Obama: laf en misleidend

02 september 2010
Door Bill Van Auken & Willem Huntelaar

President Obama's coast-to-coast uitgezonden toespraak over de zogenaamde terugtrekking van de Amerikaanse gevechtstroepen uit Irak was laf en misleidend. Ze was misleidend tegenover de bevolking van de Verenigde Staten en de rest van de wereld in de manier waarop hij de misdadige oorlog tegen Irak karakteriseerde. Ze was laf in de manier waarop Obama op zijn knieën ging voor het Amerikaanse leger.

De rede kan bij het publiek slechts afschuw en verachting hebben opgewekt. Obama, die zijn verkiezing vooral te danken had aan anti-oorlog-retoriek, misbruikte de toespraak om de oorlog te verheerlijken.

De meest angstaanjagende passage kwam tegen het einde van zijn 90 minuten durende rechtvaardiging: “Onze troepen zijn het staal in schip van de natie," en hij voegde eraan toe: "Ook wanneer ons land door woelige wateren vaart geven zij ons het vertrouwen dat we op koers blijven."

Alleen al vanwege deze uitspraak dienen we Obama's miserabele rede niet te vergeten. Dan hebben we het nog niet over de dubbelzinnigheid van de terugtrekking van de troepen. De woorden die Obama sprak zouden een militaire junta in willekeurig welke bananenrepubliek niet misstaan. Het leger - en niet de grondwet, niet de wil van het volk of de zogenaamd democratische instellingen van het land - is het "staal" in het "schip van de natie". Waarschijnlijk ziet hij de burgerrechten als ballast, die indien nodig over boord gegooid kan worden.

Aanleiding voor de toespraak was de theatrale terugtrekking van de Amerikaanse troepen uit Irak. "Het einde van onze gevechtstroepen," noemde de president het. Het is een van de vele leugens die hij in zijn anderhalf uur durende praatje wist te proppen.

Er blijven 50.000 Amerikaanse soldaten achter in Irak. Ook al worden de troepen nu 'overgangseenheden' genoemd, wiens opgave bestaat uit het "opleiden" en "adviseren" van de Iraakse troepen; de opdracht is in werkelijkheid niet veranderd.

Minder dan een week nadat er één bataljon gevechtstroepen terug naar huis vloog - uiteraard door alle staatsmedia als 'mijlpaal' bestempeld - werden er 5.000 nieuwe troepen van het 3e Pantserregiment uit Fort Hood, Texas ingevlogen.

Washington is namelijk helemaal niet van plan zijn militaire aanwezigheid in Irak op te geven. De bouw van - permanente - legerbases gaat onverminderd voort, en de regering is vastbesloten de doelstellingen van de regering van George III te verwezenlijken: het vestigen van de Amerikaanse alleenheerschappij aan de Perzische Golf.

Obama's toespraak was pure oorlogstaal. De winnaar van de Nobelprijs voor de 'vrede' sloeg zichzelf op de borst met het nakomen van een van zijn belangrijkste verkiezingsbeloften: het terugtrekken van de troepen uit Irak.

Ja ja...

De 'democratisch' verkozen president achtte het nodig om een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van de VS - de mensheid? - neer te zetten als een heldhaftige onderneming. "Er is veel veranderd" sinds Bush de oorlog 7½ jaar geleden begon, zo zei Obama. "De oorlog die begonnen werd om een land te ontwapenen ontwikkelde zich tot een oorlog tegen een opstand," waarin de Amerikaanse troepen "van huis tot huis voortstreden om een betere toekomst voor Irak mogelijk te maken."

Ja ja...

Had Obama het tegen een land dat aan collectief geheugenverlies lijdt? Denkt hij echt dat niemand zich herinnert dat de oorlog gebaseerd is op leugens? Ons werd toch allemaal verteld dat een invasie van Irak noodzakelijk was omdat de regering van Saddam Hoessein "massavernietigingswapens" ontwikkelde en op het punt stond die ter beschikking te stellen aan Al Qaeda, zodat die Amerika konden bestoken met atoomwapens?

