|
||||||||||
7 oktober 2011 Hallo, als u dit leest, wordt u door de president van de Verenigde Staten tot terrorist of een vijandelijke strijder verklaard. Als gevolg hiervan zult u worden vastgehouden zonder aanklacht of proces, gemarteld en/of standrechtelijk geëxecuteerd. U heeft geen recht op een eerlijk proces, u heeft geen burgerrechten, en de Amerikaanse overheid is op geen enkele wijze verplicht de beschuldigingen die zij tegen u heeft geuit te bewijzen, zelfs als u bent een burger van de Verenigde Staten. Hoogachtend, Barack Obama Gedurende een groot deel van haar geschiedenis, hadden de Verenigde Staten een Bill of Rights, die de fundamentele vrijheden van haar burgers moest verzekeren, evenals een check-and-balance-systeem, dat moest garanderen dat geen enkele overheidsinstelling, of -medewerker ooit ongebreidelde macht zou verkrijgen. Maar aan dat alles kwam een einde met de recente standrechtelijke executie van de Amerikaanse burger Anwar al-Awlaki in Jemen. En terwijl de meeste politici en experts opportunistisch applaudisseren voor de dood van al-Awlaki, maken enkele oplettende Amerikanen zich steeds meer zorgen over de ongekende macht die uitvoerende tak van de overheid zich toe-eigent. Met die bevoegdheden kunnen de Amerikaanse burgers nu illegaal worden vastgehouden, zelfs binnen de eigen grenzen, zoals werd geïllustreerd in het geval van Abdullah al-Kidd, die, hoewel nooit in staat van beschuldiging gesteld, meer dan twee weken in een zwaar beveiligde cel werd vastgehouden, naakt en geketend. Daarnaast werden de Amerikaanse burgers, zoals Bradley Manning en Jose Padilla gemarteld in Amerikaanse militaire gevangenissen, en nu is dus de Amerikaans staatsburger Anwar al-Awlaki met opzet en gericht uit de weg geruimd. Tragisch, maar niet verrassend, is het feit dat het Amerikaanse federale gerechtelijke systeem, de tak van de overheid die in de beste positie zit om deze misstanden te stoppen, alles gedaan wat in haar vermogen ligt om ervoor te zorgen dat de staatskidnappers, -folteraars en -moordenaars ontkomen aan alles wat ook maar een beetje op gerechtigheid lijkt. Het Amerikaanse Hooggerechtshof verklaarde bijvoorbeeld onlangs dat al-Kidd voormalig procureur-generaal John Ashcroft - primair verantwoordelijk voor de detentie en het misbruik van al-Kidd - niet kon aanklagen omdat Ashcroft omdat de voormalige hoofdaanklager onschendbaar is in het geval van dit soort aanklachten. Een federale rechter in South Carolina verklaarde een klacht van slachtoffer Padilla tegen voormalig minister van Defensie Donald Rumsfeld wegens marteling 'niet ontvankelijk', omdat een dergelijk proces "een internationaal spektakel" zou ontketenen. Toen de vader van al-Awlaki probeerde de naam van zijn zoon verwijderd te krijgen van de "dodenlijst" van de Amerikaanse overheid, verklaarde een federale rechter dat Anwar al-Awlaki zelf moest pleiten voor deze verwijdering; een uitspraak die een belachelijke en perverse Catch-22 creëert, want om verhaal te halen in Amerika en om een standrechtelijke executie te voorkomen zou ook de kans om standrechtelijk geëxecuteerd te worden juist verhogen. Nobelprijs voor de Vrede-winnaar Obama en zijn trawanten hebben ook alles gedaan wat in hun macht ligt om de illegale arrestaties, martelingen en de standrechtelijke executies van Amerikaanse burgers te bevorderen. Procureur-generaal Eric Holder, een zelfverklaard toonbeeld van 'integriteit', die daarvan echter veel te weinig laat zien, weigerde corrupte CIA-ambtenaren die - in weerwil van een gerechtelijk bevel - videobanden van het folteren van gevangenen vernietigden te vervolgen. En in een openbaring blootgesteld door Wikileaks, werd