Zionisme en de Goddeloze staat Israël

5 augustus 2011

Orthodoxe Joden geloven dat de Zionistische ideologie haaks staat op de Thora. Volgens orthodoxe Joden is Zionisme antisemitisch omdat het lijnrecht staat tegenover het gedachtengoed van het Jodendom. Volgens het orthodox Jodendom zijn de Thora en de Joodse wetten goddelijk van oorsprong, altoosdurend en onvervreemdbaar, en dienen ze strikt gevolgd te worden. Alle orthodox Joden zijn tegen het Zionisme omdat ze menen dat het Zionisme werd gecreëerd om de Thora en zijn heilige door God gegeven geboden te vervangen door nationalistische, naar macht strevende idealen die verre van heilig zijn.

Welk beter bewijs hiervoor dan het feit dat Joden eeuwen lang vredig in Islamitische staten hebben geleefd, en het volledige respect en de vriendschap van hun buren genoten? De tragedie die we Zionisme noemen heeft daaraan een einde gemaakt. De pijnlijke waarheid is dat Joden in de ogen van de Zionisten slechts een middel zijn om hun doel te bereiken. De Joden worden door de Zionisten misbruikt voor het oprichten en uitbouwen van de Goddeloze staat Israël.

Zionisme werd historisch gezien altijd gesteund door antisemieten. Anders Behring Breivik is daarvan het laatste voorbeeld. De terrorist en massamoordenaar is een zelfverklaard Zionist, een man wiens manifest "2083: een Europese verklaring van onafhankelijkheid" Israël, de Zionisten, de huidige Israëlische premier Benjamin Netanyahu en zelfs Theodor Herzl, de grondlegger van het Zionisme prijst. De Jeruzalem Post beschrijft hem als pro-Israël en een tegenstander van de veronderstelde "Islamisering van Europa", en stelt vast dat zijn manifest "extreem Islamofoob vitriool" en "ultrarechts Zionisme bevat".

In zijn manifest deelt Breivik ook nog even een steek onderwater uit aan orthodoxe Joden: "Joden die multiculturalisme steunen zijn een even groot gevaar voor Israël en Zionisme als ze voor ons zijn. Laat ons dus samen vechten met Israël, met onze Zionistische broeders tegen alle anti-Zionisten, tegen alle culturele Marxisten en multiculturalisten."

Op een heel perverse manier moet een antisemiet wel een Zionist zijn. Waarom? Omdat beide geloven dat de Joden niet buiten Israël horen. En toch wordt door de Zionisten altijd met 'antisemitisme' gezwaaid om de critici van het Zionisme aan te vallen.

Het relatief nieuwe idee van Zionisme begon een goede 100 jaar geleden en al vanaf het begin hebben Joden die trouw zijn aan de Thora zich zeer standvastig verzet tegen de Zionistische Ideologie - verzet dat geworteld is in twee overtuigingen:

1. Zionisme ontkent de essentie van het Joodse bestaan in de diaspora door het bepleiten van een politieke en militaire beëindiging van het Joodse ballingschap. De Joden zijn verbannen middels Goddelijk decreet en kunnen alleen middels Goddelijke verlossing een einde maken aan dat ballingschap. Alle menselijke pogingen een einde te maken aan die metafysische realiteit zijn gedoemd te eindigen in mislukking en bloedvergieten.

2. Zionisme heeft de Joden niet alleen het fundamentele geloof in Goddelijke Bevrijding ontnomen maar tegelijkertijd een Pseudo-Jodendom gecreëerd dat de kern van zijn identiteit uitlegt als een seculier nationalisme.

De waarachtige Joodse positie ten opzichte van het Zionisme en de staat Israël vindt men terug in de geschriften van de Talmoed en in de mondelinge tradities die alle Joden van hun ouders en leraren meekrijgen.

Aan het begin van de Joodse uittocht naar Babylon deelt de profeet Jeremia, in hoofdstuk 29 van zijn boek, God's boodschap mee aan de ballingen. In vers 7 lezen we: "Zet u in voor de welvaart van de stad waarheen Ik u verbannen heb, en bid voor haar tot de HEER, want van haar welvaart hangt uw welvaart af. " Dit vers is door de eeuwen heen tot op de dag van vandaag de hoeksteen van het Joodse 'buitenlandse beleid' geweest als het ging om hoe zich te gedragen in de landen waar ze woonden.

