De nieuwe Amerikaanse manier van oorlogvoeren

18 februari 2012
Andrew Bacevich

Nog niet zo lang geleden schreef Greg Jaffe, militaire correspondent van de Washington Post, dat dit "het Amerikaanse tijdperk van eindeloze oorlog" is. Eindeloze oorlog betekent duidelijk niet dat men eropuit is zijn militaire stootkracht te gebruiken voor het bevrijden of pacifiëren van landen die gebukt gaan onder regimes die de VS niet mag.

Dergelijke experimenten na 11 september in Irak en Afghanistan brachten voornamelijk teleurstellingen. De inwoners van de VS hebben geen trek meer in invasies die leiden tot langdurige militaire bezettingen, en alle dode Amerikaanse soldaten en weggegooid geld die die met zich meebrengen. Toen de voormalige minister van Defensie Robert Gates zei dat iedereen "die een toekomstige president zou adviseren om een grote Amerikaanse landmacht naar Azië, het Midden-Oosten of Afrika te sturen zijn hoofd moet laten nakijken" verwoordde hij sentimenten die onder de Amerikaanse burgers al veel langer leefden.

Voor een democratie brengt eindeloos oorlogvoeren een hoop problemen met zich mee.

Men kan dat op twee manieren doen. De eerste betekent dat men de bevolking ervan zal moeten overtuigen dat het voortbestaan van de staat wordt bedreigd. Dat is wat de regering van George W. Bush probeerde na de aanslagen van 11 september 2001, en waar men enige tijd succes mee had. De bevolking angst aanjagen maakte de invasie van Irak mogelijk. Was deze invasie een succes geweest dan waren de invasie van Syrië en Iran korte tijd later ook een feit geweest. Maar Irak werd een fiasco.

De tweede manier houdt in dat men de eigen bevolking zo veel mogelijk wil afschermen van de gevolgen van een oorlog, en zich daarmee bevrijdt van de beperkingen door de eigen bevolking. Een bevolking die (schijnbaar) geen hinder ondervindt van een oorlog, maakt zich er ook minder zorgen om. Eenmaal overtuigd dat hun leven niet op het spel staat zullen ze de staat toestemming geven om wat dan ook te doen. Het is deze strategie die de regering van Obama heeft gekozen: eerst door het uitgebreid toepassen van onbemande vliegtuigjes (drones) voor het verzamelen van informatie en voor 'doelgerichte' moordaanslagen; en ten tweede door de inzet van special forces over heel de wereld, zoals het team dat Osama bin Laden [zogenaamd] vermoordde [en de teams die in Libië en nu in Syrië de oppositie aanzetten tot gewapend verzet]. De New York Times berichtte eerder deze week dat het hoofd van Special Operations Command "toestemming wil om zijn troepen sneller in te zetten en dat te doen buiten de gebruikelijke commandostructuren van het Pentagon om".

Drones en special forces zijn de essentiële elementen van de nieuwe Amerikaanse manier van oorlogsvoeren, in het geheim uitgevoerd zonder toezicht en verantwoording, de bestaande principes van soevereiniteit en internationaal recht volledig terzijde schuivend. De critici van Bush verwijten hem een oorlogshitser te zijn. Maar Obama is al veel verder gegaan dan zijn voorganger door alle overblijvende hindernissen voor het voeren van een oorlog uit de weg te ruimen.

Hoe deze nieuwe Amerikaanse manier van oorlogvoeren goed is voor het welzijn van de VS op de lange termijn is onduidelijk. Die vraag wordt feitelijk ook door niemand gesteld. Alles wat we weten is dat er heel veel slechteriken in de wereld zijn, en dat de Amerikanen ze allemaal willen vermoorden.

***

Origineel: 'The New American Way of War'
Vertaling© Arjan Plantinga