ontdekt dat Obama buitenlandse regeringen onder druk zette om te voorkomen dat ze gerechtelijke stappen zouden ondernemen tegen George W Bush en/of zijn handlangers wegens marteling en / of oorlogsmisdaden. . Maar in tenminste één opzicht kan Obama nog erger genoemd worden dan Bush, want hij is - volgens een recent artikel van Matt Apuzzo van de Associated Press - de eerste Amerikaanse president in de geschiedenis die opdracht geeft voor het standrechtelijk executeren van een Amerikaanse burger. Bush heeft eens gezegd dat terroristen Amerika haten omwille van zijn vrijheden. Maar het waren Bush en zijn volgelingen, en niet de terroristen, die het meest deden om mensenrechten, democratie en vrijheid in Amerika te ondermijnen. Maar terwijl Obama steeds meer op Bush begint te lijken (zoals Steven Thomma van de McClatchy-kranten terecht vaststelt), is er nauwelijks protest te horen. Wat zijn de redenen achter deze oorverdovende stilte op een moment dat de meest fundamentele rechten en vrijheden van de VS worden aangetast door de mensen die hadden gezworen ze te beschermen? Waarom, in een land dat pretendeert te vrezen voor een te opdringerige en bemoeizuchtige overheid, worden de straten niet overspoeld door demonstranten, woedend over de ongecontroleerde en ongrondwettelijke bevoegdheden die de president van de Verenigde Staten zich heeft toegeëigend? Waarom is er niet ook passende staat van verontwaardiging gericht tegen het corrupte rechtssysteem, geleid door immorele kerels als Scalia, Thomas, Roberts, Alito en Kennedy, die niet alleen de overheid de kans bieden misbruik te maken van zijn macht, maar die zonder ophouden de democratie en zijn fundamentele vrijheden ontmantelen? Waarom hebben de Amerikanen helemaal geen problemen met het feit dat de folteraars, oorlogsmisdadigers en moordenaars niet alleen aan justitie weten te ontkomen, maar zelfs in vrijheid onder hen leven? Een mogelijke reden is dat de vrijheid voor de meeste Amerikanen niets anders betekent dan de mogelijkheid om vrijuit te kunnen consumeren. Bijna alle recente protesten betreffende gezondheidszorghervormingen en de overheidsuitgaven gaan echt maar over één ding: het verlangen om minder belastingen te betalen, omdat het betalen van minder belasting betekent dat je een groter besteedbaar inkomen hebt, voor een groter huis, een stoerdere auto, en wat de moderne technologie nog allemaal te bieden heeft. En zolang men televisie kijkt op een giga-flatscreen, speelt met die IPad, en 'tweet' met een beroemdheid, is het gemakkelijk om blind te blijven voor het feit dat uw landgenoten worden gemarteld en vermoord door hun eigen regering, voor het feit dat uw vrijheden worden gedecimeerd, en voor het feit dat dat politici worden gekocht en betaald door miljardairs lobbyisten. . Een tweede reden voor dit stilzwijgen werd besproken in een artikel op Pravda.Ru met de titel Welkom in de Village (25 oktober, 2010). Dit artikel de titel is geïnspireerd door de profetische televisiedrama uit de jaren '60, The Prisoner, gespeeld door wijlen Patrick McGoohan. De persoon die McGoohan speelde (alleen bekend als 'Number Six') is een ontevreden ambtenaar die boos ontslag neemt uit zijn positie, om vervolgens te worden ontvoerd en overgebracht naar 'The Village' - een landelijke maar sinistere plek, waar bewoners voortdurend bespied worden door een alomtegenwoordig opzichter, die alleen bekend is als 'Number Two'. Mijn artikel legt uit hoe veel van de fictieve surveillancetechnieken die gebruikt worden in 'The Village' nu werkelijkheid zijn geworden als computers, satellieten, alomtegenwoordige camera's, gezichtsherkenning en trackingchips, en het mogelijk maken