In de naam van God voegt Jeremia er even verder (9 & 15) aan toe: "Luister dus niet naar uw profeten, uw waarzeggers, uw droomuitleggers, uw wichelaars, uw tovenaars... Want ze verkondigen leugens. Ik heb hen niet gezonden..." Dit gold en geldt ook voor alle misleiders van het Jodendom, of ze nu voor zichzelf spraken als profeten of magiërs of als dromers van nationale aspiraties.

Koning Salomon maant in het Hooglied de "dochters van Jeruzalem" drie keer de liefde niet "op te wekken of te versnellen tot ze gereed is". De Talmoed legt daarbij uit dat de Joden zijn afgezworen door drie strenge eden:

1) het heilige land niet te betreden als groep met gebruik van geweld;
2) niet te rebelleren tegen de regeringen van de landen waarin ze leven; en
3) niet met hun zonden de komst van de Messias te vertragen
(tractate Kesubos 111a)

Voor de Tweede Wereldoorlog geloofden veel Chassidische rabbijnen, net als veel prominente orthodox leiders, dat God beloofd had het Joodse volk naar Israël te laten terugkeren met behulp van de Joodse Messias, die gestuurd zou worden als de Joden zijn komst zouden verdienen. Tijdens het huidige ballingschap worden de Joden geacht zich aan de mitzwot te houden. Daarnaast wordt ze aangeraden tijdens hun lange ballingschap geen ruzie te maken met of te rebelleren tegen de niet-Joodse landen in deze wereld. God bevrijdde de Joden van hun ketenen en van vervolging. God verbande hen. Ze werden bevrijd om zich over de aardbol te verspreiden. Meer dan 2000 jaar leefden de Joden in vrede met hun buren. Het geheim van dat succes was hun afspraak met hun God: "Niet met geweld of brute kracht zal het gelukken, maar met hulp van mijn geest." (Zacharia 4:6).

Deze vrede eindigde met de creatie van het Zionisme. Zionisten stimuleerden en hielpen Adolf Hitler bij het vervolgen van de Joden. De term 'Zionisme' zag het licht in 1891, toen de Oostenrijkse uitgever Nathan Birnbaum de nieuwe ideologie probeerde te omschrijven. Zionisme omvatte alles en iedereen die geloofde dat Joden het door God opgelegde ballingschap moesten beëindigen en terugkeren naar hun land uit de Oudheid. De Zionistische beweging werd opgericht door Theodor Herzl in 1897. Herzl (Budapest, 1860) was opgevoed met de geest van de Duits-Joodse Verlichting als seculiere Jood. In 1896 publiceerde hij het boek Der Judenstaat. Herzl stelde dat Joden alleen door de rest van de wereld geaccepteerd zouden worden wanneer ze zouden ophouden een anomalie te zijn onder de andere naties. Hij stelde dat de Joden "één volk" zijn. Hun lot zou kunnen veranderd worden in een positieve kracht middels het oprichten van een eigen staat die met de goedkeuring van de grootmachten volkenrechtelijk gegarandeerd zou zijn.

Sindsdien zijn de Zionisten bezig een Joodse staat vorm te geven - niet met de goedkeuring van God, maar met de steun van de supermachten van de 20e eeuw. Ze hebben de Thora in de steek gelaten door de wereld hun wil op te dringen met vijandigheid, provocaties en rebellie. Ze hebben de Goddelijke wetten overtreden door het bloed van onschuldigen te vergieten en een Goddeloze staat te creëren. Nu al meer dan zestig jaar lang hebben de Zionisten echter niet alleen de Goddelijke geboden overtreden, ze hebben ook een groot aantal moderne wetten aan hun laars gelapt; wetten die opgesteld werden om de vrede en harmonie in het Midden-Oosten en de rest van de wereld te handhaven.