Maar er waren geen "massavernietigingswapens" en er waren ook geen banden tussen Irak en Al qaeda. Het was allemaal verzonnen, uit de dikke duim gezogen... gelogen, door een regime dat besloten had zijn imperialistische belangen te verdedigen met een aanvalsoorlog op een vroegere bondgenoot. Alle leugens werden ontkracht en versterkte de binnenlandse weerstand tegen de oorlog - zowel in de VS als in Europa.

En dat zouden we nu allemaal vergeten zijn?

Obama doet het voorkomen alsof de Irakezen zich gelukkig mogen prijzen dat ze door de zelfopoffering en heldhaftigheid van de Amerikanen weer 'een kans op een nieuwe toekomst" hebben gekregen.

Ja ja...

Voor het gemak vergeten we maar even dat door de Amerikaanse aanval 1 miljoen Iraakse burgers het leven hebben gelaten, dat er vier miljoen van huis en haard werden verdreven en nu in het buitenland of in kampen in eigen land als vluchteling leven. De volledige infrastructuur van het land en de staat werden door de Amerikaanse invasie vernietigd - regelrechte sociocide, ofwel de moord op een samenleving. Het verwoestende Amerikaanse leger heeft een gebroken land van weduwen, daklozen en gewonden achtergelaten.

Door het bandeloze geweld tegen het Iraakse volk lukte het de Amerikaanse bezetters weliswaar het verzet tijdelijk binnen de perken te houden, maar wat er overbleef is een maatschappij die nauwelijks levensvatbaar is, verscheurd door religieuze twisten en overschaduwd door permanente Amerikaanse aanwezigheid.

In andere misselijkmakende delen van de speech van Obama loofde hij zijn voorganger George W. Bush. Hij erkende dat ze "andere meningen hadden over de oorlog - zonder uit te leggen wat die verschillen dan waren - maar beklemtoonde dat "niemand Bush' steun voor onze troepen, zijn vaderlandsliefde en zijn bezorgdheid om onze veiligheid mag betwijfelen." Dit bewijst, zo ging hij nog verder dat er "patriotten vóór de oorlog waren en ook tegen. Maar wij zijn allemaal verenigd in het respect voor onze soldaten."

Bush is echter een oorlog begonnen die volgens internationaal recht volledig illegaal was. Hij en de andere leiders in zijn regering - Dick Cheney, Donald Rumsfeld, Condoleezza Rice – hebben de Amerikaanse bevolking meegesleurd in een oorlogsmisdaad waarvoor de Nazi's in Neurenberg werden veroordeeld: het plannen en uitvoeren van een aanvalsoorlog.

Obama deelde zijn publiek mee dat hij 's middags nog met Bush gesproken had, om deze oorlogsmisdadiger - die in Den Haag voor de rechter zou moeten staan - zijn solidariteit te betuigen.

Dat er uit deze oorlogsmisdaad vele andere oorlogsmisdaden volgden was onvermijdelijk. Amerikaans soldaten - wiens eer steeds weer benadrukt wordt om zo de massamoord te rechtvaardigen - werden medeplichtig aan een verschrikkelijk misdrijf.

Afgrijselijk vond de wereld de beelden uit Abu Ghraib. Maar de regering van Obama greep in toen er in verschillende rechtszaken te veel bewijs van de gruweldaden bekend dreigden te worden.

Maar de soldaten zijn zelf ook slachtoffer van het misdrijf: 4.500 sneuvelden in Irak, 35.000 raakten gewond en honderdduizenden lijden aan zware psychologische trauma's vanwege de verschrikkelijke dingen die ze hebben begaan en/of meegemaakt.