om bijna iedereen in de wereld onder permanente bewaking te houden. Ik was enigszins verbaasd om te ontdekken dat, in tegenstelling tot veel van mijn andere artikelen, 'Welcome to the Village' niet leidde tot veel reacties van lezers of tot discussie. En hoewel ik besef dat de titel van het artikel de lading misschien niet helemaal dekte, vroeg ik me af of mensen, met name in Amerika, zo verlamd zijn door de angst voor terrorisme, dat zij bereid zijn om hun privacy en individualiteit in te ruilen voor discipline en conformiteit. Die leidt tot de derde reden: Amerikanen prijzen onophoudelijk de "vrijheid" en de "democratie" met hun woorden (en laten zich steeds weer overhalen hun jongeren af te sterven voor de vermeende verdediging van deze principes), maar accepteren en bevorderen net zo onophoudelijk het fascisme met hun daden. Het fascisme, zoals ik al in verschillende artikelen tijdens de nachtmerrie van de Bush-dictatuur heb geschreven, is altijd verleidelijker dan vrijheid, want het vraagt minder inspanning. Vrijheid vereist dat mensen voor zichzelf denken, en dat men feiten en informatie die nodig is om te oordelen verzamelt, zodat men een onderbouwde mening kan vormen. Vrijheid betekent ook het maken van moeilijke en soms ingrijpende beslissingen, zonder enige garantie dat die beslissingen positieve resultaten zullen hebben. Fascisme daarentegen, geeft de voorkeur aan emoties boven de rede, doet een beroep op de laagste instincten in de menselijke natuur, en creëert almachtige demagogen die de massa's vertellen wat ze moeten denken en hoe te denken. Bevrijd van de last van het nemen van beslissingen voor zichzelf, kunnen mensen dan doen alsof ze niet verantwoordelijk zijn voor en geen macht hebben over de wreedheden en het onrecht begaan door de machthebbers. Laat er geen misverstand over bestaan: ik heb geen sympathie voor terroristen of terrorisme, en ik ben het ermee eens dat veel van de verklaringen van al-Awlaki verwerpelijk waren, zelfs in een wereld waar Nobelprijs voor de Vrede-winnaars dood en verderf zaaien. Maar ongeacht hoe slecht een persoon ook kan zijn, wanneer een overheid ervoor kiest om standrechtelijk zijn eigen burgers te executeren, creëert ze een donker en gevaarlijk precedent, dat gemakkelijk kan worden uitgebreid door degenen die de in de toekomst de macht in handen krijgen. Gezien de ontvoeringen, illegale arrestaties, martelingen en moorden die al zijn gepleegd in de naam van de zogenaamde "oorlog tegen het terrorisme," is het beangstigend duidelijk dat de Amerikaanse regering een richting is ingeslagen waarvan terugkeer niet meer mogelijk is. Arrogant, militair krachtig, en bij gebrek aan een levensvatbare vijand om zijn minachting voor het internationaal recht te beteugelen, voelen de Verenigde Staten zich nu "superieur" aan elk ander land in de wereld, en als gevolg, is het land uitgegroeid tot een wetteloze piratenstaat met het criminele motto "de sterkste heeft gelijk" terwijl men zich openlijk (en hypocriet) hult in een aura van 'vrijheid', 'rechtvaardigheid' en 'mensenrechten'. Amerika is dus dood, en in het kadaver schuilt een land dat in weinig verschilt van de Derde Wereld-dictaturen die het beweert te verafschuwen. In het kadaver schuilt een land dat bestuurd wordt door een eindeloze stroom sadistische, immorele, corrupte en meedogenloze randfiguren, die onafgebroken de angst voor terrorisme manipuleren om hun eigen agenda te bevorderen en die hun eigen merk terreur in de hele wereld uitdragen. Misschien, op een dag, zullen de Amerikanen hun ogen openen voor deze realiteit. Maar dan zal het waarschijnlijk te laat zijn. *** Origineel: Pravda.ru
|
|
|||||||||
|
||||||||||
