|
||||||||||
In zijn beroemde Battle of Britain-toespraak zei Winston Churchill 71 jaar geleden: "Als we ons tegen [Hitler] kunnen verzetten, zal Europa vrij zijn en kan de wereld vooruitkijken naar uitgestrekte, zonnige weiden. Maar als we falen zal de hele wereld, inclusief de Verenigse Staten, inclusief alles wat we kennen en waar we om geven, afzinken naar de dieptes van een nieuwe Donkere Tijd, nu nog duisterder en uitgestrekter in het licht van vervuilde wetenschap" Vandaag de dag hangen er opnieuw donkere wolken boven die "uitgestrekte, zonnige weiden" van Churchill. Zionistische infiltranten zijn geslaagd daar waar Hitler faalde. Het verschil is echter nu dat de invasietroepen van de vijand niet massaal het kanaal oversteken. Ze zijn hier al, in ons midden, en we staan inderdaad aan de vooravond van nieuwe donkere tijden, terwijl de meedogenloze samenzwering onder leiding van buitenlandse belangen in stilte zijn ondermijnende en dreigende werk doet. De Verenigde Staten glijden inmiddels zo snel in de afgrond dat Amerikaanse congresleden regelmatig met afzichtelijke onderdanigheid voor de machtige Israëllobby - American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) - paraderen. En wie zal ooit het misselijkmakende spektakel vergeten waarbij het Amerikaanse congres 29 keer een staande ovatie gaf aan de arrogante, leugenachtige, geestelijk gestoorde Israëlische minister-president Benjamin Netanyahu, terwijl hij zijn vitriool over de volksvertegenwoordigers uitstortte? De vraag is nu of Brittannië (al lang niet Groot meer) zich zal verzetten tegen dit sluipende gevaar en "alles wat we kennen en waar we om geven" wil behouden, op een moment dat het land zijn morele vizier volledig kwijt is. Littlewood: "We ontlopen in dit land onze verantwoordelijkheden onder de Conventies van Geneve en bieden Zionistische oorlogsmisdadigers een veilig toevluchtsoord, waar ze onschendbaar zijn voor vervolging. We staan fanatici als de Conservatieve Vrienden van Israël toe om de belangen van de criminele Israëlische staat te behartigen in het centrum van de macht in Westminster. We staan volksvertegenwoordigers toe zich volledig te laten beïnvloeden door buitenlandse belangengroepen en de principes van het bekleden van een openbaar ambt te misbruiken. We staan een gemeenschap, Joden, toe oververtegenwoordigd te zijn in ons parlement en laten ze belangrijke delen van onze regering overheersen, ook die die verband houden met onze veiligheid. Zouden moslims dusdanig oververtegenwoordigd zijn, dan zouden ze 200 zitjes hebben in het parlement en zouden we actie ondernemen. We geven een groot deel van de schatkist uit aan het sturen van troepen om buitenlandse burgers te gaan vermoorden en ver weg te sterven alleen maar om de Amerikaans-Israëlische hebzucht te ondersteunen, en gooien daarmee onze goede naam te grabbel. We staan toe dat onze zuurverdiende spaarcenten worden gebruikt om Zionistische bankiers uit de brand te helpen, om eindeloze oorlogen te financieren en om de oorlogshitsers veel geld te laten verdienen aan die oorlogen." Burgerwoede Politici, van minister-president tot gemeenteraadslid, doen het in hun broek bij de gedachte aan de schade die Murodch's baggerjournalisten kunnen aanrichten wanneer ze niet op hun knieën gaan voor de almachtige News Corporation. News of the World, zo horen we steeds weer, had de macht om politieke carrières te maken en te breken. Uiteraard ging die vlieger alleen op wanneer de desbetreffende politici zwak waren en gevoelig voor de druk - en dat zijn toch sowieso niet de politici die een volk zich wenst. Tony Blair en David Cameron dansten volledig naar de pijpen van Murdoch en zijn afschuwelijke medewerkers, inclusief de angstaanjagende Rebekah (...) Brooks. Geen van beiden had het lef om iets aan de illegale praktijken te doen. Uiteindelijk kwam het hier op neer: voor wie hadden de slappe politici meer angst? Voor de woede van de burger of voor grafdelver Murdoch? Het