Tussen 1967 en 1989 vaardigde de VN Veiligheidsraad 131 resoluties uit die enkel en alleen gingen over het Israëlisch-Palestijnse conflict. Van die 131 resoluties kunnen er 43 als neutraal worden beschouwd terwijl de overige 88 ofwel kritiek uitten of protest aantekenden tegen de daden van de staat Israël of zich uitspraken tegen de belangen van het land. In bijna de helft van deze 88 resoluties werden de daden van Israël "veroordeeld" of "betreurd". In dezelfde periode nam de Algemene Vergadering van de VN 429 resoluties aangaande Israël aan en in 321 van die resoluties werd Israël "veroordeeld". In 42 gevallen gebruikten de VS hun veto om een resolutie van VN Veiligheidsraad tegen te houden.

Het Non-proliferatieverdrag is een verdrag om het verspreiden van kernwapens tegen te gaan, dat sinds 1 juli 1968 kan ondertekend worden. Op het moment hebben 189 landen dat gedaan, waarvan er vijf effectief kernwapens bezitten: de Verenigde Staten, Brittannië, Frankrijk, Rusland, en China (de permanente leden van de VN Veiligheidsraad).

Slechts vier soevereine staten hebben de overeenkomst niet ondertekend: India, Israël, Pakistan en Noord-Korea. India en Pakistan bezitten kernwapens en hebben die openlijk getest. Het kernwapenprogramma van Israël is altijd in nevelen gehuld geweest. Toch is vrij algemeen bekend dat de Israëliërs hun kernwapenarsenaal van in ieder geval 200 kernkoppen nog steeds verbeteren en uitbreiden en de internationale gemeenschap nog steeds geen toestemming geven om hun nucleaire faciliteiten te inspecteren. Tegelijkertijd eisen de Israëlische regering en de Zionistische parlementsleden in de VS en Engeland dit wel zeer luidruchtig van Iran, dat geen kernwapens heeft en ook niet probeert te verkrijgen, het NPV heeft ondertekend en inspecties van zijn nucleaire faciliteiten toestaat. Israëls kernwapenarsenaal dient slechts een doel: het vernietigen van zijn vijanden in de regio, maar niemand vraagt om sancties tegen het land wanneer ze weer eens dreigen met een aanval op een Islamitisch buurland. Israël eist (en krijgt) wel doorlopend sancties tegen Iran (dat geen kernwapens heeft). Israël eiste de vernietiging van Irak. Het land ligt in puin. Om de vergelijking nog even door te trekken: Israël valt burgerdoelen aan en doodt daarbij burgers. Iran doet dat niet. Israël koloniseert bezette gebieden - een overtreding van het Internationaal Recht. Iran doet dat niet.

Steeds meer Joden en niet-Joden beginnen door te krijgen welk monster ze met het Zionisme in de internationale gemeenschap hebben binnengehaald. Maar nog veel meer Joden en niet-Joden zijn als een blind paard gevallen voor de manipulaties van de drijvende krachten achter het Zionisme.

In de VS wordt het (toenemende) aantal Christelijke Zionisten geschat op zo'n dertig miljoen, hebben ze het Amerikaanse Congres volledig ingepalmd en is het nu zelfs zo ver dat een Amerikaanse presidentskandidaat geen kans maakt verkozen te worden zonder een bezoekje aan Tel Aviv, zonder een bezoek aan het jaarlijkse congres van AIPAC en zonder zeer expliciet zijn steun voor Israël uit te spreken.

Ook tal van andere Westerse landen zijn volledig in handen van het Zionisme. De regeringen van Canada, Japan, Australië, Brittannië, Frankrijk, Duitsland, Nederland, België, Spanje en Italië dansen volledig naar de pijpen van het regime in Tel Aviv en hebben wetten aangenomen die het vrijwel onmogelijk maken om de politieke misdrijven van het Zionisme aan te kaarten. De eindeloze hoeveelheid geld die (onder andere) de Rothschild-familie in het Zionisme pompt maken elke vorm van verzet een gevecht tegen de bierkaai. De controle over de media (zo fraai duidelijk geworden met het Murdoch-schandaal) zorgt ervoor dat dissonante geluiden in het geheel niet aan bod komen en zo het grote publiek niet of nauwelijks bereiken. Iedereen die er toch in slaagt door deze bijna onneembare barrière heen te breken krijgt het stigma 'antisemiet' opgeplakt en wordt door bijna hysterische poortwachters in de media en de academische wereld het werken onmogelijk gemaakt. De enkeling die zich dat alles desondanks weet staande te houden krijgt ofwel met justitie te maken of wordt simpelweg een kopje kleiner gemaakt.

