De gruwelijke waarheid ligt voor het oprapen, maar je moet het wel willen weten
Wie durft er al over tirannie te spreken?

17 augustus 2010
Door Sheldon Richman

Als je wilt weten wat echte tirannie is, kijk dan eens naar de Verenigde Staten. De regering van de VS - en vooral de president - kan doen en laten wat ze wil. Ze kan morgen Iran bombarderen zonder een oorlogsverklaring van het Congres. Ze kan - en doet dat ook - geheime oorlogjes voeren en acties ondernemen tegen landen die de VS niets hebben misdaan. Uiteraard zijn die acties alleen geheim voor de Amerikaanse belastingbetaler die ervoor mogen betalen en eronder mogen lijden wanneer er een uitgelokte tegenactie komt. De regering kan mensen achter een PlayStation-console zetten in Nevada en ze Hellfire-raketten laten afvuren op mensen in Pakistan, Jemen of waar dan ook ter wereld.

De tirannieke Amerikaanse regering kan overal ter wereld willekeurig wie laten oppakken, naar gevangenissen buiten de VS laten overbrengen en ze martelen. Ze kan mensen zonder serieuze aanklacht voor onbepaalde tijd vasthouden in gevangenissen op Cuba en in Afghanistan en ze dwingen tot het doen van valse bekentenissen. Ze kunnen een oorlogstribunaal houden voor een man, Omar Khadr, die al acht jaar wordt vastgehouden sinds hij op 15-jarige leeftijd werd gearresteerd tijdens een Amerikaanse aanslag op dorpelingen in de buurt van Kaboel. Zij door marteling verkregen 'bekentenissen' zullen toegelaten worden door de 'rechter'. Uiteraard is deze gang van zaken een duidelijke schending van de Optional Protocol on the Involvement of Children in Armed Conflict dat bepaalt dat kinderen in oorlogstijd niet als volwassenen zullen worden behandeld.

De Amerikaanse regering kan wereldwijd mensen vermoorden zonder daar rekenschap voor te hoeven afleggen.

De regering kan zijn eigen huiszoekings- of arrestatiebevelen schrijven zonder tussenkomst van een rechter, om die vervolgens 'national security letters' te noemen — om bijvoorbeeld de handel en wandel van willekeurig welke burger na te gaan. Maar dat is nog niet genoeg voor de huidige 'progressieve' regering van Barack Obama. Ze eisen nu ook het recht op de browsergeschiedenis en email-contacten van de burger te mogen inzien. De Bill of Rights, en het Verdrag van Genève zijn nog slechts dode letter en volledig overbodig.

Zoals elke zichzelf respecterende tirannie probeert de regering in Washington de waarheid voor zijn onderdanen verborgen te houden. Zalvende woorden verhullen het feit dat er na de terugtrekking uit Irak 50.000 Amerikaanse soldaten zullen achterblijven als 'instructeurs' voor een leger waarvan de Iraakse bevelhebber zegt dat ze pas over 10 of zelfs 20 jaar klaar zullen zijn om de taken zelfstandig uit te voeren. Deze teleurstellende gang van zaken volgde op het breed aangekondigde 'offensief' dat zogenaamd de strijd heeft beslist in Irak. Die 'beslissing' kwam er echter niet vanwege de inzet van het Amerikaanse leger of een briljante zet van generaal David Petraeus, maar door het rondstrooien van belastinggeld om Soennitische verzetsstrijders af te kopen.

Zoals elke zichzelf respecterende tirannie wordt de publicatie van geheime documenten, die de burger vertellen wat er werkelijk aan de hand is, met behulp van de media vakkundig onder het tapijt geveegd. Amerikaanse regeringsmedewerkers veroordelen Wikileaks en hun bronnen omdat ze verondersteld worden de Amerikaanse troepen en hun Afghaanse collaborateurs in gevaar te brengen, maar voegen er meteen aan toe dat er niets nieuws aan het licht is gebracht. Zonder enig gevoel voor ironie stellen die zelfde regeringsmedewerkers dat er bloed kleeft aan de handen van Julian Assange, terwijl ze de zeeën van bloed die Amerikaanse wapens in het Midden-Oosten en zuid-oost Azië hebben doen vloeien negeren. Zonder een dergelijk beleid zou er uiteraard niets te lekken zijn. Er zijn zelfs mensen die oproepen tot het vermoorden van Assange, en wie weet, misschien staat de Australiër al op Obama's lijstje van toekomstige doelwitten. Ondertussen hangen een dappere Amerikaanse soldaat, Bradley Manning, die naar het schijnt de video van Amerikaanse soldaten die in koelen bloede Iraakse burgers vermoordden, 52 jaar gevangenisstraf boven het hoofd.

Inmiddels wordt de publieke opinie klaargestoomd voor de volgende oorlog, die tegen Iran. Net als in 2002 met de niet bestaande Iraakse massavernietigingswapens het geval was, vertellen de volksmenners van het Imperium ons dat Iran kernwapens bouwt, en zeggen Obama en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Clinton dat "alle opties nog open zijn" - ook waterstofbommen op Teheran bijvoorbeeld. Nog maar eens wordt er een gigantische leugen verteld zonder het kleinste beetje bewijs. Waarom? Omdat alle bewijzen die er zijn de andere kant op wijzen. De eigen geheime diensten stellen dat Iran geen kernwapens heeft en die de komende toen jaar ook niet zal hebben. Er bestaat geen Iraans kernwapenprogramma. Het Internationaal Atoomagentschap is in Iran ter plaatse en zegt hetzelfde. Maar het maakt niets uit. Als het de tirannieke regering in Washington of zijn filiaal in het Midden-Oosten, Israël, zo uitkomt zullen er bommen vallen op Iran. De gevolgen konden wel eens verschrikkelijk zijn.

Maar kun je van een tirannie spreken als je mag stemmen? Ja, dat kan. Thomas Jefferson waarschuwde al voor "gekozen despoten" . Hoe waardevol is je stem als je die baseert op door de regering en de staat gemanipuleerde informatie, wanneer het parlement zijn werk niet doet en de "vijandige" gevestigde media wereldwijd optreden als woordvoerders en bewonderende schoothondjes van de regering, de staat en het bedrijfsleven?

De gruwelijke waarheid ligt voor het oprapen, maar je moet het wel willen weten.