|
||||||||||
Door Laura Knight-Jadczyk Alexander Zinoviev, was een logicus en socioloog, in 1982 winnaar van de Alexis Tocquevilleprijs voor sociologie, en lid van tal van vooraanstaande academische genootschappen en organisaties. Met andere woorden: hij was behoorlijk geaccepteerd, maar hij was in het geheel niet blij met de manier waarop om hem heen wetenschap werd bedreven. In het voorwoord van een boek van wiskundige Anatoly Fomenko's, History: Fiction or Science schreef hij:
Het is jammer dat noch Zinoviev noch Fomenko historische of sociale onderbrekingen door cataclysmische verstoringen in hun uiteenzetting hebben verwerkt - verstoringen die het voor meedogenloze en kwaadwillende individuen zo gemakkelijk kunnen maken om de macht te grijpen en de geschiedenis te herschrijven aan de hand van de noden van het heden. Het vervalsen van de geschiedenis, zoals Fomenko die vaststelde, gebeurde aan het eind van de drie eeuwen rampspoed die begonnen met het halveren van de bevolking van Europa door de Pest in de zevende en achtste eeuw. En dat past weer uitstekend in het model van Zinoviev dat stelt dat op een gegeven moment de oude, vervormde weergave van de geschiedenis niet langer voldoet, en dat een nieuwe rechtvaardiging van de macht nodig is om de vrede te herstellen en de volksmassa onder controle te houden. Wat Fomenko opmerkt is dat de parameters van tijd en ruimte van veel latere tijden over de veel oudere verhalen werden gelegd. Dat betekent niet direct dat die veel oudere verhalen ineens waardeloos zijn. Het betekent wel dat een en ander opnieuw vastgesteld werd en dat datgene wat de 'geoefende specialisten' bekend voorkwam gebruikt werd om het beeld van het verleden er 'realistischer' uit te laten zien. In het volgende citaat spreekt Zinoviev over de nog steeds
durende vervalsing van de geschiedenis zoals die vandaag de
dag in de praktijk wordt gebracht, hier en nu - zie hoe hij
de evolutietheorie als breekpunt in dat proces aanhaalt, om
daarna gebruikt te worden als standaardmodel en kader:
Net als Zinoviev, kwam ik er ook achter dat de historische feiten werden verdraaid en ook ik meende dat het kwam door een opeenvolging van onschuldige vergissingen.
Het komt er in het kort hier op neer dar Zinoviev spreekt over precies datgene wat in onze eigen recente geschiedenis ook gebeurd is:
Laten we eens kijken naar wat Zinoviev schreef met het bovenstaande model in gedachten:
Dat is een serieuze aanklacht aan het adres van de wetenschap en de academische wereld, niet? Is het waar? Acht jaar lang heb ben ik op dit materiaal gedoken, aanwijzingen nagetrokken, referenties opgevolgd tot aan de bron, archeologische verslagen gelezen, boeken die steenbewerkingstechnieken bestuderen en zo hopen iets over de steentijd te weten te komen, en meer. Aan het eind van deze periode kan ik alleen maar zeggen dat Zinoviev gelijk heeft. Daarmee dringt de vraag zich op: welk soort mensen doet dit soort dingen? Welk soort mensen spant samen om de mensheid op zo'n schandalige manier om de tuin te leiden? Enige tijd geleden las ik een verhandeling waarin de antropoloog Nachman ben-Yehuda's de archeologie omtrent Masada ontmaskert: Sacrificing Truth: Archaeology and the Myth of Masada. Nachman is een eerlijke wetenschapper wie het fenomeen ook was opgevallen en het gedetailleerd vastlegde. Het is als een besmettelijke ziekte die alle lagen van de samenleving aantast, en het lijkt voort te komen uit de pseudowetenschap die de echte wetenschap heeft overvleugeld, en een volledig andere betekenis geeft aan wat ooit duidelijke wetenschappelijke voorwaarden waren. Alle onderzoeksterreinen zijn erdoor geïnfecteerd, precies zoals Zinoviev schreef. De wetenschappelijke wijze van kennis vergaren is een van de beste werktuigen die we hebben voor het begrijpen van de realiteit om ons heen, maar ik moet zeggen dat de manier waarop het wordt gebruikt in de gangbare wetenschap men er een dubbelzinnige mening aan heeft gegeven. Als we zien hoe in de media de term 'wetenschap' over tafel gaat kun je er meestal van uitgaan dat de spreker in het geheel niet wetenschappelijk bezig is, maar eerder een aanhanger is van wetenschap als religie. Zinoviev heeft het specifiek over het 'evolutionaire breekpunt'.
Daarmee bedoelt hij het moment dat de evolutietheorie zijn
intrede doet en de ideologische basis werd voor de ontwikkeling
voan de pseudowetenschap. (Meer hierover in The
Bone Peddlers: Selling Evolution In de herfst van 1980 zei (toen nog) presidentskandidaat Ronald Reagan dat er "nog veel vragen zijn over de evolutietheorie" en ook dat "de wetenschap de theorie niet meer als zo onfeilbaar beschouwt als men ooit deed." Uiteraard richtte Reagan zich hiermee op de streng gelovige kiezers in de Amerikaanse Bible Belt, maar hij kreeg antwoord vanuit wetenschappelijke hoek. Een woordvoerder van de American Association for the Advancement of Science (AAAS) noemde Reagan's opmerkingen "zeer ongelukkig". Een wetenschapper zei in een reactie dat "honderden miljoenen fossielen die zijn geïdentificeerd en gedateerd honderden miljoenen feiten zijn die de evolutietheorie bewijzen." Wetenschapshistoricus William Fix heeft de fossielen als bewijs ook bekeken en kwam tot de conclusie de reactie van de wetenschapper niet juist was. Er is namelijk zoveel bewijs van vervalsingen, fraude en irrationeel geloof onder paleontologen dat het vreemd is dat er nog geen paleontologen voor de rechter zijn gesleept voor fraude. In maart 1981 hoorde een rechter in Californië de zaak van Kelly Segraves vs de staat Californië. Segraves, directeur van het Creation-Science Research Center in San Diego, klaagde de staat aan voor een schending van het recht op godsdienstvrijheid van de kinderen in scholen in Californië, omdat ze op school niets te horen kregen over de "Goddelijke oorsprong" tijdens de lessen biologie. De rechter gaf hem gedeeltelijk gelijk. In het kort oordeelde hij dat de evolutietheorie niet als vaststaand feit mocht worden gedoceerd en dat de schoolboeken niet dogmatisch mochten zijn over de afstamming van het menselijk ras. De rechtszaak werd groot nieuws (op zich al interessant) en Time-magazine kopte "Darwin wederom voor de rechter"(16 maart 1981). Volgens het artikel in Time was religieus fundamentalisme in de VS in opkomst en druk uitgeoefend door belangengroepen had ervoor gezorgd dat de tekst in de schoolboeken over de oorsprong van het leven was gereduceerd van 2000 woorden in 1974 tot 332 woorden in 1977. Het frappante aan dit verhaal is dat er tegelijkertijd nog andere dingen gebeurden die betrekking hadden op het geloofsstelsel van mensen. Zoals ik schreef in mijn boek Secret History:
Van groot belang in het bovenstaande stuk is dat "de
weinige professionals die zich verzetten tegen de hysterie
werden systematisch aangevallen en in diskrediet gebracht
door overheidsinstanties en particuliere organisaties."
Hou dat even in gedachten als we kijken naar wat
de media in die tijd publiceerden op het gebied van de wetenschap.
Het probleem hier is dit: waarom is het eigenlijk een probleem? Zoals Fix vaststelt moet van alle stromannen die de wetenschap gevraagd werd omver te gooien het geloof in de recente schepping van de Aarde toch wel het gemakkelijkst onderuit te halen zijn, zeker wanneer het bewijs voor de Evolutietheorie zo overweldigend is als men beweert. De AAAS en zijn meest vooraanstaande leden en woordvoerders waren echter onderdeel van het probleem. Om redenen waar we het raden naar hebben werden deze personen neergezet als woordvoerders voor de oplossing voor - of antithese tegen - de diepgaande spirituele crisis waarin de Westerse maatschappij zich op dat moment bevond. Het Time-artikel citeerde paleontoloog Stephen Jay Gould, die stelde dat "evolutie een vaststaand feit is. Mensen evolueerden van aapachtige voorvaderen, ofschoon we kunnen discussiëren over hoe het precies gebeurde. Wetenschappers bespreken mechanismen, geen feiten." Wanneer je je bedenkt dat de gemiddelde mens in die tijd doodsbenauwd was door de verhalen over Satanisten en buitenaardse wezens moeten de uitspraken van Gould het hebben laten lijken alsof hij en zijn wetenschappelijke genoten persoonlijke dienaren van de Duivel zelf waren. De werkelijkheid is namelijk dat de evolutietheorie helemaal niet zo onomstotelijk en algemeen aanvaard is in wetenschappelijke kringen als de AAAS wil doen uitschijnen. De internationaal gerespecteerde paleontoloog Bjorn Keurten, ook een aanhanger van de Evolutietheorie, meent dat de wegen van mensen en apen zich al 35 miljoen jaar geleden scheidden, en dat het waarschijnlijker is dat apen afstammen van vroege mensenrassen. Zonder al te diep in te gaan op de inhoud van de Evolutietheorie willen we toch even stilstaan bij het overduidelijke propagandistische karakter ervan. Gould is dogmatisch en negeert het feit dat enkele zeer vooraanstaande wetenschappers niet achter het partijprogramma van de AAAS staan. Gould maakt niet eens het onderscheid tussen een mening en een onbetwistbare aanname die misschien toch niet juist is. Er worden dus grenzen gesteld en we hopen later in dit artikel te begrijpen waarom. Maar er zijn meer aanwijzingen dat het bij het voorgaande ging om een propaganda-programma. In de uitgave van april 1981 van het tijdschrift Science Digest stond een artikel van wetenschappelijk journalist Boyce Rensberger ("Ancestors: A Family Album"), waarin hij stelde dat "behalve zij die geloven in wonderen van de schepping (gebeurtenissen die in principe niet bewezen of weerlegd kunnen worden) twijfelt niemand eraan dat onze afkomst bijna vier miljoen jaar geleden terug kan worden getraceerd tot kleine wezentjes die als volwassenen niet veel groter waren dan een kleuter." Rensberger's vaststelling dat "niemand eraan twijfelt" is heel bijzonder. (Mag ik erop wijzen dat ook de Big Bang ook een van die "wonderen van de schepping" is die noch bewezen, noch weerlegd kunnen worden?) Het is een feit dat er ook onder paleontologen sterke twijfels zijn over de herkomst van het menselijk ras. Het is zeker dat Rensberger, als wetenschappelijk journalist, dat wist. Ook zeer veel goed geïnformeerde leken wisten het. En het is daarom dat William Fix de vraag stelt: "Waarom zulke taal gebruiken? Het lijkt wel alsof het bedoeld is om het onderwerp in diskrediet te brengen." Fix somt dan een verifieerbare stroom van publicaties uit de jaren '70 en '80 op die meer lijken op een promotiecampagne dan een uitgebalanceerde schatting van de paleontologie. Aan het einde van 1980 - de tijd dat de media volstonden van SRA en OBW - kwam dan het boek 'Cosmos' van Carl Sagan uit. Veel van wat Sagan schreef is oppervlakkig en glibberig, maar erger is dat hij de ideeën van Darwin presenteerde alsof er sindsdien (1859) niets meer bedacht of heroverwogen is, terwijl dat zeker wel zo is. Sagan schrijft:
Sagan legde de nadruk op 'per ongeluk' door het schuingedrukt weer te geven. Hij wilde duidelijk maken dat 'toeval' de fundamentele factor is in het ontstaan van levensvormen en dan vooral bij het ontstaan van het leven zelf in de uitgestrektheid van de kosmos. Fix daarover:
Wanneer je dit bekijkt in de context van het voorgaande: de promotie in de media van SRA en OBW, lijkt het inderdaad een hele vreemde zaak. Wanneer de mensen langs de ene kant gek gemaakt worden over spirituele zaken, aan de andere kant het wetenschappelijk establishment in het zadel wordt geholpen als verspreiders van hel en verdoemenis en tegelijkertijd de media zich gedragen als demonen met een drietand waarmee ze dan eens de ene, dan eens de andere kant uit prikken, is het dan zo verwonderlijk dat de gemiddelde mens in de VS (en elders) terugvlucht naar het "geloof van onze ouders"? De dialoog tussen Reagan en de AAAS was maar het topje van een ijsberg van veel serieuzer problemen in de wetenschap, alwaar een interne kracht bezig is hem in disckrediet te brengen in plaats van hem te stimuleren. William Fix daarover:
In 1984, toen zijn boek "The
Bone Peddlers: Selling Evolution Fix gaat verder met het onderzoeken van deze ontwikkeling en vindt ook nog de onderliggende oorzaak:
We zullen het hier op deze plaats niet over evolutie zelf hebben, maar laat me toch nog eens Fix citeren:
Wat zorgwekkend is, is dat de materialistische evolutionisten
geprovoceerd zijn een onhoudbaar standpunt in te nemen met
dezelfde, zichtbare vastberadenheid om hun mannetje te staan
tegen elke erkenning van elk proces dat niet volledig willekeurig,
toevallig en materieel is. Ook de Evolutionisten hebben ongefundeerde aannames nodig om hun theorieën recht te houden (ze zijn niet de enige wetenschappers), bijvoorbeeld wanneer ze stellen dat bewustzijn een zeer lange evolutionaire geschiedenis heeft. Dat is een veronderstelling. Ook stellen dat alle bewustzijn voortkomt uit materie is een veronderstelling. Het is natuurlijk absoluut niet zo dat evolutie niets verklaart. Dat doet het zeker, met vaak zeer robuuste verklaringen. Maar er zijn ook veel zaken bekend die het tegenspreken of er in ieder geval niet mee in overeenstemming zijn. Wie de materie echter van dichterbij bekijkt moet concluderen dat een aantal vooraanstaande wetenschappers het klassieke Darwinisme niet meer accepteert, maar ook dat ze hun vaststellingen niet hebben gepubliceerd, of niet hebben mogen publiceren. Je vindt hun bevindingen alleen in hun academische essays in wetenschappelijke kring. Tegelijkertijd zijn gewone mensen nauwelijks nog in staat het onderscheid te maken tussen wetenschappers en praatjesmakers, en gaat men er heel naïef van uit dat al die sensationele artikelen over het onderwerp gebaseerd zijn op feiten. Meer dan een serieuze wetenschapper heeft bezorgdheid geuit over het gegeven dat de werkelijke kennis over Darwinisme en evolutie niet bekend worden.