De makers van deze website krijgen bijna dagelijks de meest afschuwelijke verwensingen te verwerken van mensen die niet inzien dat Zionisme en de staat Israël met Jodendom helemaal niets te maken hebben, die niet inzien dat kritiek op het Zionisme en de staat Israël met antisemitisme helemaal niets uitstaande heeft en die niet inzien hoe ze door de gigantische Zionistische propagandamachine om de tuin geleid worden.

Daarom nog maar eens de oproep aan alle verloren zielen die vanuit hun Christelijke achtergrond of vanuit hun compassie voor het lot van de Joden zeventig jaar geleden menen de staat Israël onvoorwaardelijk te moeten steunen om eens goed uit te zoeken wie en wat ze nu eigenlijk steunen en waarom dat met de God uit de Bijbel in ieder geval niets te maken heeft.

Wie niet zelf op zoek wil gaan heeft misschien iets aan het onderstaande overzicht van Zionistische wandaden. Verdient een land met een dergelijk strafblad echt nog enig respect?

Oorlogsmisdaden zoals geformuleerd in de statuten van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag;

I - Zware overtredingen van de Conventies van Geneve zoals :
1. opzettelijke doodslag (bijvoorbeeld gewonden en zieke strijders, krijgsgevangenen, burgers) - Israël is schuldig
2.foltering en onmenselijke handelingen tegenover beschermde personen- Israël is schuldig
3. Onwettige, opzettelijke vernietiging of toe-eigening van eigendom - Israël is schuldig
4. Een krijgsgevangene onder dwang laten dienen in het leger van een vijandige macht
5. Een gevangene het recht op een eerlijk proces ontzeggen - Israël is schuldig
6. Onwettige deportatie of opsluiting- Israël is schuldig
7. Het nemen van gijzelaars - Israël is schuldig

II - De volgende daden als onderdeel van een internationaal conflict
1. Aanslagen op de burgerbevolking- Israël is schuldig
2. Directe aanvallen op humanitaire hulp of VN Vredestroepen - Israël is schuldig
3. Het doden van krijgsgevangenen - Israël is schuldig
4. Misbruik van een vlag of wapenstilstand - Israël is schuldig
5. Koloniseren van bezet gebied - Israël is schuldig
6. Deportatie van bewoners van bezet gebied - Israël is schuldig
7. Het gebruik van chemische wapens - Israël is schuldig
8. Burgers als menselijk schild gebruiken - Israël is schuldig
9. Het gebruik van kindsoldaten

III - De volgende daden als onderdeel van een niet-internationaal conflict:
1. Moord, wrede of vernederende behandeling en marteling - Israël is schuldig
2. Directe aanvallen op burgers, humanitaire hulp of VN Vredestroepen - Israël is schuldig
3. Het nemen van gijzelaars - Israël is schuldig
4. Standrechtelijke executie - Israël is schuldig
5. Plundering - Israël is schuldig

Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AV) - Resoluties aangaande Israël

* 29 november 1947: AV Resolutie 181: over de verdeling van Palestina, geaccepteerd door Joden en verworpen door Palestijnen en door de regeringen van Egypte, Jordanië, Irak, Syrië en Libanon, die claimden dat de VN geen recht hadden dergelijke resoluties uit te vaardigen
* 11 december 1948: AV Resolutie 194: de voorwaardelijke terugkeer van Palestijnse vluchtelingen
* 11 mei 1949: AV Resolutie 273: erkenning van Israël door e VN
* 22 maart 1975: AV Resolutie 3379: gelijkstelling van Zionisme met racisme
* 16 december 1991: AV Resolutie 4686: annuleren van res. 3379