"De grootheid van onze democratie is dat we in staat zijn onze tegenstellingen te overwinnen, uit onze ervaringen te leren en de voor ons liggende uitdagingen aan te gaan."

Een travestie!

Het aanzien van de Amerikaanse democratie berustte op een grondwet die door Bush en zijn trawanten uit naam van de "wereldwijde strijd tegen het terrorisme" bij het oud papier gegooid werd. Ook de regering van Obama strijdt voort tegen de democratische rechten en verdedigt het bespioneren van de eigen bevolking, het gevangenzetten zonder proces voor onbepaalde tijd en het willekeurig liquideren van tegenstanders.

De verbleekte rode draad in de toespraak van Obama leidde hem van Irak naar Afghanistan. Hier, zo beweerde hij, hebben we het over een oorlog die door "Amerikanen uit het gehele politieke spectrum" ondersteund zou moeten worden, want men vecht klaarblijkelijk tegen Al Qaeda, die "ons nog steeds willen aanvallen".

Hij verklaarde dat de "terugtrekking uit Irak" meer krachten vrijmaakt voor de strijd in Afghanistan, hetgeen geleid heeft tot de "gevangenname of liquidatie van bijna een dozijn Al Qaeda-leiders".

Een president van de Verenigde Staten die zich op de borst slaat met het standrechtelijk executeren van politieke tegenstanders. Hoe diep is de mens gezakt? Wat dat verder met de verdrievoudiging van de Amerikaanse troepen in Afghanistan te maken had werd niet duidelijk. Volgens bronnen van de Amerikaans" geheime diensten zouden zich in Afghanistan niet meer dan 100 leden van Al Qaeda bevinden. Zijn daarvoor 140.000 NAVO-troepen en nog eens tienduizenden Xe-huurlingen nodig?

In werkelijkheid strijden de NAVO-troepen tegen tienduizenden Afghaanse verzetsstrijders die de Westerse roversbendes hun land uit willen smijten. Het doel van het Westen is niet de strijd tegen het terrorisme, maar het vestigen van de Angelsaksische heerschappij in centraal-Azië.

Uiteindelijk erkende Obama dan nog - kort - dat de oorlog in Irak bijgedragen had aan enorme schuldenberg van de VS. Uiteraard deed hij het voorkomen alsof de 'beslissing' van zijn regering om de troepen uit Irak 'terug te trekken' een bijdrage was aan het oplossen van de economische ellende in de VS, waar 26 miljoen mensen werkloos zijn.

"Onze belangrijkste opdracht is nu om de economie weer aan de praat te krijgen en miljoenen Amerikanen weer een baan te bezorgen," zo zei hij. "We moeten de middenklasse versterken, alle kinderen de opleiding geven die ze verdienen en alle arbeiders de kwalificaties die ze nodig hebben om in een wereldeconomie te kunnen concurreren."

Ja ja...

Nog maar eens een leugen. Terwijl de regering biljoenen dollars over had voor het redden van de casino's op Wall Street, maakten ze steeds weer duidelijk geen vinger te willen uitsteken om arbeidsplaatsen te creëren. Wat betreft die opleidingen: de regering van Obama geeft elk jaar minder geld uit voor onderwijs en zorgt ervoor dat steeds meer leraren op straat komen te staan en scholen worden gesloten.

De gespleten tong waar Obama mee spreekt lmaakt één ding duidelijk: de beslissingen over Irak en Aghanistan worden genomen door de werkelijke heersers in de wereld, door het grootkapitaal en het militair-industrieel complex, en door de trouwe trekpop Obama en zijn stromannetjes in Washington trouw in wetten omgezet. De machtsgreep van het Kapitaal is totaal. Obama mag het uitleggen en rechtvaardigen, terwijl hij achter de schermen ja en amen knikt tegen de rijke plutocraten, op kosten van de Amerikaanse belastingebetaler en zonder enig respect voor de levens van de miljoenen slachtoffers van de Amerikaanse agressie.