En het lijdt geen twijfel dat een geoloog die een aardlaag vol fossielen bestudeert zich op vastere grond bevindt dan een theoloog die de Goddelijke drie-eenheid bespreekt. Maar de kneep ziit hem hierin dat ook de Evolutionisten uitgaan van een aantal aannames die net zo min zichtbaar te maken zijn als men God kan zien. Evolutionisten doen vaak een beetje lacherig over de Creationisten en hun geloof in het wonder van de schepping, dat noch bewezen noch weerlegd kan worden. Maar Evolutionisten zijn niet zo anders wanneer ze een intelligente invloed op de evolutie bij voorbaat uitsluiten. Karl Popper stelde in Conjectures and Refutations (1963) dat "een theorie die niet te weerleggen is met een aannemelijke gebeurtenis niet wetenschappelijk is." Het belangrijkste verschil tussen hen die geloven in wonderen en de schepping en hen die geloven in toevallige variaties is dat de eerste groep God aan de touwtjes laat trekken en de tweede groep alles toewijst aan op elkaar botsende atomen als allesbepalende realiteit. Zoek de verschillen... Het lijkt daarom evident dat evolutie voor velen de rol van een seculiere religie speelt. Wanneer ze het hebben over "niemand twijfelt eraan dat..." lijken ze te zeggen dat hen iets geopenbaard is dat alleen begrepen kan worden door hun hogepriesters en ingewijden. Alfred Russell Wallace, die mede de basis legde voor de Evolutietheorie, dat natuurlijke selectie alleen geen verklaring kon geven voor het ontstaan van de mens. Hij schreef: "De natuur geeft een soort nooit meer capaciteiten dan nodig voor het overleven." Dat betekent dat er een probleem is bij het verklaren van een aantal aspecten van het menselijk ras - toch in ieder geval voor een aantal individuen. Stephen Jay Gould daarover:
Hiermee raakt Gould aan de kern van het evolutionaire materialisme, "het axioma dat materie de bron is van alles wat bestaat en dat alle geestelijke en spirituele verschijnselen daar bijproducten van zijn." Dat is de kern van het debat en daarbij is het zo, zoals Zinoviev opmerkt, dat "deze reductie van alle geestelijke en spirituele verschijnselen tot bijproducten van materie niet langer beperkt blijft tot de biologie en antropologie; het is doorgedrongen in het grootste deel van de moderne filosofie, de psychologie, de medische wetenschap, maatschappelijke modellen, de politiek enz.. Dit geloof in evolutie doet er alles aan om onderzoek dusdanig te beperken dat het standaard axioma bevestigd wordt." Harvard-professor G.G. Simpson was een van de grondigste en meest veelzijdige auteurs over evolutie. In zijn boek Tempo and Mode in Evolution (1944) schreef hij:
Wijlen Weston La Barre, professor antropologie aan Duke
University, werd volledig in beslag genomen door de ideologische
strijd tegen de 'vijand' en schreef dat buiten evolutie alle
andere religies slecht aangepast escapisme van de realiteit
zijn. La Barre vergeleek Plato en zijn filosofie waarin ideeën,
vormen, patronen, types en archetypes bestaansrecht hebben
en reëel zijn en dus duidelijk relevant zijn voor de
evolutie en het ontstaan van de soorten regelmatig met Adolf
Hitler. Hij liet daarbij steeds na te vermelden - zoals echte
gelovigen aan beide kanten van het debat doen - dat Hitler
een overtuigd - ja zelfs extreem - Darwinist was, die geloofde
dat de mens afstamde van de apen, een stelling die Plato absurd
zou hebben gevonden. De kwantumfysica beschrijft hoe niet alleen 'materie' op zijn meest fundamentele niveau uiteen lijkt te vallen in gestructureerde trillingen en hoe het lijkt alsof bewustzijn daarbij een sturende rol speelt. Er is inmiddels vrij veel bewijs dat de geest onafhankelijk van een fysiek brein kan bestaan en dat fenomenen als telepathie niet alleen aantoonbaar zijn, maar ook dat ze overeenstemmen met modellen van een heelal met niet-plaatselijke oorzaken. Met andere woorden de wereld is veranderd waar de materiële evolutionisten bijstonden en onze realiteit behelst meer dan hetgeen waar het Neodarwinisme op gebaseerd is. Het feit dat de meeste hedendaagse evolutionisten nog steeds vasthouden aan ouderwetse, grove en mechanische theorieën ondanks gekende ontwikkelingen in andere wetenschappelijke disciplines bewijst eveneens het religieuze karakter van hun ideeën. En dat brengt ons tot de interessante gedachte dat het voor
zowel de aanhangers van een puur mechanische evolutie als
voor de creationisten maar moeilijk te aanvaarden is dat elke
kosmologie die voldoende verklaringen geeft voor de fenomenen
die we in ons heelal kunnen waarnemen een onderliggende dynamiek
en diepere implicaties heeft. Zowel de evolutionisten als
de creationisten lijken niet in staat tot het werkelijk abstracte
denken die nodig zijn om deze implicaties te ontleden. Het
is alsof beide geloofssystemen gevangen zitten in een aantal
cognitieve beperkingen die de drijvende kracht vormen achter
hun waarnemingen, ervaringen en prioriteiten. Wanneer we gegevens
verzamelen over deze mensen - en we vinnden ze onder alle
rangen en standen van de maatschappij - vinden we een gemene
deler die 'het autoritaire persoonlijkheidstype wordt genoemd.
Dit type wordt gekarakteriseerd door drie houdings- en gedragsclusters
die onderling verband houden: Volgens psycholoog Robert Altemeyer, "hebben 'autoritairen' de neiging cognitieve fouten en symptomen van gebrekkig redeneren te vertonen. Ze lopen een grotere kans om verkeerde conclusies te trekken uit beschikbare aanwijzingen die het resultaat zijn van het hokjesdenken. Ze lopen ook een grotere kans zonder veel kritiek gebrekkig bewijs dat hun mening ondersteunt te accepteren, en ze zullen niet snel hun eigen beperkingen erkennen." (Robert Altemeyer, Right-Wing Authoritarianism, University of Manitoba Press, 1981.) Zoals we zien is deze beschrijving op beide kanten van het debat van toepassing, en onderwerpen beide kanten zich keihard aan hun eigen gekozen 'autoriteiten', identificeren ze zich op een overdreven manier met hun geloofsgenoten, wijzen ze tegenstrijdig bewijs van de hand en worden zij die dit tegenstrijdige bewijs leveren aangevallen. Onthoud alstublieft het 'autoritaire' persoonlijkheidstype, en denk eraan dat het niet zozeer gaat om wat men gelooft, maar om de manier waarop men gelooft en dat uitdraagt. Het is tijd om de aandacht te verleggen, maar voordat we dat doen wil ik toch even mijn persoonlijke mening duidelijk maken. Ik geloof niet in 'God'. Ik geloof niet dat een God de kosmos heeft geschapen. Ik geloof echter wel dat het pure, oneindige potentieel dat we kennen als bewustzijn de basis is van alles dat bestaat. Ik denk dat we 1) kwantum; 2) chemisch; 3) biologische wezens zijn - in die volgorde - en dat het kwantumaspect aan ons niet materieel is. Mijn eigen visie wijst de uitgangspunten van zowel Darwinisme als Creationisme af. Desondanks sta ik achter een groot deel van de ideeën van evolutie omdat ze empirisch gezien evident zijn, maar van de basistheorie van evolutie zoals geformuleerd door Charles Darwin is al meermaals aangetoond dat die onmogelijk is. Ik sta afwijzend tegenover de Big Bangtheorie, die - grondig geanalyseerd - puur Creationisme is onder een andere naam; een ander geloofssysteem. Zowel Creationisme als de Big Bangtheorie stellen dat het heelal gecreëerd, lineair en eindig is. Een oneindig, altoosdurend en bewust heelal vereist geen schepper - het is wat het is. Tot besluit: ik beweer niet dat dit de waarheid is, maar na 45 jaar onderzoek is dit mijn conclusie. Het is absoluut waar dat er nog veel meer ontdekt en begrepen moet worden. Nu terug naar ons onderwerp. Een van de problemen met de visie die ik aanbracht in het Witches-artikel was dat ik toen enkel en alleen uitging van algemeen aanvaard archeologisch en geologisch bewijs. Het is een bruikbare visie, maar ik denk dat we er nu wel van uit kunnen gaan dat het niet het volledige plaatje weergeeft. Daarom wilde ik me ook niet bezighouden met de vraag of er ten tijde van de Grote Overstromingen een hoogontwikkelde samenleving bestond. De moderne, aanvaarde wetenschap stelt dat dit niet mogelijk is omdat de evolutietheorie dat 'ouder' direct 'primitiever' betekent. (Zoals eerder gezegd wil ik hier niet dieper ingaan op de
evolutietheorie an sich, maar ik kan wel een aantal
goede boeken aanraden: The
Bone Peddlers: Selling Evolution Het probleem met opzettelijke vervalsing is het gevolg van een sociale ontwikkeling die enige aandacht verdient. Het is uiteraard gemakkelijk te zeggen dat alles wat we weten - of denken te weten - vervalst of vervormd is; wat hier voor ons van belang is is hoe dit gebeurde. Wat voor maatschappij doet dat soort dingen en welke processen zorgen ervoor dat het gebeurt? Is er een manier om het materiaal dat de revisionisten aandragen in overeenstemming te brengen met de feiten die door de vervalsers uit hun context worden getrokken, zoals eerder door Zinoviev beschreven? En nog belangrijker: is er een verband tussen wat er op dit moment in de wereld gebeurt en wat er wellicht gebeurd is in een voorgaande, verdwenen ontwikkelde beschaving? De mythe van een verloren paradijs, of een Gouden Tijd, is vrijwel universeel overal op onze planeet. De Gouden Tijd zou een tijd geweest waarin de mensheid zuiver en goed was, en het boosaardige niet in staat was te domineren. Dit thema komt zeer goed aan bod in de Griekse mythologie. De Grieken stellen dat beschavingen komen en gaan in cycli, zoals de seizoenen tijdens een jaar. Er was een Gouden Tijd die na enige tijd in verval raakte en plaatsmaakte voor de Zilveren Tijd, die op zijn beurt in verval raakte en plaatsmaakte voor de Bronzen Tijd, waarna de mensheid verder afzakte naar de IJzeren Tijd en uitendelijk de Donkere Tijd. Dit alles galmt ook na bij de Hindoes en de Vedische cultuur, met zijn model van Yuga's: de Satya Yuga (Gouden Tijd), Treta Yuga (Zilveren tijd), Dwapara Yuga (Bronzen Tijd), en Kali Yuga (IJzeren Tijd). Volgens de Hindoes leven we in de laatste dagen van de IJzeren of Donkere Tijd ofwel de Kali Yuga. Aan het einde van die tijd ontwaakt Brahma uit zijn droom en begint de cyclus opnieuw. De duur van deze periodes verschilt van systeem tot systeem, en het geheel is steeds weer opnieuw geïnterpreteerd - zoals dat gebeurt met Bijbelse teksten - om een veelheid van theorieën te ondersteunen. In de Bijbelse traditie wordt het thema weergegeven als het 'Paradijs' en het is precies daar dat we een zeer interessante variatie tegenkomen: vrouwen zouden het verval hebben veroorzaakt. En het is daadwerkelijk zo dat het grootste deel van de scheppingsmythes in deze wereld gewag maken van een rituele fout waardoor de mensheid in verval raakte, en veel van die mythes wijzen die fout toe aan iets dat te maken had met seks en de geslachten. Naast het vertrek uit het Paradijs is er ook de zondvloed van Noah en de vernietiging van Sodom en Gomorra, die ook aan seksuele uitspattingen worden geweten. In de Soemerische mythes wordt gesteld dat het feit de mens te pas en te onpas maar overal van bil ging de Goden wakker hield en dat die daardoor geen rust vonden. Ze besloten dan maar om een eind te maken aan al het geharrewar en de boel te vernietigen. Veel revisionisten schrijven over Atlantis alsof dat de Gouden Tijd was. Maar dat is niet in overeenstemming met wat Plato erover schrijft (Atlantis was volgens hem een boosaardig rijk dat een wereldoorlog veroorzaakte). Een logischer conclusie zou dus zijn dat Atlantis de IJzeren Tijd was van een cyclus die ver voor de zondvloed zijn Gouden Tijd kende. De oplossing voor dit vraagstuk is volgens mij het in overeenstemming brengen van de algemeen aanvaarde archeologische vondsten met de these van de revisionisten. Denk nog eens terug aan wat Zinoviev erover schreef: "...hun kracht is dat ze in staat zijn historische gebeurtenissen foutief weer te geven terwijl ze wel de juiste tijd- en ruimtecoördinaten hanteren en individuele feiten waarheidsgetrouw en met veel details weergeven. De werkelijke vervalsing wordt bewerkstelligd middels het selecteren van feiten, de