Resoluties van de VN Veiligheidsraad tegen Israël

1. Resolutie 42: De Palestijnse kwestie (5 maart 1948) Verzoekt om aanbevelingen voor de Palestina Commissie
2. Resolutie 43: De Palestijnse kwestie (1 april 1948) Erkent "toenemend geweld en wanorde in Palestina" en verzoekt de vertegenwoordigers "van het Joods Agentschap (ha-Sochnut ha-jehudit) en het Hoger Arabisch Committee" met de Veiligheidsraad "een wapenstilstand overeenkomen en roept Joodse en Arabische groeperingen in Palestina op het geweld onmiddellijk te staken"
3. Resolutie 44: De Palestijnse kwestie (1 april 1948) Verzoekt om bijeenkomst van een speciale vergadering van de AV
4. Resolutie 46: De Palestijnse kwestie (17 april 1948) Aangezien Palestina onder Brits mandaat valt "is Brittannië verantwoordelijk voor het handhaven van de vrede in Palestina". De resolutie "roept alle personen en organisaties in Palestina op" om te stoppen met het binnenhalen van "gewapende troepen en gevechtspersoneel … waar die ook vandaan komen;…wapens en oorlogsmateriaal;…af te zien, in afwachting van een toekomstige regering van Palestina… van enige politieke activiteit die een vooroordeel zouden kunnen vellen over de rechten, eisen of positie van beide gemeenschappen;…af te zien van enige actie die de heilige plaatsen in gevaar zouden kunnen brengen"
5. Resolutie 48: De Palestijnse kwestie (23 apr 1948)
6. Resolutie 49: De Palestijnse kwestie (22 mei 1948)
7. Resolutie 50: De Palestijnse kwestie (29 mei 1948)
8. Resolutie 53: De Palestijnse kwestie (7 jul 1948)
9. Resolutie 54: De Palestijnse kwestie (15 jul 1948)
10. Resolutie 56: De Palestijnse kwestie (19 aug 1948)
11. Resolutie 57: De Palestijnse kwestie (18 sep 1948)
12. Resolutie 59: De Palestijnse kwestie (19 okt 1948)
13. Resolutie 60: De Palestijnse kwestie (29 okt 1948)
14. Resolutie 61: De Palestijnse kwestie (4 nov 1948)
15. Resolutie 62: De Palestijnse kwestie (16 nov 1948)
16. Resolutie 66: De Palestijnse kwestie (29 dec 1948)
17. Resolutie 72: De Palestijnse kwestie (11 aug 1949)
18. Resolutie 73: De Palestijnse kwestie (11 aug 1949)
19. Resolutie 89 (17 november 1950): aangaande wapenstilstand in de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948 en de "transfer van personen".
20. Resolutie 92: De Palestijnse kwestie (8 mei 951)
21. Resolutie 93: De Palestijnse kwestie (18 mei 951)
22. Resolutie 95: De Palestijnse kwestie (1 sep 1951)
23. Resolutie 100: De Palestijnse kwestie (27 okt 1953)
24. Resolutie 101: De Palestijnse kwestie (24 nov 1953)
25. Resolutie 106: De Palestijnse kwestie (29 maa 1955) 'veroordeelt' Israël voor aanval op Gaza
26. Resolutie 107: De Palestijnse kwestie (30 maa 1955)
27. Resolutie 108: De Palestijnse kwestie (8 sep 1955)
28. Resolutie 111: " … 'veroordeelt' Israël voor aanval op Syrië waarbij 56 mensen om het leven kwamen".
29. Resolutie 127: " … 'adviseert' Israël de 'no-man zone' in Jeruzalem af te schaffen".
30. Resolutie 162: " … 'dringt er op aan' dat Israël zich houdt aan de beslissingen van de VN".
31. Resolutie 171: " … 'stelt flagrante schendingen' door Israël vast tijdens de aanval op Syrië".
32. Resolutie 228: " … 'berispt' Israël voor de aanval op Samu op de Westelijke Jordaanoever, op dat moment onder Jordaans toezicht".
33. Resolutie 237: " … 'dring er op aan' dat Israël toestemming geeft voor de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen van 1967".
