Het bloed aan de handen van Rupert Murdoch

18 juli 2011
Door David Swanson

Rupert Murdoch laten opdraaien voor de afluister- of omkooppraktijken van zijn medewerkers is een beetje als Al Capone in de bak steken voor belastingontduiking of George W Bush voor marteling. Ik zou blij zijn als het zover kwam, maar er zou toch een ranzig luchtje aan de hele voorstelling zitten.

Hoe verontwaardigd waren we hier in het Rijke Westen toen we hoorden dat de CIA er in verschillende Europese landen geheime gevangenissen op na hield - met steun van Europese (ook de Nederlandse en Belgische) regeringen? Hoe verontwaardigd was Nederland na de moord op Pim Fortuyn?

Ik ben helemaal voor verontwaardiging. Maar ik denk dan meer aan zwaardere misdrijven. Vooral deze:

Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten:
Artikel 20
1. verbod op propaganda voor oorlog

Fox News is een en al propaganda voor oorlog, en tal van andere dodelijke beleidsbeslissingen.

Murdoch steunde via zijn media alle Westerse oorlogen van de laatste 25 jaar: de Falklandoorlog van Margret Thatcher, de aanval van Bush I op Irak, de slachting op de Balkan en de stille oorlog in Irak van Ome Bill, de oorlogszuchtige retoriek van Bush II na 11/9 en diens oorlogen in Afghanistan en Irak, en de laatste jaren zijn zijn media uiteraard fervente supporters van de imperialistische politiek van Nobelprijs voor de Vrede-winnaar Bush III.

In deze video bekent Murdoch dat hij zijn nieuwskanalen heeft gebruikt voor steun aan de oorlog in Irak, en dat hij heeft geprobeerd de publieke opinie ook in die richting te sturen. Dat is niets anders dan 'propaganda voor oorlog'.

Die propaganda is overal in het publieke domein te vinden. Hoewel de propaganda voor zichzelf spreekt is Murdoch nooit verlegen geweest om er wat commentaar aan toe te voegen. Een week voor de grote anti-oorlogsdemonstraties en het afwijzen van een oorlog in Irak door de Verenigde Naties, zei Murdoch tegen journalist dat met het starten van de oorlog Bush II deed wat "moreel" en "correct" was, en dat Tony Blair "veel lef" had en "uitzonderlijk moedig" was. Murdoch maakte reclame voor de oorlog door het de weg naar goedkope olie en een gezonde economie te noemen. Hij zei tevens dat hij er absoluut niet aan twijfelde dat Bush "herkozen" zou worden als hij de oorlog zou "winnen" en de Amerikaanse economie gezond zou blijven. Dat zijn niet zomaar loze woorden van de eigenaar van een televisiestation dat in 2000 alle andere nieuwskanalen opriep Bush tot winnaar van de presidentsverkiezingen uit te roepen, terwijl Bush eigenlijk had verloren.

De steun van Murdoch voor de oorlog in Irak strekte zich uit tot vrijwel al zijn redacteuren en commentatoren. Murdoch wist lang voor februari 2003 dat de oorlog op komst was, en had zich er met zijn hele mediacircus al ver voor de start van de oorlog achter geschaard.

Murdoch is goede vrienden met oorlogsmisdadiger Tony Blair en is ook de uitgever van diens boek - een boek dat Blair in Brittannië nauwelijks kon promoten dankzij de protesten van de Stop the War Coalition. Maar Murdoch stond ook toe dat Mick Smith de Downing Street Memos in de Sunday Times publiceerde. Murdoch lijkt vooral loyaal aan zijn oorlogen, niet aan zijn oorlogshitsers.

John Nichols beschrijft drie van die oorlogshitsers:

"Toen de oorlog in Irak begon, waren VS-president Bush, de Britse premier Tony Blair en de Australische premier John Howard de politieke leiders die die oorlog het fanatiekst steunden. Op papier leken ze weinig met elkaar te maken te hebben: Bush was de windbuil die als zoontje van een voormalig president misplaatste bravoure combineerde met holle religieuze retoriek om zo de Republikeinse Partij te verenigen; Blair was stadse 'vernieuwer' die de ooit trotse socialistische partij had laten verworden tot het centrum-democratische ''New Labour'-project; Howard was de ervaren politieke regelneef die zich omhoogwerkte in een coalitie van traditionele conservatieven en de stoere jongens uit het bedrijfsleven.

"Maar ze hadden een ding gemeen. Ze waren allemaal favoriet van Rupert Murdoch en zijn groeiende media-imperium, dat begon in Australië, uitbreidde naar het 'moederland' en van daaruit de VS veroverde. Murdoch's nieuwskanalen hielpen alle drie aan een verkiezingsoverwinning, en gaf de trojka Bush-Blair-Howard moed en aandacht terwijl de voorbereidingen voor de oorlog in Irak werden getroffen. Murdoch's nieuwskanalen in de VS, Brittannië en Australië juichten luid bij elke stap op weg naar de oorlog en bij het nieuws dat de "missie volbracht" was.

Omkoping is een smerig zaakje. Net als stiekem luisteren naar de privéberichten van slachtoffers van moord. Maar er zijn zaken die nog smeriger zijn: moord, moord op de allergrootste schaal, moord middels koele berekening en uitgeveord van achter een bureau, met andere woorden: oorlog.

Rupert Murdoch is een zware misdadiger die dreigt een parkeerboete te krijgen. Ik hoop dat hij ten val gebracht wordt, maar wel vanwege de juiste redenen.

Nixon werd Washington uitgejaagd vanwege de verkeerde redenen, Clinton werd bijna afgezet vanwege de verkeerde redenen. En het ergste wat Murdoch gedaan heeft was niet het afluisteren van telefoongesprekken.

Het is geen geheim wat er achter het afzetten van Nixon zat, en wat de drijvende kracht is achter de boosheid op Murdoch. Maar laten we hopen dat er nu eindelijk een historisch precedent geschapen wordt en dat de aanklacht ook formeel juist zal zijn.

Die aanklacht luidt: reclame maken voor oorlog en medeplichtigheid aan de dood van meer dan 1 miljoen mensen!