combinatie van die feiten en de interpretatie, net als de context van ideologische opvattingen, propagandistische teksten waarin ze zijn ondergedompeld, ..." Aan de hand hiervan zouden we kunnen concluderen dat de feiten en locaties zoals ze door de aanvaarde paleontologen, archeologen en geologen worden aangedragen alleen op zichzelf correct zijn. De selectieve publicatie ervan - veel wordt verzwegen - en de manier waarop de vondsten met elkaar in verband worden gebracht, geïnterpreteerd en in een ideologisch kader worden geplaatst (evolutie) zorgt voor de misleiding. Terwijl we uitvogelen hoe dit allemaal in elkaar steekt komen we er misschien ook achter waarom onze wereld volledig wordt gedomineerd door leugens en leugenaars. Er is substantieel bewijs dat in Europe plotseling een soort supermens opdook, die we kennen als de Cro-Magnon-mensen. Deze cultuur was in de voorgaande 200.000 jaar niet eerder waargenomen tussen de overheersende Neanderthal-culturen. Het bewijs toont ons de grotschilderingen en andere kunstvormen die redelijk verbazingwekkend zijn in relatie tot de primitieve levensstijl die de Cro-Magnoncultuur erop na hield. De primitieve levensstijl en de grotschilderingen zijn redelijk goed met elkaar in overeenstemming, maar we kunnen ook vaststellen dat de Cro-Magnon tevoorschijn komen in een tijd ver voor de zondvloed, en de tijdlijn laat voldoende marge om tussen Cro-Magnon en zondvloed tot een hoogontwikkelde beschaving te komen. Het is tijdens de ontwikkeling van deze beschaving dat we de 'rituele fout' moeten zoeken die tot zijn ondergang leidde. De revisionisten hebben absoluut bewijs gevonden voor een hoogstaande, zeer oude beschaving. Dit bewijs wordt door de gevestigde wetenschappers volledig genegeerd. Aanvaarde wetenschappers komen op de proppen met de meest idiote verklaringen voor die bewijzen, en als ze dat niet lukt spelen ze op de man. Veel van het bewijs voor ontwikkelde steden wordt gedateerd in een periode ver na de Cro-Magnon en zijn duidelijke 'primitieve' levenswijze. Wanneer we kijken naar planetaire catastrofes en hoe die in staat zijn de oppervlakte van de Aarde schoon te vegen, is het niet zo vreemd dat er niet zoveel fysiek bewijs van de culturen van voor de zondvloed zijn overgebleven. Dat er überhaupt nog aanwijzingen gevonden worden is een wonder op zich. Maar we moeten werken met wat we hebben, maar ik meen dat de revisionisten meer hard bewijs hebben dan de evolutionaire pseudowetenschappers, zeker wanneer we in ogenschouw nemen dat de laatste groep vrijwel academische titels en financiële middelen tot hun beschikking hebben. Er zijn vele cycli, en cycli binnen die cycli. De langste cyclus die enigszins in verband staat met de Aarde is de omwenteling van de Melkweg. Ons zonnestelsel draait rond het centrum van de Melkweg, en één volledige omwenteling duurt 225 miljoen jaar. We kennen de cyclus van de precessie (ong. 25.000 jaar) en kunnen ervan uitgaan dat een combinatie van meerdere precessiecycli kunnen worden gecombineerd tot weer een andere cyclus. De Zodiac-cyclus verdeelt een precessiecyclus in twaalf stukken van 2.083 jaar, de Hindoes verdelen een precessiecyclus in vier Yuga's van 6,250 jaar. Wie er mee wil spelen en de cycli af wil zetten tegen de ons bekende historische gebeurtenissen zal al snel een patroon ontdekken dat samenvalt met deze cycli. Maar terug naar het onderwerp. Er bestaat veel onzekerheid over de datering van de prehistorische mens, en ondanks enkele spectaculaire vondsten is er maar heel weinig dat ons iets leert over hoe mensen in de prehistorische tijd leefden. Er zijn veel aanwijzingen dat er meerdere cycli zijn geweest aan het einde waarvan een hoogontwikkelde samenleving volledig ten onder ging. De laatste keer was het een natuurlijke gebeurtenis die we nu kennen als de zondvloed die een einde maakte aan de beschaving die op dat moment dominant was. Wie de mate van de ontwikkeling van die beschaving wil kennen moet maar eens zien wat er in Puma Punku allemaal is aangetroffen, of welke wonderlijke vliegmachines er beschreven worden in de oude Vedische literatuur. Toch lijkt de Zondvloed (een goede 12½ duizend jaar geleden) niet het einde van een volledige precessiecyclus, eerder het einde van een cyclus binnen die cyclus. Misschien zijn het wel die Hindoeïstische Yuga's die dergelijke subcycli beschrijven, en wellicht stonden de Cro Magnon aan het begin van die cyclus? Ik denk dat we het leven net voor of direct na de zondvloed moeilijk een Gouden Tijd zullen kunnen noemen. Maar als we dan het neopaleoliticum als een soort Gouden Tijd nemen (en we hebben redenen om aan te nemen dat dat zo was) en onze eigen tijd als de IJzeren Tijd, op weg naar hel en verdommenis, hoe past de zondvloed dan in dat plaatje? Een halve precessiecyclus is 12½ duizend jaar lang, en veel experts die zich bezig houden met grote natuurrampen uit het verleden, en dan specifiek met grote inslagen van kometen en meteoren, menen dat er 12½ duizend jaar geleden zoiets gebeurd is. Waarom is deze laatste cyclus van belang? Kijken we eens naar het grote plaatje. In hun boek The Sixth Extinction, beschrijven Richard Leakey en Roger Lewin (1995) het heden als een tijd waarin we op weg zijn naar het uitsterven van tenminste 50% van alle leven op de planeet, misschien inclusief de mens. Ze stellen dat het meeste uitsterven te wijten is aan menselijke overbevolking en overbelasting van de natuurlijke bronnen. Maar er zit meer aan vast dan alleen de eindeloze menselijke domheid, zoals het onderzoek naar inslaande kometen duidelijk laat zien. Het huidige uitsterven is wellicht slechts deel van een langere cyclus, zoals Richard Firestone & co beweren in The Cycle of Cosmic Catastrophes:
Maar nog steeds zit er meer aan vast dan wat Firestone & Co veronderstellen. Het is belangrijk dat we ons realiseren dat wat er 12½ duizend jaar geleden gebeurde gewoon een van vele momenten van massaal sterven was. Indien deze onvoorstelbaar gewelddadige gebeurtenis - waarbij bijna al het leven op de Aarde werd vernietigd - zich voordeed op een moment dat een mondiale macht probeerde de rest van de planeet te domineren mogen we ons dan de vraag stellen of onze levende planeet, haar metgezellen in het zonnestelsel en ook hun voogd, de zon een zekere mate van bewustzijn aan de dag leggen en of ze gezamenlijk in staat zijn om af te rekenen met de mensheid - of willekeurig welke andere soort - op een moment dat het te gortig wordt. Was Atlantis daar een voorbeeld van? Werden andere vernietigde en bedolven beschavingen, wiens namen volledig vergeten zijn, het slachtoffer van hun eigen verdorvenheid op een dergelijke manier? Nog eens terugkomend op de mogelijkheid van een Atlantis als hoogontwikkelde samenleving: het kometenscenario wordt al langer besproken en een aantal theses is naar voor geschoven. We gaan die hier nu niet allemaal bespreken, maar ik wil er wel even op wijzen dat de discussie hierover in academische kringen nog niet beëindigd is. In de samenvatting van zijn proefschrift 'Galactic Encounters, Apollo Objects and Atlantis: A Catastrophical Scenario for Discontinuities in Human History' ('Galactische ontmoetingen, Apollo Objecten* en Atlantis: een catastrofaal scenario voor onderbrekingen in de menselijke geschiedenis') schrijft Emilio Spedicato van de Universiteit van Bergamo: * Apollo Objecten zijn hemellichamen die in hun baan rond de zon in de buurt van de Aarde komen
Een politieke macht tijdens de laatste periode van de laatste grote ijstijd met een drang om de hele wereld over te nemen staat mijlenver van de vredige Cro-Magnon die de grotten beschilderden en een zeer hoog niveau bereikten in het produceren van hun stenen werktuigen en kunstvoorwerpen, en die er een zeer stabiele en homogene manier van leven op na lijken te hebben gehouden; een levensstijl die zo succesvol was dat er duizenden jaren niet veel aan veranderde. Het lijkt er sterk op dat er tussen de tijd dat de grottekeningen werden gemaakt en de zondvloed aan het einde van de laatste ijstijd iets is voorgevallen. Het zou hetzelfde geweest kunnen zijn dat we in onze eigen Westerse cultuur zien: een sluipend moreel verval dat langzaam maar zeker alles vergiftigd en een hele beschaving te gronde richt. En dat dwingt ons ertoe om te proberen erachter te komen hoe het gebeurd zou kunnen zijn. Een en ander hangt wellicht ook samen met het verval van onze wetenschap, zoals we dat eerder in deze serie al bespraken. Iedereen weet dat er iets heel erg mis is met onze wereld, maar ook dat daar honderden zo niet duizenden mogelijke verklaringen voor zijn. Sommige zullen geheel of ten dele waar zijn, andere foutief en dat laatste soms zelfs met opzet, om de mensen op een dwaalspoor te zetten. En daarom is het zoeken naar de waarheid over de geschiedenis van de mensheid, of die in ieder geval zo dicht mogelijk benaderen, zo belangrijk. Bedenken hoe je je ergens van kunt bevrijden gaat het best wanneer je goed snapt wat het is dat je tegenhoudt - het is een beetje als het terug-ontwerpen van een stukje onbekende techniek - en dan komen we dus op het terrein van de geschiedenis en de natuurwetenschappen. Daarbij zal je voldoende bewijzen moeten hebben om anderen ervan te overtuigen dat het plan dat je hebt gebaseerd is op feiten - vooral de realiteit - en dat het de dingen niet zal verergeren. Eerder stipte ik even aan dat de vernietigende werking van een komeetinslag die wordt geassocieerd met de zondvloed misschien wel verantwoordelijk is geweest voor mutaties in de menselijke populaties en dat deze mutaties hebben geleid tot verschillende psychopathologieën die zich geleidelijk onder de populatie hebben verspreid, en die de mensheid en het leven op Aarde in toenemende mate hebben aangetast, tot we zijn aangeland waar we ons nu bevinden. Is Atlantis hetzelfde overkomen via een eerdere cataclysmische interactie? Atlantis ging volgens Plato ten onder aan wat we vandaag de dag ook om ons heen zien: een corrupt mondiaal systeem dat heerschappij over de gehele planeet nastreeft. Voor Atlantis, midden in of net nadat ze een strijd voor de hegemonie hadden gestreden, eindigde het met een zondvloed die een zeer groot deel van het leven op deze planeet binnen een etmaal vernietigde. Dat is ontnuchterend Maar iets taste de wereld van de Cro-Magnon al veel en veel eerder aan, en wat het ook was: het bracht vreedzame jagers-verzamelaars ertoe een complexe technologische beschaving te creëren, die de mensheid vervolgens de dieperik in leidde. Hetgeen de mensheid aantastte heeft de zondvloed zeer waarschijnlijk overleeft tot in onze eigen tijd en beschaving. Het is een systeem dat materialisme als zijn uitgangspunt beschouwt en dat de mogelijkheden van het bewustzijn als een factor in de menselijke dynamiek volledig uitsluit - behalve dan als bijproduct van materie. Wanneer we het over materialisten hebben moeten we ook creationisten daarbij tellen, want hun ideeën zijn even materialistisch als die van de evolutionisten. Laten we eens enkele feiten bekijken die ons misschien enkele aanwijzingen kunnen geven over de herkomst van deze denkwijze. In The Neanderthal Legacy schrijft Paul Mellars:
En dan stelt hij de belangrijkste vraag die een archeoloog of paleontoloog kan stellen: wat is de precieze aard van de veranderingen in de gedragspatronen en in welke mate kan dit worden toegeschreven aan een significante verspreiding van nieuwe menselijke populaties? De bijbehorende vraag is natuurlijk: waarom moeten we deze combinatie van biologische en sociale verandering juist op dit moment in de geschiedenis tegenkomen? Het was tenslotte een tijd dat grote delen van Europa nog midden in het Wurm-glaciaal zaten (dat wordt ons toch verteld, al pleiten Allan & Delair in hun boek Cataclysm voor een andere interpretatie van de ijstijden). Spedicato stelde in zijn proefschrift dat het laatste glaciaal begon met een komeetinslag boven land, en misschien is dat de reden van het plotse opduiken van de Cro-Magnon?