34. Resolutie 242 (22 november 1967): Opschorten van alle claims en beëindiging van alle vijandigheden en respect voor en erkenning van de soevereiniteit, territoriale integriteit en politieke onafhankelijkheid van alle staten in de regio. Oproep aan de buurlanden van Israël om de vijandelijkheden te staken en oproep aan Israël om op haar beurt zijn troepen terug te trekken van land dat ten tijde van de oorlog van 1967 werd opgeëist door andere landen.
35. Resolutie 248: " … 'veroordeelt' Israël voor de massale aanval op Karameh in Jordanië".
36. Resolutie 250: " … 'roept Israël op' te stoppen met het houden van militaire parades in Jeruzalem".
37. Resolutie 251: " … 'betreurt ten zeerste' dat Israël geen gehoor geeft aan resolutie 250 en toch militaire parades houdt in Jeruzalem".
38. Resolutie 252: " … Israël bepaling om een verenigd Jeruzalem tot hoofdstad uit te roepen wordt 'ongeldig verklaard'".
39. Resolutie 256: " … 'veroordeelt' Israëlische aanvallen op Jordanië als 'flagrante schendingen".
40. Resolutie 259: " … 'betreurt' de Israëlische weigering een VN-missie toe te laten die de aard van de Israëlische bezetting wenst te inspecteren".
41. Resolutie 262: " … 'veroordeelt' Israël voor aanval luchthaven Beiroet".
42. Resolutie 265: " … 'veroordeelt' Israël voor luchtaanvallen op Jordanië".
43. Resolutie 267: " … 'berispt' Israël voor aanpassingen aan de status van Jeruzalem".
44. Resolutie 270: " … 'veroordeelt' Israël voor luchtaanvallen op dorpen in het zuiden van Libanon".
45. Resolutie 271: " … 'veroordeelt' Israël's weigering VN-resoluties over Jeruzalem na te leven".
46. Resolutie 279: " … 'eist' terugtrekking van Israëlische troepen uit Libanon".
47. Resolutie 280: " … 'veroordeelt' Israëlische aanvallen op Libanon".
48. Resolutie 285: " … 'eist' onmiddellijke Israëlische terugtrekking uit Libanon".
49. Resolutie 298: " … 'betreurt' dat Israël de status van Jeruzalem heeft verandert".
50. Resolutie 313: " … 'eist' dat Israël stopt met de aanvallen op Libanon".
51. Resolutie 316: " … 'veroordeelt' Israël voor herhaaldelijke aanvallen op Libanon".
52. Resolutie 317: " … 'betreurt' Israël's weigering in Libanon ontvoerde Arabieren vrij te laten".
53. Resolutie 332: " … 'veroordeelt' Israël's voor herhaaldelijke aanvallen op Libanon".
54. Resolutie 337: " … 'veroordeelt' Israël voor het schenden van de Libanese soevereiniteit".
55. Resolutie 338 (22 oktober 1973): staakt-het-vuren in Yom Kippoeroorlog
56. Resolutie 339 (23 oktober 1973): bevestigt res. 338
57. Resolutie 347: " … 'veroordeelt' Israëlische aanvallen op Libanon".
58. Resolutie 379: "…'bepaalt' dat Zionisme een vorm van racisme en rassendiscriminatie is.
59. Resolutie 425 (1978): 'roept Israël op zijn troepen terug te trekken uit Libanon". Deze terugtrekking was pas volledig op 16 juni 2000.
60. Resolutie 350 (31 mei 1974) VN-vredestroepen om staakt-het-vuren tussen Israël en Syrië te handhaven
61. Resolutie 427: " … roept Israël op zich volledig terug te trekken uit Libanon.
62. Resolutie 444: " … 'betreurt' Israël's gebrek aan medewerking met de VN-vredestroepen".
63. Resolutie 446 (1979): ' stelt vast' dat Israëlische nederzettingen een "serieus struikelblok" zijn voor de vrede en roept Israël op zich te houden aan de Vierde Conventie van Geneve. ".
64. Resolutie 450: " … 'roept Israël op' te stoppen met aanvallen op Libanon".
65. Resolutie 452: " … 'roept Israël op' het bouwen van nederzettingen in de bezette gebieden te staken".
66. Resolutie 465: " … 'betreurt' de Israëlische nederzettingen en vraagt alle lidstaten Israël niet te helpen bij het bouwen van nederzettingen".
67. Resolutie 467: " … 'betreurt ten zeerste' Israël's militaire interventie in Libanon".
68. Resolutie 468: " … 'roept Israël op' de illegale uitwijzing van twee Palestijnse burgemeesters en een rechter terug te draaien en te zorgen voor hun terugkeer".
