijwel dagelijks horen we van nieuwe aanslagen op Palestijnen, worden er huizen ingepikt en Palestijnse boomgaarden platgebrand. De aanslag op Gaza in januari 2009 ligt nog vers in het geheugen en de koelbloedige moord op negen opvarenden van een schip met hulpgoederen voor Gaza is nog niet ineens helemaal tot ons doorgedrongen.

Ondertussen was er (tussen de gewone pesterijen, leugens en illegale orgaanhandel door) nog dat voorval met de mossad-agenten die met vervalste Franse, Duitse, Engelse en Ierse paspoorten in Dubai een leider van het met een meerderheid gekozen Hamas standrechtelijk executeerden.

Dat laatste voorval was er voor de Ieren teveel aan. Niet dat ze het een probleem vonden dat de Mossad waar dan ook ter wereld om het even wie denkt te kunnen vermoorden. Welnee ("ga zo door..."). Maar dat men daarvoor vervalste paspoorten van Ierse staatsburgers gebruikte was er ver over, aldus de Ieren. De Ierse delegatie in Brussel tekende daarom verzet aan tegen het plan om Israël inzage te geven. Er deugde volgens de Ieren niets van de Israëlische privacywetgeving. "Het zou een gemiste kans zijn wanneer we niet in ieder geval zouden protesteren tegen de plannen," aldus de Ierse minister van Justitie Dermot Ahern.

Veel effect van hun protesten verwachtten ze niet, en dus waren ze stomverbaasd toen gisteren bleek dat het plan was afgevoerd van de agenda en verdaagd naar een latere datum.

Dat hadden ze niet verwacht.

Het protest was uiteraard alleen voor de vorm, want ook in Ierland weet men dat verzet tegen Israël gevaarlijk is voor de eigen gezondheid en die van je burgers. Voor je het weet pleegt Al Qaeda een aanslag in je zakencentrum of openbaar vervoer, gaat die IMF-lening niet door of staat je computer ineens vol met kinderporno. Nee, ja en amen knikken is onder onze laffe leiders het devies als het om Israël gaat. Een deel van die 200 kernraketten in Dimona staat tenslotte op de Europese hoofdsteden gericht, en elke ervaren politicus weet dat ze in Tel Aviv gek genoeg zijn om Al Qaeda zo'n ding naar Parijs of Dublin te laten schieten. In New York, Londen, Lahore, Bombay en Bali weten ze er alles van: rij Israël in de wielen en je krijgt moslimterroristen op je dak.

"We weten dat het plan uiteindelijk toch wel zal worden uitgevoerd,maar het feit dat wij vraagtekens hebben gezet betekent dat we vandaag goed werk geleverd hebben," aldus minister Ahern in een reactie; nog steeds stomverbaasd.

Wat vonden we er over in de Nederlandse en Belgische kranten?

Niets. Geen letter.

Niemand stelt zich vragen bij het voornemen om een vreemde natie in Azië, veelvuldig schuldig bevonden aan staatsterrorisme, die alle VN-resoluties aan zijn laars lapt, dagdagelijks met goedkeuring van de regering en de meerderheid van de burgers racistische moorden pleegt en land steelt van niet-Joden, andere landen tot oorlog aanzet en zonder controle van het Internationaal Atoomagentschap kernwapens ontwikkelt en doorverkoopt aan de hoogste bieder, om die natie inzage te geven in de privé-gegevens van de inwoners van de Europese Unie.

Maar ook al zouden de kranten er schande van spreken: het is inmiddels pijnlijk duidelijk dat de hardwerkende, veel belastingbetalende burger helemaal niets meer in te brengen heeft in Brussel, dat we in een totalitaire staat beland zijn, waar niet gekozen corpocraten (Barosso, Rehn, Ashcroft, Van Rompuy, et all) geheel zelfstandig het beleid bepalen dat hen van bovenaf wordt ingefluisterd. Ze doen er zelfs niet meer echt geheimzinnig over.

Er was eens... democratie.