Als we verder speculeren dat de genen die de Cro-Magnon voortbrachten de Aarde bereikten middels de inslag van een komeet. De simpelste versie van deze Panspermie-theorie is die van Hoyle en Wickramasinghe, die stellen dat de Aarde nog steeds wordt gebombardeerd met buitenaardse levensvormen, en dat die zorgen voor epidemieën, nieuwe ziektes en de genetische vernieuwing die nodig is voor macro-evolutie. Er zijn meer zaken die hiermee samenhangen. De lezer wil misschien eens kijken naar Planet-X, Comets & Earth Changes van James M. McCanney en het al eerder genoemde Cataclysm van Allan en Delair. Om niet te veel uit te weiden houden we het voor nu even bij McCanney's opmerkingen over de planeet Mars:
Het belangrijkste aan de theorie van McCanney is het gedeelte over elektrisch geladen hemellichamen die in staat zijn een planeet kaal te plukken, en hoe ze hun materiaal weer kunnen verliezen aan een weer groter hemellichaam. Dit materiaal kan organische stoffen bevatten, misschien zelfs delen van levende wezens, met daarin bacteriën, en virussen. Dit zou het plotselinge verschijnen van de Cro-Magnon kunnen verklaren: een virus als drager van een grote hoeveelheid DNA van een mensachtig wezen van een andere planeet kan de vroege hominidae op Aarde hebben geïnfecteerd, en hopla, de moderne mens ziet het licht. Uiteraard is het een heel andere vraag waar dat DNA dan wel vandaan kwam. Mars? Mogelijk. Hier kan het boek Cataclysm van Allan & Delair mogelijk een antwoord bieden. Dat boek stelt serieuze vragen over de geaccepteerde interpretatie van onze werkelijkheid en ze doen dat tot de tanden gewapend met wetenschap. Het betoog dat zij houden voor een Gouden Tijd net voor de zondvloed is indrukwekkend en uniek. Aan de hand van data uit bijna elke wetenschappelijke discipline tonen ze aan dat een ijstijd van duizenden jaren wellicht een mythe is, gecreëerd om tal van abnormale vondsten te verklaren waar de uniforme wetenschappers geen uitleg voor hadden. Hun data suggereren een volledig andere planeet in de tijd voor de wereldwijde catastrofe die de Aarde volgens hen 12.500 jaar geleden trof. Toch plaatsen de laatste onderzoeken die gebeurtenis nog eens duizend jaa terug in de tijd. Allan & Delair noemen het de 'Phaeton Disaster' - de 'Phaeton-catastrofe'. Ook komen zij met de these van de 'vijfde planeet', die zou hebben bestaan tussen de omloopbanen van Mars en Jupiter, daar waar we nu de Asteroïdengordel vinden. De 'Faëton-catastrofe' vernietigde deze vijfde planeet, en de hemelse calamiteit - die 'voelbaar' was in het hele zonnestelsel - liet overal brokstukken achter. Deze calamiteit zou hebben geleid tot de Aardse zondvloed en de vernietiging van 'Atlantis', 12.500 jaar geleden, hoewel Allan & Delair een andere datering voorstellen. Hoe dan ook, ze stellen dat Faëton werd vernietigd in een supernova-achtige explosie en dat een deel van het materiaal ons zonnestelsel werd in geschoten, daar een 'hemelse oorlog' in gang zette, de 'vijfde planeet' vernietigde, zijn water, dampkring en andere materialen meenam, die op de Aarde dumpte, de stand van de aardas en daarmee de geografische indeling van onze planeet grondig veranderde. Faëton werd vervolgens opgeslokt door de zon, en viel nooit iemand meer lastig. Hoewel het een interessante theorie is, ben ik niet overtuigd (ondanks de grote hoeveelheid wetenschappelijk bewijs die zij in hun boek aanhalen). Het is natuurlijk mogelijk, maar de these van Victor Clube en Bill Napier en hun 'Reusachtige Komeet' (zie o.a. : The Cosmic Winter) lijkt mij een beter idee, dat bovendien zeer goed aansluit bij hetgeen McCanney voorstelt (op basis van de ideeën van Velikovsky): die 'reusachtige komeet' was Venus. Toch sluiten beide theses elkaar niet uit, en het zou toch zeer praktisch zijn wanneer de mainstream wetenschappers in vrijheid aan deze theses zouden kunnen werken, omdat hun kennis bij dit probleem zeker van pas zou komen. Laten we ervan uitgaan dat er inderdaad een 'vijfde planeet' was, daar waar we nu de Asteroïdegrodel vinden, zoals dat in vele theses voorkomt. En laten we ervan uitgaan dat er inderdaad een intelligente beschaving op die planeet leefde, en dat de bewoners van die planeet zich ervan bewust waren dat hun planeet op het punt stond vernietigd te worden. Stel dat ze of de planeet hebben verlaten en naar de Aarde zijn gekomen met een klein aantal vluchtelingen of dat ze daartoe niet in staat waren (of te weinig tijd hadden) en slechts virussen met hun DNA naar de Aarde konden brengen... Een andere mogelijkheid - voortbouwend op de these van de Vijfde Planeet - is zoals McCanney het omschrijft: de indringer in ons zonnestelsel stofzuigerde de Vijfde Planeet leeg en de Aarde ving dat op na een soortgelijke interactie (samen met het materiaal van Mars). Het zijn interessante theses en een combinatie van de verschillende oplossingen is natuurlijk mogelijk. Maar er is meer. We weten dat de eerste resten van de Cro-Magnoncultuur zijn gedateerd op 35.000 jaar oud, maar er zijn belangrijke aanwijzingen dat er al miljoenen jaren moderne hominidae bestaan. Uiteraard worden deze vondsten door de evolutionisten onderdrukt. Maar ik heb wat moeite met de datering van het verschijnen van de Cro-Magnon. In mijn boek, The Secret History of the World and How to Get Out Alive, citeer ik het onderzoek van Richard Firestone en William Topping, dat aantoont dat er verschillende gebeurtenissen zijn - inslag van een komeet of asteroïde - die de 'koolstofklok' kunnen verzetten. Omdat zulke gebeurtenissen zeer vaak voorkomen moeten we misschien aannemen dat voorwerpen die zijn gedateerd met die koolstofmethode wellicht veel ouder zijn. Laat ik daar even op voortborduren. Laten we ervan uitgaan dat de planeet Venus de komeet was die het zonnestelsel binnenkwam, zoals McCanney/Velikovsky voorstellen, waarbij we de 'geboorte' van Venus uit Jupiter verwerpen. Stel dat dit dezelfde 'reusachtige komeet' is waar Clube & Napier het over hebben. Dit idioot grote stuk steen komt ons zonnestelsel binnen en wordt een komeet vanwege de interactie met de zonnecondensator, zoals beschreven in de theorie van McCanney. Vervolgens is er de hierboven genoemde interactie met de 'vijfde planeet' - Tiamat genoemd in de overleveringen van de Soemeriërs - waarbij die verpulverd wordt. De overblijfselen vormen de Asteroïdengordel tussen Mars en Jupiter, en een zeer groot stuk zeilt alleen verder als een 'reusachtige komeet', die eerst een zeer ruime omloop heeft, maar uiteindelijk naar een baan steeds dichter bij de zon wordt getrokken, uiteenviel en 13.000 jaar geleden de Aarde bombardeerde. Datzelfde grote brokstuk bracht ook een deel van de andere kometen voort, zoals beschreven door Clube & Napier, op ramkoers met de Aarde, en het is dus niet ondenkbaar dat we een van die grotere stukken binnenkort weer tegenkomen. Tenzij er nog een andere deelnemer aan dit spel. Daarover zometeen meer. De 'panspermie-theorie', (kometen transporteren DNA naar
andere planeten) geeft wellicht een verklaring voor de onduidelijke,
plotselinge ontwikkelingen in de evolutie van de mens, maar
de theorie verklaart niet waar dat DNA vandaan kwam en hoe
de wezens die het in eerste instantie bij zich droegen zich
ontwikkelden. Is DNA wellicht een manifestatie van puur bewustzijn?
Een soort basis-fysicaliteit, de satellietverbinding tussen
de materiële en de niet-materiële wereld? Kan pure
informatie zichzelf geometriseren in de vorm van DNA en de
bouwstenen van het leven die complex en zijn en in staat bewustzijn
aan materie toe te voegen spontaan laten ontstaan? Dat zou
dan een soort mini-Big Bang zijn, waarbij het bewustzijn ter
plaats is om de 'explosie' in goede banen te leiden. Astronoom
Sir Fred Hoyle schrijft in zijn boek Origin
of the Universe and the Origin of Religion
We weten dus dat de Cro-Magnon zeer plotseling opduikt in de archeologische vondsten. Daaruit kunnen we echter geen conclusies trekken over de ontwikkeling van deze mensen/cultuur - natuurlijk of als een infectie met 'vreemd' DNA. Wat we wel weten is dat het een van de meest verbazingwekkende gebeurtenissen uit de menselijke geschiedenis is. Het zou onbegonnen werk zijn hier de vele wetenschappers te citeren die zich met deze gebeurtenis bezighouden, want alles wat ze schrijven is slechts een weergave van hun ontreddering bij het verklaren ervan. Veel van hen zijn gelukkig wel mans genoeg om dit toe te geven. Terug naar de Gouden Tijd. Nadat de Cro-Magnon in Europa opdoken vestigde zich in Europa een Nirvana-achtige beschaving die ogenschijnlijk 25.000 jaar lang vredig en stabiel was. Maar wat is er dan gebeurd? Als ze zo tevreden waren met hun levensstijl om er 25.000 jaar lang nauwelijks iets aan te veranderen wat heeft die verandering dan toch teweeg gebracht? Wanneer het ze gelukt is een technologische samenleving op te bouwen en ze verantwoordelijk waren voor de vele ongelooflijke ruïnes van steden die we overal op de planeet vinden, wat dreef ze daartoe? Was het maar een deel van de samenleving op sommige plaatsen die zich zo ontwikkelde? Waren dit de menselijke Neanderthal-hybriden die we terugvinden in de mythes van Kaïn, Tubal-Kaïn, etc.? En als het dan zo is dat zij deze beschaving ontwikkelden, zoals de mythes en legendes - een heel wat wereldwijde ruïnes - ons vertellen, wat bracht ze er dan toe op uitgebreide schaal oorlog te voeren en te pogen de planeet te domineren? En heeft dit iets te maken met het enorme cataclysme dat hen bijna volledig van de aardbodem vaagde? Oké, we nemen nu heel wat hooi op onze vork, laar ik denk dat ik enkele redelijke oplossingen kan aandragen. Het verschijnen van de Cro-Magnon bracht verschillende innovaties wat betreft technologie en levenswijze, een explosie van symbolische voorwerpen, gevarieerde en gesofisticeerde kunstuitingen, en nog veel meer. Al deze veranderingen worden duidelijk en ondubbelzinnig in verband gebracht met het ten tonele verschijnen van de eerste moderne mensen [in Europa]. De cultuur van de Cro-Magnon heet 'Aurignacien'. De Aurignacien-cultuur vertoonde een opzienbarende gelijkvormigheid op technologisch gebied in vrijwel geheel midden- en zuid-Europa en een deel van het Midden-Oosten, zonder dat er een overtuigende oorsprong of herkomst is gevonden. Er mag geen twijfel over bestaan dat het verschijnen van de Aurignacien-cultuur samenhangt met het binnendringen van een in essentie nieuwe menselijke populatie. Enige tijd leefde men naast en tussen de Neanderthalers. De enige manier om erachter te komen hoe bijzonder dit nieuwe mensentype was is door nauwkeurig de oude types te bestuderen, en het is dat wat Paul Mellars uitstekend doet in zijn boek The Neanderthal Legacy. Na het lezen van zijn boek zal je er niet langer aan twijfelen of de Neanderthalers onze voorouders waren, hoewel recent DNA-onderzoek suggereert dat er beperkt genetische vermenging plaatsvond. Deze studies lijken aan te tonen dat deze vermenging 400.000 jaar geleden plaatsvond en dat het overal ter wereld behalve in Afrika gebeurde. Dat laatste is een probleem waar een oplossing voor gevonden dient te worden. Een voorzichtige illustratie van de eigenschappen van de Neanderthalmens - het weinige dat we van ze weten lijkt te wijzen op een enorm gebrek aan creativiteit tijdens de 200.000+ jaar van hun bestaan - gevoegd bij de kleine hoeveelheid genetische vermenging geeft ons wellicht enkele aanwijzingen over wat het nu precies is dat de moderne wetenschap met zijn evolutietheorie zo angstvallig voor ons verborgen lijkt te willen houden: genetische menselijke afwijkingen, inclusief die die de individuen hebben aangetast die onze beschaving hebben overgenomen en verziekt met hun mechanische, materialistische wereldbeeld. Het is mogelijk dat bepaalde afwijkingen in de persoonlijkheid van de moderne mens, zoals psychopaten en autoritaire persoonlijkheden, het gevolg zijn van de aanwezigheid van genetisch materiaal van de Neanderthalers in ons DNA. Wie namelijk het beschikbare materiaal over Neanderthalers bestudeert krijgt de indruk dat hun algemene karakter - emotioneel/spiritueel gezien - psychopathisch was. Robert Hare verduidelijkt een en ander in zijn boek Without Conscience ('Zonder bewustzijn'):
De normale wereld van menselijke impulsen en reacties, concepten, gevoelens en waarden worden door psychopaten als onbegrijpelijk en onnodig ervaren. Seriemoordenaar Ted Bundy noemde schuldgevoel "een illusie... een soort van sociaal controlemechanisme". Psychopaten zijn niet in staat andere mensen te behandelen als denkende, voelende wezens. Dat krijg je dus wanneer je een krachtige, beestachtige, instinctieve natuur combineert met het spirituele; creatieve, actieve, dynamische, avontuurlijke brein van een moderne mens? Men hoeft slechts de mix van de niet-creatieve, bijna parasitaire Neanderthal-persoonlijkheid en de dynamische, creatieve Cro-Magnon voor te stellen om een beeld te krijgen van de agressieve, dominante autoritaire persoonlijkheid, gespeend van enige creativiteit, niet in staat tijd en ruimte waar te nemen, slechts geheel opportunistisch functionerend om te eten en zich voort te planten: de pure materialist - een roofdier, zelfs wanneer zijn honger in onze moderne maatschappij nieuwe manieren heeft gevonden zich te uiten en te bevredigen. Misschien is dat de werkelijke erfenis van de Neanderthalers? Wil dat zeggen dat er één enkel autoritair of psychopathisch gen is? Nee. In het boek 'Evil Genes' van Barbara Oakley lezen we dat er twee verschillende systemen bepalend zijn in de zogenaamde Cluster-B persoonlijkheidsstoornissen, inclusief psychopathie. En elk van deze systemen wordt bestuurd door een apart setje genen. Dat zou alleen logisch zijn wanneer we het hebben over een vermenging van genen die heel, heel lang geleden plaatsvond. Een bekende neuropsycholoog stelde eens het volgende voor:
Daarmee wordt bedoeld dat het de genetische vermenging was die voor problemen zorgde in de Cro-Magnonpopulatie. Het was een hybride en niet noodzakelijkerwijs een mutatie, hoewel er ook mutaties kunnen plaatsvinden in het spectrum van de persoonlijkheden, onder andere als gevolg van epigenetische factoren. Sommige onderzoeken wijzen in de richting van een genetische vermenging in het Midden-Oosten tussen Neanderthalers en de Moderne Mens. Daarvandaan zou het zich met de Cro Magnoncultuur hebben verspreid. Ook dit zou weer kunnen wijzen op een verleden op de vernietigde Vijfde Planeet. Er zijn zoveel factoren om te onderzoeken dat het zeer jammer is dat de evolutionisten de wetenschap in deze richting volledig domineren en dat dat ons ervan weerhoudt open naar oplossingen voor deze vraagstukken te zoeken. In haar essay 'Neanderthal Settlement patterns in Crimea: A landscape approach' (Journal of Anthropological Archaeology, 25:4, December 2006, pp. 510-523) levert Ariane Burke bewijs dat Neanderthalers zo dom waren dat ze hun weg niet konden vinden in een landschap zonder duidelijke, in het oog springende kenmerken die van een afstand zichtbaar waren, zodat ze niet verdwaalden als ze eropuit trokken op voedsel te vinden. Er werd al eerder geopperd dat dit de reden was dat ze zich nooit ver van hun thuisbasis verwijderden en zich nooit vestigden in gebieden die 'onleesbaar' waren, en dat hun samenleving zo statisch was. De auteur toont aan dat de vestigingsplaatsen van Neanderthalers altijd naast opvallende punten in het landschap lagen, hetgeen erop kan wijzen dat die locaties werden gekozen omdat ze gemakkelijk teruggevonden konden worden. Dit bewijst wellicht ook dat Neanderthalers, na 200.000 jaar nog steeds niet konden navigeren met behulp van de zon, de maan en de sterren. Een van de nuttigste boeken over hoe de Neanderthalers hun hersenen gebruikten is The Prehistory Of The Mind van Steven Mithen. Hoewel geschreven door een evolutionist staat het boordenvol excellent materiaal. Een groot deel van het boek wordt gewijd aan het bestuderen van de gemeenschappen van andere primaten, om zo de werking van hun brein te vergelijken met dat van de mens en te kunnen nadenken over hoe het menselijk denken zich heeft ontwikkeld. Hij heeft het ook over de Neanderthalers en er ontstaat een beeld van een samenleving die op veel manieren leek op die van chimpansees - soms op schokkend veel manieren. Er staat heel wat bewijs dat getuigt van het optreden van
mutaties na het inslaan van een meteoor in het boek The
Diluvian Impact: The Great Flood Catastrophe 10,000 Years
Ago As the Consequence of a Comet's Impact Wat ik ook opzienbarend vind is het feit dat veel roodharige individuen specifieke slachtoffers van mensenoffers waren in sommige Zuid-Amerikaanse kunstuitingen. Genetisch onderzoek heeft inmiddels aangetoond dat Neanderthalers rood haar en een bleke huid hadden. Kwamen de makers van die kunst in contact met Neanderthalhybriden en waren ze in staat zich effectief van hen te ontdoen? Of geraakten enkele van deze hybriden tot aan de top van de samenleving en verspreidden ze zo hun kannibalistische gewoontes? Daarbij moeten we er natuurlijk wel van uitgaan dat de menselijke geschiedenis van de Amerika's veel ouder is dan nu wordt aangenomen. Richard Firestone & Co hebben daar interessante dingen over te zeggen in hun boek The Cycle of Cosmic Catastrophes :
Zo gesteld lijkt het allemaal wat verwarrend, maar in hun boek Cataclysm bieden auteurs Allan & Delair veel meer uitleg hierover. Maar terug naar de Neanderthalers. Het is intrigerend dat ze langwerpige hoofden hadden, met een vreemde bobbel aan de achterkant; het 'Kaïnsteken'? Dat zet je wel aan het denken over de Ica-schedels uit Zuid-Amerika en die van Nefertete en haar kinderen, en wat dit te maken zou kunnen hebben met de uitvinding van het monotheïsme. Periodes van onrust stelden pathologische types in staat zich naar de top te wriemelen, en juist zij maken vaak gebruik van religie voor het verwezenlijken van hun bloederige fantasieën. Andrew Lobaczewski, auteur van Political
Ponerology: A Science on the Nature of Evil Adjusted for Political
Purposes We zullen schedelmisvorming en besnijding in overweging moeten nemen, want het is duidelijk dat wanneer je onderzoeken naar dit soort dingen leest dat veel van de beschreven misvormingen (Nefertete en haar kinderen) niet kunstmatig waren. Misschien was het dit bizarre, langwerpige hoofd met de extreme uitstulping aan de achterzijde wat de Bijbel bedoelde met het Kaïnsteken - Kaïn, de moordenaar. Aangezien er een verband is tussen schedelmisvorming en besnijdenis is de kans reëel dat sommige culturen besnijdenissen zijn gaan doen als imitatie van de 'nieuwe elite', van deze hybride types zonder ziel. Er bestaat nog steeds een genetische afwijking - aposthia - waarmee jongetjes worden geboren zonder voorhuid. De midrash van Ki-Tetze stelt bijvoorbeeld dat Mozes aposthisch werd geboren. Andere bronnen melden ook dat de Bijbels Jacob, zijn zoon Gad en ook David apostisch werden geboren. Dus de slang kwam het paradijs binnen in de vorm van psychopathie, een groep psychopaten vormde een nieuwe bovenlaag in de samenleving, en de 'gewone' mensen begonnen daarna de hoofden van hun kinderen te misvormen door hun schedels samen te drukken en hun pikkies te besnijden opdat ze op de nieuwe heersers zouden lijken of om de 'goden te behagen'. Sommige revisionistische historici hebben bizarre theorieën bedacht over Neanderthalers als vriendelijke bloemenkinderen, die werden uitgeroeid door de boosaardige en technologisch superieure Cro-Magnon. Denk aan de film Quest for Fire en de boekenserie van Jean M Auel over het mensenmeisje Ayla dat opgroeit bij een groep Neanderthalers. Laat me dit zeggen: wie de studies naar de Neanderthalers leest ziet duidelijk dat hun 'menselijkheid' schromelijk overdreven is: ze hadden geen geloofssysteem of rituelen, en 'zorg voor ouderen en zwakkeren' was er misschien alleen aan het einde van hun aanwezigheid en was waarschijnlijk afgekeken van de Cro-Magnon. In schril contrast met de zeer homogene beschaving van de Cro-Magnon wijzen sociaal-antropologen op de verbazingwekkende diversiteit van de samenleving van de huidige mens als bewijs voor de flexibiliteit van de menselijke psyche. Verschillende samenlevingen hebben verschillende normen, mores, geloofssystemen, gebruiken, rituelen, etc, en ze vragen zich af hoe zoveel diversiteit mogelijk is. Het feit dat mensen die lid zouden zijn van dezelfde soort kunnen komen tot zoveel verschillende manieren om hun leven in te richten is opzienbarend. Geen enkele andere soort kent zoveel variatie. Een van de dingen die dat impliceert is dat een soort die in staat is tot zoveel diversiteit over ruimtelijke grenzen heen, ook in staat moet worden geacht tot dergelijke diversiteit over de grenzen van de tijd. Ze kunnen veranderen en de verandering kan positief of negatief zijn. Mensen zijn niet genetisch voorbestemd om op te groeien in een bepaalde sociale context. Kinderen die zijn geboren in de ene cultuur groeien moeiteloos op bij pleegouders in een andere sociale groep. Elke sociale groep creëert zijn eigen grenzen en legt ze op aan de leden van de groep. Dit betekent dat er dus veel diversiteit mogelijk is tussen de verschillende groepen, maar ook dat diversiteit binnen een bepaalde sociale groep niet altijd even goed getolereerd wordt. Wanneer je van de ene groep naar een andere verhuist moet een mens zijn hele denkwijze veranderen, en wordt hem een heel nieuwe set aan normen en waarden opgelegd. Dit betekent dat er vanaf de geboorte een genetisch potentieel voor verschillen in denkwijze en gedrag aanwezig is in elke mens, een potentieel dat groei in elke willekeurige richting toestaat, maar tevens een groei die kan worden ingeperkt en/of gevormd door de samenleving. De vraag is hoe dit gebeurt. Een van de theorieën aangaande de menselijke samenleving is die van het 'sociale contract', die stelt dat een groep individuen samenkomt, een overeenkomst opstelt die voor iedereen van voordeel is, en dat er dan dus een gemeenschap is gevormd. Het probleem met deze theorie is echter dat het een cirkelredenering is. Het veronderstelt dat hetgeen het verklaart al bestaat: dat mensen al zijn voorgeprogrammeerd en de behoefte hebben om bijeen te komen en een dergelijke overeenkomst op te stellen. Ernest Gellner beschrijft in Anthropology
and Politics: Revolutions in the Sacred Grove
Hoewel ik veel respect heb voor Gellner, moet ik er wel op wijzen dat deze theorie over het onder controle houden van het volk al duizenden jaren gemeengoed is. Ooit kwam ik ergen een vertaling tegen van een Hittitisch kleitablet, waarop de koning schreef dat de priesters hem nodig hadden om hun religieuze autoriteit te handhaven en dat hij de priesters nodig had om zijn machtspositie te rechtvaardigen. Deze heerschappij hangt nauw samen met de falsificatie van de geschiedenis. Geschiedenis wordt namelijk zelf onderdeel van de heerschappij. Uiteindelijk is controle over het dagelijks nieuws niets anders dan het schrijven van geschiedenis. Hoe dit proces precies in zijn werk gaat wordt beschreven in een passage uit Evil Genes van Barbara Oakley, waarin ze uiteenzet wat "dansen rond een totempaal met de groep" met het menselijk brein doet - ook met het brein van wetenschappers en creationisten, die beide een zeer sterke band met hun geloofssystemen hebben:
Een menselijk brein dat is vastgelopen in een geloofsovertuiging - en dat doet omdat kennissen, buren, vrienden en familie dat ook geloven - ervaart echt pijn als hij probeert zijn geest open te stellen en te denken op een ongebonden en onbevooroordeelde manier. Iemand die probeert de vreemde sociale normen en waarden van een andere cultuur te begrijpen ervaart een soortgelijke pijn. De betekenis daarvan is enorm, en kan verklaren waarom wetenschap zo corrupt is. Het is feitelijk een blik in het brein van een autoritaire persoonlijkheid. Maar het is complexer dan het op het eerste gezicht lijkt. In zijn boek The Corruption of Reality wijst John Schumaker erop dat het lijkt alsof mensen geboren worden met de drang om bepaalde informatie buiten het bewustzijn te plaatsen (dissociatie). Ik denk echter dat dit eerder een drang is om contact te zoeken met een hogere vorm van bewustzijn - op het niveau van informatie-uitwisseling met ons DNA. Sommige van ons hebben DNA dat ons verbindt met onze bron van creativiteit, geërfd van onze Cro-Magnon-voorouders, en sommige van ons hebben DNA dat ons verbindt met onze Neanderthal-voorouders - iets wat vooral door toeval gestuurd wordt. (Zie The Prehistory Of The Mind van Steven Mithen). In een individu dat vooral wordt gestuurd door zijn Neanderthal-DNA zou de capaciteit van de hersenen om feitjes en informatie buiten het bewustzijn te plaatsen de normale toestand kunnen zijn - een brein zonder centrale coördinatie of volledig menselijk bewustzijn om de verschillende onderdelen en hersenfuncties gezamenlijk te laten optreden. In een individu met Cro-Magnon/volledig menselijk DNA kan de mogelijkheid van het brein informatie buiten het bewustzijn te plaatsen op een heel andere manier gebruikt worden: als middel dat toegang biedt tot /om verbinding te maken met archetypische gebieden, gebieden van puur bewustzijn. Uit het bewijs dat Schumaker aanbrengt blijkt in ieder geval dat de mogelijkheid om dit te doen in elke mens latent aanwezig is, en erop wacht om te worden uitgebuit door een willekeurige straatventer of verkoper van tweedehands auto's. Er zijn ook zeer veel aanwijzingen dat zij die deze hersencapaciteit niet gebruiken - die het onderdrukken - lijden aan een breed scala van psychische stoornissen. Positieve dissociatie is van groot belang voor gezonde personen en een gezonde samenleving. De wereld lijdt heden ten dage onder een epidemie die veel te weinig aandacht krijgt: spanning. Volgens de laatste cijfers lopen mensen van nu 100 keer meer kans om serieus overspannen te raken dan een eeuw geleden. Het aantal volwassenen die lijden onder depressies of angststoornissen is sinds 1990 zelfs verdrievoudigd! Meer dan 80% van mensen die hun huisarts bezoeken met fysieke klachten heeft ook last van te veel spanning. Deze problemen nemen momenteel zo snel toe dat binnen een jaar of tien spanning de belangrijkste oorzaak van vervroegd overlijden en invaliditeit zal zijn. Er is dus serieus iets gaande en het ziet er niet goed uit. Ik vermoed dat het te maken heeft met de psychopathische (door Neanderthal-dna gedomineerde) inspanningen om zaken als spiritualiteit volledig uit onze belevingswereld uit te bannen. Dit is in principe hetgeen ten grondslag ligt aan de evolutietheorie en waarom het de wetenschap volledig overheerst. De wetenschap is overgenomen door individuen die voornamelijk worden gestuurd door hun Neanderthal-genen en die effectief zonder aanleg voor spiritualiteit door het leven stappen. Die mensen zijn dan niet in staat tot het ontwikkelen van een geweten of een hoger bewustzijn. Andrew Lobaczewski, (Political Ponerology: A Science on the Nature of Evil Adjusted for Political Purposes) wijst erop dat psychopaten van nature een materialistisch, evolutionair wereldbeeld hebben (een ander wereldbeeld is voor hen onmogelijk). Hij schrijft: "Specialisten op het gebied van de psychologie en psychopathologie zouden een analyse van dit systeem van beperkingen en aanbevelingen [op wetenschappelijk gebied] hoogst interessant vinden. Dit maakt het mogelijk in te zien dat dit misschien een van de wegen is die ons tot de kern van dit macrosociale fenomeen kunnen leiden. De beperkingen beslaan het gebied van de dieptepsychologie, de analyse van het menselijke, instinctieve substratum en de droomanalyse." Zelfs de psychologie van de voortplanting staat onder embargo, opdat vrouwen niet zullen leren hoe ze psychopathische mannen uit de weg kunnen gaan. Ook de studie van de psychopathologie (psychopathie in het bijzonder) lijkt verboden terrein. Zoals Lobaczewski vaststelt zou elk uitgebreid begrip van de psychopathie onvermijdelijk leiden tot een diagnose van het systeem zelf, een ontwikkeling