69. Resolutie 469: " … 'betreurt ten zeerste' dat Israël weigert gehoor te geven aan het bevel van de Veiligheidsraad niet langer Palestijnen te deporteren"
70. Resolutie 471: " … 'drukt diepe bezorgdheid uit' over het feit dat Israël zich niet houdt aan de Vierde Conventie van Geneve".
71. Resolutie 476: " … 'herhaalt' dat Israël's claims op Jeruzalem 'ongeldig en nietig' verklaard zijn".
72. Resolutie 478 (20 augustus 1980): 'berispt (Israël) in de krachtigste bewoordingen' voor de "basiswet aangaande Jeruzalem"
73. Resolutie 484: " … 'Verklaart het noodzakelijk dat de burgemeesters van Hebron en Halhoul kunnen terugkeren en hun verantwoordelijkheden hernemen.".
74. Resolutie 487: " … ' veroordeelt Israël ten zeerste' voor de aanval op een nucleaire installatie in Irak".
75. Resolutie 497 (17 december 1981) stelt dat de beslissing van Israël om haar wetten, jurisdictie en administratie in de bezette Syrische Golanhoogten uit te oefenen, nietig is en zonder internationale gelding; en eist dat Israël, de bezettingsmacht, per omgaande haar besluit herroept;.
76. Resolutie 498: " … 'roept Israël op' zich terug te trekken uit Libanon".
77. Resolutie 501: " … 'roept Israël op' te stoppen met aanvallen op Libanon en zijn troepen terug te trekken".
78. Resolutie 508:
79. Resolutie 509: " … 'eist' dat Israël zijn troepen onmiddellijk en onvoorwaardelijk terugtrekt uit Libanon".
80. Resolutie 515: " … 'eist' dat Israël onmiddellijk de blokkade van Beiroet opheft".
81. Resolutie 517: " … 'berispt' Israël Berispt Israël voor het niet naleven van eerdere resoluties en eist dat Israël zijn troepen terugtrekt uit Libanon".
82. Resolutie 518: " … 'eist' dat Israël meewerkt aan het plaatsen van de waarnemers, zoals door Libanon gevraagd, en hun veiligheid verzekerd.".
83. Resolutie 520: " … 'veroordeelt' Israël's aanval op West Beiroet".
84. Resolutie 573: " … 'Veroordeelt de aanval van Israël op Tunesië..
85. Resolutie 587 " … 'neemt nota' van eerdere oproepen aan het adres van Israël om zijn troepen terug te trekken uit Libanon".
86. Resolutie 592: " … 'betreurt ten zeerste' het vermoorden van Palestijnse studenten aan de Bir Zeit Universiteit door Israëlische troepen".
87. Resolutie 605: " … 'betreurt ten zeerste' Israël's praktijken die de mensenrechten schenden; in het bijzonder het schieten op weerloze burgers."
88. Resolutie 607: " … Roept Israël op geen Palestijnse burgers te deporteren in de bezette gebieden en bevestigt dat de Geneefse Conventie in de bezette gebieden van toepassing is.
89. Resolutie 608: " … 'betreurt ten zeerste dat Israël toch Palestijnse burgers deporteerde.".
90. Resolutie 636: " … 'Roept Israël op de gedeporteerden te laten terugkeren en af te zien van verdere deportaties."
91. Resolutie 641: " … 'betreurt het verderzetten van de deportatie van Palestijnse burgers"
92. Resolutie 672: " … veroordeelt het geweld van de Israëlische veiligheidsdiensten met doden tot gevolg"
93. Resolutie 673: " … 'betreurt de weigering van Israël om de missie van de Secretaris-Generaal te ontvangen."
94. Resolutie 681: " … 'betreurt de beslissing om de deportatie van Palestijnen in de bezette gebieden te hervatten"
95. Resolutie 694: " … 'betreurt het deporteren van Palestijnen en herhaalt dat Israël geen burgers uit de bezette gebieden mag deporteren en alle gedeporteerden moet laten terugkeren.."
96. Resolutie 726: " … 'veroordeelt de beslissing om de deportaties te hervatten."
97. Resolutie 799: ". . . 'veroordeelt de deportatie van 413 Palestijnse burgers'