is duidelijk dat de Britten iets vaker hun afkeer moeten tonen. Mensen die de leeftijd van zestig jaar bereiken krijgen we kromme tenen als we terugdenken aan hoe arrogant en onwetend we waren toen we veertig waren. Waarom zadelen we onszelf dan op met een onnozele minister-president van 44? Want zo oud was Blair toen hij premier werd. Cameron was zelfs maar 43. Brittannië (al lang niet Groot meer) was eventjes onder de indruk van Snelle Henkie, maar die bleek uiteindelijk zo jong, dom en gewetenloos te zijn dat hij het land uiteindelijk het schaamrood op de kaken bracht. Cameron is net zo 'snel' en moet ook doorlopend weer rechtsomkeert maken om halfgaar beleid terug te draaien. Net als Blair is ook Cameron een oorlogshitser die maar al te graag indruk wil maken over de rug van het bloed en de verbrijzelde lichaamsdelen van anderen. Premier Cameron gaf onlangs klagende generaals, die vonden dat de oorlog in Libië te lang duurde, een opzienbarende veeg uit de pan door ze toe te bijten: "Jullie vechten, ik voer het woord." Hij voegde eraan toe: "Ik heb er het volste vertrouwen in dat we de druk zo lang als nodig is op de ketel kunnen houden. De tijd staat aan onze kant." 'Arrogant kalf,' zullen ze gedacht hebben. Hoe slecht is de situatie? Zelfs premier Cameron beloofde plechtig: "In mij heeft u een premier wiens geloof in Israël onverwoestbaar is. Ik wil er duidelijk over zijn: wij zullen Israël altijd steunen..." Je bloedt kookt bij zulke woorden. Wordt Cameron betaald om een buitenlandse militaire macht te vertegenwoordigen? Dat is helemaal geen rare vraag. Het ministerie van Buitenlandse Zaken weigert nog steeds te zeggen of men Britse burgers zal beschermen wanneer die actie voeren tegen de illegale Israëlische blokkade van Gaza. In plaats daarvan steunen Britse ministers de blokkade door Britten te adviseren geen trips naar Gaza te ondernemen. En dan Iran. Brittannië (al lang niet Groot meer) heeft meer dan tachtig Iraniërs, waaronder wetenschapers, regeringsmedewerkers, mensen van justitie, gevangenispersoneel en anderen, de toegang tot het land ontzegd vanwege "serieuze schendingen van de mensenrechten". Of zoals meneertje Hague, minister van Buitenlandse Zaken, het zegt: "De boodschap aan de Iraanse regering is duidelijk: [Iran] moet zijn gedrag veranderen voordat het zal worden toegelaten tot de internationale gemeenschap." Heeft mensje Hague ooit ook maar één Israëliër de toegang tot het land ontzegd vanwege het schenden van de mensenrechten of het non-proliferatieverdrag? Laat die gedachte maar snel varen. Israël wordt in het geheel niet gevraagd "zijn gedrag te veranderen". Ze worden met open armen ontvangen. Britse politici zijn over het algemeen, net als hun Amerikaanse collega's, niets anders dan Zionistische stromannen. Britse politie- en veiligheidsdiensten zijn totaal verzwakt en ongeorganiseerd, en enkele van de leidinggevenden zijn volledig losgeslagen en richten zoveel schade aan dat het binnenkort niet meer mogelijk zal zijn ze nog tot de orde te roepen. De Britten verliezen de controle over hun eigen land en ze zullen moeilijkheden hebben de controle terug te krijgen zonder serieus, georganiseerd verzet. Churchill, een ouderwetse sympathisant van de Zionisten ging de strijd aan met heel wat dreigingen, en zal niet hebben voorzien hoe de tentakels van het Zionisme de beschaafde wereld zouden wurgen. Voor de huidige politici geldt dat excuus niet omdat de naakte waarheid zo gruwelijk lelijk en duidelijk is. Het feit dat ze deze lelijke waarheid omarmen en zelfs wetten maken om het de lelijkheid naar de zin te maken onderstreept het feit dat Britse leiders volledig ongeschikt zijn voor hun hoge ambten. De Britten hebben Hitler verslagen. Maar is er in het huidige Brittannië (al lang niet Groot meer) nog iemand die niet corrupt is en sterk genoeg om de strijd aan te gaan met het Zionistenspook? *** Origineel: 'UK staring into the abyss
of a new Dark Age'
|
|
|||||||||
|
||||||||||