die de pathologische elite niet kan toestaan. En dus "is er een doelbewust systeem van controle, terreur en afleiding in werking gesteld... Het misbruik van de psychiatrie voor doeleinden die we reeds kennen is dus een afgeleide van de natuur van de patocratie in de vorm van een macrosociaal psychopathologisch fenomeen." Dit alles geeft ons enkele aanwijzingen over hetgeen aan de basis kan hebben gelegen van het geloofssysteem van de Cro-Magnon, en wat hen vredig, verbonden, creatief en homogeen maakte zonder geweld of dominantie. De oplossingen voor de problemen waar wij mee te maken hebben zouden aantonen hoe zij ermee omgingen. Daardoor stellen we nu dus vast dat mensen dienen te weten hoe ze 1) op een gezonde manier kunnen omgaan met spanning, door positief gebruik te maken van dissociatieve technieken en zich te concentreren op de niet-materiële wereld, om zo hun objectiviteit te versterken wanneer ze zich bezighouden met de materiële wereld; 2) dissociatieve technieken kunnen gebruiken om de vele aspecten van een bewuste geest te kunnen gebruiken terwijl ze tegelijkertijd in contact kunnen treden met hun eigen hogere bewustzijn. Het feit dat bepaalde technieken echt werken om dit te bereiken is een indicatie van de manier waarop de mensheid is overgenomen en op het goudgele pad richting zijn ondergang is gezet. Deze eenvoudige technieken (die werken omdat de hersenen de aangeboren aanleg ervoor hebben) werden door de Neanderthalhybriden op laaghartige wijze gebruikt om hun zakken te vullen en bij de mensen ideeën en overtuigingen in te prenten die pertinent fout zijn en geen enkel verband houden met de werkelijkheid. Ze zijn gebruikt om grote groepen mensen tegen elkaar op te zetten en zo de persoonlijke plannen van de psychopaten en hun handlangers (het huwelijk van politiek en religie is al heel oud) te bevorderen via het ontketenen van oorlogen, pogroms, vervolgingen, enzovoorts. Het werkte altijd want het menselijk brein is ervoor voorgeprogrammeerd. En het brein is voorgeprogrammeerd omdat de mens zo is geëvolueerd. De mens is zo geëvolueerd omdat het gedurende een zeer lange periode van voordeel was voor de mens deze capaciteit (dissociatie) te hebben - een capaciteit die nu tegen ons gebruikt wordt door de psychopaten. Lobaczewski is een uitzondering onder psychologen omdat hij deze 'spirituele aanleg' als natuurlijk, hoewel bij de meeste mensen onderontwikkeld' ' beschouwt. Met het bovenstaande in de hand is het niet zo moeilijk in te zien hoe de vervuiling van de wetenschap in zijn werk gaat, en wat het voor de mensheid betekent. Psychopaten zullen - eens ze macht en invloed hebben vergaard - bepaalde wetenschappelijke onderwerpen verbieden om hun eigen positie niet in gevaar te brengen. Het is dan ook een logische stap om dit toe te passen op de studie naar het bewustzijn. Ze promoten hun eigen innerlijke landschap (materialisme) via de wetenschap en projecteren het op de mensheid. Daarbij blokkeren ze elke mogelijkheid dat ze zelf als abnormaal worden gezien. Door het opwerpen van een dergelijke semantische barrière kunnen ze ons 'genetisch potentieel voor diversificatie van gedachten en gedrag' inperken en elke gewenste richting opsturen. We raken daardoor de werktuigen kwijt waarmee we de herkomst van hun ziektebeeld zouden kunnen achterhalen, en waarmee we het werkelijke potentieel van de mens zouden kunnen ontdekken. Door het bestaan van een ordenend principe van bewustzijn te ontkennen, ontkennen ze het bestaan van een hoger doel waar we naar zouden kunnen streven en houden ze ons af van een nieuwe Gouden Tijd. Maar hoe hebben ze dat klaargespeeld? Hoe hebben geesteszieke hybriden kunnen binnendringen in een stabiele, vredige, homogene samenleving die al tienduizenden jaren stabiel, vredig, homogeen was geweest? Ik vermoed dat het een seksueel binnendringen was, op basis van de roofzuchtige, gewetenloze natuur van deze hybriden en dat ze zo hun genen verspreidden onder de volledig menselijke Cro-Magnon populatie. Het is een vraagstuk dat me eindeloos bezighoudt. Het is gemakkelijk genoeg om simpelweg te stellen dat deze hybriden vrouwen verkrachtten en zo hun genen verspreidden; die dingen zijn zeker gebeurd. Maar wanneer je nadenkt over het vermengen van de genetische types realiseer je je dat een deel van hen zeker hun primitieve honger voor materiële waarde en vrouwen op een creatievere manier zal hebben kunnen aanwenden dankzij de extra hersencapaciteit die ze door de genetische vermenging hadden verkregen. En niet alleen dat: kinderen die voortkwamen uit dergelijke verkrachtingen zouden toch groot gevaar moeten lopen direct na de geboorte gedood te worden? Als dat niet gebeurde moet er een dwingende reden voor geweest zijn. De psychopathische genen moeten ervoor gezorgd hebben dat het kind op de een of andere manier aantrekkelijk was en zo het overleven verzekerd hebben. Tijdens het lezen van Women Who Love Psychopaths van Sandra Brown realiseerde ik me dat de dingen die een psychopaat doet, die dingen die werken bij het verleiden, vangen van en een relatie opbouwen met vrouwen karikaturen zijn van dingen die zich eigenlijk op een positievere manier zouden moeten manifesteren. Een psychopaat heeft er geen moeite mee om een vrouw het hof te maken en haar precies te geven wat ze wenst. Een normale man voelt zich meest niet op zijn gemak wanneer
hij een vrouw in de ogen staart, romantische woordjes zegt
en theatrale gebaren maakt. Zijn seksueel gedrag is vaak uiterst
puberaal. Ook zien deze mannen seks niet als wat het in feite
zou moeten zijn, namelijk de perfecte manier om je relatie
met een vrouw op te bouwen/te verstevigen. Hun negatieve en
kinderachtige manier van doen zijn cultureel bepaald, vooral
via religie - maar dat is maar het begin. Om goed te begrijpen
hoe gestoord onze samenleving is als het gaat om seks en seksualiteit
zou je The
caricature of love;: A discussion of social, psychiatric,
and literary manifestations of pathologic sexuality Een psychopaat observeert zijn prooi, doet precies dat waarvan hij weet dat de vrouw ervoor zal vallen en zet haar vervolgens naar zijn boosaardige hand. Waarom observeren normale mannen hun 'doelwit' niet, niet als prooi, maar als onderwerp van hun toewijding? Waarom proberen zij niet alles over haar te weten te komen, wie ze is, wat ze wil, waar ze behoefte aan heeft, om het vervolgens uit liefde aan haar te geven? Het is maar een ding dat me opviel, maar ik heb het erover omdat de interactie van de psychopaat en zijn slachtoffer een karikatuur is van wat een belangrijk deel lijkt te zijn geweest van het religieuze wereldbeeld van de Cro-Magnon, en dat we nu volledig verloren lijken te hebben. Wanneer de verhalen over Sodom en Gomorra slechts vage herinneringen zijn aan de vernietiging van Atlantis, aangedikt met latere inslagen van kometen - zoals ik vermoed - en wanneer we denken aan de oude legendes die de Zondvloed in verband brengen met een 'rituele fout' of seksuele uitwassen, krijgen we misschien een beetje inzicht wat er werkelijk gebeurd is. Het biedt ons wellicht ook nieuwe inzichten in de betekenis van het verhaal van de Nephilim (Genesis 6:1-5): "En het geschiedde, als de mensen op den aardbodem begonnen te vermenigvuldigen, en hun dochters geboren werden, dat Gods zonen de dochteren der mensen aanzagen, dat zij schoon waren, en zij namen zich vrouwen uit allen, die zij verkozen hadden. Toen zeide de HEERE: Mijn Geest zal niet in eeuwigheid twisten met den mens, dewijl hij ook vlees is; doch zijn dagen zullen zijn honderd en twintig jaren. In die dagen waren er reuzen op de aarde, en ook daarna, als Gods zonen tot de dochteren der mensen ingegaan waren, en zich kinderen gewonnen hadden; deze zijn de geweldigen, die van ouds geweest zijn, mannen van name. En de HEERE zag, dat de boosheid des mensen menigvuldig was op de aarde, en al het gedichtsel der gedachten zijns harten te allen dage alleenlijk boos was." John van Seters denkt dat de Bijbel pas in een zeer laat
stadium is opgeschreven en sterk werd beïnvloed door
de Griekse mythologie. Andere experts zijn het met hem eens.
De vraag is dus of het verhaal over de Nephilim slechts een
Bijbelse versie is van de heroïsche Griekse sagen die
duidelijk over serieus gestoorde personen gaan, en of deze
zeer oude sagen verbasteringen zijn van herinneringen uit
cataclysmische tijden. (zie The
Diluvian Impact: The Great Flood Catastrophe 10,000 Years
Ago As the Consequence of a Comet's Impact Maar terug naar het probleem van de karikaturen. Zoals gezegd denk ik dat wat psychopaten doen in wezen een karikatuur is van wat normale liefde tussen spirituele wezens zou moeten zijn. Er zijn veel mensen die een acuut gebrek aan begrip in onze wereld waarnemen, die uitkijken naar een gezamenlijk doel en 'bij hun eigen mensen' willen horen. Deze diepgewortelde impuls wordt door Zwarte Magiërs zoals psychopathische religieuze en politieke leiders bespeeld voor hun eigen ontaarde doelen. Dit verlangen naar eenheid met iemand anders, iemand die hen begrijpt en accepteert en onvoorwaardelijk liefheeft, die alles geeft en aan wie ze alles kunnen geven, ligt aan de basis van wat vrouwen van psychopaten laat houden. En het ligt aan de basis van wat mensen religies of ideologieën doet volgen, mensen wiens 'passie' wordt misbruikt waardoor ze fanatiek en radicaal worden. In het kort komt het erop neer dat hetgeen psychopaten doen werkt omdat ze vrouwen observeren en weten wat te doen om ze te lokken en te vangen. Het werkt omdat deze vrouwen diep van binnen zijn uitgerust met een systeem waardoor ze op zoek zijn naar echte liefde. Deze vrouwen houden de karikatuur voor het origineel omdat ze geen weet hebben van het bestaan en de kenmerken van de psychopaat. Deze vaststelling werpt meteen weer een aantal vragen op, vooral die wat een werkelijk spirituele man moet doen om op elk niveau over zijn innerlijke blokkades heen te stappen: mentaal, emotioneel, fysiek en spiritueel; maar ook die hoe een vrouw kan leren een spirituele man van een psychopaat te onderscheiden. Maar terug naar onze rode draad: wat is er gebeurd waardoor de mens vanuit de Gouden Tijd terecht is gekomen in een samenleving die zoveel kosmische wanklank veroorzaakt dat de hemellichamen bezig zijn het uitroeien van de mensheid voor te bereiden? Ernest Gellner (Anthropology and Politics: Revolutions in the Sacred Grove) stelt dat aangezien maatschappelijke structuren niet veel meer zijn dan 'semantische beperkingen' die de mensen van buitenaf opgelegd krijgen, verandering mogelijk is. Maar hij stelt dat deze slechts cumulatief kan plaatsvinden, zoals de kikker in het opwarmende water:
En hier vinden we de sleutel tot het begrijpen van de corruptie van de wetenschap en derhalve de samenleving en de manier waarop die de wereld ziet, zoals Zinoviev die beschreef. Het lijkt erop dat een semantische hervorming al sinds de Renaissance bezig is. Vreemd genoeg greep de Renaissance, die de aanzet gaf tot het nieuwe denken, terug op 2000 jaar oude teksten en de grote geesten van het klassieke Griekenland en Rome voor hun wiskundige, filosofische en logische benadering. Uiteraard suggereert Fomenko, en hij heeft sterke bewijzen, dat veel van de klassieke geschriften uit de oudheid in werkelijkheid tijdens de Renaissance werden geschreven en dus hoogstaande vervalsingen zijn. Het Evolutionaire Breekpunt in de 19e eeuw markeerde het hoogtepunt van een geleidelijke overgang van een samenleving die werd gedomineerd door religie naar wat 'rationeel denken' en wetenschap werd genoemd. De nieuwe instelling was dat de rede de ultieme autoriteit was, en niet ervaring, gezag of spirituele ideeën. Dit zorgde voor een verschuiving in hoe wetenschappers zichzelf en de mensheid zagen, en het was over het algemeen een positieve ontwikkeling. Ze legde de basis voor een puur wetenschappelijke methodologie en kennisvergaring. De nieuwe benadering zorgde echter ook voor een zeer sceptische houding tegenover vroegere geloofssystemen en de geschiedenis. Oude beschavingen werden als primitief bestempeld ondanks de soms duidelijk hoog ontwikkelde overblijfselen die werden gevonden. Verhalen over de Gouden Tijd werden op voorhand al verworpen. En dan was er Darwin en zijn ideeën namen alle takken van wetenschap in een houdgreep. Het is het aanhoudende materialistische, evolutionaire denken dat schuilgaat achter de verklaring voor de orde der dingen en dat tot op de dag van vandaag standhoudt. Ongetwijfeld zitten er in de struiken enkele psychopaten verstopt die de rol spelen van grijze eminentie achter de wetenschap, want we kunnen niet stellen dat alle, of zelfs niet de meeste, wetenschappers psychopaten zijn. Er zijn andere manieren om veranderingen teweeg te brengen, en één zo'n manier is het gebruik van gebeurtenissen - fysiek of emotioneel - die schokkend zijn voor de mensheid, die - als de schok hevig genoeg is - zal 'smelten' en daardoor dermate kneedbaar wordt dat er een nieuwe verzameling van geloofssystemen (of wat er ook noodzakelijkerwijs in het menselijk brein geplant moet worden om het te kunnen controleren) gevormd kan worden. Ivan Pavlov noemde dat 'Transmarginal Inhibition'. Sociaal geweld is een bewezen methode die de elite gebruikt om een samenleving te ontwrichten en ontvankelijk te maken voor veranderingen die ze ervoor niet zouden hebben geaccepteerd. Er zitten echter wel wat haken en ogen aan: de elite kan dit niet openlijk tegen de eigen bevolking doen, want dat zou niet worden getolereerd. Het zou worden gezien als een ernstige schending van de groepsmoraal, en dus moet het geweld worden gepresenteerd als een daad van 'de vijand' of van een andere sociale groep. Natuurlijk zijn er veranderingen die plaatsvinden in een samenleving als gevolg van het ontwrichten of vernietigen van die samenleving door oorlog - een aanval van de 'vijand' - en in sommige gevallen sterkt het die samenleving alleen maar in hun overtuiging om vast te houden aan hun eigen sociale weefsel. Het kan ook leiden tot verschuivingen binnen het waardenstelsel rond de noodzakelijkheid van zelfverdediging, zoals wanneer een vreedzame samenleving gedwongen wordt tot het opnemen van de wapenen door een onderdrukkend regime of een vijandige bezetting. Over het algemeen zal een bezettende macht proberen alle individuen die zich zouden kunnen verzetten te elimineren zodat het hervormen van de betroffen samenleving - ook wel pacificeren genoemd - minder problemen oplevert. Polen onder Hitler en later onder de Sovjet Unie is een goed voorbeeld. De Duitsers beschouwden de Polen en andere Slavische volken als inferieur, en dus moesten de Polen - geheel volgens plan - volgens strikt raciale criteria gescheiden worden. De Polen met Duits bloed moesten worden geclassificeerd als etnische Duitsers. De transformatie van Polen tot een Duitse provincie diende te worden uitgevoerd over een korte periode van 25 tot 30 jaar. De Duitsers kenden dus geen enkele genade tegenover de Polen. Om een snel succes van deze 'ontpoling' te garanderen moesten alle intelligentsia worden geliquideerd. "Het klinkt wreed," zou Hitler tegen Hans Frank hebben gezegd, "maar dat is de wet van het leven". Laten we proberen aan de hand van een stukje sociale antropologie ons voor te stellen hoe onze moderne Cor-Magnon samenleving er uit zou hebben kunnen zien. Ernest Gellner wijst op de meest voor de hand liggende punten: het vermogen om te kunnen gaan met anderen, om de chaos van een potentieel gebrek aan zelfbeheersing in de mens te vermijden, om erachter te komen hoe diep innerlijk gedachtengoed aangewend kan worden, moet er eerst geweest zijn. Hij stelt de volgende vraag: wat was er eerst, dit buitengewone vermogen tot zelfregulering via afspraken met anderen en het brede scala aan manieren om dit te doen, of de taal die noodzakelijk is om dit überhaupt te kunnen? De twee mogelijkheden zijn duidelijk afhankelijk van elkaar. Eens je een onbeperkt aantal mogelijke gedragspatronen hebt moet dat gedrag in goede banen worden geleid om met elkaar overeen te kunnen komen, en moet er een systeem van signalen zijn die de grenzen aangeven. Taal biedt een heel arsenaal voor dergelijke signalen die de grenzen van ons gedrag in onze contacten met anderen uitlijnen. Taal heeft dus de genetische limieten van onze gedragspatronen vervangen. Dit betekent dat een groot aantal dingen tegelijkertijd moet samenkomen: de mogelijkheid voor een breed scala aan gedragspatronen, het vermogen om de optionele en optimale manieren van interactie tussen de leden van een groep te signaleren, en de aanwezigheid van een systeem om de individuen in het systeem te wortelen, d.i. rituelen. Deze factoren moeten zich dan ook nog vrijwel tegelijkertijd hebben gemanifesteerd, en dat is een groot probleem voor de wetenschap wanneer ze een ander proberen te verklaren aan de hand van de Evolutieleer. Tegelijkertijd dienden andere factoren zich aan. Voor de meeste soorten betekent vuur een gevaar. Dat geldt ook voor direct oogcontact en het openen van de mond en het ontbloten van de tanden. Combineer deze elementen met het plaatsen van voedsel tussen de leden van de groep en je hebt een prima recept voor conflict en geweld. Het moge echter duidelijk zijn dat een groep mensen op een bepaald moment de betekenis van al deze signalen veranderde en daarmee de essentie van het mens-zijn definieerde. Deze verandering van gedrag wordt aangetoond door centrale vuurplaatsen in een grote open ruimte waar de eters in een cirkel omheen zaten. In het delen van voedsel en de bijkomende beleefdheden illustreert de mens het fundamentele verschil van zichzelf met het dierenrijk. Van alle dingen die mensen doen is het delen van voedsel het minst evolutionair. Geen andere soort volgde dit pad van wederzijds delen van voedsel en elkaar helpen waarvoor het noodzakelijk is om tijd en ruimte abstract te kunnen voorstellen. Welke natuurlijke logica - die die we waarnemen in de dierenwereld - zou een traject volgen dat in feite zo onnatuurlijk is..., dat we verder nergens anders zien? Tenslotte is de gezamenlijke maaltijd een belangrijk symbool in bijna alle religieuze systemen. Het delen van voedsel overschrijdt de meest fundamentele culturele verschillen zoals we die kennen op deze planeet. Misschien was het ook een van de kenmerkende verschillen tussen de Cro-Magnon en de Neanderthalers? Volgens mij was het een Paleolithisch ritueel dat is doorgegeven als een manier in prehistorische tijden om te kunnen onderscheiden wie wel en niet pathologisch was. Denk maar aan het Laatste Avondmaal en de betekenis ervan. Wat was er nu toch zo eindeloos belangrijk aan het delen van een maaltijd waardoor het het draaipunt van een religie werd. Was iets aan die maaltijd misschien ouder dan het Christelijk geloof en zelfs zijn herkomst? Misschien was de boodschap van het laatste avondmaal deze: "Eet samen, deel voedsel, ter herinnering aan mij, jullie zijn geen dieren, jullie zijn spirituele wezens." Door de millennia heeft brood het vlees vervangen rond de vuurplaats, maar de symboliek bleef dezelfde. Waar het om gaat is dit: op deze planeet - of op die andere planeet - moet er een begin geweest zijn, en iedereen die het menselijke dilemma wil begrijpen kan de vraag over hoe het allemaal begon niet negeren. We weten dat mensen zijn vervreemd van zichzelf en van andere wezens, en we zouden dringend en ten volle moeten begrijpen waarom, en niet alleen in de vorm van een bont gezelschap van theoretische studies. Uiteraard dienen we er hierbij van uit te gaan dat de mens überhaupt een 'essentie' heeft. De paleontologie probeert de stappen te ontdekken die dieren tot volledig menselijk gedrag hebben geleid. Maar misschien zijn die stappen nooit gemaakt en is het eenvoudigweg het verschil tussen wat dierlijk is en wat waarlijk menselijk is? Toch is het onderzoek van de paleontologie bruikbaar bij het analyseren van de verschillen. Antropologie probeert te ontdekken middels welke stappen de mens kan overgaan van een bepaalde sociale orde die - ritueel bepaald - redelijk stabiel is, naar een gemeenschap waar mensen zich uit vrije wil, abstract en op een afstand kunnen overgeven aan specifiek gedrag dat niet genetisch bepaald wordt: het zogenaamde 'sociale contract' van normen en waarden. Gellner geloofde dat we in een dergelijke samenleving leven - die van het sociale contract. Hij meende dat een ritueel bepaalde samenleving noch normaal, noch acceptabel was. Maar hij zag niet de hoeveelheid aan manieren waarop het dansen rond de totempaal was vervangen door net zo effectieve manieren om een individu te wortelen in de identiteit van de groep - de autoritaire dynamiek die waarschijnlijk wordt aangedreven door psychopaten en de semantische hindernissen die ze opwerpen voor de mensheid middels het voortrekken van bepaalde wetenschappen en een embargo op andere. Volgens de visie van de gevestigde wetenschappen verliep de Neolithische Revolutie - de overgang naar landbouw - in stappen tot waar we nu zijn. Deze ontwikkeling ging gepaard met het ontwikkelen van systemen voor de productie en opslag van voedsel. Blijkbaar was een menselijke samenleving die al sterk gediversifieerd was en op het punt stond over te gaan op het kweken en opslaan van voedsel - volgens Gellner en anderen - sowieso al een "ritueel geketende samenleving":
De volgende stap is natuurlijk schrift, want het schrift is noodzakelijk om bij te houden wat er ligt opgeslagen, wie er waar staat in de pikorde, enzovoorts. Schrijven leidt dan een andere interessante ontwikkeling: het vastleggen van betekenissen en het opslaan van deze bepalingen, over het algemeen dogmatische ideeën. Dit betekent dat ideeën over de tijd en de ruimte kunnen worden heen getild. Als de doctrine vervolgens wordt gecentraliseerd en begiftigd met één enkel/e hoogtepunt/herkomst, ofwel een enkele en jaloerse God kan dit zeer negatieve gevolgen hebben voor die tijd en ruimte. Dit leidt dan weer tot dwingende semantische technieken met een nieuw effect: het is wijdverspreid en gecentraliseerd met een beperkte heersende klasse. Je hebt specialisten - priesters - die het geloof rechtvaardigen, en de specialisten in het gebruik van geweld die het geloof afdwingen. Hun nadrukkelijke aanwezigheid getuigt van het feit dat het handhaven van sociale discipline een probleem is en zelden haalbaar zonder deze 'specialisten'. Een samenleving die gebaseerd is op de principes van het agrarische overschot en de opslag daarvan redt het niet zonder een heersende klasse en eens die gevestigd is, is het zeer, zeer moeilijk aan hun steeds hogere eisen te voldoen en nog moeilijker om van ze af te geraken. Bovendien is een agrarische samenleving, gefundeerd op het verkrijgen, opslaan en verspreiden van materiële goederen eenvoudig om te zetten in een industriële samenleving, en dat is dan ook gebeurd. Antropologisch en sociologisch is da de korte versie van hoe het gebeurd is. Op de een of andere manier sprong de mens met volledig ontwikkelde conceptuele vaardigheden voor het voetlicht, begon hij rond de totempaal te dansen en doet hij dat feitelijk nog steeds; evolutie, snap je wel... Hoe was de samenleving volgens mij dan in de Gouden Tijd? Wederom kunnen we het antwoord vinden in de sociale antropologie. Volgens het meest recente archeologische en paleontologische onderzoek was de oudste vorm van religie die we hebben kunnen relateren aan de Cro-Magnon het aanbidden van de Hemelse Moedergodin. De paleolithische beeldhouwwerkjes hebben op een bepaalde manier een zeer sterke binding met de Maagd Maria, en het lijkt er dus op dat er een ononderbroken doorgeven is geweest van dit opvallende concept doorheen de gehele geschiedenis van de mensheid. De impliciete boodschap in het beeld van de godin is een visie van al het leven als een levende eenheid. Het vrouwelijke beeld is als een lens die focust op onze perceptie van het universum als een heilig geheel, levend en gevend, en wij op Aarde zijn de kinderen van de Kosmos. In deze context zou je kunnen zeggen dat de Heilige Graal de religie van de Godin is - waarbij we religie bedoelen in zijn originele betekenis, iets dat mensen bindt. De Aarde en de schepping waren van de zelfde stof als de Godin en het Goddelijke was eigen aan de schepping. En dat is wat we zijn kwijtgeraakt. Nergens in de huidige donkere tijden vinden we het beeld van de Godin - de Heilige Graal-lens waardoor we het leven zouden moeten zien - te vinden. Het beeld van de Maagd Maria is niet een beeld van de Koningin van de Aarde; zij is - heel belangrijk - slechts 'Koningin van de Hemel'. Aangezien een cultuur per definitie wordt bestuurd door mythische beelden, en aangezien onze cultuur het vrouwelijke aspect al duizenden jaren vernedert en kleineert vinden we hierin de oorzaak van de gruwelen van onze eigen realiteit: we hebben de Natuur ontheiligt. De Aarde wordt niet gezien als een levend wezen, maar dusdanig vervuild en vergiftigd dat we haar bijna hebben vernietigd. Het is op dit punt dat we eens moeten nadenken over het organiserende principe van de Cro-Magnon, waar die dan ook vandaan gekomen mag zijn. Op een bepaald moment was er de drang om gemeenschappen te gaan vormen, of dit nu voortkwam uit de spontane ontwikkeling van het DNA of uit een lang, pijnlijk proces van evolutie waar dan ook, wanneer dan ook, hoe dan ook. Het maakt niet uit wat het was, het principe blijft hetzelfde. Het moge duidelijk zijn dat er iets speciaals is gebeurd waardoor dieren mensen werden, iets dat een verschil betekende tussen de mens en zijn eveneens homonoïde voorvaderen (en tot nu toe is evolutie, zoals het wordt geformuleerd, tergend inadequaat gebleken om dit proces te verklaren). Bij het bestuderen van de samenleving van de Neanderthalers kunnen we vooral zien wat de Cro-Magnon vooral niet waren. Voormenselijke groepen - Neanderthalers - waren kleine, hechte groepen, gedomineerd door geweld. De sterken overheersten de zwakkeren, maar er was een bepaalde samenhang nodig om te overleven. Er heerste een botte en vulgaire concurrentiestrijd voor bronnen van overleving, zowel voedsel als vrouwen. De samenhang werd afgedwongen. Een dergelijke omgeving was niet bevorderlijk voor welke vorm van vernieuwing dan ook, zoals het ontwikkelen van werktuigen of ideeën die tot die ontwikkeling zouden kunnen leiden. De geschiedenis van de Neanderthal-mens bestuderend was dit het leven in hun gemeenschap: tweehonderdduizend jaar lang dezelfde gerecycleerde gereedschappen zonder enige innovatie. Innovatieve individuen, zoals we die kennen in onze samenleving, zijn vaak fysiek niet sterk of agressief. Misschien gebruiken ze hun hersenen meer om dat ze minder goed in staat zijn zich op basis van hun fysieke kracht staande te houden, of misschien zijn ze minder agressief omdat ze zoveel nadenken. Hoe dan ook, dergelijke individuen zouden niet kunnen overleven in een gemeenschap die wordt overheerst door sterke, gewelddadige types, want deze types zouden niet alleen hun innovaties inpikken (en vervolgens niet in staat zijn om ze te reproduceren) maar hen ook niet voeden. Een dergelijke plaats waar alleen het recht van de sterkste geldt is geen omgeving waar creativiteit en innovatie kunnen gedijen. Cro-Magnon-gemeenschappen beschikten over gemeenschappelijke vuurplaatsen, kenden gezamenlijke activiteiten en hun nederzettingen tonen aan dat bepaalde plaatsen waren voorbehouden aan het verrichten van heel specifieke taken die het algemeen belang ten goede kwamen. En het is daarom dat de Marxistische sociaal-antropoloog Yuri Semenov, suggereert dat communisme (het echte communisme zoals het werd in de praktijk gebracht door de vroege Christenen, niet de Sovjet-versie, die puur totalitarisme was met alleen maar het etiket van communisme erop geplakt) het systeem was aan de hand waarvan de vroegste moderne mens zijn samenleving inrichtte en dat het dat was wat hen werkelijk menselijk maakte en de essentie van hun bestaan was. In een gelijke, alles delende, communistische gemeenschap waar er voor elk individu wordt gezorgd en elk individu teruggeeft wat hij kan, kan een innovatieve geest wel gedijen. De gereedschapsmaker die niet kan gaan jagen krijgt voedsel in ruil voor de werktuigen en wapens die worden gebruikt bij de jacht, om maar een heel eenvoudig voorbeeld te geven. Het komt dus hier op neer: zonder een werkelijk communistisch systeem zou de mensheid helemaal geen vooruitgang hebben geboekt. Het probleem nu is dat we vanaf onze geboorte worden geworteld in een psychopathische realiteit en al onze denkprocessen (programma's, zo u wilt) zich ontwikkelen om te kunnen overleven in een dergelijke realiteit. Deze programma's bevatten het inprenten van een competitieve, meedogenloze, autoritaire wij-tegen-zij-mentaliteit. We kunnen ons nauwelijks voorstellen hoe het is te leven in een andere wereld waar zorg de plaats inneemt van concurrentie, waar niemand ooit stelt dat iedereen maar zijn eigen boontjes moet doppen, omdat iedereen vanaf zijn prilste jeugd begrijpt mijn boontjes zijn boontjes zijn. We leven in de wereld waarin we leven omdat psychopaten niet beschikken over de essentiële menselijke vaardigheden die sociale banden, samen delen, een wij-gevoel en zorgen voor elkaar mogelijk maken (Lobaczewski noemt het "natural syntonic responses" die voortkomen uit ons menselijke, instinctieve fundament). Communisme verklaart absoluut hoe de vroege mens heeft kunnen overleven en gemeenschappen heeft kunnen ontwikkelen; we zien dat het een noodzakelijke voorwaarde was, maar we zien niet hoe een en ander tot stand kwam. Wat heeft van een dierlijk wezen dat alleen dacht aan voedsel, voortplanting, misschien een warm plekje en verder weinig anders een zachtaardig, zorgzaam sterk mens gemaakt die het opnam voor de zwakkere leden van zijn gemeenschap? De huidige wetenschap kan geen bevredigend antwoord geven op deze vraag. Natuurlijk hebben ze het over 'natuurlijke selectie' als de god die de mens begiftigd met een verzameling eigenschappen en degenen die die eigenschappen niet hebben doodt. Maar daarmee is de vraag niet beantwoord. We willen evolutie als een proces zeker niet uitsluiten, want evolutie is een van de processen die het leven maken tot wat het is, maar er is meer aan de hand dan de strikt materialistische versie van de Evolutieleer voorziet. De eigenschappen van de samenleving van de vroege moderne mens zouden in een door geweld gedomineerde wereld eerder een nadeel dan een voordeel hebben opgeleverd. Om een voordeel op te leveren zou een grote verzameling eigenschappen tegelijkertijd moeten zijn opgetreden bij een flink aantal individuen. Maar hoe? Landbouw gaat hand in hand met een dominante, opdringerige God. Vanaf de Babylonische mythologie (en ongetwijfeld ook daarvoor, maar de Babylonische is de eerste die is overgeleverd) werd de Natuur beschreven als een chaotische kracht die moest worden overmeesterd, en de god nam de taak op zich om hem te overwinnen en orde te scheppen in de chaos. De Godin werd bijna alleen maar geassocieerd met de Natuur en de God mat zich de rol aan van een tegenovergestelde 'geest' - een tegenstelling die ervoor niet bestond. Het resultaat daarvan was dat de mens en de Natuur werden gepolariseerd. Het is de Joods-Christelijke mythologie die de Babylonische mythes belichaamden en die de oorzaak is van onze huidige kwellingen. Dit gedachtengoed ligt ten grondslag aan de veronderstelling dat de spirituele en de fysieke wereld verschillend en elkaars tegengestelde zijn, en dat heeft weer geleid tot andere tweedelingen in ons denken: gedachten staan los van materie, de ziel staat los van het lichaam, rede los van gevoel, intellect los van intuïtie, zwart tegenover wit, slecht tegenover goed - geen begrip meer voor de derde kracht: cntext. De vrouwelijke principes van spontaniteit, instinct en intuïtie zijn verloren gegaan als gids in het ervaren van de eenheid van al het leven. In het Joods-Christelijke denken is er geen vrouwelijke dimensie en onze cultuur wordt gevormd naar het beeld van een mannelijke God die alles van buitenaf bestiert en boven de schepping staat, waarin de Maagd Maria onderdrukt. Pas in 1950, na sterke druk vanuit de bevolking, erkende paus Pius XII Maria's Tenhemelopneming. In andere mythische samenstellingen verdween de godin niet helemaal, ook al werd ze van haar voetstuk gestoten. Zeus bijvoorbeeld (maar ook andere goden) 'trouwde' met zijn godinnen. Ze behielden hun plaats tot op zekere hoogte en regeerden over vruchtbaarheid, geboorte, het huis en zelfs over spirituele transformatie. De Hebreeuwse mythologie - die door het Christendom werd overgenomen - dwong de godin tot een volledige terugtrekking; ze werd een draak - Leviathan of Behemoth - of de boosaardige Kanaänitische Godin Astarte, en meer abstract, Yahweh's wijsheid - Sophia - of zijn aanwezigheid - Shekinah. Eva de verleidster, was menselijk en bevattelijk voor het boze, en het was Adam die haar de naam van de godin gaf: Eva, de moeder van alle leven. Deze kleine verdraaiing was fataal en beperkte zich tot het vrouwelijke principe. Maar de realiteit van het vrouwelijke principe is altijd aanwezig, sluimerend in het onderbewustzijn van de man. De daden van de godin, ontkent in de officiële doctrine, waren impliciet en indirect, niet erkend, maar hardnekkig en vaak vervormd. De pogingen het vrouwelijke principe uit te roeien stond gelijk aan proberen de helft van de mensheid te vernietigen, niet te vergeten de helft van de menselijke psyche, inclusief die van de man. Cro-Magnon kende een oorsprong en iets heeft de wereld van de Cro-Magnon verpest. Wat het ook was dat van een vreedzame wereld van jagers-verzamelaars een complexe, technologische samenleving gemaakt heeft en de mensheid de dieperik in heeft geholpen, het is waarschijnlijk nog steeds aanwezig en actief in onze eigen samenleving. En het doet zijn uiterste best datgene te vernietigen wat ons nog zou kunnen redden: echte wetenschap. Het was in de ontdekkingen van moderne wetenschappers dat de Godin weer tevoorschijn begon te komen. En daaruit kwam het beeld naar voor zoals het vroeger bestond: geen persoon, maar een visie van het leven als iets heiligs, een geheel, waaraan alle levende wezens deelnemen en waarin alle levende wezens met elkaar in verband staan. De fysica heeft aangetoond dat er in de subatomaire wereld een chaos bestaat die bereid is realiteit te worden in relatie tot de waarnemer. Het web van tijd en ruimte is een karakteristiek beeld van de oude godin-mythes, waar de moedergodin ooit de kosmos spon als een web uit haar eeuwige baarmoeder via een klos, en zo het kosmische levensweb creëerde. De oceaan van onbeperkte energie is het beeld van alle moedergodinnen die werden geboren uit de zee. Maar uiteraard, zelfs in de fysica werd de godin vermoord door het splijten van het atoom. Om kort te gaan: het overheersende mythische beeld van de Middeleeuwen - de God zonder Godin - wordt nog altijd in stand gehouden en ondersteunt dus nog steeds het polaire en mechanische paradigma dat de wetenschap in feite tegenspreekt. De effecten van dit overheersende beeld leiden ons richting nooit eerder geziene rampspoed. De twee essentiële aspecten van de menselijke geest staan nog steeds lijnrecht tegenover elkaar en de mensheid is de weg kwijt. Mythische beelden hebben een diepgaand effect op mensen, zowel individueel als collectief, en dat wordt duidelijk aangetoond in de diepere psychologie die laat zien hoe radicaal wij worden beïnvloed en gemotiveerd door hetgeen onder de oppervlakte van ons bewustzijn ligt. En dat is ook waarom dit een van de terreinen is die worden belachelijk gemaakt en verboden door de 'officiële' (psychopathische) wetenschap. Vandaag de dag wordt onze hoogstaande technologie gezien als het summum van een hoge mate van beschaving. En dus beoordelen we oudere samenlevingen naar onze maatstaven. Maar op welke manier hebben ruimtereizen, computers en harttransplantaties onze levens verbeterd? Op welke manier heeft een samenleving gebaseerd op de evolutieleer de hele wereldbevolking vrede en welvaart gebracht? Vandaag, meer dan ooit, is er een groot gebrek aan betekenis en richting, ondanks het feit dat we op technologisch vlak alles hebben wat ons hart begeert. Onze voorvaderen uit de Paleolithische Gouden Tijd lijken over tal van technologieën te hebben beschikt die wij nu niet hebben. Deze technologieën waren subtiel, werkten met natuurlijke energie, in harmonie met de wereld en de mensen in plaats van te pogen die te overheersen. In onze tijd hechten mensen waarde aan hun eigendommen en de geneugten van het gerieflijke leven als een teken van hun succes. Ze hebben auto's, huizen, geld, aandelen, vakantieverblijven enzovoorts, en vragen zich waarom de Aarde zich tegen hen keert. We weten uit de mythologie dat 'vrede en welvaart' het kenmerk van de Gouden Tijd waren. Het lijkt dat de status van een individu werden afgemeten aan de kennis en de mate van verlichting, getuige de hoge status van de bard, de verteller en de sjamaan. Het lijkt er op alsof ze de nadruk legden op spiritualiteit en liefde en respect voor de Natuur en de Kosmos, al was materieel comfort zeker niet helemaal afwezig. Archeologische studies hebben aangetoond dat ze een goed leven leidden, goed aten en zeer geïnteresseerd waren in astronomie, wiskunde, religie, en in staat waren luxegoederen te produceren en die evenredig te verdelen. De kwaliteit en de kwantiteit van kunstige juwelen die teruggaan tot in de vroegste oudheid zijn verbluffend. De gemakken waarover de Cro-Magnon konden beschikken blijven archeologen verbazen, en het is zeker dat ze zich omgaven met geraffineerde en betoverende kunstvoorwerpen. Daarnaast zijn er veel aanwijzingen dat onze voorouders in de Gouden Tijd niet alleen een rijk en comfortabel leven leidden, maar tevens langer leefden. Tenslotte zou ik willen stellen dat de wetenschap - echte wetenschap die er voldoende voor open staat om ook onze spirituele realiteiten te onderzoeken - onze enige hoop is. Alleen middels wetenschappelijk onderzoek hebben we de disjecta membra van een verloren beschaving gevonden, een universele, prehistorische kosmologie die duizenden jaren lang een Gouden Tijd in stand heeft gehouden. We beschikken nog steeds over een deel van de gedachten van en de verhalen over de aard en de herkomst van de mens, die vroeger het geboorterecht van alle mensen, overal op de planeet waren. Als we erkennen dat het mogelijk is dat er bewuste krachten betrokken waren bij de evolutie, dan zouden we ook kunnen erkennen dat deze krachten talrijk en gevarieerd waren. Gezien de enorme variëteit in de natuur kunnen we ervan uitgaan dat er een even grote variëteit bestaat onder deze krachten. Engelen en duivels zijn bekende klassieke ideeën die vandaag de dag uit de mode zijn tussen de monotheïstische Godsdiensten en de evolutieleer. Maar het bestaan van een groot aantal spirituele krachten was het antwoord dat onze oerouders formuleerden. Misschien hadden ze daarover net zozeer gelijk, aangezien ze over zoveel andere zaken ook gelijk hadden? Hier staan we dan, misschien aan de vooravond van een nieuwe tijd, misschien zelfs wel een nieuwe Gouden Tijd. Het is moeilijk om de werkelijke potentie van deze nieuwe tijd te doorgronden. Ja, het is zeer waarschijnlijk dat de overgang gepaard zal gaan met grote vernietiging en sterfte, maar zoals altijd bij zulke gebeurtenissen zullen sommigen het overleven. De oude verhalen van deze overlevenden hebben steeds dezelfde overeenkomst: zij die de voortekenen herkenden en wisten wat er komen ging waren voorbereid, precies zoals het was in de dagen van Noah... *** Redactie en vertaling uit het Engels door Arjan Plantinga
|
|
|||||||||
|
||||||||||
: Selling Evolution van William R. Fix) 
:
' - zullen groepen op lange termijn de drang ontwikkelen
hun genen te verspreiden, ook al is dit bij individuen op
de korte termijn niet het geval is. Voor kleine groepen
agressievelingen die te maken hebben met een verstoring
van hun leefmilieu kan het zelfs noodzakelijk blijken om
vrouwen uit stabielere en groeiende populaties te verkrachten.
Misschien is dat de reden dat verkrachtingen epidemische
vormen aannemen tijdens invasies en algemene onrust. Er
is zeer veel documentatie over vrouwenroof binnen primitieve
gemeenschappen. In essentie komt het erop neer dat indringers
meer gemotiveerd zijn om vrouwen te verkrachten precies
omdat de kans dat zij de strijd niet overleven groot is.
Hun genen maken echter een grote kans dat middels de voorplanting
wel te doen." 
van Heinrich Koch en 
van E.P. Grondine. Dit bewijs bestaat uit legendes over
mutanten die beginnen te verschijnen na een inslag. De meeste
legendes gaan over veranderingen van de lichaamsgrootte (ofwel
reuzen, ofwel dwergen) en woekerend kannibalisme. Die twee
lijken overigens vaak samen te gaan. Wellicht gaan de legendes
in werkelijkheid over de periodes van het vervuilen van reeds
aanwezig DNA, en dit zou dus ook kunnen gelden voor verandering
bij de Neanderthalers, de Cro-Magnon en andere hominidae.
Neanderthalers waren niet zo groot, de Cro-Magnon waren juist
erg groot en een hybride van de twee soorten zou dus geen
van beide en/of allebei kunnen zijn, en alle fysieke verschijningsvormen
zouden de persoonlijkheid van de Neanderthalers en de intelligentie
en creativiteit van de Cro-Magnon in zich kunnen dragen. Een
kunstzinnige kannibaal; geen prettige gedachte.
,
daarover: "Natuurlijke menselijke reacties... komen de
psychopaat voor als vreemd, interessant en zelfs komisch.
En daarom observeren ze ons... Ze worden experts in onze zwakheden,
en voeren soms harteloze experimenten uit."
de antropologische theorie betreffende het vormen van
gemeenschappen als volgt: 
van Hervey Cleckley eens moeten lezen. Het is een moeilijk
boek, maar je zult blij zijn als je het gelezen hebt - tenzij
je zelf een psychopaat bent natuurlijk. Het boek bevat enkele
straffe illustraties van de 'artistieke kannibaal' ' waar
we het eerder over hadden.
